Blauwe stift.

Ik kreeg eergisteren een mail over het voorzichtig zijn met het gebruik de blauwe stift, omdat het nog weleens

voorkomt dat de kleur van de stift niet uit de stof gaat, vooral jammer als je een quilt op een tentoonstelling tegenkomt waar nog blauwe strepen op te zien zijn. Ik weet dat je heel voorzichtig met de blauwe stift om moet gaan, de stift wordt permanent bij warmte, licht en als de quilt te lang blijft liggen na het tekenen van een patroon op de stof. In mijn geval voorkom ik dat door het quiltpatroon pas te gaan tekenen voor ik ga quilten, na het quilten gaat er een kwast die nat is gemaakt met water over de lijnen, de stof wordt bijna verzadigd. Daarna krijgt de quilt de hele nacht om te drogen. Gistermorgen moesten nog 24 sterren gequilt worden, nu nog maar 9, dus langzaam aan moet ik na gaan denken hoe de groene driehoeken en vierkanten gequilt moeten worden.

Onderweg.

Eindelijk ben ik onderweg op de huwelijksquilt, eergisteren was ik ermee aan de gang. Eerst de lijnen getekend en omdat het een achtpuntige ster is komen het eindpunt uiteindelijk bij het beginpunt uit. Dan is er wel 8 keer gedraaid op de hoeken, je zou er spierballen van krijgen.

Ik gebruik de quiltsteek nr. 44, met als onderdraad een beige garen en als bovendraad een doorzichtig garen. De blauwe stift helpt me om lijnen te trekken, waarover ik de quiltsteken zet. Ik heb deze weleens weg proberen te halen door te deppen met een vochtig lapje, maar dan bleven er altijd blauwe strepen over. Om ze weg te halen neem ik nu een schone kwast, doop het flink in het water en ga over de lijnen heen met de natte kwast.

Daarna gaat de quilt over de stoelleuning om aan de lucht te drogen. Na een paar uur is de quilt droog, daarom doe ik dat aan het eind van de dag, dan heeft de quilt de hele nacht om te drogen. Een groot deel van de quilt moet nog gedaan worden, een heerlijk werkje voor het weekend. De leukste handtekening op de quilt is deze

van mijn DS, die toen 2,5 jaar oud was. Hij heeft ook het hele blokje gebruikt om te laten weten dat hij ook mee telt. Nu kan hij al veel beter zijn naam schrijven, maar ik vindt deze versie altijd nog de leukste. Gisteren had ik een bee en heb rustig aan weer 2 blokjes van de crazy old ladies, er zijn nu 4 blokken klaar. Binnenkort foto’s van de blokken, wanneer ik iets verder ben.

Soms……

…….blijft er iets liggen wat nog afgemaakt moet worden, maar dan komt er weer iets anders om de hoek kijken en dan blijft het liggen. In dit geval gaat het om onze huwelijksquilt, laatst kwam ik hem tegen in een stapel met allerhande zaken. Ik had de

quilt al op mijn bureaustoel gelegd die bij de naaimachine staat, maar als je dan achter de naaimachine kruipt om dingen te doen, dan pak je het gewoon op en legt het even weg, om het na het naaien weer op de stoel te leggen. Gisteren ben ik maar eens begonnen om het door te quilten op de naaimachine. De sterren met onze namen waren al handmatig gequilt, maar daar komt toch niets van of ze  moeten mijn benen breken, zodat ik nergens meer heen kan gaan. Wintersport is geen optie voor mij, ik vindt dat veel te koud, vandaar het idee om het machinaal door te quilten. Wij zijn nu onderhand al 3,5 jaar getrouwd, dus het wordt wel eens tijd dat het huwelijksquilt afgemaakt wordt.

Hoe is het idee van een huwelijksquilt te gaan maken ontstaan? Dat heb ik een hele tijd geleden weleens bericht, maar dat is alweer een tijd geleden. Ik vind een receptieboek niet zo leuk, dat ligt ergens in een kast te verstoffen en hoe vaak kijk je daarin? Nooit dus! Ik had toen van Paternoplaat een raamwerk uitgesneden en dat aan één kant vast gemaakt aan een vierkant van schuurpapier, de gasten konden een stukje stof op het schuurpapier leggen en het raampje dichtklappen voor ze hun handtekening of naam op de stof schreven. En dan ben je aan het naaien en dan kom je ineens deze ster tegen ( 2e foto). Door de tijd zullen er wel meer personen weg gaan vallen, die op onze bruiloft waren, de quilt krijgt steeds meer emotionele waarde!

Huwelijksquilt.

Op 22 September a.s. zijn wij al weer 3 jaar getrouwd! Ik wilde een herinneringsquilt daarvoor maken, eerst heb ik de stof gekocht, daarna begon het plannen hoe die quilt eruit moest komen zien. Ik heb daarvoor een ster gebruikt

, die ik in elkaar kon leggen zodat de punten van de sterren elkaar raakten, dit om verbondenheid te symboliseren. Voor ons huwelijk had ik alles voorbereid, de kleine driehoeken waren gesneden in diverse kleuren. Het midden van de ster is een vierkant, ik heb er een kader voor gemaakt met schuur papier eronder, omdat het mijn plan was om onze gasten hier hun naam of handtekening op te zetten. Dat is prima gelukt. Toen wij de volgende dag op huwelijksreis gingen naar Vlieland is het hele pakket mee gegaan om alvast een begin te maken met de top. Er zijn altijd wel momenten te vinden om er een uurtje aan te werken en het is ook ontspannen werk. Onze sterren zijn in het midden van de quilt geplaatst zodat onze gasten om ons heen konden staan. Een bruidspaar, in ons geval heb ik liever het woord bruidegomspaar, is altijd het middelpunt.

De sterren met Henk en mijn naam is met de hand gequilt, maar aan de rest ben ik nog niet toe gekomen. Ik laat deze huwelijksquilt nu ook expres zien om mezelf eraan te herinneren dat deze quilt nog een keer onder de naaimachine moet komen, maar of dat voor September gaat lukken is de vraag.

Het is zover–onthulling.

Lang heb ik iedereen bezig gehouden met de totstandkoming van deze quilt. Ik kon daar al die tijd niet veel over vertellen, ik bracht het als een landschapsquilt. Dat was maar ten dele waar, een heleboel moest ik verzwijgen, maar vandaag de hele waarheid.

Dit is de aanleiding! Mijn ouders hebben gisteren gevierd dat ze 50 jaar geleden in het huwelijk traden! Afgelopen maandag was de dag, maar een feestje op maandag is niets. Een jaar geleden begon ik langzaam plannen te maken en ideeën te ontwikkelen. Ik wilde ze neerzetten in het landschap, waar ze nu al 50 jaar samen wonen. Er moest ook een boom in komen, omdat zij nu de stamouders zijn van ons gezin met 5 kinderen, 5 schoonkinderen en 6 kleinkinderen. Aan de zin, gaat heen en vermenigvuldig u, hebben ze goed gevolg gegeven. Voor ieder kind is er een tak aan de boom, de onderste voor de oudste en de bovenste voor de jongste. De kleinkinderen hebben een eigen tak gekregen. Onder aan de boom is een foto gebruikt, die op stof is geprint, gemaakt aan het strand tijdens een dagje uit met mijn zusje. Aan elke broertje en zusje had ik gevraagd om foto’s op te sturen via de mail, dat heeft nog wel een tijdje geduurd voor ik die bij elkaar had, er is menigmaal een mail gestuurd. Dan komt er opeens een vraag of ik ook foto’s wil hebben waar ze beide op staan, natuurlijk wilde ik die. Zelf had ik ook al eens met een smoesje een foto gemaakt van hen beide, maar die waren nooit zo leuk. Je kunt het ook niet elke keer vragen. Toen deze foto van hen samen werd gemaakt hadden was dat niet eens de bedoeling, dat het op deze quilt kwam.

Eindelijk het eindresultaat, de groene lijnen aan de onderkant zijn repen Lutrador, die ik beschilderd heb, daarop heb ik de namen van het voorgeslacht op geborduurd met de naaimachine. Zowel aan mijn vaders kant als aan mijn moeders kant ben ik tot aan 1600 gekomen. Deze namen heb ik expres aan de onderkant gesitueerd, omdat de basis is waar wij allen uit ontstaan zijn. Het voorgeslacht begint bovenaan met de laatste generatie die ons is ontvallen, onderaan staan de voorouders uit 1600! Zo is het een hele familie geschiedenis geworden, gaandeweg het hele proces kwamen er ideeën bij. De bladkronen zijn niet zo groot, want de foto’s van de kinderen en kleinkinderen moesten aan de takken komen. Die foto’s zijn op stof geprint en op de ondergrond vastgenaaid. Aan de linkerkant op de grens van land en lucht heb ik een foto op stof toegevoegd van de Gerbrandy-toren, in de volksmond de tv-toren, van Lopik. Toen mijn ouders op 9 Mei 1961 trouwden, werd ook de tv-toren geopend door H.M. Koningin Juliana. De fotograaf die mijn ouders hadden ingehuurd moest daar ook zijn, hij had een beetje haast om op tijd te zijn. Ik heb erg genoten van het proces waar deze quilt uit is ontstaan, een aantal hobbels moesten genomen en overwonnen worden. De quilt is ze gisteren aangeboden namens kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen.

Huwelijk.

In 2008 zijn we getrouwd, dit had al veel eerder kunnen gebeuren, maar het werd steeds vooruit geschoven. Sinds april 2001 kunnen 2 mensen van hetzelfde geslacht een huwelijk sluiten. Henk was aan het revalideren na een ingrijpende operatie, hij reed rond in zijn rolstoel en vertelde mij iets, ik vroeg me af wat hij bedoelde. Ik stelde hem de vraag of hij soms trouwplannen had, hij vertelde dat hij er al met verschillende mensen over had gesproken. Ik vroeg aan hem waarom ik daar nog niets van wist, kreeg het antwoord dat hij mij op zijn knieën had willen vragen, maar hat dat niet echt ging, omdat hij een deels verlamd linker onderbeen had. Mijn reactie toen was dat er genoeg personeel liep, die hem wel even op zijn knieën wilden helpen en daarna er ook weer af. Dus wat was nu het probleem!!
Hij wilde in de zomer trouwen en dat is ook gebeurt, op de laatste zomerdag. We wilden geen groot feest  en we wilden alles niet ver van elkaar af. We vonden een mooie trouwlocatie, waar we ook konden dineren met onze gasten. Het werd een mooie dag. Inmiddels liep hij met een stok en om goed steun te hebben, had hij bergschoenen. Dit alles maakt helemaal niet uit, die stok kan je wegleggen als er foto’s gemaakt worden en al staat die stok op foto’s is dat nog geen punt. Dit is de realiteit op dit moment, zo is het leven.

Er moest een hoop geregeld gaan worden. Ik wilde een ringenkussentje, ben me gaan oriënteren in de bruidsmode zaken en vond de ringenkussentjes er zo lelijk uitzien, dat ik besloot deze zelf te maken. Uit zijde heb ik 5 harten geknipt en deze geappliceerd  op goudbrokaat, die ik eens gekocht had omdat ik het erg mooi vond. In het hart heb ik een wilde roos geappliceerd en lintjes genaaid. In een winkel met bandjes en knoopjes in Utrecht vond ik de rozen en die heb ik op de vier hoeken genaaid. Onder het kussentje loopt nog een brede band, want mijn zoon was bruidegomsjonkertje, hij was toen net 3 jaar geworden, met zo’n band kan het kussentje beter op zijn hand blijven liggen.
Een receptieboek vonden we niet leuk, daarom besloot ik om een receptiequilt te maken, eerst een patroon die daar geschikt voor was en dan de stof uitzoeken. Het belangrijkste van een receptiequilt is, dat de namen goed te lezen moeten zijn, er zijn stiften te koop die hier voor geschikt zijn. De stof werd gevonden bij Elly Prins, die mooie stof verkoopt die extra breed is en waar je ook je quilt machinaal door kunt laten quilten, http://www.machinequilting.nl/ . De stof heb ik in vierkantjes gesneden. Omdat niet iedereen overweg kan met op stof schrijven heb ik van schuurpapier een vierkantje uitgesneden, uit paternoplaat heb ik een raampje gesneden en die twee met schilderstape aan elkaar geplakt. Nu konden de gasten een lapje pakken die tussen het raampje en het schuurpapier leggen en hun naam noteren. Op deze manier stonden de namen mooi in het midden. Men had de keuze uit 3 kleuren en zo bepaalden de gasten hoeveel sterren er van elke kleur gemaakt werden.
Voor het huwelijk had ik al kleine driehoeken getekend, van de achtergrondstof waren ook de vierkanten en driehoeken getekend. Toen we de volgende dag op huwelijksreis gingen naar Ameland, had ik alles bij me om alvast sterren te maken. Ik heb expres de sterren van paren en echtparen uit elkaar geplaatst, behalve de sterren met onze namen, die zijn ook bij elkaar geplaatst, in het midden. Deze heb ik al met de hand gequilt, de rest nog niet. Laatst heb ik een cursus gevolgd over duimquilten, hiermee wil ik onze huwelijks quilt af gaan quilten.