Sorry, dat ik er gisteren niet was.

Ik kon het even niet opbrengen om een bericht te plaatsen, ik had ook maar 1,5 tulp kunnen appliqueren. Het was hier te warm, ik kan daar niet tegen,

geef mij maar een graadje of 22. Het was hier eergisteren 36-37 graden Celsius. Heel veel drinken, hoofd en voeten koelen, rustig houden, dat is het enige wat ik gedaan heb. Ik was eergisteravond laat ook helemaal kapot en heb lekker geslapen. Gistermorgen begon beter en ik kon mijn naald door de stof krijgen, na elke tulp ga ik mijn handen met zeep wassen, dan zijn ze weer vet en zweetvrij en dan kan ik weer even. Bietje was bang dat ik echt gesmolten was, maar haar heb ik even via de mail gerust gesteld, nu kan ze bij de ontbijttafel mijn blog weer lezen. Het is ook wel weer een heerlijk idee dat je gemist wordt als je even een dagje overslaat. Terwijl ik dit schrijf moet de voetbalwedstrijd nog beginnen, als jullie dit lezen is de uitslag allang bekend, maar bij mij leeft het niet, heeft het nog nooit gedaan. Mijn tijd is net pas een week geleden begonnen, ik volg de Tour de France! Nu is dit deel van de Tulip Tiles klaar, dus het wordt wachten op deel 8, ik zal straks eens gaan kijken waar ik mee verder ga. Voor diegene die mijn vakantieverhalen en –foto’s missen, heb ik er nog één, die is ook gemaakt in de Hanbury tuin en is van een smeedijzeren prieel. Ik heb deze foto naar

boven toe genomen. Misschien inspireert deze foto iemand om een overall quiltontwerp te maken voor een quilt. Soms kom je leuke dingen tegen en moet je je afvragen hoe zo iets mooi op een foto uitkomt. De meeste van onze groep zullen het prieel wel op de foto gezet hebben, zoals ze het tegen kwamen, maar ook hierin heb ik een andere kijk op dingen. Gelukkig maar, we kunnen niet allemaal hetzelfde zijn, verschil moet er wezen. De andere mensen in onze groep zijn ook geen quilters. Langs dit prieel waren geen klimplanten gezet, op zich vraagt zo’n prieel daar wel om, maar dan zie je ook minder of helemaal niets van het smeedwerk. Ik kwam in dit park ook iets tegen, wat ik zonde vind, maar bij ons komt het voor bij bomen en dan vindt je het normaal. Wie heeft het niet gedaan, initialen van jezelf en je lief gekerfd in een boom in het bos, in dit park was dat gedaan in de hoge stammen van een gladde cactus. Het reliëf is wel weer mooi, daar is het twistpunt bij mezelf. Aan de ene kant is het zonde, maar aan de andere kant ook weer leuk en grappig.

Zou hier nog eens een onderdeel van een quilt uit ontstaan? Ik ga maar eens even zoeken wat ik straks ga doen, het is nog te warm om de was te strijken!

Ik smelt langzaam weg.

Wie niet, hoor ik jullie denken. Veel komt er nu niet uit mijn handen, maar ondertussen is de tweede hoek klaar. Ik heb notie genomen van jullie

commentaren, maar de grootte van de steekjes zijn ongeveer 1 á 1,5 millimeter, dus grote steken zijn dat niet, de patroontjes zijn ongeveer 5 centimeter en de vierkante stukjes zijn 1 x 1 centimeter. Maar als je op de foto’s klikt dan lijken de stukjes groot. Mijn camera kan prima foto’s maken terwijl ik maar 10 cm boven de patronen hang. Dus ik denk dat alles een beetje vertekend, maar ik hou mijn steekjes in de gaten. Nu nog maar 2 hoeken, maar morgen wordt het weer warm, of dat gaat lukken laten ik wel weten, de naald glijdt weleens tussen de vingers vandaan, dan wordt het weer tijd om de handen te wassen en de polsen even te koelen, toen ik nog bloemist was, stond er een emmertje water in de koelcel, oh wat was dat lekker! Ik ben blij dat het recept van de meloensoep zo goed bevallen is, morgen hoor ik misschien wel of het Berbel gesmaakt heeft, Birgitte (Bietje) is ook al geïnteresseerd. Gisterochtend ben ik de weekend boodschappen gaan doen en het grote probleem was, wat gaan we eten? Ik heb geen zin in warm eten, maar wil wel redelijk normaal eten, het is gelukt om boodschappen te doen waarbij ik niet al te veel moet koken. Eén van die gerechten is spaghetti, die

ik koud afspoel, een paar lepels pesto doorheen roer en daarna fijn gesneden biltong toevoeg. Nu hoor ik jullie denken, Biltong wat is dat? Op de foto hiernaast zien jullie de zuid-Afrikaanse vlag, biltong komt uit zuid-Afrika. Het is vlees wat wordt gedroogd, voor de houdbaarheid, net als wij vroeger onze groenten weckte of inmaakte met zout. Nu is er een bedrijf in ons land, een klein bedrijfje, de eigenaar is een zuid-Afrikaan en deze man droogt Nederlands vlees en bereid het op de manier die in zuid-Afrika gewoon is. Daar koop je het bij de tankstations en in winkels en wordt daar gemaakt van welk vlees dan ook. Alleen hebben ze daar andere diersoorten, zoals springbok. Biltong is hier te koop in drie smaken, naturel, met extra knoflook en zwarte peper en de biltong met piri-piri kruiden, een lekkere pittige soort. Dus we eten een italiaanse spaghetti met een zweem zuid-Afrika. Het vlees is luchtdicht verpakt, de volgende foto laat het vlees in de verpakking zien. Ik ben benieuwd hoe het smaakt. Het vlees is zeer mager, de naturel smaak is iets vetter. Goedkoop is het natuurlijk niet, het proces duurt lang en dit wordt niet in grote hoeveelheden gemaakt. Ik heb al wel een stukje

geproefd en het is lekker.

Het liep vandaag weer eens anders dan verwacht.

Ja, dat kan gebeuren, wanneer je in de vakantieperiodes door wilt gaan met de Bee, alleen Jos was er, dus ik heb met de lunch andere dingen gedaan.

Ten eerste, waar iedereen benieuwd naar was, de koude soep. Neem 1,5 liter kippebouillon( van 4,5 tablet), of zoals ik het gedaan heb, een potje bouillon aanvullen tot 1,5 liter.Voeg daar 1,5 dl slagroom aan toe. Maak met een foodprocessor het vruchtvlees van een galia-meloen fijn. Meng dat door elkaar en voeg een eetlepel citroensap toe en een scheutje tabasco ( of een eetlepel vocht van sambal) toe. Even goed roeren en 1 ons gamba’s toevoegen. Zet het geheel zeker 3 uur in de koelkast, ik heb het een hele nacht in de koelkast gehad en het was heerlijk, vooral bij dit iets te warme weer. Volgens het recept kun je de soep voor het opdienen in de schil van de meloen serveren. Mijn meloen was daar veel te klein voor. Wil je het recept op internet opzoeken, http://www.devlamindepan.nl/soep/so0024.htm .
Omdat alleen Jos er was, hebben we elkaar flink aandacht kunnen geven. Jos is bezig met een quilt die zij al een tijdje in de rust had liggen, omdat andere quilts voorgingen en omdat ze een beetje vastgelopen was. Op een gegeven moment gaat iedereen zich bemoeien met hoe je verder moet gaan, daar was ze een beetje onzeker van geworden en daarom moest de quilt even naar een rusthuis, lees hoek van het atelier.  Ik heb heel lief gevraagd of ik een foto mocht maken voor mijn blog, maar dat mocht niet, wat ik wel voor kan stellen. Ik kan wel

verklappen dat er op de voorkant vogeltjes te zien zijn, één er van kun je zien op haar website, die je kan vinden op www.quilthoofd.nl, wel mocht ik een foto maken van de achterkant, ze zat heerlijk te werken met haar vriendje het tornmesje. Er was voor mij nog wel de vraag of er een rand omheen moest of niet. De rand had ze al om de quilt gespeld, dus eerst kijken met rand, daarna de spelden los en dan kijken zonder rand. Met rand sloot de quilt mooi af, zonder dat het een gevangenis is geworden. Daarna werd Henk erbij gehaald om zijn oordeel te vellen en we waren het alledrie met elkaar eens. Het uihalen met het tornmesje moest omdat er een klein randje om het middeldeel loopt met verschillende kleuren, het is maar 0,5 cm breed en het blauw liep veel te veel door. Nu komt daarvoor in de plaats heel licht blauw en heel licht geel. Nu weten jullie nog niets, maar volgend jaar op de Open Europese Quilt Championship te Veldhoven zal deze quilt stralen. Eigenlijk begon het heel eenvoudig, maar zoals ik van Jos gewend ben, bouwt ze het uit tot iets groters, er zijn nog wel een paar creatieve hobbels te nemen, waar ze zich nu al zorgen over gaat maken, maar het zal vast goedkomen. Hieronder nog een foto van de achterkant, waarop het quiltwerk goed te zien is, maar het verklapt nog steeds niets, dit is ons geheimpje.

Oh, het is zo leuk om iets geheim te houden en ondertussen iedereen gek proberen te maken!! Maar jullie vragen je natuurlijk ook af wat ik gedaan heb, nou één hoek met tulpen ik klaar, met de tweede hoek ben ik met tulp nr.2 bezig. Als Gerda en Diny er vandaag geweest waren, was ik niet zover gekomen, want als gastheer heb je altijd van alles te doen en vaak komt er niets van werken. Maar vandaag was het eigenlijk erg relaxt. Gisteren berichtte ik dat de komende dagen zeer warm zouden worden en dat het dan heerlijk weer was voor appliqueren. Van mij mag het ook gewoon 25 graden Celsius zijn, maar als je je toch rustig houdt, omdat het te warm is om iets te doen, kun je beter gaan zitten appliqueren en doorademen met een glas koud water naast je, ook is het heerlijk om je polsen te koelen in een bak water die je in de koelkast hebt staan. Boodschappen doe ik zo vroeg mogelijk en strijken stel ik uit tot het wat koeler gaat worden, want anders leg ik het af. Suicide is painless zeggen ze, maar ik vind dat mijn tijd nog niet gekomen is, dus ik ga het niet opzoeken.

Hiernaast de drie tulpen op de driehoek, ik heb goede reacties gekregen gisteren, die ik in mijn achterhoofd hou tot de quilttop in elkaar gezet moet worden. Wat betreft de reactie van Digna over de tulpen revers-appliqueren, denk ik dat juist die bolling van de tulpen nu, straks mooi uit gaat komen als ik er met een ruimte van 2 millimeter langs heen ga quilten. Dan gaat ze nog iets boller staan en je zult zien hoe mooi dat gaat worden. Ik ga rustig verder met appliqueren en zal de resultaten later laten zien.

Het begint er steeds meer op te lijken.

Ja, inderdaad, steeds meer begint het er op te lijken. Ik heb voor het beeld alles eens even op de vloer gelegd, zodat ik en jullie kunnen kijken hoe ver

ik ondertussen ben met de Tulip Tiles. De blokken met tulpen liggen nog niet goed, het is maar voor het idee, maar ze komen wel in deze draai te liggen. Liesbeth Wessels vroeg gisteren aan me, of de vakantie al helemaal vergeten was en ik over gegaan was tot de orde van de dag. De vakantie ben ik nog lang niet vergeten, maar ik vind het niet echt nodig om hier nog veel over te berichten. Zo af en toe zal ik dat nog weleens doen, eerlijk gezegd heb ik dat achter de hand als er niets gebeurt is hier. Heel onsympathiek gezegd wordt het dan vulmateriaal, Ik heb de dag in de Hanbury tuin 50 foto’s gemaakt, waaronder een smeedijzeren koepeltje. Deze koepel is erg geschikt om te plaatsen als ik een bericht plaats over het appliqueren van een raster over een ondergrond met diverse kleuren stoffen. Misschien komen er ook wel foto’s over Monaco, want dat prinsdom is toch wel zeer apart, zeker omdat een appartement qua kosten begint bij 1 miljoen euro. Prins Albert II gaat volgend jaar trouwen, misschien is dat een aanleiding. Ik ben al begonnen met het appliqueren van de tulpen in de hoekblokken, 12 tulpen zijn het en er zijn er al 2 klaar. Ik appliqueer elke tulp met een garen wat er

qua kleur dichtbij komt, de hoeken in de blaadjes zijn het lastigst, de ene lukt beter dan de andere. Perfectie is iets wat je kunt benaderen, maar van mij mag het ook te zien zijn dat het handwerk is, erg zwaar til ik daar niet aan, maar ik probeer het wel te benaderen. Zoals ik al eens eerder tegen iemand heb gezegd, de quiltpolitie bestaat niet!! Morgen komt de Bee te samen bij mij, dus de boodschappen zijn binnen op een paar dingen na, de laatste doe ik morgenvroeg, zoals verse broodjes. Ik heb al wel een heerlijke soep gemaakt, die perfect is voor het warme weer dat verwacht wordt. Verklappen wat voor soep het is die ik even niet, misschien lezen Jos,Gerda en Diny morgenvroeg dit bericht wel. Of ze dat gedaan hebben weet ik rond half elf wel. Morgen geef ik wel een reactie, wat ze van de soep vonden en dan plaats ik ook het recept wat ik van internet geplukt heb. Deze soep heb ik nu voor de eerste keer gemaakt, dat doe ik wel meer met nieuwe recepten. De kans bestaat dat het mislukt, maar in dit geval niet, ik heb stiekum

geproefd. Nu maar vlug aan de 10 tulpen die nog wachten om geappliqueerd te worden, gelukkig wordt het lekker warm dit weekend, dus een rustig werkje zal uitkomst brengen.

De hoeken – vervolg.

De hoeken zijn bijna klaar om geappliqueerd te worden, nog 6 vierkantjes moet ik omvouwen en even vastzetten met een draadje garen. De foto is

een beetje donkerder uitgevallen, geloof ik. Maar tegen de tijd dat jullie dit lezen zijn alle 12 tulpen klaar om geappliqueerd te worden. De patroontjes heb ik hier opgespeld, maar eigenlijk weet ik nog niet of ze goed zitten, sommige punten van de tulp raken de rand van de stof. Als alles gevouwen is ga ik maar eens kijken hoe ze hun definitieve plaatsen krijgen. Daarna wordt het weer wachten tot de 18e Juli, of zoals de laatste keer de 20 e Juli. Ik moet ook eens tijd gaan uittrekken voor een geheim project, daar kan ik niets over vertellen, omdat ik niet weet of diegene meeleest. Daarnaast zijn er nog projecten die liggen te wachten op naald en draad. Sorry, vandaag een kort bericht, morgen misschien meer.

De berg is geslecht.

Ik heb toch nog eventjes tijd gehad om nog wat patroontjes te maken voor de 4 hoeken van de Tulip Tiles. De berg met was is geslecht, het hangt en

ligt weer netjes in de kast. Nu nemen wij het meest hoog nodige mee op vakantie, overal zijn winkels mochten we een tekort krijgen. Daarom zijn onze koffers nooit zo vol dat ze bijna niet dicht te krijgen zijn, ook niet als we terug gaan. Daarom was het maar één trommel met was, alhoewel er nog 3 overhemden moeten wachten tot de volgende keer. Maar goed, dat is ook weer voorbij, over tot de orde van de dag. Ik ben bijna klaar met de patroontjes, er ontbreken er nog een paar, de rechter tulp moet nog een blaadje aan de zijkant krijgen en het derde blaadje aan de achterkant, een vierkantje erboven zoals bij de paarse tulp in het midden.  Ik heb alvast de patroontjes op het driehoek gespeld, maar de uiteindelijke plaats moet nog bepaald worden. Donderdag is er een Bee bij mij met de groep van Jos, Gerda en Diny, misschien kan ik dan gaan appliqueren. Alle 4 de hoekblokken worden hetzelfde. Eigenlijk moet het geheel op een delftsblauw tafereel lijken, maar dat vindt ik niet zo mooi, daarom de 2 verschillende roze tulpen en de paarse. Morgen hoop ik mijn patroontjes af te hebben en dan is het appliqueren een fluitje van een cent, hoop ik.
Nu nog even terug naar de recente geschiedenis, ik heb wel  een paar foto’s laten zien over onze vakantie en jullie hebben er over kunnen lezen, maar Bordighera hebben jullie nog niet gezien. Dat maak ik nu goed! Bordighera ligt net over de grens met zuid-Frankijk, Ventimiglia is de grensstad en

dateerd al van voor de Romeinse tijd. Op de verkeersborden wordt het vaak weergegeven als XXmiglia en dat komt doordat het 20, venti, oude mijlen van de grens ligt. Nu denken jullie, dit klopt niet, maar tot in 1800 hoorde Nice bij Italië. Bordighera ligt een paar kilometer naar het oosten. De streek Ligurië, waartoe Bordighera behoort wordt ook wel de bloemenriviera genoemd. Doordat het er in de winter nooit vriest kunnen veel tropische planten er goed gedijen. Daarom staat het vol met palmen en de kleurige Bougainvillea’s, die als klimplant langs huizen en pergola’s worden aangeplant, maar ook als geknipte hagen, wat natuurlijk voor mooie kleur vlakken zorgt. Op de volgende foto zie je die hagen en heb je nog wat wisselgeld in je portomonnee, een appartement op de bovenste verdieping van het witte pand is laatst verkocht voor 1 miljoen euro. Dit pand was een vervallen paleis en is verbouwd tot appartementen. Iets wat je veelvuldig ziet in deze streek. Veel engelse rijken hebben hier gewoond in het verleden. De foto van

het witte pand heb ik genomen op het dakterras van het hotel, net als de foto over de huizen naar de Middellandse zee, die hier Ligurische zee heet. Als het erg warm was in de tuin, dan kon je hier nog weleens een beetje wind vinden en het was ook weleens een mooie vluchtplaats om aan de andere gasten te ontsnappen. Als je met z’n drieën in de tuin zat dan schoof iedereen aan, tot het één grote groep werd. Dat is nog weleens gezellig, maar niemand durfde even alleen of met z’n tweeën apart te zitten. Een soort kudde gedrag. Sommige mensen wordt je snel zat, anderen zijn goed gezelschap. Als je hier
‘s ochtends om 5 uur wakker wordt, dan is de lucht bezwangerd met vogel geluiden, al vroeg vlogen de zwaluwen rond en de duiven nestelen zich in de bladeren van de palmen. Weer eens wat anders dan een eik of een berk.

Waar waren we gebleven?

Het is nog een beetje wennen om thuis te zijn, toen we zaterdagavond om 18.00 uur thuis kwamen, waren we moe van de reis, we gingen vroeg slapen

en sliepen vrijwel meteen. Sommige dingen moet je even opruimen en de koffer is geopend om mijn quiltspullen te zoeken. De foto hiernaast laat zien dat ik nog iets gedaan heb in Bordighera, in de schaduw van de bomen in de tuin kon ik nog wel even werken. Natuurlijk had ik heel wat bekijks van de mensen uit onze groep. Er was een oude friese dame uit Dokkum, Hinke genaamd, die meteen mijn kant uit kwam, er werd geroepen dat haar koffie koud werd, het kon haar niets schelen, want dit interesseerde haar. Opeens vroeg ze, met pretoogjes, of ze in mijn bakje mocht rommelen, dat vond ze helemaal het einde. Dus heb ik van alles verteld over mijn nieuwe vingerhoed en hoe het apparaatje werkt waarmee de draad in de naald wordt gedaan. Waar zoiets te koop was, vroeg ze, ik heb haar maar naar Earnewoude verwezen. Deze Hinke was 83 en reed nog in haar autootje, dus dat zal wel een ritje door Friesland worden. Het mooiste vond ze het om hard te rijden en dan vooral op een slingerweg, maar dat deed ze alleen maar als er verder geen verkeer op de weg was. Ze moest soms zoeken naar nederlandse woorden, maar probeerde geen fries te spreken, de wereld was groter dan dat stuk mooie friese land. Heerlijk zulke mensen die nog jong van geest zijn, al worden de botten wat stram. In het plaatsje Dolce Acqua hebben we een diapresentatie gezien over het sobere leven in dat dorp in de bergen, een groot deel in 3D, met geluidseffecten en geuren. Na afloop konden we nog een maquette zien die gemaakt olijvenhout en daar kwam ik een vloer tegen, met mooie sterren. Alle mensen zijn er gewoon

overheen gelopen, maar ik moest hier toch even een foto van maken. Misschien inspireert het iemand om hier een quilt van te maken, misschien ik zelf wel. Toen wij vrijdag de terugreis maakten van Bordighera naar Weil am rhein, in zuid-Duitsland, moesten we door de Gotthardtunnel in Zwitserland, maar het was zulk mooi weer, dat Jan, onze chauffeur, ons over de Gotthardpas heeft geleid. Dit was een mooi kadootje, want met het weer van die dag heb je mooie vergezichten. Boven op de berg zijn we gestopt en de temperatuur was hier veel beter dan beneden in het dal, 24 graden, wat erg warm is voor boven op de berg. Op deze berg ligt ook de waterscheiding, het water aan de zuidkant stroomt uiteindelijk naar de Middellandse zee en het water van de noordzijde stroomt uiteindelijk naar de rivieren die hun stroomgebied naar het noorden hebben, waaronder de Rijn. De oorsprong van de Rijn hebben we gezien en begint heel helder. De afdaling had nog een paar leuke haarspeldbochten voor ons in petto en Jan heeft ons weer veilig beneden gebracht. Ik moet zeggen dat ik dit natuur tafereel veel mooier en indrukwekkender vindt dan het over de top rijke leven in

Monte-Carlo, maar ik kan jullie vertellen dat er een film aan komt met Julia Roberts en Nicole Kidman. Daar waren ze opnames voor aan het maken bij Hotel de Paris naast het Casino in Monte-Carlo. In de anderhalf uur dat we op het terras zaten bij Cafe de Paris, tegenover het hotel, hebben we de opnames kunnen zien, Nicole en Julia komen het hotel uit en worden aangevallen door paparazzi-fotografen. In die anderhalf uur hebben ze niets anders gedaan. Nicole en Julia heb ik niet echt kunnen zien door de drukte op straat en ondertussen komen er ook nog casinogasten aan in de meest dure auto’s. Om even in het eerste gedeelte van het casino te kunnen kijken, vooral naar het plafond, had ik mijn lange spijkerbroek aangedaan, want in korte broek kom je niet binnen. Het ziet er allemaal feeëriek uit in de avond, dat je het idee krijgt dat de wereld alleen maar uit Jetset bestaat, je hoeft de krant er maar op open te slaan om er achter te komen dat het tegendeel waar is. Het is leuk om een keer gezien te hebben, wat de beau-monde doet om hun geld te verdienen en ermee te koketteren, maar het is gelukkig niet mijn leven. Zo, nu hoop ik voor mijn vroege lezers, dat dit bericht weer een fijn ochtend gevoel geeft. Straks staan er 2 koffers klaar, waarvan de inhoud gewassen, gedroogd en gestreken moet worden, dus veel hobbytijd zal er niet wezen, maar ik doe mijn best.

Fietsen te koop!!

De 4 driehoeken zijn klaar! Ik heb me de blubber geappliqueerd, om het klaar te krijgen. Natuurlijk doe je dit in alle rust, geen gehaast, maar ik ben toch intensief aan het werk geweest. Nu maar wachten op de hoek driehoeken, die a.s. vrijdag geplaatst worden en dan gedownload kunnen worden.

Ik heb de hoeken tegen elkaar aangelegd voor een mooi plaatje. Ik heb leuke reacties gehad van jullie en wil hier nog wat aanvullingen op geven. Klaske reageerde op het lastige gebruik van spelden, zij gebruikt de lijmstift van sewline, lijkt me een goede methode, maar ik ken de lijmstift niet en weet niet of dit residu op de stof achterlaat. De laatste vier bladeren heb ik op de ondergrond vast gezet met een draadje garen. Dat werkte uitstekend, toen ik klaar was, was dit draadje garen snel verwijderd. Jos reageerde op de grote naald die ik gebruik. Ik had wat moeite om het garen in het oog van de applicatienaald te krijgen. Later is me dat wel gelukt en ik heb ermee geappliqueerd. Ik vond de naald wat te kort, de naalden die ik gebruik zijn de Sharps van Milward. Deze naalden hebben een scherpe punt en zijn iets flexibel, ik vind dit lekker werken, zowel voor naaien als ook appliqueren. Ik heb ook graag wat lengte in handen, omdat ik daarmee makkelijker de naald kan sturen. De reactie van Liesbeth Wessels vind ik wel grappig, zij print het bericht van gisteren uit, om nog eens na te kunnen lezen en bij de hand te hebben als ze gaat appliqueren. Hier ben ik zeer blij mee, ik leer zelf graag wat en geef kennis ook graag door. Zo ook Berbel, als beginnend quilter heeft ze veel gehad aan mijn uitleg! Fijn, mijn hart maakt een sprongetje. Gisteren ben ik een winkeltje begonnen, een fietsen winkeltje. De straat was mijn werkplek, mijn winkel was vol. Maar klanten ho maar! De eigenaren van deze

fietsen zaten allemaal op het horecaplein naar een groot scherm te kijken en de nodige bier te drinken. Ik vond dit wel een grappig gezicht. Normaal op uitgaansavonden dan komen er steeds meer mensen hun fiets parkeren, maar nu was het rustig met nieuwe aanvoer. In de rust werd het weer even druk, veel mensen moesten nog even pinnen en anderen gingen weer verder naar een andere plek met een groot scherm. Vandaag ben ik naar de verjaardag van mijn vader, 72 jaar wordt hij. Maar eerst gaan we naar Nijmegen voor de jaarlijkse MRI-scan van Henk zijn hoofd. Het is te hopen dat er niets verkeerds te zien is op de scan. De uitslag komt later, na onze vakantie!

Appliqueren, hoe doe je dat.

Appliqueren is een techniek, die voor velen lastig onder de knie te krijgen is. Daarom wil ik vandaag eens laten zien hoe ik dat deed en doe. Sinds kort doe ik het anders en dat bevalt me heel erg goed. Je begint altijd met het onderliggende patroon, die hoef je niet in zijn geheel te appliqueren, omdat het

patroon wat over de onderste heen ligt een deel overlapt. Ik zet het te appliqueren patroon vast met kleine speldjes. Voorheen begon ik aan de bovenkant van het te appliqueren patroondeel, ik stak de naald van onder de stof naar boven toe, net in het randje van de stof. Daarna stak ik de punt van de naald naast het patroon in de onderstof en stak de naald naar boven in het randje van het patroondeel. Hierbij waren vaak de steekjes nog te zien. De patroondelen maak ik van Freezerpaper, welke ik op de stof strijk en de delen worden met naadtoeslag uitgeknipt. Daarna knip ik de naadtoeslag in, op de rechte stukken zijn er minder inknippen nodig, maar in de bochten meer. Daarna worden de lipjes naadtoeslag omgevouwen over het Freezerpaper malletje. Met mijn nagel van mijn duim vouw ik die lipjes om, zet er nooit een strijkijzer op want dan worden de vouwen te scherp. Als alles klaar is, rijg ik de lipjes op zijn plaats met gewoon garen. Ik overweeg om de patroondelen met een rijgsteek op de ondergrond vast te zetten, omdat dan de speldjes overbodig worden, daar blijf ik nog wel eens achter hangen met mijn garen, als ik aan het appliqueren ben. Maar dat moet ik nog uit testen.

Nu begin ik aan de onderkant van het patroondeel. Het lijkt net of dat niet veel verschil zal maken, maar het is net als met het afgieten van de aardappels. Doe je dat van je af, dan is het veel lastiger om te zien wat je doet, doe je het naar je toe, dan gaat het veel makkelijker. Misschien een raar vergelijk, maar ik kon zo gauw niets anders verzinnen. Je begint nu ook met de naald van onder de stof naar boven in het randje van het patroondeel te steken. Aan het eind van de draad zit een knoopje. Je steekt de naald weer in de onderstof naast de plek waar je net naar boven gekomen bent, maak een klein steekje en kom boven in de rand van het patroondeel. Er zijn stukken die ik steekje voor steekje doe, maar bij rechte stukken of nagenoeg rechte stukken maak ik drie steekjes achter elkaar. Je trekt de draad niet verder voor je de volgende steek maakt. Als de drie steken klaar zijn, leg ik mijn duim op de stof en trek de draad in één keer aan, zodat alle drie de steken ineens vast komen te zitten, wel stevig aantrekken. Natuurlijk niet zo stevig, dat de stof gaat rimpelen, maar je kunt behoorlijk aantrekken. Nu komt de uitleg waarom de patroondelen niet gestreken moeten worden, nadat

de lipjes op hun plaats zijn geregen. Een gestreken vouw is scherp en een gevouwen vouw is rond, het is veel makkelijker om in een ronde vouw te steken met een naald. Doordat je na het bovenkomen van de naald door de vouw weer in de onderstof steekt en de draad aantrekt, krult het patroondeel een heel klein beetje om en dat zorgt voor een nette afwerking. Op de foto hiernaast zie je de drie steekjes die ik gemaakt heb en het garen wat meegekomen is met elke steek, het lijkt een rommeltje als je bezig bent, maar na het aantrekken van het garen is alles mooi glad. Ik kreeg hier een aantal vragen over, dus daarom laat ik het vandaag maar zien, de foto’s zijn mooi geworden, vind ik zelf. Ik ontdekte een stand voor macro foto’s dus die heb ik hier maar mee uit getest. Ik heb wel gemerkt dat ik de flitser uit moest zetten, anders bleef er niets over van de zichtbaarheid. Waarschijnlijk komt dat door de beperkte afstand en het feit dat er spelden in de stof zitten. Licht wordt verstrooid door het glimmende metaal.

Op de foto hiernaast zijn de aangetrokken drie steken te zien. Omdat dit patroondeel onder het andere ligt klap ik iets van de rand van het bovenste deel om en zet dat vast met een speld. Dan kan ik nog een paar steken appliqueren en verdwijnen die steken dus onder het bovenste patroondeel. Wanneer het onderste helemaal klaar is kan ik met de schaar voelen tot waar ik geappliqueerd heb en knip ik het deel wat onder het bovendeel ligt weg. Zo krijg je geen grote bobbel stof, vooral te zien als verschillende stof lagen elkaar kruisen en op elkaar liggen. Heb je daar geen last van, dan kan je dat natuurlijk laten zitten, maar ik vind het prettig om niet te veel hoogte verschillen te krijgen.
Ik wil nog even kwijt, dat de achtergrond van dit blog een berg is, de lucht is blauw en de druppels zijn druppels van de smeltende sneeuw. Dus het is geen regenfoto! De zon mis ik hier niet in en dat ben ik

meestal zelf. Met die zonnige gedachte schrijf ik deze berichten ook altijd. Eens in de 10 jaar ben ik misschien een dag chagrijnig, ik weet eigenlijk niet wat het is. Ik mopper ook nooit als het regent, want na regen komt zonneschijn!!!!
Ik hoop dat ik weer een goede daad heb gedaan vandaag en dat jullie hier wat aan hebben. Er zijn mensen die zeggen: Af is belangrijker als netjes, daar ben ik het niet mee eens. Veel plezier vandaag en geniet vanavond van de Detective!

Vernieuwd!!

Ja, dat is even wennen, mijn blog is vernieuwd, ik hoop dat jullie het leuk vinden. Het kan binnenkort nog wel een keer veranderen. Henk wil kijken wat het gaat doen met een foto als achtergrond. Een foto waarvan? Ja. dat kan een stofje zijn, een quilt, van alles eigenlijk. Het is best een heel gepuzzel, want welke kleur letter komt het beste uit, welke kleur achtergrond, welk lettertype, hoe moeten de zijkanten ingevuld worden, enz.enz. Maar dit is het geworden.
Ik ben bezig geweest met driehoek nr.2 en die is klaar, het is nog een heel werk, dit schiet niet zo op, dat hoeft ook niet. Geduld is een schone zaak. Het is erg lastig om de paarse tulp met het paarse garen en een donkere achtergrond te appliqueren. Maar gelukkig was er vandaag licht in overvloed buiten, dus ik ben lekker op het balkon gaan zitten. Tussendoor nog even naar het terras voor een lunch, met een heerlijk glas Wittekerke rosé. Dit is een kersenbiertje, geïntroduceerd vorig jaar als alternatief voor vrouwen. Ik vind het biertje erg lekker en trek me niets aan voor wie het bedoeld is.

Ik heb de hoeken tegen elkaar aan gelegd, zo komen de hoeken natuurlijk niet in de quilt, maar dit staat zo leuk, vind ik. Nu nog 2 te gaan. Gisteravond is dat niet meer gelukt, de KRO zend als tegenhanger van al het voetbalgeweld detectives uit. Dat doen ze nu al een paar jaar en ik vind dat een goed idee. De eerste week betekend dat, dat er elke avond een detective uit en na gelang de finales komen wordt het minder.

Driehoek en kleurproef.

De eerste driehoek is geappliqueerd, nu nog drie. Bekijk de foto goed je ziet geen steekje. Het scheelt inderdaad als je appliqueert met dezelfde kleur garen als de stof. Het garen wat in nu gebruik is van Gütermann, dus machinegaren, het andere garen wat ik meestal gebruik is van Aurifil en dat naait veel lekkerder, maar daar heb ik maar 2 kleuren van, wit en beige. Ik kan natuurlijk meer van dit garen kopen, maar dat loopt goed in de papieren. Dus het moet maar even met machine garen. Vandaag heb

genoeg tijd om aan de andere driehoeken verder te gaan, tenminste dat denk ik nu, je weet nooit. Verder heb ik een begin gemaakt met het inkleuren van een isometrisch patroon. Veel mensen hebben problemen met het lezen van zo’n tekening. Je moet gaan bepalen van welke kant het licht komt en waar aan welke kant de schaduw valt. Kijk even rustig, als je op

de foto klikt dan wordt deze vergroot. Met het inkleuren wordt het meteen duidelijk, maar je moet wel je hoofd erbij houden, want het gaat gauw mis. Nu moet ik nog eens zo’n patroon gaan tekenen op isometrisch papier. Nu zal deze wat lastiger zijn, omdat er smalle en brede delen in zitten.
Bietje reageerde gisteren op de quilttop met de rozenstof, ze vond dit helemaal niks voor mij. Nou Bietje, er was een tijd dat ik dit wel leuk vond, maar toen veranderde mijn smaak in kleur en stoffen. Het huis waar we toen woonden leende zich wel voor deze stoffen, maar nu past dit huis ook niet bij deze stoffen. Ik ga hem wel doorquilten met de naaimachine, maar als iemand een leuk cadeautje zoekt dan is het te koop. Henk heeft gisteren het reageren voor jullie makkelijker gemaakt, je kunt nu gelijk plaatsen, dus geen woordverificatie meer voorlopig. Misschien dat morgen of binnenkort de achtergrond gaat verander, want er zijn leuke achtergronden beschikbaar bij Blogger.

De patroontjes zijn klaar.

Eergisteren had ik problemen om het bericht wat ik klaar had staan te publiceren, blogger.com had een wereldwijde storing. Henk heeft het gevolgd, die kan zoveel vinden op het wereld wijde web. Net toen we naar bed zouden gaan zei hij dat het weer kon, de problemen waren verholpen. Dank jullie wel jongens! Het is een raar idee, dat ergens ter wereld, mensen bezig zijn om het probleem, wat is ontstaan, op aan het lossen zijn. Eindelijk ben ik klaar met de patroontje voor de Tulip Tiles, ze moeten alleen nog maar geappliqueerd worden op driehoekige ondergronden. Voor het idee heb ik de patroontjes uitgelegd op de vloer.

De blaadjes van de tulpen zijn lichter geworden, de eerder gemaakte tulpenblaadjes waren te donker, evenals de donkerste groene bladeren. Nu moet ik alleen nog driehoeken voor de ondergrond snijden, dan kan het appliqueerfeest beginnen. Om jullie rust te gunnen pak ik er nu per kleur de juiste garen bij. Blauw voor de stippen, groen voor de bladeren en paars voor de tulpen. Op 18 Juni worden de volgende blokken gepubliceerd bij Morning Glory Designs, dus ik loop aardig op tijd. Deze blokken komen aan de 2 zijkanten en de boven en onderkant geplaats. De volgende blokken komen in de 4 hoeken, de midden blokken staan op de punt. Zal ik die ook eens even op de vloer leggen voor het idee? Dat gaat wel mooi worden. Natuurlijk ligt de ondergrond voor de driehoeken

er nog niet onder, maar dit geeft toch wel een idee. Ik had de stof klaar liggen en moest vierkanten snijden van 19 inch en die doormidden snijden. Nu is 19 inch wel groot, dus ik denk dat ik de driehoeken teken op de stof, om ze daarna uit te kunnen snijden. Er ligt nu maar 1 snijmat op de keukenbar, maar daar moet ik een tweede maar bij gaan leggen, anders ga ik met mijn mes van de snijmat af. Wat te groot is van de driehoeken kan ik dan nog afsnijden voor een rand die langs de driehoeken komt met een beige ertussen. Kijk dit bedoel ik nu! De vierkante blokken die op

de punt geplaatst zijn moet ik nog op maat snijden, maar dan nog, het wordt een aardige quilt. Zullen we maar gaan verhuizen, ik heb hier geen muur voor. Ik ga qua kleur niet helemaal mee met het patroon heb ik nu wel gezien, of ik moet nog stof kunnen vinden van de donkere ondergrond.

Weer aan de gang.

Soms moet je gewoon even pauzeren, er komt van alles tussen, gepland of niet gepland. Dat is niet erg, rust is wel ergens goed voor, gistermorgen begon ik met goede moed weer aan mijn Tulips, waar ik nog geen naam voor heb verzonnen. Dat komt wel als het proces verder is. Het weer is weer wat koeler geworden, de agenda leger. Voor a.s. donderdag heb ik weer een bee staan, dit keer in Apeldoorn. Ik moet dan klaar zijn met de patroontjes zodat ik kan gaan appliqueren. Maar waar

liggen de Tulips patroontjes nu op? Lijken dat ook geen tulpen? Ja dat klopt, Deze lap is nog eens mee geweest naar Zürich, om ‘s ochtends aan te werken voor Henk wakker werd. Ik zie me nog zitten bij het bureau aan het raam. Er was een klein lampje boven, wat Henk niet zou storen met slapen, dus als ik maar stil zit te naaien, kan hij nog lekker slapen. Maar op een gegeven moment vond ik hier niets meer aan, de moed ontbrak me om ermee verder te gaan. Het patroon was voor een eenpersoons quilt voor op een bed. Omdat ik geen eenpersoonsbed meer heb staan, ben ik er maar mee gestopt. Gistermorgen vond ik het weer, terwijl ik iets anders zocht, dat is meestal zo, maar als ik dat andere vindt, dan wijdt ik daar een bericht over, want dat gaat over een patroon met stof wat ik kocht bij Birdblocks in Amsterdam. Toen ik met dat patroon bezig was en alle blokken op de vloer lagen, vond ik het eigenlijk wel saai. Na een tijdje denken of ik het zou durven heb ik het mes in deze blokken gezet en wat gewisseld met andere kleuren en de stukken weer aan elkaar genaaid. Er moet nog een rand omheen, waarschijnlijk op dezelfde manier als het midden gedeelte. Maar ik dwaal af, jullie denken natuurlijk: Waarom haalt hij die patroontjes niet van de tulpenblokken af, dan kunnen we die eens bekijken? Vooruit dan maar, zie je dat ik

hetzelfde stofje heb gebruikt, maar dan in het geel, midden in de blokken van de top die ik heb laten zien in het bericht Groen, groener, groenst. Gisteren liet ik het boek zien wat ik heb gekocht in Oudkarspel. Dat gaat over wiskundige patronen, de reactie van Sylvia was dat mannen die naar hun tentoonstelling waren gekomen, juist ‘technisch’ naar de blokken keken. Gelukkig zit er nog steeds verschil in man en vrouw. Dat maakt de wereld zo verschillend.

Problemen zijn er om opgelost te worden.

Het eerste woord, problemen, is misschien niet goed gekozen, maar dit is wel een mooie aanzet voor een vraag die ik jullie, mijn lezers, wil voorleggen. Bietje reageerde gisteren met de opmerking dat het groen en rood aan de bovenkant te zwaar is. Dus nu kom ik vandaag met 4 foto’s, waarbij ik de top steeds een kwart slag draai, de foto hieronder

kennen jullie nog van gisteren. Ik kan jullie vragen je laptop of computer te draaien, maar dat lijkt me niet zo’n goed idee. Ik moet wel zeggen dat ik een rand in gedachte heb die opgebouwd is uit strips in de kleuren van de top. De groene strips

komen dan bij het paars-purper blok aan de overkant. De verschillende kleurgroepen krijgen dan meer evenwicht. De strips komen aan de zijkanten horizontaal te liggen en verticaal aan de boven- en onderkant. Of ik met de breedte

ga spelen, de ene kant breder dan de andere, weet ik nog niet. Daarom wil ik dat aan jullie vragen, wat moet boven en wat onder? Ik heb ook nog een vraag over de kleur van puntjes in een blok. Als ik het blok op zich zie bevalt het me wel, maar in de top

lijkt het net of het blok naar binnen klapt. Dat komt door de blauwe puntjes in het groene hoekblok. Als ze wat meer uitgesproken waren van kleur had het het blok naar buiten getrokken, die reactie kreeg ik van Jos. Nu ik goed naar de foto’s kijk heeft ze wel gelijk, maar dat zelfde probleem zie ik ook in de hoek 180 graden verderop. Het voordeel wat ik heb als ik het wil veranderen, is dat de

patroontjes aan de buitenkant van de blokken liggen, dus hoef ik niet zo veel uit te halen. Bietje en Jos bedankt voor jullie kritiek! Kritiek hoeft niet negatief te zijn. In het proces van scheppen is het erg belangrijk om  kritiek te krijgen. Dat helpt je verder. Het is heel gemakkelijk om een bestaand patroon met de bijpassende stoffen te kopen en te gebruiken, dat moet ieder voor zich weten, maar mij trekt juist niet. Dit zijn breinbrekers en helpen je hersenen om te scheppen. Gisteren ben ik bezig geweest met de applicaties voor de Tulip Tiles, daar heb ik een wisseling aangebracht in de kleur voor de tulpenbladeren. Het donkere groen was te zwaar voor de ondergrond, dus ik heb gekozen voor een lichtere groen. Dit houdt de

driehoeken fris. Op de foto hiernaast heb ik de donkergroene bladeren nog even laten liggen om te laten zien wat ik bedoel. Nu is het aan jullie om te reageren, denk er eens over na!!

De 16 blokken zitten in elkaar.

Yeah, de 16 blokken van de New York Beauty zitten in elkaar. Daarom schrijf ik de naam maar een keer voluit. Afgelopen week had ik een reactie uit Amerika die me zei dat het zo heette, dat weet ik wel, maar voor het gemak korten we alles af. Willen jullie de foto al zien! Hier is tie

dan. Nu de volgende fase, de rand, ik heb al wel een idee, maar dat komt later wel. Gelukkig zijn de blokken nu van dat rare grijze stuk stof af, waar ik mijn blokken op had gespeld. Dat neemt zo makkelijk mee, je vouwt het in en stopt het in een rugzak, alhoewel je de spelden weleens voelde. Nu moet ik de stoffen nog opruimen, ik heb daar een bak voor klaar staan, want dan blijft alles bij elkaar. Ik ben ook begonnen met blok 6 van de Tulip Tiles. Toen ik keek op het blog van Reeze, http://katlovesquilts.blogspot.com , zag ik dat volgende maand de 4 hoekblokken worden gepubliceerd (18 juni) en de maand daarop de sashings en wordt de top in elkaar gezet. Geduld, geduld!!!! De stoffen zijn uitgezocht voor blok 6, de patronen getekend en de patronen zijn op de stof gestreken. Een leuk werkje ligt klaar voor bij het Eurovisie Songfestival. Wanneer dit bericht geplaatst wordt is alles alweer voorbij en is de winnaar bekend.

Op de foto hiernaast is een voorbeeld te zien van het blok, wat dit keer 4 driehoeken zijn, met de layout van de plaats waar de patronen geplaatst moeten worden en de stoffen die ik gebruik. Voor deze driehoeken wil ik een eenheid, dus ik ga alle 4 de driehoeken met dezelfde stoffen maken. De stoffen zijn een beetje donker uitgevallen op de foto, daarom heb ik nog maar een foto gemaakt.

Ik twijfel nog over de donkergroene, maar ik denk dat deze het toch moet worden. Nu kan ik beginnen met het uitknippen van de patroontjes met naadtoeslag en de naadtoeslag inknippen en omvouwen. Waarna ik de lipjes vastzet met een rijgdraadje. Daarom is het zo’n lekker werkje op de bank voor de tv.

Blok nr. 5 Tulip tiles.

Blok nr. 5 van de Tulip tiles is gisteren afgekomen, ‘s ochtends heb ik de laatste tulp geappliqueerd, daar was ik dinsdag niet meer aan toe gekomen. Nu is het wachten op de volgende downloads. De nieuwe methode die Ada me geleerd heeft werkt goed, normaal appliqueer ik van

onder naar boven, met het te appliqueren patroon links van mijn naald. Nu appliqueer ik van boven naar beneden, terwijl de te appliqueren patroon links van mijn naald blijft. Door deze methode kan ik nog kleinere steekjes maken en is het gebruikte garen bijna onzichtbaar. Ik neem daarvoor het garen wat ik altijd bij de hand heb, kreeg gisteren dus op mijn kop dat ik groen garen moest gebruiken bij de blaadjes en stengels en blauw garen bij de tulpen. Het zal wel gemakzucht zijn, dan moet ik weer opstaan en in mijn riante voorraad garens gaan zoeken. Toen ik toch foto’s aan het maken was,

heb ik maar gelijk een foto gemaakt van alle 5 de blokken, maar omdat ik nogweleens mijn eigen plan trek heb ik de blokken gedraaid en zo neer gelegd dat ze een molentje gaan vormen. Omdat dit patroon ontworpen is als een delftsblauw patroon vond ik dit ook wel echt Hollands. Ik heb mij redelijk aan de kleuren gehouden, dat is al uniek, maar dat wil niet zeggen dat ik alles blindelings ga volgen. De blokken heb ik ruim van maat gehouden en pas als ik de patronen krijg van de afwisselende banen ga ik ze op maat snijden. De groen-blauwe batikstof komt ertussen en de blauwe stof met hetzelfde printje als deze ondergrond. Als het goed is komt de 15 e, dus over 3 dagen de het nieuwe patroon beschikbaar voor downloaden. Ik ben dus klaar voor de deadline, op zich maakt dat niet uit natuurlijk, maar dit is voor mij een stok achter de deur, anders verdwijnen de kopieën in een map en dan is het maar de vraag wanneer en of ik eraan ga beginnen. Wat kom je jezelf toch vaak tegen! Het gaat nu de vraag worden welke kant de wieken uit moeten draaien, normaal hangt dat af van de wind, dus het wordt afwachten hoe de wind gaat waaien;-)).
P.s. de reacties van gisteren die een aai over de bol waren van de maaksters van de desbetreffende werkstukken heb ik naar ze doorgestuurd via hun mailadressen. Zo kunnen ze ook meegenieten van jullie reacties.

Ik had veel verder willen komen.

Schuldgevoel. Heerlijk hè! Daar kan je zo heerlijk in wegzwijmelen. Nou ik had inderdaad wel gedacht verder te komen, maar vanmiddag wilde ik toch wel naar de Giro d’Italia kijken. Ik ben niet heel fanatiek, maar naar wielrennen kijk ik graag. Van de Giro is nooit zoveel op tv te zien, tenminste bij de NOS. Voetballen gaat altijd voor. Maar het liefste zie ik de Tour de France. Van de onderlinge verhoudingen binnen de diverse groepen begrijp ik niet zoveel, maar ik hou nou eenmaal van Frankrijk, en bij de tour zie je veel Frankrijk. Alleen kijken naar de tv heeft één nadeel, je mist de geur van Frankrijk. Nog 3 blaadjes moet ik appliqueren,

de 4 tulpen en het middelste rondje. Nu moet ik natuurlijk niet te snel gaan anders heb ik dinsdag op de bee geen keuze meer wat te doen die dag. Hoe vinden jullie het stofje van de tulpen, het zijn allemaal rondjes die de stof beweging geven.
Vandaag doe ik niet veel, straks gaan we naar mijn ouders toe, de belangrijkste reden is niet omdat het moederdag is, maar mijn ouders zijn vandaag 49 jaar getrouwd. Dus volgend jaar, bij leven en welzijn, is het groot feest. Ik heb vandaag gezocht of de bus die wij moeten hebben wel rijd, we moeten door Utrecht, maar na lang zoeken, en van de ene site naar de andere gestuurd te zijn, uiteindelijk gevonden. De bus neemt dan een iets andere route, maar komen doen we er.

Verder met blok nr 5 .

De mallen zijn getekend en op de stof gestreken en een beginnetje is gemaakt. Gisteren was het vrijdag dus dat is voor mij een sportdag, dat wil zeggen boodschappen doen, 2 wassen draaien, 2 wassen drogen en de overhemden uit was 1 strijken. Maar nu hangt, ligt alles in de kast, het bed is verschoond en ligt weer schoon te zijn op het bed. Maar ik mag nog niet gaan slapen, eerst dit bericht, dan kan het om 5 uur geplaatst worden en kunnen jullie lezen wat ik allemaal gedaan heb en hoe dingen vorderen. Voor de foto heb ik even wat geënsceneerd voor een leuker

beeld. Straks maar weer verder, de zaterdag is toch een dag om lekker te hobbyen.
In Veldhoven heb ik nog 3 boeken gekocht, die ik hier nog niet heb laten zien. Daar wordt het nu wel tijd voor, vinden jullie niet? Het linker boek heet BREAKDOWN PRINTING geschreven door Claire Benn & Leslie Morgan, een praktisch boek die ik maar eens goed moet gaan bestuderen. Het middelste heet FAST, FUN & EASY FABRIC DYEING, geschreven door Lynn Koolish, ook het bestuderen waard. Het linker boek ben ik al aan het lezen, maar is een doe boek. Het heet COLOR AND COMPOSITION FOR THE CREATIEV QUILTER, geschreven door Katie Pasquini Masopust en Brett Barker. Zij leren je je rechter hersenhelft te

gebruiken. De oefeningen zien er spannend uit, ik ben benieuwd wat dat gaat worden. Ik heb ook al een ander boek van Katie Pasquini en ben erg weg van haar werk.
Voor diegene die het morgen druk krijgen in verband met moederdag, ik wens jullie alvast een goede voorbereiding toe. Ik heb het cadeautje al gekocht, het gaat niet om het cadeau dat is maar bijzaak, maar ik ben dankbaar dat ik haar nog heb. Vroeger, als kind vond ik dat er ook een kinderdag moest komen, want ik wilde ook weleens in de belangstelling staan. Dat heb je als je de oudste bent van 5.

Verandering van spijs………..

Ik ben weer even bezig met de voorbereidingen voor de BOM Tulip Tiles van Morning Glory Designs. De patronen zijn getekend op Freeser Paper, uitgeknipt en op de stof gestreken. Ik heb de blokken maar weer even op

de vloer gelegd en gefotografeerd met de 2 stoffen die ik in de rand wil gaan gebruiken. De licht blauwe heb ik dinsdag gekocht bij MarinPatchwork in Westendorp. Het is stof met hetzelfde printje als de lichte ondergrondstof van de Tulip Tiles, maar dan in de blauwe kleur. Ik ging eigenlijk op pad voor dezelfde stof, maar in de winkel bleek de kleur niet hetzelfde. Omdat deze stof in de rand komt was een andere kleur voor mij ook een optie. Het idee achter deze quilt is de delftsblauwe tegels, dus kan kan deze stof ook prima. Om het

nog beter te zien een foto die de stoffen nog beter laat zien, ik ben helemaal weg van de groen-blauwe stof, die al een tijdje in mijn bezit is. Als ik alle voorbereidingen klaar heb dan kan ik het 5e blok dinsdag weleens gaan appliqueren, ik heb nog wel meer wat ik kan gaan doen, maar nu heb ik een keuze. Voor wie niet meer weet hoe het geheel er uit gaat zien plaats ik nog een foto van het voorbeeld. Het ik ook terug te vinden op mijn blog, maar dan moeten jullie weer zoeken.

Dit is het voordeel van al je foto’s in Picasa.
Na blok 5 komen de hoekblokken de volgende keer, ik ben benieuwd hoe die eruit zien als ik ze kan downloaden en als ze gemaakt zijn.