Vervolg van gisteren.

Naar aanleiding van de reacties van gisteren heb ik besloten dat er vandaag nog een blogbericht over de quilt Zinkende Zomerzon moest komen. Er zijn wat aanvullingen nodig, die ik gisteren niet vermeld heb. De afmeting van de quilt is 1,16 x 0,82 meter, Linda vroeg er naar, ze heeft al antwoord gekregen, maar er zijn er misschien meer die dat willen weten. Een paar jaar geleden heb ik de quilt laten zien op de regiodag van het quiltersgilde Gelderland Noord in Hierden. Toen was Marjon Hoftijzer er nog regiovertegenwoordigster en zij vroeg mij of ze van deze quilt een foto mocht maken, ze zou de foto bij het gilde aanbieden voor de kaarten die het gilde verkoopt. Enige tijd later kreeg ik een brief met de vraag of ik Zinkende Zomerzon wilde opsturen om er een kaart van te kunnen maken.

Hieronder is het resultaat te zien, de fotograag heeft zich uitgeleefd en een roodfilter voor zijn lens gezet, met dit als resultaat. Toen ik de kaartjes zag, want ik heb er 25 thuis gestuurd gekregen als dank voor het lenen, was ik eerst een beetje verbaasd, maar uiteindelijk vond ik het erg leuk. Zeker omdat de quilt dan minder herkend zou worden als ik hem eens zou aanbieden voor een tentoonstelling. Hannie herinnerde me er gisteren aan, ik was het alweer vergeten. Wat ik ook vergeten was om gisteren te vermelden is dat ik de verschilldende stoffen met een dichte zigzag steek heb vastgenaaid met van kleur verlopend garen.

De zon is apart gemaakt en tussen de lagen geschoven voor ik het geheel vastzette. Eigenlijk gek dat je een heleboel weer vergeet, maar het is ook alweer twee jaar geleden dat deze quilt het eindpunt van naderde. Er komt weer ruimte in je hoofd, daar gaat weer iets anders voor in de plaats komen en dan zakt er van alles weg. Dat is maar goed ook, je zou alles vasthouden, in hoeveel tijd zijn je hersens dan vol? Ik vind het nu wel erg leuk om dingen die met deze quilt te maken hebben weer boven water te halen.

Ik schreef gisteren over het feit dat de top van de quilt over de rand is gelegd, op de foto hiernaast is dat wat duidelijker te zien dan op de foto van gisteren. De randen van het landschap zijn expres niet afgewerkt, anders zouden de randen te strak worden. De buitenrand bestaat uit satijn van de markt, de banen satijn zijn op de vulling en achterkantstof genaaid voor het landschap er op werd gelegd. Ook hierbij heb ik per kleur diverse stoffen gebruikt, sommigen passen er net niet helemaal bij, maar dat geeft nu net extra charme. Als alle kleuren van de stoffen zo goed bij elkaar passen is het resultaat vaak wat saai, ik hou er van om er af en toe een ‘vreemd’ stofje tussen te doen.

De kleuren van de foto hieronder zijn iets afwijkend, maar daar kun je goed zien dat licht groen heel goed kan bij felle gele kleuren en bij rood kan af en toe wat oranje of roze. Bij de van kleur verlopende garens is ook weleens wat afwijkends toegevoegd, ook de steekbreedte varieert weleens. Ik hoop dat jullie het verhaal en de foto’s waarderen! Hannie had in haar reactie nog een vraag naar de quilt Herfstbos, ze vroeg of die nog een keer geplaatst kan worden. Dat ga ik inderdaad doen, binnenkort ben ik op vakantie, ik ga van te voren berichten maken, die in die tijd geplaatst worden. Daar zit Herfstbos zeker bij, want hier is veel over te vertellen.

Helemaal vergeten.

De afgelopen dagen waren vol met andere dingen dan quilten, mijn vader was jarig afgelopen week en verder nog wat zaken waar ik jullie niet mee zal vermoeien. Gisteren kwam ik iemand tegen die naar de Cannenburgh was geweest en mijn quilts kent, zij vertelde dat ze één quilt van me helemaal niet kende. Thuis gekomen ben ik in het archief van dit blog gedoken, inderdaad ze had gelijk. Ik weet nu hoe dat komt! In 2009 begon ik aan deze quilt, het kan ook 2008 zijn geweest, maar in 2009 werd de laatste steek aan de quilt gezet. Het begon met een kaart die ik kocht, waarop een landschap geschilderd was. Deze kaart is nooit verstuurd, maar was de aanleiding voor deze quilt.

De kaart liet een landschap zien in aquarel, dat wilde ik niet, ik wilde felle kleuren. Daarom heb ik groot vel papier gepakt en het landschap grotendeels op getekend. Daarna is de tekening ingedeeld in 4 verticale banen, de maat van de ondergrond die ik wilde gebruiken om het landschap in de paperpiecing methode vorm te gaan geven. Elke heuvel kreeg zijn eigen kleur en daarmee ook zijn eigen nummer. De ondergrond werd op het papier gelegd en de vorm werd op de ondergrond overgenomen. Je kan de verticale banen nog zien in de quilt. Welk jaargetijde het op de aquarelkaart was weet ik niet, maar ik wilde de warme kleuren van de zomerzon en de zomerlucht laten zien. Toen alle banen aan elkaar waren gezet, kon de top worden opgebouwd, met de naaimachine werd alles aan elkaar gezet. Omdat een landschap verder gaat dan een kader of rand, heb ik het landschap over de rand vast gezet. Daarna heb ik de quilt gedubbeld en met de naaimachine van links naar rechts doorgequilt. Omdat Liesbeth van Hulsteijn op zoek was naar quilts voor de volgende tentoonstelling werd ik benaderd door haar, met de vraag of ik nog iets leuks had, ze is toen langs geweest en heeft de quilts gezien en uitgezocht. Omdat het nog even ging duren voor er een volgende tentoonstelling zou komen, door de herinrichting van het terrein voor het kasteel is deze quilt nooit door anderen gezien. Liesbeth wilde heel graag deze quilt gebruiken voor de flyers en heeft daar van mij toestemming voor gekregen, ook voor de banner op haar blog over de voorbereidingen van de tentoonstelling, waar ik natuurlijk wel trots op was. Zo nu heb ik eindelijk deze quilt in het archief opgenomen!

threadplay

Vorig jaar, op 28 Februari heb ik samen met Jos een workshop gevolgd van Dirkje van der Horst. De workshop werd gegeven bij Schering & inslag te Woudrichem. De workshop ging over restverwerking. Een vierkant stuk stof werd bekleed met stroken stof van verschillende breedte. Het was de bedoeling om ook lelijke stoffen en afwijkende stoffen te gebruiken. Ik vond het een leuke workshop en de lokatie was perfect. Zie http://www.scheringeninslag.com/ . Woudrichem is een oud stadje en is nog redelijk intact. De quiltwinkel kijk met de achterkant op de Waal.
Jos en ik zijn thuis gekomen lekker bezig geweest op de naaimachine, maar dan met de stoffen die we uitkozen na de workshop. Ik had natuurlijk kleine stukjes bij me. Toen mijn top klaar was wilde ik de top opofferen om met het boek THREADPLAY WITH LIBBY LEHMANaan de slag te gaan. Mijn engels is slecht, ik heb het boek m.b.v. een woordenboek proberen te vertalen, zodat ik zou snappen waar het boek over ging. Het is wel

arbeidsintensief en je moet je hoofd er goed bijhouden.

Je legt de top onder de naald, stelt de machine in en het belangrijkste is de stof in een ring te spannen. Toen de hele top klaar was is hij gesandwiched en met de machine gequilt. Gisteren vroeg iemand op startpagina-quilten naar dit boek, ik heb geantwoord dat vandaag mijn blogbericht over dit boek zou gaan, dus hierbij. De naam van deze quilt is DIZZY  en is gemaakt in 2009.

Voor de rand heb ik een japanse stof gebruikt die ik niet moet wassen, want na verschillende wasbeurten geeft de stof nog steeds af.
Voor meer gegevens over Jos is hier haar adres van de website.
http://www.quilthoofd.nl/ , bezoek deze site en kijk de foto’s. Jos is Europees kampioen geweest in 2002.
Het zal iedereen wel duidelijk zijn waarom dit quilt Dizzy heet.

Een tas voor mijn moeder.

Vorig jaar op 12 maart was er een regiodag van het quiltersgilde in Hierden, daar ging ik voor de eerste keer naar toe. De regiodagen in Oost-Gelderland volg ik al jaren en daarna is de regiodag in West-Gelderland erbij gekomen. Nu wilde Jos en ik ook eens naar een andere regio. Dus werd het Noord-Gelderland. Het leuke is dat elke regio zijn/haar eigen sfeer heeft. In Hierden was bij de show and tell veel meer modern werk te zien dan bij de andere regio's. Na de ontvangst en de koffie kwam het werkje, dit keer was dat een applicatie van een bloemvorm, waarbij de bloemblaadjes nog extra werden opgevuld. Erbij kregen we een patroon van een tas. Ik heb daar rozenstoffen voor gebruikt, omdat ik die nog had liggen van een ander projekt en ze op wilde maken. Ik vind ze op zich wel mooi, maar ze horen niet meer tot mijn favorieten, omdat mijn stofsmaak behoorlijk veranderd is. Dat komt denk ik door de verhuizing van Dieren naar Arnhem, ruim 4 jaar geleden. In Dieren hadden we een 30-er jaren woning en we verhuisden naar een appartement in de stad. Omdat we uit werden gekocht kozen we ervoor dat we nieuwe meubelen zouden gaan kopen, we hadden er ineens geld voor en in de jaren dat we samenwoonden was er een allegaartje aan meubelen ontstaan. De nieuwe meubelen die we kochten waren redelijk modern, als je het toch doet moet je het goed doen. Ook de kleuren van de meubelen veranderden drastisch.
De bank werd blauw, maar dan ook echt blauw. De 2 leren stoelen die we kochten waren van zwart leer en er 2 leren stoelen op onze verhoging in de erker werden appeltjes groen.
Daar passen dan geen Civil War stoffen meer bij. Ik ging andere quilts maken en andere kleuren gebruiken. Ik ging ook meer werken op de naaimachine.
De tas werdop de naaimachine gemaakt en ik bedacht me, dat het een kado voor mijn Moeder moest worden.
Uiteindelijk heb ik er nog een portemonnee bij gemaakt uit Quilting Arts Magazin en een hoesje voor de agenda. Bij de tas heb ik 3 grote knopen kunnen kopen met een heel fijn bloemenpatroontje erop. Toen ik het mijn moeder gaf werd ze emotioneel. Ik denk dat ze er haar hobbyspulletjes in meeneemt als ze met vriendinnen kaarten gaat maken. En ik heb iets van mezelf aan mijn moeder kunnen geven.
Het eerste blok heb ik af van de BOM, nu kan ik aan blok 2 gaan beginnen. Binnenkort publiceer ik daar  wat van, maar nu eerst de boodschappen doen, want er moet vanavond ook gegeten worden. Die huishoudelijke dingen zijn ook mijn taak hier in ons huishoudentje.
Het leven gaat niet altijd over rozenstofjes. Suze's reaktie, om de tas mee te nemen naar Hierden, heb ik al overwogen, maar ik vind het zo sneu voor mijn moeder. Het is natuurlijk wel mogelijk om het adres van mijn blog daar te laten slingeren. Ik moet de organisatie van Hierden wel danken voor het feit dat er vorig jaar een foto is gemaakt van een quilt die ik daar liet zien. Er was wel toestemming van mij gevraagd, omdat mijn quilt zou worden voorgesteld om er een kaart van te maken voor het quiltersgilde. Enige tijd later kreeg ik een telefoontje met het verzoek de quilt in te sturen. Als dank heb ik daar 25 kaarten en 25 enveloppen voor gekregen en daarnaast zijn er 250 gedrukt voor de verkoop. Bij de laatste jaarlijkse tentoonstelling in Haarlem zijn ze voor het eerst verkocht. Van de 25 kaarten die ik kreeg zijn er nog over, maar het overgrote gedeelte heb ik als kerstkaart verstuurd aan diegene die er belangstelling voor zouden hebben. Ik vond het een eer om mijn quilt op een foto terug te zien. Binnenkort meer!!!!

Marmellata D'ortaggio

Dit patroon kwam ik tegen in een quilttijdschrift en vond het patroon erg leuk. Daar blijf ik dan mee in mijn hoofd rondlopen, toen ik een keer in Huissen was voor stof of zo kwam ik deze stoffen tegen. Het patroon schoot weer in mijn hoofd en thuis gekomen ben ik gelijk gaan snijden en naaien. Tussendoor heb ik ook nog een tekening gemaakt en ingekleurd om een leidraad te hebben tijdens het samenstellen van de blokken. Nu koop ik mijn olijfolie bij een leuk winkeltje in de Weverstraat in Arnhem en ik heb altijd een leuk kontakt met de eigenaresse en kreeg van haar te horen dat ze haar vennoot had uitgekocht en alleen verder ging. Er zouden wat veranderingen in de winkel plaats vinden en ze zou leuke nieuwe dingen in gaan kopen. Toen dacht ik dat deze quilt maar voor haar moest worden, gewoon omdat we een leuk kontakt hebben en het is een schat van een vrouw. Tijdens het maakproces was ik aan het mailen met Jos, één van mijn quiltvriendinnen en we hadden het over het quilt in wording en een naam. Het moest te maken met eten, groente, Italië. Nou dat heb ik geweten, uiteindelijk had ik een lijst met 15 namen, dus toen moest een keuze gemaakt worden. De keuze viel op MARMELLATA D'ORTAGGIO, wat groentemoes betekend. Tijdens het maakproces noemde ik hem al gauw mijn groenteboerenquilt, maar toch vind ik de naam veel mooier. Op een goede morgen ben ik hem gaan brengen, zij wist wel dat ik met iets bezig was, maar niet wat.
Ze was zeer verrast en kreeg gelijk ideëen over waar Marmellata wel niet zou kunnen hangen of liggen. Zo af en toe loop ik langs de winkel, maar heb hem nog niet in de etalage gezien, binnenkort heb ik weer Italiaanse bakolie nodig, dus zie dan wel waar hij hangt. Van wat er over was heb ik nog een quilttop gemaakt, maar de stof met de kruiden was bijna op. Ik ben nog een keer naar Huissen geweest, maar de stof was daar ook op, dus moest ik wat anders. Er was wel stof met doperwten erop, die heb ik gekocht en voor de rand een stof met schijfjes komkommer.
Voor de rand van Marmellata heb ik een provencaals stofje genomen die ik nog in mijn voorraad had, ik vond dit wel passen bij het warme en gezellige van de quilt. Met onze vakanties hebben we deze streken ook wel bezocht en ik krijg nu al weer warme gevoelens als ik daar aan terug denk. De sfeer, het klimaat, het eten, de kleuren. Een aantal jaren geleden waren we zo'n 100 kilometer onder Parijs en als we 's ochtends weg waren geweest en we kwamen weer bij ons Bed & Breakfast dan werd de fles wijn onderweg uit mijn handen genomen door één van de eigenaren. Als wij daarna gingen lunchen, die verzorgden zij niet, dan was de wijn koud en met pain de campagne en kaas was onze lunch weer perfekt. Ik moet zeggen dat het ontbijt en het diner perfekt waren daar. Marmellata is met de machine genaaid en gequilt en gemaakt in 2009. De andere top ligt nog te wachten om een keer doorgequilt te worden, maar dat komt wel. Ik hou er niet van om te spreken van affo of wip, er ligt nog een Dear Jane, maar die zal nooit gequilt worden en blijft als top liggen. Zo af en toe komt zij tevoorschijn, maar daar heb ik op leren naaien, appliceren. Voorheen waren mijn steekjes nogal grof en het appliceren ging ook niet zo goed, maar Dear Jane is een goed leerprojekt geweest. En ik hou er ook niet van om er een sprei van te maken, want onze dekbedden zijn al genoeg om over ons heen te hebben, een sprei moet je altijd 's ochtends van de vloer plukken. Omdat de ruimte achter ons bed niet groot is en Henk een deels verlamd onderbeen en verlamde voet heeft, loopt hij 's ochtends niet al te best richting toilet en douche. Dus is het veiliger zo.