Woordeloze zaterdag.

Grijsblond!!

Wat kan een mens toch dom zijn, vandaar dat grijsblond, als je een foto hebt geplaatst in een vorig bericht en je draait hem een kwartslag voor het volgende bericht, wat gebeurt er dan? Ja, natuurlijk, dan draait de foto in het vorige bericht ook een kwart slag. Zo zie je maar weer, grijsblond is ook een beetje veel blond. Jos, je was wakker gisteren.

Ik probeer het weer goed te maken, met de juiste foto’s. Dit was de foto die ik woensdag plaatste en ik had het gisteren over het mensen oog wat van linksonder naar rechtsboven kijkt, om beelden te kunnen interpreteren. We hebben niet in de gaten hoeveel beelden we per dag verwerken om te zien wat we zien. Ik las laatst over iemand die van zijn derde jaar blind was, nu met de medische stand van heden ten dagen, was het mogelijk om deze man aan zijn ogen te opereren, zodat hij weer zou kunnen zien. Na de operatie was iedereen benieuwd wat deze man zag en hij zag helemaal niet zoveel. Want hij wist niet wat hij zag, zijn hersenen waren niet gewend geraakt om de beelden te interpreteren. Zien moet je dus leren van jongs af aan. Nu plaats ik de gedraaide foto, nee nu gaat het goed, want ik heb het blok gedraaid toen ik de foto nam. Een ezel stoot zich in het gemeen, geen tweemaal aan de zelfde steen, nietwaar?

Dit is de foto, waarin de lijnen gelijk lopen met de kijkrichting. Ik weet niet of jullie zien wat er bedoeld wordt, maar in de eerste foto botsen mijn ogen tegen de diagonale lijnen op, de lijnen voelen nu als barrières. Grappig is dat, je wordt ergens mee geconfronteerd en ineens ga je zien wat er bedoeld wordt. Maar ik heb wel gemerkt dat ik weer stoffen moet gaan verven, maar dan per kleur grotere lappen. Vorige week heb ik nog 4 meter poplin gekocht, het zou dus kunnen. Gisteren kreeg ik een mail van Nienke, van Verfvirus, kijk eens op haar blog, erg leerzaam, Nienke had mijn foto met Photoshop bewerkt en het blok alle kanten op gedraaid.

Zo krijg je een idee als je vier dezelfde blokken maakt en ze elke keer een kwartslag draait. In het kader van het voorgaande verhaal zou ik alle diagonale lijnen één kant op laten lopen.
Gisteren ben ik ook nog in Amsterdam geweest, ik moest wat werkzaamheden bij mijn schoonmoeder verrichten, maar ik was vroeg weer bij haar weg, meestal is het een uur of vier, maar nu was het half twee. Dat is mooi, dacht ik, dan kan ik mooi nog even met de trein naar het centraal station reizen en even vlug via de nieuwezijds voorburgwal naar de oudezijds burgwal lopen en even bij Merel van Birdblocks binnenstappen. Het was, zoals gewoonlijk, weer even gezellig. Ik heb 3 klosjes garen meegenomen en twee nieuwe bladen voor mijn snijmes, want ik heb geen voorraad meer in mijn lade, voor het geval mijn mes bot wordt. Ik heb mijn mesje laatst nog vernieuwd, maar afgelopen maandag was er toch weer iemand die mijn mes had geleend zonder het even te vragen. Degene die dat deed ken ik niet voldoende om te weten of ze zorgvuldig met mijn mes zou omgaan. Kijk ik vind het niet erg als iemand mijn spullen leent, maar ik wil wel graag weten of diegene er goed mee omgaat. Er zijn namelijk mensen die altijd proberen door spelden de snijden. Ooit heb ik iemand mee gemaakt die haar tas met boodschappen gewoon op mijn quilt zette, die op tafel lag, omdat ik er iets over moest vertellen. Laten we zuinig zijn op onze eigen spullen en op die van een ander!

Wat is hier aan de hand?

Heb ik een opdracht gekregen om een condoom te maken voor een olifant? Nee, ik heb een hoes gemaakt voor één van mijn quilts. Waarom? Deze quilt gaat een paar weken op vakantie. Waar naar toe? Hij gaat naar Borger (Drenthe) naar de Stofmeid. Welke quilt? Nelson’s Smile. Waarom? Er komt een tentoonstelling van Afrikaanse quilts gemaakt in Nederland. Hoe ik dat vind? Ik vind dat erg leuk, ik ben gevraagd om mijn quilt daarvoor even af te staan. Voor meer informatie hierover verwijs ik naar de site van de stofmeid, www.destofmeid.nl . Ik heb net nog even op de site gekeken, er is nog geen informatie beschikbaar, maar dat komt eraan. Ik verwacht dat het voor hun open dagen is, dus woon je er in de buurt ga er dan even heen om de quilts te bekijken. Misschien ga ik zelf ook, ik moet alleen even kijken of dat te doen is met het openbaar vervoer.

Hier hangt hij nog bij mij aan de muur, dinsdag is Sylvia langs geweest bij mij,hier vind je het web-log van Sylvia. Zij heeft ook een tijd voor de quilt gestaan, ik zelf ook, we zochten 1 bepaald stukje, maar zelfs ik kon het niet terug vinden. Het was een stukje stof met de kaart van afrika erop. Mocht je in Borger zijn zoek dan ook even. Gisteren zat ik op de bank en ik keek er in eens naar toe, terwijl ik het gisteren niet vond.
Gisteren heb ik, op de hoes na, niet zo gek veel gedaan, ik kon niet erg op stoom komen en als ik wat deed dan kwam er elke keer wat tussen. Dat moet ook een keer kunnen. Vandaag gebeurt er ook niet zoveel, ik heb een afspraak met mijn schoonmoeder. De hulp van de thuiszorg is met vakantie en ze wil wel even dat er gestofzuigd wordt, nadat we de afspraak hadden gemaakt, had ze ineens nog meer karweitjes, zoals de badkamer dweilen. Nou is me dat een badkamer, het is in Amsterdam en volgens haar zijn er geen grotere douches in de stad, douche en toilet is 2 vierkante meter groot. Dus ik neem een pak hagelslag mee, anders vind ik de weg niet terug naar de kamer. Het grote voordeel is dat we elkaar weer even zien, spreken doen we elkaar wel, kan gelijk even wat controles doen. Al hoewel ik het belangrijk vind dat ze haar eigen leven lijdt. Even op de weegschaal is de gewoonte en de stofzuiger even onder het bed doorhalen, dat gebeurt niet zo vaak. Verder controleer ik niet, dat is niet aan mij. Ik heb de laatste 17,5 jaar dat werk bij haar gedaan, om de 6 weken kwam ik dan langs. Voor haar was het fijn dat een ‘eigen’ iemand dan langs kwam, maar nu moet het meer gebeuren, ze kan zelf veel minder en ze is erg tevreden

over de thuiszorg. Als ze niet tevreden zou zijn, hing ze wel aan de telefoon, want ze heeft haar mondje bij zich EN het is een amsterdamse.
Hiernaast heb ik de foto van gisteren weer even neer gezet, maar nu een kwartslag gedraaid. Ik kreeg gisteren een reactie van Jos, met de mededeling dat het mensenoog kijkt van links onder naar rechts boven. Kijk even naar de 2 foto’s en laat me weten welke je beter vind. Ik heb mijn beslissing gemaakt, maar kijk eens bewust! Gisteren kreeg ik het boekje met najaars-cursussen binnen van Cordi-atelier in Groningen. Er stonden interessante cursussen in, via de mail heb ik me gelijk aangemeld voor 2 cursussen. De ene cursus is er één van een dag, de andere van 2 dagen. Dat word weer 3 x 4 uur treinen. Je moet wat over hebben voor een mooie cursus. Die cursus van één dag is een cursus van Marjon Hoftijzer en gaat over experimenteren met plastic tot werkstuk, de andere een cursus van Ineke Berlyn over zeefdrukken. Ik heb net een boekje besteld bij Ineke, een boekje wat me werd aangedragen door Nienke van Verfvirus. Ik ben benieuwd wanneer het in de brievenbus ligt. Misschien dat ik morgen geen bericht heb. omdat er op quiltgebied niet zo veel gebeurt.

Kleine workshop.

In het blad Patchwork Professional staat een kleine workshop van Pia Welsch, een vrije snij workshop. Ik heb het zondagmiddag uitgeprobeerd met

mijn geverfde lappen, je moet er toch eens het mes in zetten, dan maar meteen! Ik begon met 2 contrasterende lappen op elkaar te leggen en 2 doorsnijdingen te maken, kleuren uitwisselen en weer aan elkaar naaien. Heel leuk om nu eens zonder liniaal te werken en uit de slappe pols te snijden. Bij het weer aan elkaar naaien gebruik ik spelden om toch een beetje goed uit te komen. Ook grappig om te zien hoe de kleuren met elkaar verhouden. Maar wat het spannendste is, hoe het eruit komt te zien, als alle stappen doorgelopen zijn. Weer eens wat anders dan het werk aan de voorbereidingen aan de Bee, maar wat me opvalt is dat ik op dit moment heel erg bezig ben met kleur en dan in de heftige vorm. Na deze stap moest er weer gesneden worden en genaaid. Ik had het blad Patchwork Professional niet in de buurt liggen en had bij de 2e stap niet goed gelezen, waardoor ik in plaats van 3 doorsnijdingen er 2 heb gedaan. Dat vindt ik niet zo erg, want nu zit er iets van mezelf in. Na de 2e stap heb ik de blokken 2 aan 2 een beetje diagonaal doorgesneden om zo een goede kleur verdeling te krijgen.

In eerste instantie zag het er zo uit, maar zo krijg je geen goede verdeling van donkere en lichte stoffen. Ik vind het geheel nog niet aan mijn verwachtingen voldoen, maar wat doe je dan om het beter te krijgen. Vandaar dat ik dacht aan een diagonale doorsnijding en licht en donker weer te mengen. Toen deze stap was gezet heb ik de blokken op een gelijke maat gesneden en de blokken aan elkaar genaaid. Ik wil dit nog een keer gaan doen, maar dan loskomen van het spelden. Daar moet ik maar eens gaan oefenen, want met rechte lijnen lukt het me wel.

Dit is het resultaat tot nu toe, alle diagonale naden heb ik dezelfde kant op laten lopen om richting te krijgen in het geheel, door de rechte en gebogen lijnen denk ik aan de naam Movement en motion. Nu eerst maar eens een rand er omheen, maar dat moet wel passen met deze blokken. Dus weer verder denken en proberen. Gelukkig heb ik nog wel wat geverfde lappen liggen.

Wat een heerlijke dag!!

Heerlijk zo’n dag, een tafel vol naaimachines, dat gezoem. Iedereen was druk met de eigen dingen, de één moest nog stof uitzoeken, de ander geholpen worden als de naaimachine kuren had. Maar we hebben allemaal genoten. Ik had natuurlijk mijn drukke stoffen, de anderen gebruikte meer

rustige en bedekte kleuren. Ik ben begonnen om 2 blokken op elkaar te spelden op 2 hoeken, om er voor te zorgen dat de blokken niet verschoven tijdens het snijden. Je moet gewoon snijden en niet meer naar het bovenste blok kijken, welk blok er onder ligt, vergeet je al snel. Daarna wissel je de 2 helften met elkaar en met een zigzag met grote lengte en niet al te kleine breedte worden de 2 helften met elkaar verbonden. Toen ik alle 16 blokken had gesneden en gezigzagd ben ik begonnen er een dichte zigzag overheen te naaien, deze zigzag moet iets breder zijn dan degene die eronder zit. Na alle blokken gezigzagd te hebben, heb ik ze om en om op de vloer gelegd. Ik denk dat ik er sashings tussen ga zetten maar hoe en wat moet ik nog uit laten kristaliseren, eerst eens kijken wat voor wilde stof ik daar voor heb liggen. Ik heb geen foto’s gemaakt van de blokken van de anderen, die waren nog aan het zigzaggen rond de rondjes en de één had 4 blokken klaar, de ander 6 en de derde was net de vormen aan het knippen, aan strijken moest ze nog beginnen. Dat geeft helemaal niet, als ze er maar zin in hebben om er aan te werken en dat gebeurt zeker. We waren alle 4 enthousiast.

Kijk ons hier eens lekker werken, het was helemaal niet erg dat het gisteren wat minder weer was, want we hadden er geen tijd voor gehad. Met de lunch moest de tafel even helemaal leeg, zodat Ada de heerlijke lunch op tafel kon zetten, maar nadat dat verorberd was, moest er snel afgeruimd worden, want we moesten door. Van links naar rechts zie je Gerda, Jos , Ikzelf en Yvonne. Yvonne hoort niet bij ons groepje, maar Diny was verhinderd en daarvoor was Yvonne benaderd. Ik denk dat ik dit werk nog een keer ga maken met andere stoffen, ik denk aan mijn geverfde stoffen. Morgen bericht ik over het project waar ik gisteren over gesproken heb.

De stand van zaken tot nu toe.

De 16 blokken liggen nu 4 x 4 op de vloer, er zijn nog wel dingen die ik kan doen, maar daar wacht ik even mee tot vandaag. Ik vind dit wel een goede

verdeling tot nu toe, maar het spannendste moet nog komen. HET MES ER IN!! Er zijn 4 blokjes die goud in zich hebben, dat worden er straks 8, er komt weer een andere verdeling. Er gaan stemmen op om mij heen, dat ik te voortvarend aan het werk ben geweest, nu werk ik beter als ik alleen ben, de ideeën die ik nu tot me heb gekregen, komen dus uit mezelf. Ik denk niet dat het gaat gebeuren, maar je loopt altijd kans dat je dingen opgedrongen krijgt, ik ben er natuurlijk wel zelf bij. Het ontdekken van dingen, ook al komt het in 100 boeken voor, is nog altijd het leukst en het streelt je eigen ego. Hoe blij is een kind als het ontdekt dat het kan staan, ook al hebben miljoenen dat voor hem/haar gedaan en hetzelfde ervaren. Alles wat mee moet heb ik gisteren al klaar gezet, ik zal een deel wel vergeten zijn, maar er zijn ook nog anderen om mij heen. Het zal wel een gedoe worden, want ik wordt opgehaald en moet met mijn spullen wel naar de afgesproken plek komen. De naaimachine staat goed vast op een soort steekwagentje die ik in kan klappen, de rest gaat in een tas op wielen, die ik achter mee aan kan trekken, maar het steekwagentje moet ik voor me uit duwen. Misschien kan ik de tas op wielen ook wel op het steekwagentje zetten, bovenop de naaimachine. Heb je eigen vervoer, dan gooi je gewoon de koffer vol en dan maakt het niet uit of je veel te veel bij je hebt, maar rij je mee of je gaat met het openbaar vervoer, dan moet je je vaak beperken. Dat geeft helemaal niets, daar ben ik wel aan gewend.

De nieuwe Patchwork Proffessional is afgelopen week uitgekomen, daar staan ook weer leuke artikelen in en een kleine cursus, die me wel wat lijkt. Stoffen van diverse kleuren op elkaar leggen en dan uit de vrije hand doorsnijden. De afzonderlijke delen qua kleur verdelen en weer aan elkaar naaien. Dan stapel je de blokken weer netjes op elkaar en draait de boel een kwart slag en ga je er nog een keer met de vrije hand met het mes door de blokken. Dit moet natuurlijk weer gewisseld worden qua gekleurde lappen en weer aan elkaar genaaid worden. Als jullie me niet begrijpen, moet je even geduld hebben, ik ga er binnenkort aan beginnen. Het plan is om mijn geverfde lappen daarvoor te gaan gebruiken. Ja, ik hoor jullie al, wat zonde, maar jullie weten wat zonde is, droog brood eten en de boter op je ……smeren. Het lijkt net of de duivel weer op een hoop hoopt, want ik had dit blad net gekocht en als er één schaap over de dam komt, volgen er meer, ja hoor, het nieuwe Quilting Arts lag in de brievenbus. Gistermorgen heb ik het al door-

genomen, in bed met een kop koffie en omdat het zondag was, 2 gekookte eitjes per persoon. Heerlijk om zo de dag te beginnen. Er staat een artikel in over creatief spelen met discharge pasta. Hiermee kun je verfstoffen uit de stof halen en als je verfstof vermengd met discharge pasta dan haalt het kleur uit de stof maar voegt daar jou verfstof voor in de plaats. Lijkt me spannend. Wat je op de cover ziet van Quilting Arts is met deze techniek gedaan. Ik heb voorlopig weer genoeg te doen en te lezen, met woordenboek naast me. Ik zal morgen tonen wat ik vandaag heb gedaan, dus we zitten met z’n allen in spanning. Misschien ga ik nog wel even Dadaïstisch met de BSR-voet te keer( zie de reacties van gisteren).

De laatste 3 blokjes.

Gistermorgen heb ik de laatste 3 blokjes afgemaakt, nog voor ik onder de douche ging, zat ik al achter de naaimachine. Ik moet wachten op Henk, want als ik eerder ga is de vloer in de douchecabine en de badkamer al nat, de kans op uitglijden wordt dan groter. We zijn ‘s ochtends dus gestructureerd, voor alle veiligheid. We hebben heel rustig aan gedaan, kopje koffie erbij, nog eentje, lekker lezen, radio met leuke muziek, quality-time. Voor het elf uur was had ik alle 3 de blokjes klaar, dacht ik. Het is zo verrassend welke steken je gaat gebruiken en welk garen. Ik heb er echt al veel plezier van gehad,

dat ik afgelopen week de stekenproef heb gedaan. Je pakt de lappen erbij en speurt naar het gewenste garen. Ook pak ik regelmatig effen garen erbij voor het contrast, of om juist niet het contrast. Deze foto’s heb ik expres op het balkon aan de achterkant gemaakt, omdat de houten vlonder tegels zo leuk contrasteren bij de blokken. Bij het blok hiernaast op de foto vond ik het leuk om binnen de cirkel hele fijne steekjes te zetten, daarvoor gebruik ik mijn BSR-voet, dan moet de voetdruk helemaal naar bijna het nul-punt, de feeddogs gaan naar beneden, om vrij te kunnen werken. Sorry voor de term feeddogs, ik lees zoveel engelse tekst, dat ik bijna het nederlandse woord niet meer weet. Ik gebruik dan ook de BSR-knop op de machine, dat zorgt ervoor dat er onder het voetje een rood lichtje gaat branden als je de stof beweegt. Beweeg je de stof dan naait de machine, beweeg je niet, dan gebeurt er ook niets. De eerste keer vond ik het moeilijk om ermee om te gaan, nu is het heerlijk. De stof beweeg ik dan alle kanten op, ik ben dan net een klein kind die zit te krassen, heerlijk. In de stof zaten nog 3 stippen met een andere kleur, die heb ik benadrukt om het effect te

vergroten. Dat doe je door er om heen te naaien. Bij het groene cirkeltje heb ik een steek gebruikt met hartjes, bij het gebruikt van zo’n steek moet je niet naar de steken kijken, je moet alleen letten op je voetje en met de cirkel meebewegen. Dat is lastig, want we willen eigenlijk gelijk zien wat we doen. Maar neem van mij aan, niet doen. Het kan nog voorkomen dat ik meer gedeeltes met de BSR-voet ga bewerken, dat zal achteraf zijn. Deze BSR-voet heeft nog een stand, want als je de BSR-knop niet gebruikt, dan werkt het rode lampje onder de voet ook niet, je kunt dan gewoon met het voetpedaal werken. Dit werkt over het algemeen rustiger.

Bij het blokje hiernaast heb ik alleen de cirkels bewerkt, toen ik de foto’s maakte vond ik dat eigenlijk wel kaal, dus nog even onder de naald gelegd en met oranje ( ja ik heb het wel), de oranje vlekken binnen de ring bewerkt. De stof die voor de ondergrond is gebruikt vind ik zo fantastisch, toen ik de stof sneed, heb ik er 2 blokken uit gesneden. Het andere blokje zie je bij het bericht van afgelopen vrijdag, 1e foto, links. Dit gedeelte is veel donkerder en oogt heel anders. Je kunt op deze foto ook heel goed zien dat we het houtwerk op de vloer van het balkon moeten vernieuwen, ik ben afgelopen week door dit plankje gegaan, het hout heeft hier erg te lijden van het weer. Door de droogte van de laatste tijd, was het hout helemaal krakerig geworden. In de herfst tot het voorjaar is het hier meestal vochtig tot nat. Daar kan dit waaibomen hout niet zo goed tegen. Weer een klus erbij voor het najaar. Ik wil het gelijk doen met de beneden buurman, die is bijna klaar met de verbouwing van zijn appartement en moet zijn balkon ook nog aanpakken. Als we het samen doen kunnen we misschien wat economischer inkopen.

Sorry, ik was wat afgedwaald, dit is echt het laatste blok, bij deze heb ik wat siersteken gebruikt waarvan ik niet goed kon inschatten wat het effect zou zijn. Ik ben er wel content mee, maar na het versnijden en zigzaggen moet er misschien nog wel wat mee en in gebeuren. Dat is voor straks. Het zou best eens kunnen gebeuren dat ik dit nog een keer ga doen, na maandag weet ik wat ik niet had moeten doen en hoe ik het de volgende keer beter kan doen. Dat is het mooie met een leerproces. Je kunt dit misschien wel helemaal plannen, maar of er dan nog veel lol in zit vraag ik me af. Tot nu toe heb ik er al veel plezier van gehad en aan de reacties te merken jullie ook. Ik vind het ook belangrijk om er uitvoerig over te berichten, dan is het voor de lezer misschien een soort naslagwerk, hoe te beginnen en te voltooien. Ik leer zelf ook graag van anderen, voor mij is de drempel kleiner als ik er over heb kunnen lezen en de foto’s heb kunnen zien. Het nadeel van foto’s in tijdschriften is dat ze niet vergroten als je er op klikt.

Nog één foto om te besluiten, de oranje vlekken in de stof die ik geaccentueerd heb met een oranje draadje. Het groene stofje heb ik al een hele tijd in mijn bezit, heb ik nog eens een keer gekocht in Gorinchem, ik weet niet meer hoe die quiltwinkel heette, maar ze zitten er allang niet meer. Dit schoot me zo even te binnen, terwijl ik de tekst zat te tikken en naar de foto keek. Dat is het voordeel, ik heb ooit in mijn middelbare schooltijd een type cursus gevolgd bij Scheidegger. Zie je het voor je een jong knulletje met een typemachine in een koffer, achter op de fiets, die naar zijn cursus gaat. Ik weet nog dat ik net over de grens van 120 aanslagen per minuut voor de cursus slaagde. Ik maak natuurlijk nog weleens een foute aanslag, weet dan meteen dat ik de fout maak om het gelijk te kunnen verbeteren. 10 vingersysteem blind typen, op de cursus werden dan de gordijnen gesloten en het licht uitgedaan. Nu zit ik gewoon te tikken en naar televisie te kijken, of naar de foto’s bij de tekst. Fijne zondag allemaal!