Leuk afmaken!

Deze tekst had ik op een werkje gezet van de cursus van zaterdag, met de vermelding erbij – naar eigen zin.

Op een sandwich zijn kringen aangebracht met licht groen garen, de tussenliggende ruimte is ingekleurd met viltstift, dit zorgt er wel voor dat de kleuren iets doorlopen onder de naailijn heen, ik had het ook met kleurpotloden kunnen invullen, maar daar koos ik niet voor door de heldere kleuren van de viltstiften. Nadat ik het inkleuren genoeg vond heb ik hetzelfde gedaan met een donkergroen garen. Even zijn we zaterdag bezig geweest om een ruimte tussen de donkergroene naailijnen in te kleuren met de naaimachine. Gisteren, nadat ik de naaimachine weer op zijn oude vertrouwde plekje had neergezet en de tassen had uitgepakt, zijn er nog een paar delen ingevuld

met andere kleuren garens. Het is wel steeds bepalen welk stuk er wordt ingevuld en met welke kleur. Zaterdag toen ik aan het inkleuren was, waren er twee stukjes die om een oog vroegen, deze wilde ik de ruimte geven, ruimtes erom heen zijn daarom ingevuld met zwart garen om de ogen ook wenkbrauwen te geven. Het heeft wel iets van een modern schilderij!

Lijntekening

Gisteren een fijne cursusdag gehad, het mysterie is opgelost. Het onderwerp was lijntekening, eerst met potlood en papier,

daarna een lijntekening met de naaimachine, toen dat klaar was konden we de ruimtes tussen de naailijnen opvullen met kleurpotlood of viltstift, net wat we hadden meegenomen en waar we zin in hadden om ermee te werken. Dat geeft mooie resultaten! Daarna met een andere kleur garen er weer een lijntekening overheen zetten en met verschillende kleuren garen de ruimtes tussen de naailijnen weer opvullen. Je krijgt dan laag over laag. Ik heb hier geen foto’s van, maar de ideeën nodigen wel uit om hier meer mee te doen. Na de lunch konden we de foto’s die we mee hadden genomen van een landschapje, of dat nu een stuk natuur was of een stedelijk landschapje, daar moest eerst een tekening van gemaakt worden, het ging niet over details, maar de grote lijnen. Daarna weer met de naaimachine in één lijn de tekening gemaakt op een sandwich, ik heb er mijn eigen stadsgezicht van gemaakt, omdat ik het pand links met de balkonnetjes niet zo mooi vindt. Mijn sandwiches waren maat A5, een misverstand mijnerzijds, want ze moesten maat A3 zijn, een betere maat om mee te werken, A5 is wel erg klein. Door mijn kleine maat sandwich kon ik er nog één maken, dit was van nog een foto van een kantoor flat,

voor de kenners van Arnhem, de groene kantoorflat is de Parkflat en de blauwe is de Rijnflat, allebei staan ze in het stationsgebied van Arnhem. De meningen over deze flats staan soms recht tegenover elkaar, de één vindt ze mooi, de ander spuuglelijk. Ik vind ze mooi en zeker een inspiratie voor deze lijntekeningen. Deze zouden nu ook kunnen worden ingekleurd. Voorlopig weer genoeg te doen, laat de winter maar komen!

Voorbereiden.

Vandaag heb ik weer cursus in Oldenzaal, dus vroeg weg om er op tijd aan te komen. De afgelopen week heb ik hard gewerkt om mijn huiswerk af te krijgen, ik heb één groot geluk, dat mijn werk thuis is, dus ik kan makkelijk dat werk opschuiven om me helemaal te wijden aan dat wat er in mijn hoofd afspeelt. Anderen hebben een baan buitenshuis en moeten dat op andere tijden realiseren. Dus mij hoor je niet klagen en ik geniet ook van het huiswerk!

Een nadeel, ook het geluk, van deze cursus is dat we niet van te voren weten wat we gaan doen. Ergens vind ik dat niet leuk, maar aan de andere kant kan je onbevangen aan de nieuwe cursusdag beginnen. In navolging van Nienke, http://verfvirus.blogspot.com, heb ik de stof die nodig is geverfd met een paar druppels verfoplossing op 2 liter water. Alleen heb ik een andere kleur genomen, namelijk turqoise. Uit deze lap zijn 4 lapjes gesneden maat A5, 2 ervan zijn gesandwiched.

Net als altijd zal het een heerlijke dag worden, niet afgeleid door de dingen waar je thuis door afgeleid wordt. Vanavond ben ik hondsmoe van alle indrukken, maar ook tevreden.

Tweeluik–vervolg.

Na het uitpuffen van de workshop van donderdag, kwam gisteren weer het leven van alledag. Eerst de wasmachine aanzetten, de droger vullen en de boodschappen doen. Weer thuis was de droger klaar en konden de overhemden gestreken worden en de rest opgevouwen worden. Na de lunch was er weer ruimte om achter de naaimachine te kruipen.

Afgelopen week was ik al aan het vlechten gegaan met diverse wolletjes, daarbij was al snel een combinatie van wolletjes ontstaan die ik op de twee delen van het tweeluik kon bevestigen. Voor het vastnaaien van de wolletjes gebruik ik voetje nummer 23, maar de vlecht kon niet door de opening van het voetje, dat wist ik van te voren, maar bij het vlechten ging het om het effect was de wolletjes zouden geven. Nu heb ik de drie wolletjes door de opening van het voetje gekregen en voor het opnaaien zijn de 3 wolletjes gedraaid, dat ging goed. Bij het linkerdeel, waar de blokken horizontaal geplaatst zijn, zijn de wolletjes in een verticale rechthoek opgenaaid. Bij het rechterdeel van het tweeluik, waar de blokken verticaal zijn geplaatst zijn de wolletjes in een horizontale rechthoek opgenaaid. Nu wil ik nog kijken of ik er nog kraaltjes bij op ga naaien, dat zal voor een glimmertje zorgen.

Ik hoop dat het op de foto een beetje te zien is, want door het weinige licht van gisteren moest ik wel flitsen.
Leuke reacties heb ik gisteren gekregen op het bericht van de workshop, naar aanleiding van de aankondiging zijn er tenminste een paar mensen geïnspireerd geraakt om de workshop te bezoeken, ze hebben er ook van genoten. Dit vind ik de kracht van het bloggen, het delen van informatie en kennis. Het laat je weer merken dat je van delen meer kunt maken!

Zou het nu al beginnen?

Afgelopen maandag meldde ik dat er dinsdag een quiltbee bij mij thuis was, alles stond klaar, het huis was schoon, maar er verscheen niemand. Eén telefoontje was genoeg om te weten te komen dat het gisteren was. Binnenkort overschrijd ik een grens in leeftijd, zou het nu dan beginnen? Het zal wel loslopen, gewoon een kwestie van verkeerd opschrijven in de agenda.

Voordeel van zo’n vergissing is wel dat je dan een hele dag voor je hebt zonder verantwoordelijkheden. Eerst de was maar gestreken die nog stond te wachten om verwerkt te worden. Dat gebeurt zelden! Daarna lag de hele middag voor me om samen met mijn tweede partner, mijn Bernie, de dag te besteden. Deel 1 van het tweeluik doorquilten stond op het programma, dit is aardig gelukt. Gistermorgen heb ik al heel vroeg het laatste stukje afgemaakt. Ik moet alleen de draadjes nog afknippen die over de horizontale strips lopen. Toen de bee-leden er waren heb ik me bezig gehouden met het natje en het droogje. Thea begon heel goed met het droogje, ze had een rol beschuit bij zich en blauwe muisjes om te vieren dat haar kleinzoon Twan op 4 Februari is geboren, we hebben ze gegeten op Twan’s gezondheid. Ondertussen ben ik bezig geweest met vlechten, want ik wil nog wat wolletjes kwijt op mijn tweeluik. De vraag is alleen

met welke wolletjes en kleuren er gevlochten moet worden. Er zijn nu twee varianten gevlochten, het zou best kunnen dat ze allebei op de 2 delen verwerkt gaan worden, de ene kleurcombinatie op het ene deel en de andere kleurcombinatie op de andere.
De volgende vraag die zich aandient is hoe zet ik de vlechten op de ondergrond vast, het kan met de hand en het kan machinaal. Eerst maar eens een vlecht op de twee manieren vastzetten op  een proeflap.

Verder!

Gisteren schreef ik nog dat ik vandaag het foute naaiwerk wel uit zou kunnen gaan halen, nee dus, dat is al gedaan. Tijdens het schaatsen in Rusland, gisteren op tv, heb ik dat zitten doen. Op de rechte stukken waren de steken vrij groot, dan gaat een tornmesje ( eindelijk het Nederlandse woord gevonden ) lekker snel. Ik torn aan de achterkant

, daar kan ik de steken het beste zien, om de paar steken haal ik de draad door, zodat ik later aan de voorkant alles los kan halen. In de bochten zijn de steekjes kleiner, daar blijft het garen in zitten. toen alles klaar was kon de quilttop uitgeklopt worden, zodat het kleine stukjes geel garen sneeuwde. Nog niet alles was uit de top, maar daar heb ik een oplossing voor. Kleine stukjes schilderstape plakken op de stof en er dan in één beweging aftrekken, lijkt op ontharen maar dan zonder was!
Ik moest gisteren weer eens even goed door het huis met stofdoek, stofzuiger en natte dweil, maar het is toch zonde om tijdens de lunch niets te zitten doen, dan alleen met je kaken heen en weer te gaan. Oplossing: lunch meenemen naar de naaimachine. Toen de boterhammen op waren was het stuk waar ik mee bezig was nog niet klaar, maar zolang mijn beker met karnemelk niet leeg is, zit ik eigenlijk nog te lunchen, niet waar!

Na gedane huishoudelijke zaken kon ik weer verder. Deel 1 is kleiner dan deel 2, dus sneller klaar en ik hoefde nu niet steeds spoelen met verschillende kleuren garen te wisselen en dito garenklossen, dat scheelde ook in de tijd. Op de bovenste foto kun je zien dat het linker gedeelte nu veel mooier is, veel strakker, maar nu ben ik ontevreden over de rechterkant, dus het tornmesje moet weer werken. In de beide delen heb ik het horizontale naaiwerk aan de buitenkanten zitten, dat wil zeggen in deel 1 ( links ) zit het aan de linkerkant en bij deel 2 aan de rechterkant. Het verticale naaiwerk komt bij deel 1 aan de rechterkant en bij deel 2 aan de linkerkant, deze kanten komen straks, op afstand, naast elkaar te hangen. Ik ben al begonnen aan het

verticale naaiwerk bij deel 2, maar dan wil ik ook rechte lijnen van boven naar beneden. De eerste naailijn heb ik netjes langs schilderstape gedaan, de volgende naailijn naai ik door naar de punt van het naaivoetje te kijken, wat ik over de eerste naailijn laat lopen. Ik weet in ieder geval wat ik vandaag kan gaan doen als de meisjes van de Bee Arnhem er zijn!

Wijs me maar terecht.

Op het blogbericht van afgelopen dinsdag kreeg ik een reactie van Sylvia, ze schreef
je kunt toch ook met transport en voetje-breed doorstikken??
geeft ook een mooie strakke vlakvulling!
http://www.inekevanunen-wingelaar.nl/
Nieuwsgierig ben ik eens gaan kijken op de website van Ineke van Unen en ik begreep gelijk wat Sylvia mij wilde zeggen. Ik hoop dat je hier meer tevreden over bent Syl, ik in ieder geval wel.

Het heeft me gisteren een groot deel van de dag gekost maar het resultaat zorgt ervoor dat je met plezier werkt. De afgelopen dagen heb ik wel nodig gehad om te bepalen hoe ik het zou gaan doen. Doordat er in de ondergrond veel kleuren zitten heb ik het doorgequilt met alle kleuren die er in de stof zitten. Voor een ‘rustig’ beeld heb ik steeds 6stiklijnen in dezelfde kleur gebruikt. Het gevolg is wel dat je steeds moet wisselen van spoel en garen. De linkerkant van dit 2e deel van het tweeluik ga ik

in verticale stiklijnen doen, ook steeds 6 lijnen in dezelfde kleur. Het begin daarvan is het moeilijkst want het moet wel recht worden, daarom ga ik er een strip schilderstape op plakken, het is wel tape wat snel los te halen is en geen plaksel achterlaat. Door de tape kan ik netjes langs de rand van de tape stikken en na die ene stiklijn kan het tape verwijderd worden. De consequentie is nu wel dat ik de horizontale lijnen in deel 1 uit ga halen, dat wordt weer een gezellig dagje met mijn seemripper. Dat zou dinsdag weleens kunnen zijn, dan is de bee van de Arnhemse groep bij mij. tussen het koffiezetten, –drinken, lunch verzorgen enz. kan ik toch een heel eind komen. Dank je wel Syl voor je reactie de afgelopen week, ik heb er behoorlijk veel aan gehad!
Afgelopen week is er door Blogger gewerkt aan de blogs en daarna verscheen een heel vervelende woordverificatie, ik heb er een aantal reacties over gehad, jullie hadden gelijk! Het probleem heb ik doorgesluisd naar mijn eigen ICT-er, die heeft geprobeerd het uit te zetten, dat lukte niet. Toen is hij naar het oude interface gegaan, heeft daar de woordverificatie uitgezet en is weer naar het huidige interface gegaan en zie de woordverificatie is verdwenen. Als je ook met dit probleem te kampen hebt dan heb je hier de oplossing. Mijn eigen ICT-er is hier al voor bedankt!

Luik één van het tweeluik.

Afgelopen zaterdag heb ik een idee gekregen hoe ik met het tweeluik verder zou gaan. Eerst is er in de naden genaaid, die er toe doen, elk met zijn eigen kleur garen. Eerst  moest ik er erg

aan wennen om precies in the ditch te naaien, maar na rust te nemen tijdens het naaien valt dit reuze mee. Ik moet alleen regelmatig een pauze inlassen om mijn ogen uit te laten focussen. Gisteren kwam ik op het punt dat de geel/groene vlakken gevuld moesten worden. Het was niet de bedoeling dat we dat vol gingen meanderen, dat is namelijk het enige wat mensen schijnen te doen als er vlakken gevuld moeten worden. Op zich is dit tweeluik strak van vorm, dus werd de invulling ook strak. Eerst ben ik met de rechter zijkant begonnen, met rechte lijnen op en neer met keerpunten. Eigenlijk een rustgevend werkje, je moet alleen de snelheid gelijk proberen te houden en dat lukte aardig. De linker zijkant wilde ik niet precies hetzelfde doen, die is gedaan met horizontale banen. Klik voor een beter beeld op de foto. Vandaag heb ik iets anders in mijn agenda staan, het tweede luik van het tweeluik moet wachten, wat ook wel goed is om er afstand van te kunnen nemen en er mee verder te gaan als me dat uitkomt.

Werken met oplosbaar vlies.

Zaterdag was dag 2 van de cursus Hedendaags en Eigentijds in Oldenzaal bij Lohuis-Tijhuis, gegeven door Ina Klugt. Het tweeluik ging gedubbeld mee en wij hadden gedacht dat we er mee door zouden gaan, maar dat was niet het geval. Iedereen liet  

natuurlijk wel zien waar ze de afgelopen 4 weken aan gewerkt hadden en gewerkt was er. Geen één quilt wordt hetzelfde, de oorzaak van ieders inspiratie. Na het zien van de quilts werden ze weg gelegd en gingen we werken met oplosbaar vlies, waar we een bloemetje op gingen tekenen en daarna met de naaimachine en veel garen vorm gingen geven, het gele bloemetje hierboven is van mij. Na de lunch kwam nog een leuke opdracht met oplosbaar vlies, Op een vierkant stuk vlies

werden allerlei draadjes, stukjes kant, organza gelegd, daarna weer een vierkant stuk vlies, veel spelden en werd alles vastgenaaid. Toen dat gedaan was ging alles onder de kraan om het vlies te laten verdwijnen. Hiernaast is de kant te zien van de ene kant van deze ‘lap’, deze kant lag onder. Aan de andere kant liggen andere garens boven, welke kant ik ga gebruiken weet ik nog niet. Nadat we allemaal een mooie ‘lap’ klaar hadden

hebben we onze sandwiches er nog eens bij gepakt om te kijken op welke wijze we de produkten van deze dag zouden kunnen verwerken. Ik zeg expres zouden, omdat ik niet het plan heb om deze lap en de bloem te gaan gebruiken op de sandwich. Dat  hoeft ook niet! Fijn om hier eens mee te werken en ideeën op te doen voor verdere projecten. Voorlopig heb ik 4 weken de tijd om het tweeluik door te quilten, er zit een hoop werk aan en Ina is streng als het om netjes werken gaat, gelijk heeft ze!

Tweeluik-vervolg.

Gistermorgen ben ik al vrij vlug begonnen het tweede deel aan elkaar te naaien, dat ging vlotter dan deel 1, rond het middaguur zat de top in elkaar.

Daarna was het schuiven met strookjes stof, ze zitten nu gespeld. Eerst maar eens een paar dagen tegen aan kijken voor ik ze vastzet. Ik heb een poging gedaan om de twee delen aan een lijst vast te zetten met schilderstape, beneden bij de hoofdingang. Ik heb geen muren waar ik dat kan doen en de ramen zitten hier in dit appartement alleen aan de voorkant (noord kant) en achter in de slaapkamer. Aan de lijsten beneden plakken lukte niet, dan blijft de vloer over. Op de foto zie je de stoelpoten van de stoel, waar ik op moest gaan staan om een redelijke foto te kunnen maken. Ik hoop dat deze foto minder fel is dan de foto van gisteren, ik heb iemand er mee wakker gemaakt geloof ik. Mocht dat nu weer gebeuren dan wens ik je vast een goedemorgen!

Aldoende leert men.

Een heerlijk gezegde, die elke keer zijn weer waar blijkt te zijn. Door het werken aan deel 1 van het tweeluik, ging ik gisteren sneller dan ik had verwacht. Het begin ging een beetje stroef, je blijft maar stofjes naast elkaar leggen om te kijken of dat wat zou worden.

Ik heb uitgezocht wat eigenlijk een tweeluik is en wat de specifieke kenmerken zouden moeten zijn. Een tweeluik is een tweedimensionaal beeldend werk met twee afbeeldingen, die inhoudelijk en/of formeel bij en naast elkaar horen. Dat was de definitie die ik vond, als je dan ook de afbeeldingen bekijkt die er te vinden zijn op google, dan heb je gelijk kijkplezier voor een aantal uren. Het leerde me dat op de beide delen van een tweeluik 2 dezelfde voorwerpen of personen voor kunnen komen, soms met een andere achtergrond, of 2 verschillende voorwerpen of personen die een band met elkaar hebben, maar door de randen van de luiken van elkaar gescheiden worden om een verhaal te vertellen. Het verhaal hier is dezelfde blokken die gebruikt worden en een verticale band die de blokken met elkaar verbinden. De blokken heb ik nu anders versneden, de rood/blauwe rand is 1 inch breed geworden aan alle zijden voor een rustiger beeld. De rust is nodig, omdat de achtergrondstof nogal druk is, een tegenstelling met de achtergrondstof van deel 1. Omdat de blokken saai kleurden bij de achtergrondstof

heb ik samen met Henk besloten om er een klein randje van fel gekleurde groene stof, die ook voorkomen in deel 1, om de blokken heen te zetten, waardoor ze los komen van de ondergrond. Door dit smalle randje, breedte 0,25 inch, kunnen de verschillende stoffen prima naast elkaar. In de verticale banen die de blokken verbinden, zit ook een felgroen bandje. Bij dit deel hou ik de bovenkant van de blokken horizontaal. De eerste foto is genomen bij te weinig licht, wat van buiten kwam, flitsen had hier geen zin, maar de detailfoto’s zijn wel met een flitser genomen.

Daar is ook de chaos aan kleuren te zien van de achtergrondstof, die allerlei gekleurde rozetten laat zien, die uitgedeeld worden als je ergens een prijswinnaar bent, daarom komen alle linten naar beneden te zitten over de hele top, je moet wel consequent blijven vind ik. Dit deel wordt smaller en langer dan deel 1, dat komt zo uit en vind ik ook wel mooi. Twee mensen die een relatie hebben zijn ook niet allebei even lang en toch zijn ze samen ook een tweeluik, bij wijze van spreken. Ondertussen is dit bericht weer

een heel verhaal geworden, ik wil jullie wel deelgenoot maken van mijn hersenspinsels. Vandaag de aparte delen eerst maar eens in elkaar zetten en dan is er morgen misschien meer licht buiten om zonder flitser een foto te maken van het geheel. Hoe ik verder ga met horizontale banen weet ik nog niet, maar dat is ook nog niet aan de orde. Eerst dit maar eens in elkaar zetten.

Tweeluik–deel 1

Heerlijk zijn die zaterdagen, dan heb ik de boodschappen al binnen, de was hangt en ligt in de kast en heb ik de hele dag voor mezelf. Eerst alles weer uitleggen op de vloer en kijken hoever ik ben en wat er nog moet. De top ligt hier klaar, nog niet helemaal,

want er moeten nog horizontale banen op. Doordat een erdere poging scheve banen opleverde heb ik het probleem getackeld door vliesofix achter de banen te strijken en ze eerst op de stof te leggen, dan kan er nog geschoven worden. De hulp van Henk ingeschakeld en een compromis gesloten tussen balans en symmetrie. Op deze manier dachten we die gevonden te hebben. De bovenkant is recht, vandaar zijn de banen gemeten en op de ondergrond gestreken. Daarna kon het feest beginnen om de top op maat te snijden. Rechts naast het middenblok is nog veel ruimte over, maar dat gaat opgevuld worden met wolletjes en kralen en dergelijke die we de volgende keer op de cursus gaan toevoegen. Hoe dat eruit komt te zien is gewoon afwachten.

Omdat rust te krijgen met de a-symmetrische blokken heb ik ervoor gekozen om een verticale lijn te gebruiken en vele horizontale lijnen. Nu dit deel klaar is kan ik me gaan oriënteren op het tweede deel, die naar mijn mening anders uit moet gaan zien. Eerst de puinhoop op de vloer maar eens op gaan ruimen en dan weer opnieuw rommel maken. Ik heb nog meer te doen, huiswerk voor de cursus Op naar Art, waar composities gemaakt moeten worden met allerlei materialen die afgelopen woensdagavond zijn uitgedeeld. Daarnaast moet ik ook nog gaan werken aan de workshop van de Art-quilt groep Oost, waar we bezig zijn geweest met de werkwijze van 2 ontwerpsters, te weten Katie Pasquini Masopust en Sue Benner. De komende week, of misschien wel weken, zitten vol met het thema ontwerpen. Hoera, voor de creatieve geest!

Bloed, Zweet en Tranen.

Het is een leuke titel zo boven dit bericht, maar eigenlijk valt het bloed wel mee, de tranen ook, maar zweet heeft het wel gekost.

De blokken wilde ik een eigen vorm geven en daar moest ik voor de rest rekening mee houden, vandaar dat er nog weleens een naad schuin loopt. Ik wilde de blokken van boven naar beneden verbinden met stroken van restjes stof, horizontaal lopen enkel banen van andere stof, of de breedte zo blijft hangt af van het resultaat als alles in elkaar zit. Je kunt beter weghalen dan erbij doen, nietwaar! In dit gedeelte van de top zitten drie blokken, de andere drie zijn voor het andere deel van het tweeluik. Daar komen de blokken anders te zitten, hoe weet ik nog niet, maar wel anders. De stof voor de achterkant is veel feller van kleur dan op de foto. Het kost behoorlijk wat hoofdbrekens om een juiste verdeling te verzinnen, het kost tussendoor meer denkwerk dan naaiwerk. Eergisteren heb ik nog 6 blokken erbij gemaakt, maar die komen toch niet zo goed uit bij deze blokken. Voor een volgende quilt misschien. Die blokken zijn ook gemaakt van 6 stoffen die met de hand golvend zijn gesneden, ik heb afgelopen zaterdag geleerd hoe je dat moet doen zonder te spelden. Nadat ik eergisteren de blokken klaar had was ik moe, het is vrij intensief werk. O jee, ik zie een horizontale rij met blokjes scheef lopen, dat is niet de bedoeling. Gelukkig ligt de lap dichtbij, straks maar eens checken. Kritiek mag geleverd worden!
P.s. Ja hoor ik heb het gechecked en zowel links als rechts zit zo scheef als wat. Geen nood, vandaag heb ik een bee, neem mijn tornmesje mee en er gaat iemand vreselijk stofzuigen als ik weg ben. Sorry Agnes!! Daarna uithuilen en opnieuw beginnen.

Inspiratie!

De cursus van zaterdag heeft me inspiratie gegeven, leuk is dat! Het heerlijke aan zo’n cursus met vrijheid is, dat je lekker door kunt gaan, thuis zou ik gestoord worden voor dit en voor dat.

Gisteren kon ik niet wachten voor ik weer verder kon gaan. De blokken die gemaakt waren hebben nu een rand gekregen met rode stof waar een blauwe spikkel in zit. Daarna zijn ze doorsneden en zijn er strookjes zwarte stof met een witte print tussen gezet. Sommige blokken hebben 2 stroken gekregen, andere drie. De breedte van de stroken varieert van 1,5 inch naar 2 inch. Nu is het tijd geworden om beslissingen te gaan nemen, dat maakt het wat moeilijker. Eén van die beslissingen is of het één quilt gaat worden of een twee luik, de volgende beslissing is welke stof er tussen de blokken komt. Ineens schoot me iets te binnen, maar in welke bak ligt die stof. Al vlug had ik het gevonden, de blokken erop gelegd en ter geruststelling aan mezelf heb ik Henk gevraagd of het niet te gewaagd was. Gewaagd was het zeker, maar qua kleur past het er goed bij. Maar hoe het tussen de blokken gaat komen, mi no sa, ofwel, ik weet het nog niet. Ik weet ook nog niet hoe ik de blokken op maat ga snijden, laat staan op welke maat. Het duizeld weer heerlijk

in dit grijs gedekte koppie, zou het daarom zo kleurig gaan worden? Hiernaast heb ik een foto geplaatst die een apart blok laat zien, misschien is het op een vergroting beter te zien, dus klik even op de foto. Dit gaat geen saaie quilt worden!

Drukke dagen.

Heerlijke dagen, vrijdag en zaterdag, maar zeker druk. Vrijdag kwam de AQO weer samen met dit keer als onderwerp de werkwijzen van Sue Benner en Katie Pasquini Masopust, dat alles in één ochtend. Eerst een presentatie en daarna oefenen met een ontwerp tekenen door dat zonder nadenken te doen. Er was er zelfs één die voor een ontwerp anderhalve minuut kreeg, de stopwatch lag er naast. Een goede manier om op een losse manier te gaan werken.

Door middel van ghost layers kan het ontwerp van een andere kleur worden voorzien, zodat je wel een mooi ontwerp krijgt, maar het moeilijk wordt om het onderwerp van je inspiratie nog herkenbaar terug te kunnen vinden. Allebei de kunstenaressen hebben raakvlakken in hun werk, maar het werk van ieder afzonderlijk is goed te herkennen. Het onderwerp van deze morgen heette ook abstract design.
Gisteren begon de cursus van Ina Klugt in Oldenzaal, de vorige keer heb ik abusievelijk gemeld dat deze 6 zaterdagen zou duren, maar het is er één minder. De foto’s bij dit bericht zijn op de cursus gemaakt. Ik kan deze ook plaatsen omdat het werk van iedereen niet meer lijkt om wat er op de foto’s te zien is. Vervelend voor mijn lezeressen,

maar voor de makers wel erg prettig, het doel is ook om op je eigenwijze te werken. We startten gistermorgen allemaal (8 personen) met dezelfde uitgang, ieder met eigen stoffen aangevuld met een lelijk stofje gekregen van één van de anderen. Soms kwamen die lelijke stoffen erg mooi uit bij het kleurenpalet van een ander. Hier gold het spreekwoord van ruilen komt huilen niet. Op een enkeling na was iedereen tevreden met dit stofje. Geen nood voor die ene, de volgende keer worden we geacht organza, wolletjes, kraaltjes e.d. mee te nemen, de top moet dan ook klaar zijn,

zowel vulling en achterkant moeten er aan zitten, zodat we gelijk aan de slag kunnen gaan. Twee verschillende dagen met verschillend werk, maar het thema wat deze dagen gemeen hadden was vrijheid.