Gelukkig Nieuwjaar!!

Het is nu 2012, een nieuwjaar om weer creatief te groeien en vele blogberichten met jullie te delen.

Het werk wat ik gisteren liet zien is om canvas heen gespannen en aan de achterkant vastgezet met nietjes. Het heeft nog geen naam gekregen, ik kon nog niets verzinnen, maar een naam krijgt het absoluut. Om alvast te kunnen starten ben ik gisteren aan een nieuw werk begonnen, het is nog een eerste opzet, waar het naar toe gaat is nog onbekend. Misschien blijft het wel een poos in een la liggen. Gelukkig worden de dagen vanaf nu weer een beetje normaal, de feestdagen zijn weer voorbij. Daar ben ik wel blij om, ik hou wel van een vast schema. De wekker om 5.00 uur zal ik de aankomende week wel weer verafschuwen, het is maar 3 keer in de week, dat scheelt. Het voordeel is wel dat ik dan lekker vroeg kan starten.

Op de foto hieronder is de eerste opzet te zien, een tijdje terug heb ik plastic beschilderd met acryl verf en daar ben ik mee gaan vlechten, na het vlechten is de strijkbout erop gezet, om alles aan elkaar te kunnen smelten. Nu heb ik het vlechtwerk op een geverfde lap gelegd en de banen vastgezet met dezelfde kleur garen als de banen. Er zit nog geen vulling onder de stof, ik weet nog niet waar dit heen gaat en zo is er nog van alles mogelijk. Ik wens ieder een creatief jaar toe en aan het eind ‘spreken’ we elkaar wel weer wat dit jaar gebracht heeft.

Weer één!!!

De verf op de plastic en het vlies van gisteren waren droog, dus moest er iets mee gedaan worden. Gistermorgen met een kop koffie op bed las ik in een boek dat acrylverf wel op plastic kon worden aangebracht, mits de verf zo uit de tube kwam. Bij het geverfde plastic was dat ook het geval. Maar zo eigenwijs als ik soms kan zijn wil ik het ook nog eens proberen om de verf te verdunnen met water en dan maar kijken wat er gebeurt.

Dit is er met het plastic gebeurt, ik heb elke kleur apart gebruikt door er strips van te knippen, behalve in het roze geverfde plastic. Daar zijn banen in geknipt, zodat ik er met de andere stroken mee kon weven. Daarna is het tussen bakpapier gegaan en is de strijkbout er op gegaan, in de stand zijde/wol, dat zorgt ervoor dat de plastic niet wordt vervormd, maar dat alles wel aan elkaar gestreken wordt. Bij sommige stroken heb ik de plastic kant boven gebruikt, bij de andere stroken de verfkant. Boven op het vlechtwerkje liggen 2 banen van het geverfde vlies, daarbij heb ik wel de acrylverf verdund, dat geeft nu een mooi effekt. Deze banen heb ik in de katoenstand met het strijkijzer wel vervormd.

Een paar stroken had ik nog over na het vlechten en die heb ik op een ondergrond genaaid, daarna heb ik de versmolten stroken van de chipszakken er bovenop genaaid, net of het mikado is. De ondergrond is een geverfde lap die ik uit mijn voorraad heb geplukt. Nu ben ik weer een boekomslag rijker, dat niet bestaande winkeltje wordt steeds voller. Het is leuk om kleine werkstukken te maken, die niet al te veel tijd kosten.

Nu kan het bij de anderen in de kast, waar het een kleurige plank op heeft geleverd.

Het leven blijft spelen.

Het was een paar dagen rustig op mijn blog, door allerlei saaie dingen, met de stofzuiger door het huis rennen, de was, de strijk en al dat soort geneuzel. Af en toe moet dat ook gebeuren. Ook was ik afgelopen week op zoek naar onze Khaddafi, de muis waar wij al een tijdje jacht op maken. Ik heb hem maar een naam gegeven en ééntje die actueel was. Maar nog steeds geen spoor van Khaddafi, zal wel in een rioolbuis zitten, of achter de kast. Hij heeft nu wel extra voeding gekregen in de vorm van muizentarwe, waar hij van op gaat drogen, zonder dat het gaat ruiken!!! Gisteren werd ik gevraagd om mee de stad in te gaan, Henk wilde weer even naar zijn huisdealer als het gaat om computerspullen, er moet toch iemand mee om het gekochte te dragen.

Op weg naar huis nog op een terras gezeten voor de lunch met een biertje, dit keer was dat een Texels bockbiertje, een taxi voor de terugweg was net niet nodig, maar de bock kwam wel hard aan. Thuis gekomen was Henk weer zoet met het zonet aangeschafte en ik…………ik was weer zoet met datgene wat hij naast zich neer legt. Ik hoorde al het gekraak van plastic, wat achteloos werd weggegooid, er wordt tegenwoordig niet meer aan de medemens gedacht, die hoogstens 2 meter verderop zit. Al gauw had ik het afval geconfisqueerd en met verf bestreken,

het hangt nu te drogen. De bovenste foto laat het kraak plastic zien, als het droog is zal ik het gaan versmelten en daarna verdwijnt het even in mijn voorraad. De tweede foto laat het zwarte vliesachtige materiaal zien wat ook in de doos zat, dat heb ik ook bestreken met acrylverf, maar dit materiaal vroeg om meer water toe te voegen. Hoe het gaat vervormen als er een warme strijkbout overheen gaat, natuurlijk wel tussen bakpapier, de toekomst zal het leren. Donderdag ben ik ook nog bezig geweest met het versmelten van een ijsverpakking, dun plastic, wat ik had bestreken met Steward Gill verf.

Na het drogen van de verf en het versmelten heb ik er nog restjes geverfde vliesofix op versmolten en er daarna goudkleurige glimmermist overheen gespoten. Dit stukje versmolten plastic verdwijnt ook voor een tijdje in de voorraad! Gistermorgen was er ook nog een verrassing, er werd aangebeld en de stem beneden, die ik niet zo gauw herkende, vroeg of ze even voor een minuutje boven mocht komen. In afwachting stond ik aan de deur te wachten en toen verscheen ineens mijn quiltvriendin uit Parijs. Ik had al het vermoeden dat ze momenteel in Nederland zou zijn, omdat haar zus, ook een quiltvriendin, de afgelopen week plotseling was overleden. Natuurlijk heb ik gelijk een reactie op haar blog achter gelaten en een condoleance kaartje gestuurd. Will vond dat zo attent dat ze me een roze roos kwam brengen.

De roos staat nu op tafel, dan kan ik nog eens denken aan Hanne, waar ik 3 weken voor haar dood nog bij in de tuin heb gezeten. Er is weer een leven geleefd, die dierbare herinneringen achterlaat. Hanne rust in vrede.

De boekenkast moet vol.

Zo lijkt het wel, ik ben weer bezig met een boekomslag. Misschien verkoop ik wel wat, je weet nooit.

De basis is een lap met een monoprint, laatst gemaakt met printpasta en Procion MX, als ondergrond is een kunststof onderlegger gebruikt, waar normaal je bord en bestek op ligt. Deze zijn prima te gebruiken, na het maken van de monoprint is het gemakkelijk schoon te maken onder de kraan. Op deze monoprint had ik toen rode stippen gestempeld. Deze rode stippen heb ik met de naaimachine om genaaid, om ze iets naar boven te kunnen krijgen. Een werkje wat je toch in alle rust moet doen.

Daarna heb ik een stuk van een mandarijnennetje versmolten tussen vershoudfolie. Het netje moet wel ergens tussen versmolten worden, anders blijft er niets van over. Na het versmelten kon ik het in stukken knippen en dwars over de rijen met bolletjes leggen, met een zigzagsteek is het op de ondergrond vastgenaaid. Daarna had het nog iets nodig, ik had nog bladvormen liggen van geverfde vliesofix, die zijn op de ondergrond gestreken, wel met bakpapier onder de strijkbout!!!! Om ze duidelijker te maken zijn ze omgenaaid met een van kleur verlopend garen. Op de foto’s is duidelijk de monoprint te zien. Hoe maak je zo’n monoprint! Breng printpasta met een kwast op de ondergrond, je kan ook een glasplaat nemen, of een oude spiegel. Daarna druk je er iets met reliëf in of je maakt een tekening met je vinger, wel handschoenen aan doen, anders loop je nog enige tijd met een gekleurde vinger rond. Is de afdruk of tekening naar je zin, dan leg je er een lap katoen overheen, deze moet wel PDF zijn (Prepared For Dying, klaar om te verven). Met een roller of een lege wijnfles rol je over de stof zodat alle verf in de stof kan trekken. Na het

verwijderen van de lap laat je deze drogen! Om een goed resultaat te krijgen moet de lap nog gaan zweten, dat wil zeggen, je maakt de lap aan de achterkant vochtig en verpakt het in een plastic zak. Deze zak leg je op een warme plek neer zodat de soda kan gaan werken. Ik doe dat vaak voor een tijd van 24 uur. Na die tijd spoel ik de lap in koud water en daarna nog in een sopje met wolwasmiddel. Daarna drogen en strijken. Deze monoprint is in één kleur gemaakt, maar je kunt natuurlijk verschillende kleuren gebruiken. Deze methode is ook heel goed met kleine kinderen te doen en dan afdrukken op papier, gebruik dan kindvriendelijke verf! Misschien een leuk idee voor deze herfstvakantie. Kinderen vinden dit erg leuk, vooral als ze smerig mogen worden!

Plastic met acrylverf versmelten.

Het is heerlijk om verschillende materialen uit te testen, afgelopen week testte ik de verf van Steward Gill uit op plastic, dit keer de acrylverf.

Eerst een chipszak opduiken uit mijn doos met plastics, inderdaad ik heb al een hele doos gevuld met alles wat los en vast zit. In Almelo vond ik weer een clipje van een blikje, die raap ik dan ook weer op en neem het mee. Wat ik daar mee ga doen weet ik nog niet. Laatst kwam ik uit de supermarkt en zag ook zo’n clipje liggen en wilde het oprapen, toen zat het vast in de kauwgum die iemand op straat had achtergelaten. Nu ben ik erop bedacht dat ik eerst even kijk waar iets ligt. Op de foto hierboven heb ik strookjes gesneden uit de chipszak van 2 inch breed en 2 strips van 1,5 inch. Ik hield een paar smalle strookjes over, waar ik niets mee kon. die strips heb ik geverfd met acrylverf op de zilverkleurige kant. 4 Strips heb ik effen gelaten en de andere 4 hebben een extra kleurtje gekregen, beetje van alles door elkaar. De strips heb ik een uurtje laten drogen 

voor ik ze tussen bakpapier versmolt met de geverfde kant naar beneden, omdat ik geverfde bobbels wilde hebben. Bij sommige strips ben ik te laag gegaan met mijn strijkijzer, daar zijn de strips bijna plat, maar dat geeft ook weer zijn eigen sfeer. Bij het vorige bericht over het versmelten van plastics waren er 2 reacties waar ik op wil antwoorden. De eerste vraag was van Marja, zij vroeg: Hoe ga je dit gebruiken? Het antwoord is dat ik deze strips op stof ga vastnaaien, dat doe ik met een topstitch naald en katoenen garen. Soms is het erg leuk om metalic garens te gebruiken, maar dat breekt zou gauw. Misschien moet ik iets rustiger naaien. De tweede reactie was van Anna, zij vroeg: Als je het ergens op naait, scheurt het dan niet gauw?Is het erg kwetsbaar? Het antwoord hierop is dat ik daar nog geen last van heb gehad. Ik naait het vast zo dicht mogelijk langs de rand en als het zo uitkomt ga ik tussen 2 bobbels door. Als ik rond de vorm klaar ben dan ga ik ook tussen de bobbels door het middenstuk vastzetten. Ik heb heb dit soort strips ook op boekomslagen genaaid, in het gebruik kraakt het wel bij het vastpakken, maar de strips zitten er nog steeds op. Wat ga ik met deze strips doen? Ik heb nog 2 lappen klaar liggen, monoprints, die gemaakt zijn tijdens de Art-quilt Oost dag in Harderwijk.

Eerst nog bewerken met de naaimachine en misschien nog een kwastje acrylverf en dan zet ik ze machinaal vast. De monoprints zijn niet helemaal op maat, dus er moet nog wat stof worden aangenaaid, dit komt aan de binnenkant van de omslag, zie je later niets van. Ik ga vlug aan de gang!

Proefjes met versmolten plastic.

Bij het blog http://andthenwesetitonfire.blogspot.com/2011/10/updated-wrappers.html, een proef met het versmelten van diverse plastics. Deze verpakkingsmaterialen hebben we allemaal in huis! De plastics waren geverfd met acrylverf. Ik wilde dat ook wel even uit testen en hier laten zien.

Daarvoor heb ik een wikkel gebruikt van een eigenmerk (supermarkt) verpakt ijsje (links). en een wikkel van een reep chocolade ( paarse koeien).De wikkel van de chocoladereep ligt rechts. Ik moest dit eerst natuurlijk opeten, wat een straf is voor mij. De wikkel van de chocolade heb ik al een tijdje liggen, die van het ijsje is gistermorgen gekocht. De binnenkant is geverfd met verf van Steward Gill. Om te laten zien hoe deze plastics versmelten heb ik ze doorgeknipt en er nog 2 delen chipszak bij gedaan. Je versmelt dit tussen bakpapier met de strijkbout er zwevend boven.

Als je de foto hieronder bekijkt zie je de ijswikkel die links holletjes geeft en rechts bobbeltjes. Het plastic versmelt van je af, dus de linker wikkelhelft heeft zo tussen het bakpapier gezeten en de rechter heeft met de geverfde kant naar beneden tussen het bakpapier gezeten. Denk er altijd aan voor je begint welk effect je wilt bereiken. Zoals er op het blog, waarvan ik de link gaf, gezegd wordt moet je ook rekening houden met de dikte van de verpakking, hoe dunner hoe voorzichtiger je te werk moet gaan, dat is ook wel te zien aan de gaten die er in het plastic versmolten zijn.

Bij het dikkere plastic van de chocoladereep wikkel gaat het versmelten rustiger. Hier is ook de linkerkant versmolten met de verfkant naar boven en de linker met de verfkant naar beneden tussen het bakpapier. Vergeet alsjeblieft niet de plastics tussen bakpapier te leggen, anders ben je nog wel even zoet om het plastic van de zool van je strijkbout te halen. Je kunt natuurlijk ook de plastics zo laten als ze zijn, zonder ze te verven, het hangt ervan af voor welk doel je bezig bent. Je kunt versmolten chipszakken ook achteraf verven, ongeverfd ziet het er zo uit.

De proeven liggen ook in dezelfde volgorde als bij de foto’s hierboven, dus links is met de glimmende kant naar boven en rechts met de glimmende kant naar beneden tussen het bakpapier gegaan.

Burn baby burn!

Eigenlijk is de titel fout, want ik bedoel Melt baby melt, ofwel smelt schatje smelt. Nu heb ik het niet over Henk, maar over plastic. Ik had van mijn MIL weer bonbons meegekregen, die wint ze bij de bingo’s in 2 verzorgingshuizen.

Hier zaten ze in, ik vroeg me af wat er zou gebeuren als er een strijkbout boven gehouden werd. Toen ik de was weg had gestreken heb ik mezelf beloond met het uitproberen. Het plastic had ik door midden geknipt, zo kon ik er 2 versmelten. Ik heb het tussen bakpapier gelegd en voorzichtig de bout erop gezet en langzaam aan gedrukt tot het plat geworden was. Er is niks meer wat we weg hoeven te gooien, want dit gaat prima, het kost alleen wat meer tijd.

Hiernaast liggen de 2 helften weer gebroederlijk naast elkaar, er zit leuk reliëf in, nu nog een project waar ik het in kan gebruiken. Nu het plat is geworden is het wel makkelijker om het op te ruimen en zo een voorraadje te kweken. Jullie begrijpen dat ik nu op zoek ga naar ander verpakkingsmateriaal. De bakjes waar vleeswaren op liggen moet ik nog proberen, er ligt er al één te wachten in de koelkast, maar het beleg is nog niet op.