Verder met blok nr 5 .

De mallen zijn getekend en op de stof gestreken en een beginnetje is gemaakt. Gisteren was het vrijdag dus dat is voor mij een sportdag, dat wil zeggen boodschappen doen, 2 wassen draaien, 2 wassen drogen en de overhemden uit was 1 strijken. Maar nu hangt, ligt alles in de kast, het bed is verschoond en ligt weer schoon te zijn op het bed. Maar ik mag nog niet gaan slapen, eerst dit bericht, dan kan het om 5 uur geplaatst worden en kunnen jullie lezen wat ik allemaal gedaan heb en hoe dingen vorderen. Voor de foto heb ik even wat geënsceneerd voor een leuker

beeld. Straks maar weer verder, de zaterdag is toch een dag om lekker te hobbyen.
In Veldhoven heb ik nog 3 boeken gekocht, die ik hier nog niet heb laten zien. Daar wordt het nu wel tijd voor, vinden jullie niet? Het linker boek heet BREAKDOWN PRINTING geschreven door Claire Benn & Leslie Morgan, een praktisch boek die ik maar eens goed moet gaan bestuderen. Het middelste heet FAST, FUN & EASY FABRIC DYEING, geschreven door Lynn Koolish, ook het bestuderen waard. Het linker boek ben ik al aan het lezen, maar is een doe boek. Het heet COLOR AND COMPOSITION FOR THE CREATIEV QUILTER, geschreven door Katie Pasquini Masopust en Brett Barker. Zij leren je je rechter hersenhelft te

gebruiken. De oefeningen zien er spannend uit, ik ben benieuwd wat dat gaat worden. Ik heb ook al een ander boek van Katie Pasquini en ben erg weg van haar werk.
Voor diegene die het morgen druk krijgen in verband met moederdag, ik wens jullie alvast een goede voorbereiding toe. Ik heb het cadeautje al gekocht, het gaat niet om het cadeau dat is maar bijzaak, maar ik ben dankbaar dat ik haar nog heb. Vroeger, als kind vond ik dat er ook een kinderdag moest komen, want ik wilde ook weleens in de belangstelling staan. Dat heb je als je de oudste bent van 5.

Verandering van spijs………..

Ik ben weer even bezig met de voorbereidingen voor de BOM Tulip Tiles van Morning Glory Designs. De patronen zijn getekend op Freeser Paper, uitgeknipt en op de stof gestreken. Ik heb de blokken maar weer even op

de vloer gelegd en gefotografeerd met de 2 stoffen die ik in de rand wil gaan gebruiken. De licht blauwe heb ik dinsdag gekocht bij MarinPatchwork in Westendorp. Het is stof met hetzelfde printje als de lichte ondergrondstof van de Tulip Tiles, maar dan in de blauwe kleur. Ik ging eigenlijk op pad voor dezelfde stof, maar in de winkel bleek de kleur niet hetzelfde. Omdat deze stof in de rand komt was een andere kleur voor mij ook een optie. Het idee achter deze quilt is de delftsblauwe tegels, dus kan kan deze stof ook prima. Om het

nog beter te zien een foto die de stoffen nog beter laat zien, ik ben helemaal weg van de groen-blauwe stof, die al een tijdje in mijn bezit is. Als ik alle voorbereidingen klaar heb dan kan ik het 5e blok dinsdag weleens gaan appliqueren, ik heb nog wel meer wat ik kan gaan doen, maar nu heb ik een keuze. Voor wie niet meer weet hoe het geheel er uit gaat zien plaats ik nog een foto van het voorbeeld. Het ik ook terug te vinden op mijn blog, maar dan moeten jullie weer zoeken.

Dit is het voordeel van al je foto’s in Picasa.
Na blok 5 komen de hoekblokken de volgende keer, ik ben benieuwd hoe die eruit zien als ik ze kan downloaden en als ze gemaakt zijn.

Ordenen.

Woensdag ben ik nog even naar Westendorp geweest om paternoplaat te kopen en nog een halve meter stof voor de rand van een ander project. Ik ben maar heel even bij Hannie van Marinpatchwork binnen geweest, maar ben lang onderweg geweest. Dat kostte natuurlijk wel veel tijd, maar ik was even vergeten dat je je moet onthaasten als je de Achterhoek en de Liemers wilt doorkruisen. Vanaf Arnhem met bus 29 naar Doetinchem, een leuke rit, zeker omdat ik in Dieren heb gewoond, daar veel gefietst en met de auto gereden. Nu Henk een medisch probleem heeft kunnen we nu niet meer met de auto weg. Dus ik heb wel genoten, zeker van het lekkere zonnetje. Vanaf Doetinchem met bus 74 richting Enschede, maar zover reikte mijn bestemming niet. Nu ik paternoplaat in huis had kon ik mallen gaan maken, met de mallen kwamen de stoffen vanzelf ook. Nu heb ik alles even netjes op gespeld

een andere grijze lap. Ik zit dit bericht te schrijven met de foto naast de tekst en dan ben ik best tevreden. De linkerkant moet nog, maar ik ben er nog niet uit welke kleuren ik ga gebruiken, misschien moet ik 2 blokken omruilen. De blokken moeten nog wel in elkaar zetten, aanstaande dinsdag heb ik weer een Bee, wie weet kan ik dan een berg werk verzetten, want hij is niet bij mij, dus over koffie, thee en lunch hoef ik me geen zorgen te maken. Ook zal ons oude Bee-lid ook aanwezig zijn. Ik verheug me er nu al op. Het voordeel dat alles

opgespeld is, is dat ik het kan invouwen en uitvouwen als ik aan het werk ga, waar dan ook. Ik heb een foto geplaatst van de mallen die ik nu nodig heb, je ziet de fotoplakkers goed zitten en de informatie op de mallen. Morgen meer.

Bevrijdingsdag.

Sorry, vanmorgen was er geen bericht van mij om 5.00 uur. Gisteravond kwam ik, voor mijn doen, laat thuis. Ik wist dat er een concert was in de Eusebiuskerk in de stad. Dit concert was na de dodenherdenking. Het was

wel een beproeving gisteravond, want met de herdenking was het lang staan. Mijn rug is niet zo sterk, omdat ik als kind een vorm van kinderverlamming heb gehad en daardoor mijn bekken is gekanteld, kan ik het staan nooit lang uithouden. In de kerk was het ook staan, want hij was al propvol. Maar het is gelukt, vlakbij mij stond iemand tegen één van de pilaren die het orgel ondersteund en toen deze meneer wegliep, heb ik gelijk mijn kans gegrepen. Maar boven al hield de muziek en de dans mij op de been. Dit herdenkingsconcert werd door Dansgroep Lèfamm ( www.lefamm.nl ), Het Gelders Opera en Operette Gezelschap ( www.goog.nl ) en Philharmonie Gelre
( www.philharmoniegelre.nl ) uitgevoerd. Ook het kerkorgel deed mee. Het programma bestond uit Let’s keep our garden growing uit Candide, componist Leonard Bernstein, The armed man, een mis voor de vrede, gecomponeerd door Karl Jenkins. Speciaal voor deze dag had Karl Jenkins toestemming gegeven om de muziek voor symphonisch blaasorkest te laten instrumenteren. Dat is gedaan door de engelse componist Martin Ellerby. Tijdens de voorstelling waren er beelden te zien van de verwoeste stad Arnhem, wat het geheel nog aangrijpender maakte. Je zag bijvoorbeeld beelden van de verwoeste Eusebius en nu was het concert in de herrezen Eusebius. Leidraad van deze productie is de metafoor van de samenleving als een tuin, die onderhouden moet worden om ervan te kunnen genieten of eruit te oogsten. De tuin kan alleen groeien en bloeien, als we er zelf in werken en niet gaan zitten wachten tot een ander dat doet. Let”s keep our garden growing: ieder jaar, ieder jaargetijde opnieuw.  Tijdens de voorstelling werden er zakjes aarde doorgegeven door de dansers en deze zakjes werden op het podium geleegd, de leden van het GOOG, bewerkten de aarde en later werden er planten op gezet, de symboliek werd prachtig vertolkt.
Natuurlijk heb ik teksten en de foto geleend, de tekst komt uit het programma dat werd uitgereikt en de foto komt van de site van dagblad de Gelderlander,  www.gelderlander.nl .

Dodenherdenking.

Het is vandaag weer de nationale dodenherdenking. We herdenken dan de velen doden die in de diverse oorlogen zijn gevallen. Er zijn een paar groepen die altijd vergeten worden. Ik weet wel dat 6 miljoen joden erg veel is, maar zij waren niet de enigen. Zigeuners, geestelijk gehandicapten, Homoseksuelen, communisten, Jehovageuigen behoorden ook tot de vervolgden. Van huis uit werd dodenherdenking erg belangrijk gevonden, we gingen altijd naar het monument toe om stil te staan bij de gevallenen. Langs de Utrechtseweg staat dit monument wat uitkijkt over

de Rijn. Het is het monument voor de vrouwen die een belangrijke rol hebben vervuld tijdens de 2e wereldoorlog. Ik heb deze foto laatst genomen toen ik naar het Museum voor Moderne Kunst Arnhem ben geweest. Ik zat toen even rustig in het zonnetje over de Rijn uit te kijken, dit is zo’n leuk stukje van de stad, achter je raast het verkeer de stad in of de stad uit. Onder het monument is een plaquette met een gedicht. Ik heb een foto gemaakt van het gedicht, wil je het gedicht beter lezen klik dan op de foto.

Ik vindt het toepasselijk om op deze dag hierbij stil te staan. Maar ik wil ook denken aan allen die gevallen zijn. Wat ik nooit geweten heb, is dat het de bedoeling was dat Polen volledig vernietigd zou worden, er mochten er nog wel een aantal overblijven en die zouden tot nut van het duitse volk gesteld worden en later verdwijnen. Daar krijg je toch de kriebels van. Of we er wat van geleerd hebben betwijfel ik. De volgende foto laat de plaquette zien die op het pand naast dit monument zit. De tekst daarop

zegt genoeg.

Weer aan de gang.

Na de rust moet er weer wat gedaan worden, door het slechte weer, voor mij niet hoor, genoeg reden om weer achter de naaimachine te kruipen. Binnenkort moet ik weer op stap met de naaimachine, met het werken met de BSR-voet merkte ik dat de bovendraad soms een steek of 10 niet werd opgepakt door de onderdraad.  Toen ik donderdag in Veldhoven was heb ik een gesprekje gehad met het personeel van de naaimachine winkel van Rijkers uit Veghel. Mijn machine komt daar vandaan en is daar ook in onderhoud. Binnenkort dus langs voor een onderhouds beurt specifiek gericht op de BSR-voet en het mechaniek onderin de machine. De machine van mijn quiltvriendin Jos komt daar ook vandaan, dus we maken met z’n tweetjes een afspraak en dan gaan de machines achter in de auto en maken we er een dagje Veghel van. Weer 3 blokken gemaakt,

de losse onderdelen van de blokken ligger er omheen om binnenkort aan elkaar gezet te worden. De gele papiertjes liggen op de verschillende blokken om te zien hoeveel keer de 7 patronen gebruikt zijn. Ik wil niet 2 keer hetzelfde patroon gebruiken, tenminste als ze dicht bij elkaar komen te liggen. De grijze stof waar ik de afzonderlijke delen op vastspeld moet gestreken worden en verder uitgevouwen, want het kan er zo niet meer op. Het voordeel van het vastspelden is, dat ik het in zijn geheel op kan vouwen als ik visite krijg. Later kan ik het weer uitvouwen. Eergisteren na de crematie kwam er iemand mee, alles lag nog heerlijk over de vloer, dus heb ik me verontschuldigd en gezegd dat er hier in huis geleefd wordt. De gast was jaren bloemist geweest, net als ik, dus die vond het niet erg. Wat hij wel mooi vond waren alle felle kleuren. Jullie begrijpen dat ik toen wat moest laten zien. Ik ben van plan vanmiddag eens heerlijk naar de sauna te gaan, er moet wat warmte op sommige spieren, dus ver zal de NYB niet komen. P.s. Het thema voor de OEQC in Veldhoven voor het volgend jaar is: Blues!!! Kunnen jullie hier wat mee, ik begin al een idee te krijgen, zal ik weer eens meedoen??

Rust, rust, rust.

Dat hebben we gehad, wij waren blij met onze beslissing om te vluchten uit de herrie, die ons van 2 kanten belaagden. Een feest moet gevierd worden, maar wij worden misschien wel een beetje te oud voor dit soort feesten. Het is niet onze muziek, het is de muziek van de jeugd van tegenwoordig. Het gaat in je hoofd zeuren en het stuwt je hartslag op.

Dit uitzicht van uit onze hotelkamer laat je hartslag juist weer dalen. Mooi dat jonge groen. Wij zaten in hotel Warnsborn, het hotel waar we ook overnacht hebben na ons huwelijksfeest. Toen we in de taxi zaten die ons hierheen bracht en we waren net onder de tunnel de stad uit, viel de rust  bij ons binnen met een diepe zucht, eindelijk hoorden we de bulderende bassen niet meer. We hebben hier heerlijk genoten van een 4-gangen diner met een heerlijke fles wijn. Toen ik om 6 uur wakker, heb ik me aangekleed, ben naar beneden gegaan en heb eerst genoten van mijn eerste sigaret van de dag. Het landgoed waar het hotel op staat was bezwangerd van vogelgeluiden. In de verte was een specht bezig een gat in de boom te maken. Dit gezang geeft een breed scala aan geluiden, terwijl die andere geluiden, waar we voor gevlucht waren, alleen maar vernauwend. Het ontbijt was heerlijk,

we hebben de champagne maar dicht gelaten, want we werden om 10.45 uur verwacht op de crematie van een vriend. Er is op waardige wijze afscheid van hem genomen. Daarom was het een rare dag, ik heb ook geen enkele naald aangeraakt. Dat gaf ook rust, alhoewel ik voor ‘s ochtends in bed wel nieuwe quiltboeken had meegenomen.