Drukke dag!

Gisteren was een drukke dag, met 3 personen hebben we een kennismakingsdatum geprikt voor een nieuw Art-quilt groepje. We zijn met 6 personen, de bedoeling is allerlei materialen en technieken te behandelen en uit te proberen. Toen ik daarvan thuis kwam, moesten er allerlei dingen gedaan worden en heb ik alleen tijd gehad om de lap, die ik gisteren liet zien, uit te spoelen.

Het rechtergedeelte wat ik had behandeld met acrylwas en ijzer-oxyde poeder gaf nog af als je er met je vingers overheen ging. Dit leek me niet zo goed voor het binnenwerk van de naaimachine. Daarom heb ik het even door een sopje geslagen met wolwasmiddel. Daarna goed uitgespoeld en op een rekje gehangen. Dat rekje had ik op het achterbalkon gehangen, maar een kwartier later regende het al. Nu hebben we ook nog een balkon aan de voorkant, die is inpandig, dus overdekt. Op de foto hangt de lap aan het rekje en zo zou je denken dat de kleur van het rechtergedeelte donkerder is geworden. Ik ben wezen kijken, maar dat komt doordat de lap nog nat is en er licht van achter op valt. Het is nog dezelfde kleur gebleven, maar de roest stof is eraf. Pffff!!!!! Het ruikt nu ook niet meer naar azijn, maar lekker naar het wolwasmiddel. Er is wel iets kleur verdwenen van de lap, die met scheerschuim en acryl-inkt is behandeld, maar er is nog genoeg over.
Morgen krijgen jullie de rand te zien, die ik gemaakt heb voor de Round Robin 2011, gisteren heb ik het blok met rand gekregen die mijn voorgangster heeft gemaakt. Ik mag nu aan de zijkant van dat blok en de onderkant een strip zetten van 10 cm breed. Stilletjes aan krijg ik al een idee, maar ik ga een paar ideeën verzamelen, voor ik echt aan het werk ga.

Uitwerken.

Er waren 2 dingen die gisteren gedaan moesten worden. Ten eerste had ik al eerder weer plastics versmolten, ik had nog een zak liggen waar koffiebonen in gezeten had. Die zak was al in de afvalbak beland, maar is er toch weer uit gehaald. Door het vlechten met de stoffen was ik op het plan gekomen om ook te gaan vlechten met

plastics. Eerst heb ik de achterkant uit het koffiepak gesneden. Met behulp van liniaal en snijmes heb ik stroken af gemeten en gesneden, maar niet helemaal, zodat er een mat ontstond. Daarna heb ik gezocht in mijn doos met plastics naar iets bruikbaars. Er zitten strips in van plastic tassen van diverse bedrijven en een strip van de verpakking van italiaanse koekjes, ook een stuk plastic band, waar dozen nog weleens mee zijn dicht gemaakt. Die banden vind ik nog weleens in winkels en op straat. Die neem ik altijd mee, ik ben net zo’n sprokkelaar. Met de verschillende plastics ben ik door het matje gaan vlechten en daarna heb ik het onder bakpapier en buiten op het balkon versmolten. Eerst wist ik niet hoe verder te gaan, maar ik vond een stuk stof, die met procion was geverfd, een dunne laag vlies erachter en een rug van een overhemd zorgde voor de juiste basis. De koffiezak was op één plek in elkaar gesmolten, dat geeft hier de juiste vorm aan het matje. Sommige banen heb ik afgeknipt maar een paar zijn gelaten zoals ze waren. Het geheel is met 2 kleuren garen op de ondergrond vast genaaid. Om en om zijn de banen van de koffiezak vertikaal met zwarte en rode garen vastgenaaid. De afmeting van dit kleine quiltje is 29 x 20 cm. Verder is het niet doorgequilt, omdat dat de ondergrond zou verstoren.

Toen de zon op het achterbalkon stond heb ik met acryl was en een mal deze stof bestreken. Ik heb 2 soorten ijzerpoeder over de acrylwas gestrooid en daarna met een plantenspuit azijn over de poeders gesproeid. Links is gebruikt gemaakt  van get rusty, rechts is gebruik gemaakt van roest poeder. Het roestpoeder geeft een mooi effect, maar is gebleven zoals het was, maar het rechterdeel is veranderd van donkergrijs naar roestkleurig. De lap die ik als ondergrond heb gebruikt heb ik laatst behandeld met scheerschuim en acryl inkt.

Je ziet hier maar een stuk van de stof, maar het ziet er een beetje uit als een landschapje. Ik krijg al ideeën hoe ik er mee verder ga. Ik heb eerst informatie ingewonnen bij Hannie, voor ik hiermee aan de gang kon, Hannie dank je wel!

Nieuwe T-shirts.

Afgelopen herfst had ik voor DS een sweater gekocht en die met diverse zeven gezeefdrukt. Daar is hij nu uitgegroeid, dus er moest iets nieuws komen. Daarom nu T-shirts, het wordt immers steeds beter weer.

Ik heb 2 T-shirts gekocht voor hem, een maat groter dan dat hij nu draagt, hopelijk kan hij er de zomer mee door. Ik span het shirt over de top van de strijkplank, onder het shirt zit plastic, om te voorkomen dat de strijkplank vuil wordt. Ik gebruik altijd een oud pasje om de verf door de zeef te drukken. Je begint bovenaan, mocht er niet genoeg verf op de zeef zijn gelegd dan vul ik die nog aan.

Uiteindelijk is dit de voorkant van het shirt geworden. Na het zeefdrukken wordt het shirt even met rust gelaten, na een half uur draai ik het binnenste buiten, om het shirt eerst aan de binnenkant te kunnen strijken. Soms is de verf aan de binnenkant te zien, maar meestal niet. Afgelopen zaterdag was er een vraag die me gesteld werd, de vraag luidde, wat het verschil was tussen verf en inkt. Ik wist er niet gelijk een antwoord op, maar Janine van http://www.mijn-eigen.nl, stond vlakbij en zij gaf het antwoord. Verf, als acrylverf is een topic, die vormt een laagje op de stof, inkt – en ook b.v. procion.MX – dringen in de stof. Wij, in onze taal, hebben geen apart woord voor verf, daar kan acrylverf mee bedoeld worden, maar ook procion.MX. In de Engelse taal heb je het onderscheid tussen paint en dye.

Als je zeefdrukt op stof of je stempeld met andere verf, dan is het het beste om eerst de achterkant van de stof te strijken en daarna de voorkant. Dit is om met behulp van de warmte de verf nog wat dieper in de stof te laten dringen. Doe je eerst of alleen de voorkant, dan ligt de laag verf alleen op de stof. Het is een weetje! Hiernaast de tweede T-shirt, hiervoor heb ik een grotere zeef genomen en gewerkt met 3 kleuren, die naast elkaar op de zeef zijn gelegd. Na het strijken heb ik er met trapsuutjes verf op gestempeld. Dit keer heb ik de ontkleurder niet gebruikt, de volgende keer maar. Ik heb wel een idee in mijn hoofd, ik wil kijken of het mogelijk is eerst een draad door de stof te rijgen en daarna de ontkleurder met een kwast op te brengen. Als je na het ontkleuren de draad dan weg haalt zou er, theoretisch, strepen te zien moeten zijn. Een beetje het idee van Shibori verven. Misschien aankomende winter, of ik moet het eens uitproberen op mijn eigen T-shirts. Voor de duidelijkheid heb ik deze twee shirts eerst gewassen, maar zonder wasverzachter te gebruiken. Voor dat deze shirts worden afgeleverd, gaan ze ook nog een keer in de was. Ik hoop dat DS ze leuk vind, ik heb al een dikke knuffel gekregen toen ik vroeg of ik nog shirts voor hem moest maken.

Belofte ingelost.

Gisteren heb ik mijn belofte ingelost, door een boekomslag te maken voor Hetty, die ze had gewonnen bij de Giveaway, die ik laatst heb gehouden. Ik had niet genoeg stof over om de hele boekomslag er mee te bedekken, maar resten heb ik altijd. Daardoor is deze boekomslag weer anders geworden dan die voor mijn nichtje. Hetty was blij, toen ze reageerde op de oproep, vorige week op deze plaats. Mijn mail had haar niet bereikt! Ze krijgt nu een echte Aart-art, ik heb er met plezier aan gewerkt.

Behalve geverfde stof zitten er 2 stukken kant in en met puff-paint heb ik een tijgerprint op de voorkant gemaakt. De puff-paint is met de heatgun behandeld en daarna geverfd met goud en geel. Dit vond ik nog te weinig, daarom is er bruine verf met behulp van een restje hobbs op gedept. Het stuk kant wat op de achterkant van de omslag zit is ook met deze bruine verf gedept. Ik moet de omslag nog wel sluiten, anders kunnen de kaften van het boek er niet in, eerst laat ik de verf maar even goed drogen.

Als de boekomslag straks om het boek zit ziet de voorkant er zo uit. Het boek wat er in gaat is het boek met de titel: Ik blijf toch jullie moeder, van Angela Cannings. Het is het waar gebeurde verhaal over een moeder die 3 kinderen verliest op onverklaarbare wijze, deze moeder moet vechten om haar onschuld te bewijzen. Geen lichte kost voor je net gaat slapen!

De achterkant laat 3 lijnen zien die uit elkaar lopen, dit is toeval. Ik maak een afspraak met Hetty, om de boekomslag te bezorgen, de aankomende dagen is het redelijk weer, misschien doe ik dat even op de fiets. Vooral de weg naar huis zal lekker gaan, want dan ga ik heuvel af.

Textiel Plus tentoonstelling Deventer.

Gisteren was ik naar Deventer, samen met Margriet. Ik kwam ook een aantal mensen tegen, die ik van hun blogs ken, maar nu eens in het echt. Ook lezeressen van dit blog, fijn om ook eens de gezichten te zien. Leuk om even te praten met Janneke en Ria! De tentoonstelling was nu minder dan vorig jaar in Leiden, maar toen deden ook nog andere groepen mee. Het voordeel van de Lebuïnus kerk, in het centrum van Deventer, was wel dat alles meer ruimte had.

Wat ik erg leuk vond, waren de ‘bontjes’, deze bontjes waren geïnspireerd op de bontjes die Koningin Wilhelmina vaak droeg. Wie kent niet de foto’s. Deze ‘bontjes’ waren geïnspireerd op sprookjes, op de foto hiernaast is het sprookje te zien van de wolf met de 7 geitjes. Op de foto niet te zien, maar op het lijf en de staart van de wolf zijn geitjes vast gemaakt. Niet ieder sprookje leent zich voor zo’n bontje. De kunstenares vond het sprookje van Hans en Grietje een beetje luguber. Na ons gesprek zou ze toch nog eens nadenken, want je hoeft alleen maar een grijze pluk haren uit de bek van de wolf te laten hangen. Het is natuurlijk wel een luguber idee, maar in hoeveel sprookjes zit niet iets gruwelijks. De winkeltjes hadden wel aantrekkingskracht, daarvoor was ik ook gegaan, want dit soort beurzen zijn een uitgelezen kans om materialen aan te schaffen.

Hierbij een overzicht van de door mij aangeschafte materialen. Links boven ligt papieren tyvek en stoffen tyvek, het verschil ga ik uitproberen. Daarnaast liggen 3 stencils met vormpjes, 2 met vierkantjes en 1 met rondjes, die voor diverse doeleinden te gebruiken zijn. De 2 dozen rechtsboven zitten gevuld met 15 potjes transferverf in even zoveel kleuren. Daarvoor ligt een potje acrylwas, die heb ik nodig voor roestpoeder. Een doosje roestpoeder ligt linksonder naast 2 zakjes scrim. Net boven de scrim komt nog een vel dunne Lutrador, die had ik nog niet in mijn voorraad. Aan het eind was een stand van Othilia Verdurmen, www.othi.nl, deze beeldend kunstenaar heeft een project gemaakt met het verhaal van de vuurvogel.

Ik heb het boek aangeschaft, daar staan mooie kleurige foto’s in die je weer op de been helpen bij een donkere mistroostige dag, sla het boek dan open en de kleuren geven je gelijk weer goede moed. Het is het verhaal van de Phoenix die uit zijn as verrijst. Toen ik op het perron, op weg naar huis, in het boek bladerde, trok ik de parallel met wat er op dit moment in Japan gaande is. Hoe erg ook, deze Phoenix zal ook weer uit zijn as verrijzen. Is dit geen mooie gedachte? Othilia heeft voor mij nog een boodschap voor in het boek gezet, kernwoord is kleurenregen. De installatie die zij maakte met stoffen, ook transparante, is 7 meter lang en 7 meter breed en 1,5 meter hoog.

Achtergrond.

Gisteren kreeg ik een reactie van Joke over de achterkant van mijn top. Joke had goed gekeken en inderdaad het is een mooie stof.

Op de foto hiernaast heb ik de quilt even met de onderkant boven gelegd, want deze kant mag zeker gezien worden. Zoals ik al meer heb vermeld, koop ik deze batiks op de vrijdagmarkt in het centrum van Arnhem. In de winterperiode worden ze niet verkocht, maar sinds een paar weken zijn ze er weer. Ik gebruik deze stoffen graag als achtergrond voor mijn quilts, maar ook in de Round Robin 2011 zitten ze. Willen jullie nog een beter zicht op de stof? Daar komt ie…..

Gisteren heb ik een lekkere klapper gemaakt in het vastzetten van de banen, er is veel gebeurt, maar ik heb af en toe ook even in het zonnetje gezeten. Van dit schitterende weer moet ook genoten worden.
Shirley had gisteren ook een goede tip, die gebruik ik ook nog weleens, in mijn fotoprogramma kan ik de foto’s in zwart/wit bekijken. Zo zie je vaak beter of de verdeling lichte, midden en donkere stoffen goed is, of dat er nog wat moet veranderen. Dank je wel Shirley voor je tip! Dan heb ik nog een mededeling voor Hetty, die vorige week de Giveaway heeft gewonnen, met een boekomslag op maat. Geef de maten van je favoriete boek even op, ik heb je geprobeerd te mailen, maar nog niets van je gehoord. Ik weet dat je hier elke dag even komt kijken, dus dit leek me een goede plaats om je te bereiken. Op de dichtbij foto hierboven zie ik wel een plooi zitten in de achterkant stof, ik probeer dit altijd te voorkomen met het opspannen van de 3 lagen, maar soms gaat er iets mis. Ik ben gelukkig niet foutloos, ik ben een mens. Volgende keer beter.

Doorvlechten, jongen, doorvlechten.

Nou, dat heb ik gisteren maar weer gedaan, nu moet ik de banen nog vast gaan zetten. Dat gaat wel weer lukken en dan is de ondergrond klaar. De ondergrond is wel een beetje groot, maar je kunt beter de ondergrond kleiner maken dan groter.

Ik heb geprobeerd een overzichtsfoto te maken, dat is ook voor mij een goed hulpmiddel. Nu kan ik nog strips veranderen in het gedeelte wat ik gisteren heb gevlochten. Ik doe het te weinig, maar vaak is het een handig hulpmiddel om te bepalen of er nog wat veranderd moet worden.
Fijn dat ik jullie gisteren heb geholpen met een leuke link, laat ik even voorop stellen dat het nu met een webwinkeltje van mijn buurman is, maar het had ook gewoon iemand anders kunnen zijn. Er zijn erg weinig van dit soort letters te verkrijgen, ja er zijn hele mooie metalen kistletters te koop, maar die zijn schrikbarend duur. Daarom is dit een goed alternatief. Ik heb geen aandelen en waarschijnlijk gaan er wat bestellingen binnen komen. Mijn buurman had gedacht dat dit soort letters door particulieren aangeschaft zouden worden, dus door mensen als jij en ik, maar ook gemeentes, bedrijven e.d. bestellen ze. Maar die gebruiken niet de verf die wij er voor gebruiken, dus onze letters en cijfers zullen toch de mooiste zijn.