Dit was de herkeningsmelodie van een tv-programma, maar voor ons gold het gisteren ook. Met een beetje weemoed en een voldaan gevoel namen we vanmorgen na het ontbijt afscheid van Harlingen. Om nog even terug te keren naar Terschelling heb ik nog een foto met weemoed.
Bij het gebouwtje van de duikvereniging op Terschelling staan allerlei spullen die ze in de loop der jaren hebben opgedoken, zoals kanonnen, delen van onderzeeërs die in 1917 en 1918 met man en muis vergingen. Zo ook deze Singer naaimachine, ik heb nog geprobeerd aan het grote wiel te draaien, het zat muurvast. Eigenlijk wel een zielig gezicht zo, mijn Bernie stond er nog goed bij thuis, da’s weer een opluchting, want binnenkort zal hij er weer aan moeten geloven. Daar heb ik wel weer zin in gekregen. Het weg gaan en weg zijn is leuk, maar het thuis komen is ook weer lekker. Je hebt alles weer bij de hand. Ondertussen zijn de boodschappen weer gedaan en de wasmachine heeft weer gedraaid. Gelukkig was onze terugreis voorspoedig, om 9.30 uur vertrokken we uit Harlingen en om 12.30 uur waren we thuis. De overstappen in Leeuwarden en Zwolle gingen perfect. Tot Arnhem konden we lekker doorkachelen met de trein, veel reizigers die verder naar het westen moesten, richting Utrecht konden verder reizen per bus.
Thuis gekomen lag er een stapeltje post, waar de buurvrouw netjes voor had gezorgd. Daarbij zat een enveloppe die was aangekondigd via een blog afgelopen week. In die enveloppe zaten posters en flyers die gemaakt zijn door Liesbeth van Hulsteijn, www.quiltservice.blogspot.com , de posters zijn de aankondiging van de tentoonstelling op kasteel Cannenburch in Vaassen. Liesbeth heeft de quilt ZINKENDE ZOMERZON van mij als basis gebruikt voor deze poster. Ik wacht nog even met publiceren van de foto van de quilt, kom hem maar bekijken in Vaassen, hij komt er met nog meer quilts van mij te hangen in Juni 2011.
Op de terugweg naar huis had ik genoeg tijd om nog even verder te kijken in het boek wat afgelopen dinsdag is afgeleverd bij mij in het hotel. Het is een boek waar ik wel wat mee kan. Er staan diverse ideeën in die je kunt gebruiken
met behulp van foto’s van jezelf, daarom ben ik de afgelopen dagen erg in de weer geweest met mijn camera, je neemt het niet voor niets mee, toch?
Welkom op mijn weblog! Dit weblog hou ik bij om voor mezelf alles op 1 plaats te hebben en om mijn quiltperikelen te delen met anderen die daarin geïnteresseerd zijn. Verder dingen van het leven die ik wil delen met anderen. Laat een reaktie achter! Ik zit niet te wachten op oh's en ah's, kritische geluiden hoor ik graag, daar leer ik van.
Posts tonen met het label Harlingen.. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Harlingen.. Alle posts tonen
zondag 21 november 2010
zaterdag 20 november 2010
Psst niet verder vertellen.
Gistermorgen na het ontbijt zijn we rustig naar het Hannemahuis gelopen, hier is museum van Harlingen in gevestigd. Wat ze laten zien is een beknopte geschiedenis van de stad, zo kun je daar zien hoe de contouren van de stad waren in een aantal jaren, het meest opvallende is dat er van 1570 tot 1610 veel is gebeurt. De grachten zijn gebouwd en de straten hebben hun vorm gekregen zoals ze nu nog terug te vinden zijn.
Ook de geschiedenis van de tegelfabrieken, omdat er in de omgeving goede kleigrond te vinden is, waaruit de tegels zijn gebakken. Ook is er een kamer te vinden met de boeken van Simon Vestdijk, die hier geboren is in 1898. In zijn boeken heet Harlingen Lahringen. Op de foto een tegelwand met diverse soorten tegels. Aan de voorkant van het Hannemahuis is een kamertje, dat is geheim, dus niet verder vertellen,
Sinterklaas slaapt hier. Hij was net vertrokken en had zijn bed niet eens opgemaakt. Aan het gehaakte sprei te zien gaat hij wel met zijn tijd mee, of zou hij hier al eeuwen onder slapen. Het Hannemahuis heet zo, omdat hier vroeger de jeneverstokerij stond van de familie Hannema. toen een nazaat merkte dat zijn jenever werd verkwist door mensen die het zopen tot ze erbij neervielen, heeft deze man de jeneverstokerij steen voor steen afgebroken. Dat zie ik de familie Heineken nog niet doen. ‘s Middags ben ik alle galerieën afgeweest, de zon was doorgebroken en daarom was dat een heerlijke wandeling in de stad waar ik stilletjes een beetje ben gaan houden. Ook van haar bewoners, mensen zonder no-nonsens, die hard werken, maar er ook van kunnen genieten. De wandeling was ook gelijk een afscheidswandeling, want wanneer jullie dit lezen zijn wij op weg naar huis. We gaan met een beetje weemoed, maar thuis is ook weer leuk.
Ook de geschiedenis van de tegelfabrieken, omdat er in de omgeving goede kleigrond te vinden is, waaruit de tegels zijn gebakken. Ook is er een kamer te vinden met de boeken van Simon Vestdijk, die hier geboren is in 1898. In zijn boeken heet Harlingen Lahringen. Op de foto een tegelwand met diverse soorten tegels. Aan de voorkant van het Hannemahuis is een kamertje, dat is geheim, dus niet verder vertellen,
Sinterklaas slaapt hier. Hij was net vertrokken en had zijn bed niet eens opgemaakt. Aan het gehaakte sprei te zien gaat hij wel met zijn tijd mee, of zou hij hier al eeuwen onder slapen. Het Hannemahuis heet zo, omdat hier vroeger de jeneverstokerij stond van de familie Hannema. toen een nazaat merkte dat zijn jenever werd verkwist door mensen die het zopen tot ze erbij neervielen, heeft deze man de jeneverstokerij steen voor steen afgebroken. Dat zie ik de familie Heineken nog niet doen. ‘s Middags ben ik alle galerieën afgeweest, de zon was doorgebroken en daarom was dat een heerlijke wandeling in de stad waar ik stilletjes een beetje ben gaan houden. Ook van haar bewoners, mensen zonder no-nonsens, die hard werken, maar er ook van kunnen genieten. De wandeling was ook gelijk een afscheidswandeling, want wanneer jullie dit lezen zijn wij op weg naar huis. We gaan met een beetje weemoed, maar thuis is ook weer leuk.
Labels:
Harlingen.
vrijdag 19 november 2010
Artemis.
Dat is de naam van het tallship uit Franeker, waar ik gisteren de naam schuldig moest blijven. Ik heb hem nu bij daglicht gefotografeerd en dinsdagavond toen het al donker was.
Zo zie ik hem ‘s ochtends als ik wakker word, is dat niet een romantisch beeld?
Het was gisteren een rustige dag, ten eerste had Henk een rustdag genomen en ten tweede de lucht is de hele dag grijs gebleven, dat hadden we nog niet meegemaakt hier. Ik ben eerst even op jacht geweest naar sigaretten, ik had wel gevraagd waar ik het beste heen kon. Ja, natuurlijk weet ik dat bij iedere supermarkt sigaretten te koop zijn, maar ik wilde dat doen bij een speciaalzaak, zij moeten er van leven trouwens. Nu zit er op de Voorstraat, vlak bij de toren achter het stadhuis een hele mooie tabakspeciaalzaak, met op de planken mooie tabakspotten, er mochten geen foto’s gemaakt worden, omdat de tabakspotten eigendom waren van het museum, dus ben je een keer in Harlingen loop hier even naar binnen.
Dit is de Artemis van de voorkant af genomen. Volgens mij worden alle foto’s die ik genomen heb zichtbaar als je op een foto klikt, dus maak hiervan gebruik zolang het nog kan!! Zaterdagmorgen gaan we weer naar huis, bij het bericht van zondag kan dat niet meer, want dan heb ik mijn breedbeeld laptop weer en gaat
de kleine die ik nu gebruik weer in de kast. Na de lunch ben ik even de stad in gelopen en ben ik naar een tegelbedrijf gelopen, daar kan je normaal een rondleiding aanvragen, maar omdat ik onaangekondigd kwam binnenvallen mocht ik overal rondkijken. Er waren 2 schilders bezig, de ene schilder zat tegels te beschilderen met meeuwen, de ander was bezig met herinneringsborden voor het 25 jarig bestaan van een transportbedrijf. Leuk om hier even rondgekeken te hebben. Daarna heb ik wat galeries afgelopen, maar goed dat ik Riet- Viltarietje- niet bij me had, bij atelier DV vond ik vilten kunstvoorwerpen, hoeden, sjaals, vilten voorwerpen bespannen als een schilderij. Eén had er zelfs de lange grijze krullen van een poedel in verwerk zitten. Riet als je aan vakantie toe ben Atelier DV zit aan de Rommelhaven 18, 8816 AS in Harlingen. Ik had de eigenaresse beloofd dat ik haar Atelier zou noemen in mijn bericht voor vandaag, jammer genoeg heeft zij geen website! Op de laatste foto zie je de gevels van de panden aan de Noorderhaven, deze façade is door de verschillende niveaus van de ramen een spannend geheel. Soms staat er naast een statig pand met grote hoge ramen ineens een klein huisje die met het raam op de 2e verdieping net niet reikt tot de bovenkant van het raam op de eerste verdieping van het grote voorname pand.
Zo zie ik hem ‘s ochtends als ik wakker word, is dat niet een romantisch beeld?
Het was gisteren een rustige dag, ten eerste had Henk een rustdag genomen en ten tweede de lucht is de hele dag grijs gebleven, dat hadden we nog niet meegemaakt hier. Ik ben eerst even op jacht geweest naar sigaretten, ik had wel gevraagd waar ik het beste heen kon. Ja, natuurlijk weet ik dat bij iedere supermarkt sigaretten te koop zijn, maar ik wilde dat doen bij een speciaalzaak, zij moeten er van leven trouwens. Nu zit er op de Voorstraat, vlak bij de toren achter het stadhuis een hele mooie tabakspeciaalzaak, met op de planken mooie tabakspotten, er mochten geen foto’s gemaakt worden, omdat de tabakspotten eigendom waren van het museum, dus ben je een keer in Harlingen loop hier even naar binnen.
Dit is de Artemis van de voorkant af genomen. Volgens mij worden alle foto’s die ik genomen heb zichtbaar als je op een foto klikt, dus maak hiervan gebruik zolang het nog kan!! Zaterdagmorgen gaan we weer naar huis, bij het bericht van zondag kan dat niet meer, want dan heb ik mijn breedbeeld laptop weer en gaat
de kleine die ik nu gebruik weer in de kast. Na de lunch ben ik even de stad in gelopen en ben ik naar een tegelbedrijf gelopen, daar kan je normaal een rondleiding aanvragen, maar omdat ik onaangekondigd kwam binnenvallen mocht ik overal rondkijken. Er waren 2 schilders bezig, de ene schilder zat tegels te beschilderen met meeuwen, de ander was bezig met herinneringsborden voor het 25 jarig bestaan van een transportbedrijf. Leuk om hier even rondgekeken te hebben. Daarna heb ik wat galeries afgelopen, maar goed dat ik Riet- Viltarietje- niet bij me had, bij atelier DV vond ik vilten kunstvoorwerpen, hoeden, sjaals, vilten voorwerpen bespannen als een schilderij. Eén had er zelfs de lange grijze krullen van een poedel in verwerk zitten. Riet als je aan vakantie toe ben Atelier DV zit aan de Rommelhaven 18, 8816 AS in Harlingen. Ik had de eigenaresse beloofd dat ik haar Atelier zou noemen in mijn bericht voor vandaag, jammer genoeg heeft zij geen website! Op de laatste foto zie je de gevels van de panden aan de Noorderhaven, deze façade is door de verschillende niveaus van de ramen een spannend geheel. Soms staat er naast een statig pand met grote hoge ramen ineens een klein huisje die met het raam op de 2e verdieping net niet reikt tot de bovenkant van het raam op de eerste verdieping van het grote voorname pand.
Labels:
Harlingen.
donderdag 18 november 2010
Terschelling.
Toen ik gistermorgen wakker werd lag er tot mijn grote verbazing op de plek waar het russische tallship had gelegen een ander tallship, deze heeft als havenplaats achterop de naam Franeker. De naam van het schip heb ik nog niet gezien, die houden jullie nog te goed van mij.
Deze is wel een stukje groter, heeft ook 3 masten en er zitten 8 dwarszeilen op. Na het ontbijt zijn we naar de veerterminal gegaan om kaarten te kopen voor de overtocht naar Terschelling en weer terug. De veerboot vertrok om 9.45 uur en de overtocht duurt 2 uur. Onderweg kom je dan langs het eiland Griend, dat onbewoond is en totaal bestemd is voor de vele vogels, Mijn vader had in het blad van Natuurmonumenten daar een artikel over gelezen en kwam er al lezend achter waar Griend lag, hij had altijd het idee gehad dat het in de duitse bocht lag. Speciaal voor mijn Pa heb ik er foto’s van genomen. Ruim 2 jaar geleden deden wij bijna dezelfde overtocht, maar toen was de bestemming Vlieland, toen was het onze huwelijks reis.Terschelling ligt een eiland verder, vanaf Noord-Holland heb je eerst Texel, dan Vlieland en daarna Terschelling.
Bij het schrijven van dit bericht en het plaatsen van de foto’s zijn de foto-tjes zo klein dat ik eigenlijk niet goed kan zien welke foto ik aanklik. Daarom staat hiernaast een foto van het droogvallend wad. Het was eb aan het worden en rond 11.30 uur zou het volledig eb zijn. We kwamen om 11.45 uur op Terschelling aan en zijn eerst gaan lunchen, daarna hebben we nog door het dorp West-Terschelling gelopen. Op een gegeven moment was Henk zijn energie bijna op, dus zijn we maar een restaurantje ingedoken. Samen hebben we nog wel op een
bankje en toen nog lekker in de zon, onder de Brandaris gezeten, de oudste van de Nederlandse vuurtorens. Ik heb nog een wandeling langs het Wad gemaakt en kreeg lekkere koude wangen en oren, toen ik bij Henk in het restaurant was aangekomen, was het tijd voor een Juttertje, Terschellinger kruidenbitter. Om 16.30 uur vertrokken we weer van het eiland met de sneldienst, deze doet er 45 minuten over, we hebben voor in gezeten op het bovendek, bijna met onze neus tegen het raam. Deze boot is dus meer dan 2 keer sneller als de reguliere dienst. Op Terschelling zijn we nog naar het museum geweest van Willem Barentsz, Terschellings beroemde inwoner die de reis naar Nova Zembla maakte en daar het behouden huis bouwde. Het is een klein museum, de moeite waard, daar waren ook stijlkamers met het alledaagse leven van Terschellingers in het verleden. Daar kwam ik een tegelwandje tegen in een klein, piepklein keukentje. Voor onze traditionele quilters heb ik daar een foto van gemaakt, misschien interessant voor Supergoof.
t
Deze is wel een stukje groter, heeft ook 3 masten en er zitten 8 dwarszeilen op. Na het ontbijt zijn we naar de veerterminal gegaan om kaarten te kopen voor de overtocht naar Terschelling en weer terug. De veerboot vertrok om 9.45 uur en de overtocht duurt 2 uur. Onderweg kom je dan langs het eiland Griend, dat onbewoond is en totaal bestemd is voor de vele vogels, Mijn vader had in het blad van Natuurmonumenten daar een artikel over gelezen en kwam er al lezend achter waar Griend lag, hij had altijd het idee gehad dat het in de duitse bocht lag. Speciaal voor mijn Pa heb ik er foto’s van genomen. Ruim 2 jaar geleden deden wij bijna dezelfde overtocht, maar toen was de bestemming Vlieland, toen was het onze huwelijks reis.Terschelling ligt een eiland verder, vanaf Noord-Holland heb je eerst Texel, dan Vlieland en daarna Terschelling.
Bij het schrijven van dit bericht en het plaatsen van de foto’s zijn de foto-tjes zo klein dat ik eigenlijk niet goed kan zien welke foto ik aanklik. Daarom staat hiernaast een foto van het droogvallend wad. Het was eb aan het worden en rond 11.30 uur zou het volledig eb zijn. We kwamen om 11.45 uur op Terschelling aan en zijn eerst gaan lunchen, daarna hebben we nog door het dorp West-Terschelling gelopen. Op een gegeven moment was Henk zijn energie bijna op, dus zijn we maar een restaurantje ingedoken. Samen hebben we nog wel op een
bankje en toen nog lekker in de zon, onder de Brandaris gezeten, de oudste van de Nederlandse vuurtorens. Ik heb nog een wandeling langs het Wad gemaakt en kreeg lekkere koude wangen en oren, toen ik bij Henk in het restaurant was aangekomen, was het tijd voor een Juttertje, Terschellinger kruidenbitter. Om 16.30 uur vertrokken we weer van het eiland met de sneldienst, deze doet er 45 minuten over, we hebben voor in gezeten op het bovendek, bijna met onze neus tegen het raam. Deze boot is dus meer dan 2 keer sneller als de reguliere dienst. Op Terschelling zijn we nog naar het museum geweest van Willem Barentsz, Terschellings beroemde inwoner die de reis naar Nova Zembla maakte en daar het behouden huis bouwde. Het is een klein museum, de moeite waard, daar waren ook stijlkamers met het alledaagse leven van Terschellingers in het verleden. Daar kwam ik een tegelwandje tegen in een klein, piepklein keukentje. Voor onze traditionele quilters heb ik daar een foto van gemaakt, misschien interessant voor Supergoof.
t
Labels:
Harlingen.
woensdag 17 november 2010
Vroeg dag.
Het was gistermorgen vroeg dag, ik had geslapen als een prinsje, maar werd wakker van de motor van de vissersboot die gisteravond om een uur of zeven aanlegde aan de kade. Het was 5.30 uur, toen de boot vertrok was het 5.45 uur, voor de 2 man aan boord was het ook vroeg dag. Aan de andere kant van de haven lag een boot waar de zeilen van gehesen waren, dan wordt het afwachten wat er gaat gebeuren, maar aan het eind van de dag werden de zeilen weer gestreken en ingepakt. We zijn ‘s ochtends een ommetje door de binnenstad gaan wandelen, er staan hier veel oude gebouwen, de ene gevel nog meer naar voren hellend dan de andere, met de zijmuren idem
dito. Dit geeft toch wel een leuke sfeer, als alles kaars recht is, zou er minder sfeer zijn.
Na de lunch ben ik even alleen weg geweest, Henk had zijn energie al verbruikt, vanmorgen bij de wandeling, ik ben eens even wezen kijken bij de driemaster die in ons uitzicht ligt. Het is een replica van het schip van Tsaar Peter de Grote. Het schijnt dan Harlingen in 2014 de aanlegplaats is voor Tallships. Henk heeft even gegoogled naar Tallships en wat blijkt, officieel zijn er nog maar 4, waaronder de Kruzenstern en Amerigo Vespuci. De norm is bijgesteld wat tallships betreft, de lengte op de waterlijn moet tenminste 9.10 meter zijn en een groot deel van de bemanning moet een leeftijd onder de 15 jaar hebben, dat wil zeggen dat deze jongeren leerlingen zijn op dat opleidingsschip.
Op de foto hiernaast zie je de ruimte die de huidige bemanning heeft in de hangmat tot het plafond. Hoe kom ik aan deze foto’s? Je kon op het schip een kijkje nemen, ik ben heel blij dat ik het gedaan heb, want om 16.00 uur voer het uit. Ik heb op het schip heel wat foto’s gemaakt van de tuigage, want gistermiddag om 12.00 uur is mijn bestelde boek bezorgd in het hotel, een boek van Katie Pasquini. Gisteravond gingen we op weg naar een restaurantje, bleek het gesloten te zijn, verderop was een eetcafé, maar goed dat de eerste dicht was, we hebben hier heerlijk gegeten. Het hoofdgerecht was een tournedos van koeien die het hele jaar buiten lopen, niet worden bijgevoerd met krachtvoer en geen medicijnen toegedient voor de kleur van het vlees mooi te laten zijn. Dit vlees was zó lekker! Ik hoop op nog een lekker nachtje slapen en devissersboot van ‘s ochtends ligt weer aan de kade, dus het zal morgen wel weer vroeg dag zijn.
dito. Dit geeft toch wel een leuke sfeer, als alles kaars recht is, zou er minder sfeer zijn.
Na de lunch ben ik even alleen weg geweest, Henk had zijn energie al verbruikt, vanmorgen bij de wandeling, ik ben eens even wezen kijken bij de driemaster die in ons uitzicht ligt. Het is een replica van het schip van Tsaar Peter de Grote. Het schijnt dan Harlingen in 2014 de aanlegplaats is voor Tallships. Henk heeft even gegoogled naar Tallships en wat blijkt, officieel zijn er nog maar 4, waaronder de Kruzenstern en Amerigo Vespuci. De norm is bijgesteld wat tallships betreft, de lengte op de waterlijn moet tenminste 9.10 meter zijn en een groot deel van de bemanning moet een leeftijd onder de 15 jaar hebben, dat wil zeggen dat deze jongeren leerlingen zijn op dat opleidingsschip.
Op de foto hiernaast zie je de ruimte die de huidige bemanning heeft in de hangmat tot het plafond. Hoe kom ik aan deze foto’s? Je kon op het schip een kijkje nemen, ik ben heel blij dat ik het gedaan heb, want om 16.00 uur voer het uit. Ik heb op het schip heel wat foto’s gemaakt van de tuigage, want gistermiddag om 12.00 uur is mijn bestelde boek bezorgd in het hotel, een boek van Katie Pasquini. Gisteravond gingen we op weg naar een restaurantje, bleek het gesloten te zijn, verderop was een eetcafé, maar goed dat de eerste dicht was, we hebben hier heerlijk gegeten. Het hoofdgerecht was een tournedos van koeien die het hele jaar buiten lopen, niet worden bijgevoerd met krachtvoer en geen medicijnen toegedient voor de kleur van het vlees mooi te laten zijn. Dit vlees was zó lekker! Ik hoop op nog een lekker nachtje slapen en devissersboot van ‘s ochtends ligt weer aan de kade, dus het zal morgen wel weer vroeg dag zijn.
Labels:
Harlingen.
dinsdag 16 november 2010
gearriveerd.
Om ongeveer 10 uur vertrokken we gistermorgen met de trein richting Zwolle, daar stapten we over op de trein naar Leeuwarden. Daar hebben we rustig zitten lunchen en toen weer verder met de trein naar Harlingen. Hoe verder we richting Friesland gingen hoe beter het weer werd.
In Harlingen aangekomen was het Hotel dichtbij te vinden. We blijken de bruidssuite te hebben, niets mis mee, met een balkonnetje. Vanaf dat balkon kregen we dit uitzicht, het is een groot zeilschip, er wordt hier in het hotel gesproken over een tallship, maar volgens Henk is het schip daar te klein voor. We hebben eerst even rustig op de kamer gezeten, de koffer moest ook uitgepakt worden, daarna kwam het inloggen op het draadloos netwerk en mijn mailadres opzoeken. Toen ik jullie reacties weer kon lezen voelde ik me al meteen thuis. We hebben geen plannen voor de hele week gemaakt, we zien wel. Het is best wel wennen om op het kleine laptopje wat ik bij me heb het bericht te schrijven, het toetsenbord is weer iets anders. Als ik een punt achter de zin wil zetten staat er ineens een komma.
Op de foto is onze kamer te zien, we zitten op een hoek en hebben daarom in 2 muren ramen, lekker veel licht. Gisteravond heerlijk gegeten, mijn dessert bestond uit chocola, Henk vroeg nog hoeveel kilocalorieën dat zou zijn, volgens mij kan je dat beter uitdrukken in Megaton. Hoe we hier slapen vertel ik aankomende week wel, want terwijl ik dit schrijf moeten we nog gaan slapen, maar als jullie dit lezen, zit het ontbijt er al op. Straks om 12.00 wordt mijn bestelde boek bezorgd.
Het ziet er gezellig uit hier, met de schepen aan de kade, straks Harlingen maar eens gaan verkennen.
In Harlingen aangekomen was het Hotel dichtbij te vinden. We blijken de bruidssuite te hebben, niets mis mee, met een balkonnetje. Vanaf dat balkon kregen we dit uitzicht, het is een groot zeilschip, er wordt hier in het hotel gesproken over een tallship, maar volgens Henk is het schip daar te klein voor. We hebben eerst even rustig op de kamer gezeten, de koffer moest ook uitgepakt worden, daarna kwam het inloggen op het draadloos netwerk en mijn mailadres opzoeken. Toen ik jullie reacties weer kon lezen voelde ik me al meteen thuis. We hebben geen plannen voor de hele week gemaakt, we zien wel. Het is best wel wennen om op het kleine laptopje wat ik bij me heb het bericht te schrijven, het toetsenbord is weer iets anders. Als ik een punt achter de zin wil zetten staat er ineens een komma.
Op de foto is onze kamer te zien, we zitten op een hoek en hebben daarom in 2 muren ramen, lekker veel licht. Gisteravond heerlijk gegeten, mijn dessert bestond uit chocola, Henk vroeg nog hoeveel kilocalorieën dat zou zijn, volgens mij kan je dat beter uitdrukken in Megaton. Hoe we hier slapen vertel ik aankomende week wel, want terwijl ik dit schrijf moeten we nog gaan slapen, maar als jullie dit lezen, zit het ontbijt er al op. Straks om 12.00 wordt mijn bestelde boek bezorgd.
Het ziet er gezellig uit hier, met de schepen aan de kade, straks Harlingen maar eens gaan verkennen.
Labels:
Harlingen.
Abonneren op:
Posts (Atom)