Proefje.

Bij mij in de buurt is een grote winkel gevestigd, So low, waar veel spullen voor weinig geld te koop zijn. Daar kwam ik een wegwerp overall tegen, handig bij elke klus. Het is gemaakt van Polypropyleen.

Polypropyleen is de oude benaming voor Polypropeen, wat een thermoplastisch polymeer is, met een zeer wijde toepassing, onder andere is het verwerkt in Australische bankbiljetten.
Andere vliezen die in de Art Quilt wereld gebruikt worden hebben ongeveer dezelfde oorsprong.

Het is prima te verven, verf zorgt hier voor een laag waardoor het materiaal eronder minder snel of helemaal niet wegsmelt. Hierboven heb ik de verf van Trapsuutjes uitgeprobeerd op het vlies, eerst de ene kleur op een ondergrond gelegd en vastgenaaid. Daarna bewerkt met de heatgun, volgende lapje erop en weer interessante gedeeltes vastgenaaid en met de heatgun delen weggebrand. Na 3 kleurlagen resulteerde het in dit proefje.

Bij mij aan de overkant wordt een nieuwe bioscoop gebouwd, naast het station, er verrezen grote machines, die steeds een buis de grond in boren, daarna wordt de buis gevuld met beton en de buis wordt de grond weer uitgetrokken. Over de dag ziet het eruit als een langzaam ballet, de machines staan steeds weer op andere plaatsen, soms wordt de buis recht de grond in geboord, de volgende keer weer schuin. Het levert een mooi plaatje op.

Klik op de foto om te zoeken naar het mannetje dat de buis moet vullen met beton.
Vandaag ook een verhaal van mijn hand op het Quiltersgilde blog.

Nieuw werk (2)

Net als bij het vorige bericht 2 nieuwe werkjes, die op dezelfde manier zijn ontstaan, dit keer met een witte achtergrond waarop met acrylverf is gestempeld.

Weer is de negatieve ruimte gebruikt en met de machine zijn de spansteken aangebracht. Aan de linkerkant is heel vaag een afdruk van een stempel zichtbaar wat is bewerkt met foil-on, op een deel van de afdruk heb ik langwerpige kralen gezet.

Bij de volgende is het de vorm van de stempel op de ondergrond genaaid, de ruimte tussen de stempels wilde ik in eerste instantie met een zwarte borduurzijde arceren, d.m.v. spansteken, maar ik kreeg het idee om het te arceren met een fijne zwarte stift. Op 2 plekken ben ik de mist in gegaan, dat wordt binnenkort bedekt met acrylverf. Ook deze werkjes worden aangevuld met nog 2 exemplaren, zodat het een serie gaat vormen.

Nieuw werk.

Het lijkt af en toe wel of ik heel druk ben, maar dat er niets uit mijn handen komt. Dat lijkt alleen maar zo, want achter de schermen gebeurt wel degelijk wat.

Dit werkje is 12 x 12 cm groot, gestempeld, op een met procion MX geverfde lap, met acrylverf ( stempels zijn zelf gemaakt ), 2 negatieve ruimtes zijn bewerkt met garen en d.m.v. spansteken aangebracht. Aan de linkerkant is een ander gestempeld lapje bevestigd, bedekt met organza en met dmc garen spansteken er overheen gezet.

Dit werkje is ook 12 x 12 cm groot, sommige vormen zijn geaccentueerd met de naaimachine, op deze lijnen zijn ook een aantal kralen vastgezet. De stempelvorm op de ondergrond heb ik gebruikt om een wit en een zwart stukje leer op de ondergrond terug te laten komen, net als het gedeelte met groene spansteken.
Er komen nog 2 zulke werkjes bij, zodat het geheel een serie gaat vormen.

Mysterie opgelost.

Het is gebruikelijk dat ik met iets begin en dat het voorlopig tijden lang te zien is op mijn blog, maar vandaag wordt het mysterie al opgelost, alhoewel het nog niet helemaal klaar is.

De bedoeling was een compositie, gemaakt van allerlei materiaal wat mij aangereikt werd in stof om te zetten. De oorspronkelijke compositie heb ik niet helemaal gevolgd, omdat ik dit geval de lijnen op deze manier beter anders verwerkt konden worden. Dit vind ik geen probleem, je moet niet alles klakkeloos kopieëren. Voor het middengedeelte heb ik een stuk stof genomen met een grote print, in de oorspronkelijke compositie had ik een stuk papier met een grote bloementros, die nogal prominent in beeld stond. Daar was niet mee te werken. Om er

wel mee te kunnen werken had ik het in L-vormen geknipt, op deze manier is de bloementros niet meer prominent aanwezig, maar speelt wel mee als vorm in de compositie. Met groene banen stof was er door de lijnen heen gevlochten. Toen ik dat met de stoffen uitvoering ging doen verdeelde dat de lijnenstructuur in 3 delen. Nu lopen de lijnen naar buiten toe, waardoor de beweging die de rood/witte stofbanen hebben ingezet, versterkt worden. Voor de ondergrond van het lijnenspel heb ik een zelf geverfde lap genomen, de lap is in dit bericht beschreven http://quiltaart.blogspot.com/2010/07/een-bewogen-dag.html. Voor de ondergrond van de quilt heb ik een oud quiltje genomen van jaren terug, een log-cabin met cornerstones. Het was een quiltje uit de begin tijd waar ik niet meer achter stond. Het is bewerkt met gesso, waardoor het oppervlak een stuk harder is geworden en ook grover van structuur. In dit geval was dat wel prettig, ik kon de verflap, waar het lijnenspel al op gestreken was, nu goed neerleggen zonder dat het op de ondergrond ging glijden tijdens het naaien. De gele lijnen gaan door buiten het middenstuk

van het quiltje en zijn aan de achterkant vastgestreken. De verflap is gescheurd voor ik het verfde, daarom zijn de randen van de stof niet recht, maar gerafeld, een prima detail om de lap over de ondergrond heen te spannen en horizontaal en verticaal door te quilten met het boventransport. Eigenlijk moet ik nog lijnen toevoegen, maar ik denk dat de quiltlijnen al genoeg zijn. Ik vond het moeilijk om van te voren te bepalen hoe dit eruit kwam te zien, angst om de ondergrond niet meer te zien, maar die angst is onnodig geweest. Ik ben tevreden over dit werk, wat de naam Lijnenspel # 1 zal krijgen, alles komt uit mijn voorraad, dus niets voor hoeven kopen. Er moet nog een compositie in stof worden omgezet, maar of dat hier gelijk achteraan komt weet ik nog niet.

Mysterie.

Het afgelopen weekend heb ik mijn hoofd gebroken over compositie die ik in stof uit wil voeren, welke stof ga ik gebruiken voor de compositie, welke stof voor de achtergrond,

wat gebruik ik als basis voor deze quilt in wording.




Toen de compositie vorm had gekregen drongen de volgende vragen zich op: hoe ga ik het doorquilten, met welk garen, klopt alles wel met wat ik in mijn hoofd heb en wat doe ik als het mis gaat?

Het rare is dat ik hier wel een bericht van maken wil, maar er eigenlijk weinig over kwijt wil, als het hier een paar dagen stil blijft, weten jullie dat er hard gewerkt wordt.

Daarom staat er Mysterie boven dit bericht!

Gelukkig Nieuwjaar!!

Het is nu 2012, een nieuwjaar om weer creatief te groeien en vele blogberichten met jullie te delen.

Het werk wat ik gisteren liet zien is om canvas heen gespannen en aan de achterkant vastgezet met nietjes. Het heeft nog geen naam gekregen, ik kon nog niets verzinnen, maar een naam krijgt het absoluut. Om alvast te kunnen starten ben ik gisteren aan een nieuw werk begonnen, het is nog een eerste opzet, waar het naar toe gaat is nog onbekend. Misschien blijft het wel een poos in een la liggen. Gelukkig worden de dagen vanaf nu weer een beetje normaal, de feestdagen zijn weer voorbij. Daar ben ik wel blij om, ik hou wel van een vast schema. De wekker om 5.00 uur zal ik de aankomende week wel weer verafschuwen, het is maar 3 keer in de week, dat scheelt. Het voordeel is wel dat ik dan lekker vroeg kan starten.

Op de foto hieronder is de eerste opzet te zien, een tijdje terug heb ik plastic beschilderd met acryl verf en daar ben ik mee gaan vlechten, na het vlechten is de strijkbout erop gezet, om alles aan elkaar te kunnen smelten. Nu heb ik het vlechtwerk op een geverfde lap gelegd en de banen vastgezet met dezelfde kleur garen als de banen. Er zit nog geen vulling onder de stof, ik weet nog niet waar dit heen gaat en zo is er nog van alles mogelijk. Ik wens ieder een creatief jaar toe en aan het eind ‘spreken’ we elkaar wel weer wat dit jaar gebracht heeft.

Plamuur.

Toen ik nog bloemist was, werd er nog weleens gipskruid in een boeket gebruikt, onder bloemisten werd het bloemistenplamuur genoemd. Je krijgt er namelijk elk gaatje in een boeket of bloemstuk mee opgevuld.

Ik ben de laatste dagen bezig geweest met een plan om verder te gaan met het werk waar de stofdoek in verwerkt was. Henk heeft nu vakantie, dus de ochtend begint met 2 koppen koffie op bed, mooi tijd om boeken door te pluizen en dan ineens komt er een idee bovendrijven. Als ik de lap nu eens op maat snij, zodat ik het straks om een schilderscanvas kan spannen! Daarvoor is er een zelf geverfde lap opgezocht, een dunne vlies eronder en een stof voor de achterkant. Daar is het werk op gelegd, met een donkerblauwe tule, dat als een soort plamuur werkt. Het boek van Bethan Ash, Instinctive Quilt Art, heeft me gistermorgen verder geholpen met een plan om dit werk door te quilten, in feite door te naaien. Bethan knipt of snijdt vormen uit geverfde lappen waar vliesofix achter gestreken wordt, als ze alle vormen klaar heeft wordt dit op een ondergrond gelegd en vastgestreken, daarna gaat ze er met de naaimachine

overheen, soms in een raster van vierkantjes, maar ook weleens in rechte lijnen die elkaar kruisen. Als je een rechte steek gebruikt en garens die in de kleuren van de ondergrond kan werkt dat niet storend. Ik ben eerst begonnen met een donkere blauwe garen, daarna een nog iets donkerder en daarna een magenta kleurig garen. De tweede foto is iets lichter uitgevallen, omdat ik die buiten op het balkon heb genomen. Het is een intensief werkje, eerst heb ik de ondergrond in horizontale positie doorgenaaid, daarna vertikaal. Met de volgende kleur probeer je dan gaten op te vullen. Uiteindelijk met de magenta kleur nog meer de gaten verdicht. De kleuren, vooral van het gele garen, in de ondergrond komen mooi door de tule heen. De volgende foto’s zijn van heel dichtbij genomen, klik op de foto en je ziet ze wat groter.
Dit is het laatste blogbericht van het jaar 2011, een jaar dat veel heeft gebracht, maar ook heeft genomen.

In de laatste vier maanden van het afgelopen jaar heb ik 3 geliefden verloren, waarvan mijn vader het dichtst bij me stond. Maar het jaar heeft me ook veel gegeven, veel daarvan is op dit blog verschenen. Ik heb een aantal give-away’s gewonnen, variërend van een boek tot mooie werkjes. Ook ben ik over de 100.000 lezers grens gegaan. Het bijzonder aan het hebben van een blog is het delen van kennis en als het zo uit komt emotie. Ik ben ook lid geworden van een Art-quilt forum, wat nu 1 jaar bestaat, dat heeft er weer toe geleidt dat ik veel mensen heb leren kennen en hun werk. Ook is daaruit de Art Quilt Groep Oost ontstaan, waar technieken worden onderzocht en geleerd.

In je eentje kom je daar vaak niet aan toe, maar met anderen om je heen lukt dat wel! Mijn motto is niet voor niets Quilting is sharing geweest. Ik durf sinds dit jaar ook meer de Art kant uit te gaan, ik ben al meer uit de box gaan denken, geholpen door anderen. Het linker rijtje met blogs is ook meer gevuld met Art bloggers, de traditionele zijn daardoor vervangen. Dat hoort ook zo als je evolueert. Misschien ben ik wat vergeten, je kunt nu eenmaal niet een

heel jaar in 1 blogbericht samenvatten. Nu rest mij alleen nog om jullie een hele goede jaarwisseling te wensen en een gezond, creatief en liefdevol 2012! Kijk uit met vuurwerk, je hebt je vingers het aankomende jaar nog hard nodig, mijn vingers blijven heel, ik raak het niet aan en heb er nog nooit een euro aan uitgegeven. Wij gaan ook niet naar buiten, we zitten tegen het uitgaansgebied aan, dus wie of wat er op straat is, ik vertrouw niemand qua veiligheid.

Muziek.

In de belangrijkste winkelstraten in het centrum is muziek te horen, de top 2000, wat een bijzondere sfeer geeft. Dinsdagavond heb ik friet gehaald, dit eten we niet elke avond, in de snackbar was ook de top 2000 te horen. De jongen achter de toonbank was erg vrolijk en zei ook dat dat door de mooie muziek van de top 2000 kwam.

Ik vind dat eigenlijk wel erg grappig, want ik doe niet meer mee met de hedendaagse muziek, maar deze jongen, een generatie verder, genoot van de muziek uit mijn generatie. Als ik achter de naaimachine zit, zoals gisteren, dat heb ik de radio op Sky-radio staan, die muziek uitzend van alle nummer 1 uit de hitparade, met op vrijdag de top 100 van alle nummer 1. In de huiskamer staat Classic FM aan, die vanaf 2e kerstdag tot aan oudejaarsdag de Klassieke top 1000 allertijden uitzend. Wat is dit toch een

mooie tijd wat muziek betreft! Gisteren berichtte ik over de stofdoek die met transferverf was bewerkt, daar ben ik mee verder gegaan, eerst vertikaal de stofdoek met transferverf behandeld. Daarna heb ik de lap vastgezet op een ondergrond die ik nog had liggen van het kerstkaarten maken. Daarna heb ik er dwars de linten gelegd die ook met transferverf waren behandeld. daarover heb ik al eerder bericht. Het motief wat in het lint zat is met de BSR-voet langs de randjes genaaid. Daarna wilde ik nog wat toevoegen en heb er een stuk organza overheen gespannen, met verschillende fantasie steken is dat vastgezet op de ondergrond. Toen dat vastzat

heb ik het overtollige organza afgeknipt en ook een stuk tussen de naailijnen is weggeknipt, waardoor de gelaagdheid te zien is. Nu eens kijken op welke maat ik het werk ga afwerken. Tussen de ondergrond en de organza heb ik ook nog glitters gestrooid.

Een extra laagje.

Laatst maakte ik een klein quiltje naar aanleiding van een foto die verscheen in de reeks NIEUWS IN BEELD, die te vinden is op de webpagina van Nu.nl. Deze foto kijk ik altijd even door of er nog leuke tussen zitten, zo ook die dag. Ik besloot er een klein quiltje, 27 X 19 cm, van te maken met diverse lagen. Eerst heb ik de ondergrond gemaakt

van diverse materialen, daarna is er op sommige plaatsen tule overheen gegaan en daarna een laag organza. Toen ik dit quiltje toonde op dit blog, kwam er een reactie dat nog een laag erover heen het quiltje af zou maken. Gisteren heb ik dat eindelijk gedaan, het zat in mijn tas naar de bee de dag dat mijn vader overleed, die dag heb ik niet veel gedaan. Gistermorgen heb ik het uit de tas gehaald, die nog steeds gevuld stond. Met Aurifill lana heb ik er steekjes overheen gezet op drie verschillende manieren: horizontaal, vertikaal en gestrooid. Ook zijn er drie verschillende kleuren gebruikt. Toen ik klaar was zag ik dat er kleur kwam in de grijze mist, zou dit een metafoor zijn? Voor ik reacties ga krijgen dat het quiltje niet zo goed te zien is omdat het in de zon ligt, heb ik toch maar even een foto gemaakt op het moment dat de lucht begon te betrekken.

Zo is het beter toch? Ik ben nog even niet bezig met grotere projecten, terwijl de plannen daarvoor al in mijn hoofd zitten, misschien aankomende week.

Afwerken van een art-quilt.

Nadat ik het op mijn eigen blog had gepubliceerd, leek het me ook wel een goed idee er hier over te berichten. Een traditionele quilt krijgt een afwerkbies, die aan de voorkant te zien is en daarom ook meedoet in het ontwerp. Bij art-quilts willen we iets anders, het moet wel afgewerkt worden, maar de bies doet niet mee in het ontwerp. Hoe pak je zo iets aan. Ik ben het al op vele plaatsen tegen gekomen, het is niet mijn idee! Je snijdt voor elke zijde een stuk stof, ik heb dit 4 cm breed gehouden, je snijdt ook 4 vierkanten uit de stof, ik heb de vierkanten op 6 x 6 cm gehouden.

De vierkanten worden in een driehoek gevouwen en de strips in de lengte, ik heb ze gestreken. De tot driehoeken gevouwen vierkanten worden in de hoeken geplaatst, de strips langs de zijden. Met de naaimachine naai je het quiltje rond, zodat de strips en de driehoeken vastzitten. Daarna vouw je alles naar de achterkant, eerst in de hoeken, de zijden volgen dan vanzelf. Met een applicatie steek zet de de stroken op de achterkant vast.

De achterkant ziet er nu zo uit! Voor mij was dit een uitprobeersel, de volgende keer neem ik waarschijnlijk een bijpassende kleur stof!
Op mijn blog heb ik meer foto’s staan en wat meer tekst, dit is niet zo moeilijk om te doen, maar het resultaat is wel goed. Misschien kunnen de driehoeken nog als ophang systeem gebruikt worden.

Het quiltje is klaar! Ik heb foto’s van Nu.nl gebruikt, die een paar dagen geleden te zien waren en die de smog in Londen als onderwerp hadden, het quiltje heet ook Smog in Londen.

Spelen met stofjes.

Gisteren had ik tijd om eens te spelen met stofjes, ik wilde met stof en andere materialen een klein quiltje maken. Ik loop al lang te spelen met het idee, heb ook al een aantal keren pogingen gedaan, maar die waren studies om te leren omgaan met de verschillende materialen. Zo ook dit quiltje, het heeft de afmetingen van een A4, maar dan moet je ook op een klein oppervlak een verhaal kunnen vertellen.

Ik heb hier verschillende materialen gebruikt, te weten, katoen, zijde, een kantje, diverse organza’s, verpakkingsmateriaal van de bloemist en stukjes organza met garens, die ik uit de prullenbak heb gevist. Dit alles is met een rechte steek in lijnen door genaaid. Ik wil er nog een randje langs naaien, die ik naar achter ga slaan. Ik vond het erg moeilijk om te beginnen, wist niet wat te doen, maar toen ik stukken neer ging leggen en over elkaar heen ging leggen, was het er ineens. Nu nog een naam!

Vervolg–Hot town.

Gisteren meldde ik nog dat ik de volgende morgen verder zou gaan, maar dat deed ik nog dezelfde avond, nadat ik het bericht had geschreven.

Het was heerlijk om er aan te werken, met lekkere muziek op de achtergrond. In één van de reacties van gisteren werd door Marjolijn gevraagd of ik niet beter de lijnen van boven naar beneden had moeten laten lopen. Ik heb daar gistermorgen even over nagedacht, toen ik naar deze quilt keek. De lijnen lopen haaks op de naar boven gerichte flats, klik op de foto voor een vergroting en je ziet dat ik verschillende kleuren garen heb gebruikt.

Aan de onderkant ben ik begonnen met zilverkleurig garen ( water?), daarna met zwart garen, ter hoogte van de onderkant van de flats met donker groen ( bomen, struiken?), daarna met 3 kleuren blauw, de donkerste onderin ( lucht?) Je mag het zelf invullen, maar mijn uitgangspunt waren wel deze onderdelen van een omgeving. De horizontale lijnen symboliseren het brede landschap. Ik moet nog wel heel wat draadjes wegknippen. Ik heb expres nog wat foto’s van dichtbij gemaakt, waarop te zien is, ik de lutrador na het strijken met transferverf en het vastnaaien op de stof, heb bewerkt met de heatgun.

Dank jullie wel voor de uitvoerenden van het nummer Hot town, summer in the city. Ik had inderdaad Joe Cocker in mijn hoofd, die elke keer dit nummer zingt. Ik heb veel muziek in mijn hoofd, soms de hele dag een zelfde nummer, maar dat kan ineens veranderen als ik iets anders opvang. Heerlijk is dat, om altijd muziek om je heen te hebben, bij mij staat ook altijd de radio aan, mensen zeggen weleens dat je dan bang bent voor de stilte, maar dat vind ik onzin. Ik ben een opgeruimd persoon en muziek is een prettig gezelschap!

Op de foto van gisteren is te zien dat de letters nogal in de stof zaten, maar nu ik de lijnen heb genaaid, is dat effect weg, nu komen ze veel mooier uit. Mijn plan om naar Woerden te gaan heb ik gisteren uitgevoerd, het was wel slecht weer, maar dat ben je vergeten als je in het stadsmuseum bent, wat een mooie werken, niet alles vond ik even mooi, maar daar gaat het niet over, ik heb genoten van alles wat er hing. Ik vind het altijd een verrassing om geconfronteerd te worden met werk van Wietske Kluck, ik heb meer werk van haar gezien en ik volg haar blog al vanaf het begin van mijn digitale leven. Natuurlijk heb ik de catalogus gekocht met de CD erin. Ik heb goed gekeken vandaag en gebruik de catalogus om bij diverse werken te kunnen schrijven wat me opgevallen is. Henk maakt het wel goed in Seattle, alleen het ontbijt bij Microsoft is full breakfast, al die Hollanders willen brood, want het ligt wel erg zwaar op de maag. Henk begreep waarom amerikanen zo fors zijn, alles is groot, groot en groot. Ik hou het maar op mijn crackertjes en 2 plaatjes koek.

Verder.

Het is heerlijk om eens even in alle rust te werken aan waar ik mee bezig ben. Ik wordt niet gestoord en, voor diegene die zich zorgen maken, ik eet gewoon zoals ik gewend was. Gistermorgen kreeg ik al vroeg een reactie van Riet, het enige wat ze schreef was: Hot town, Summer in the city. Laat ik dat nu net de juiste naam voor dit quiltje vinden. De strijkplank werd weer in stelling gebracht naast de naaimachine, verf en stempels werd tevoorschijn gehaald. De naam heb ik nu over het bovengedeelte van de quilt gestempeld, gedroogd met de heatgun en rond de gestempelde letters ben ik met de BSR-voet aan de gang gegaan.

Aan de onderkant van de quilt heb ik horizontale lijnen genaaid, hiermee moet ik nog verder. Misschien had ik eerst die lijnen door moeten trekken naar de bovenkant en daarna stempelen, daar kom ik later wel achter. Als het niet goed gaat, heb ik weer wat geleerd. Dat heb je nou eenmaal als je van alles wil uitproberen. Ik ben nu eenmaal iemand die gewoon begint, dan kan je weleens op je bek gaan, plat gezegd. Hopelijk kan ik vanmorgen vroeg weer wat doen, ik ben ook nog van plan naar Woerden af te reizen, om het museum te bezoeken. Het is de laatste week dat daar de expositie is met Art-quilts, kijk even hier http://www.stadsmuseumwoerden.nl/?p=0, velen zijn me al voor gegaan, maar nu heb ik mezelf vrijaf gegeven.
Eén vraag achtervolgd me nog, ik zie zijn gezicht bijna voor me, ik kan een deel van het lied zingen, maar wie is de uitvoerende van het nummer HOT TOWN, SUMMER IN THE CITY!

Schets omzetten in nieuw werk.

Gisteren ben ik bezig geweest met het omzetten van een schets in een werkelijke quilt. Ik was hier al een paar dagen mee aan het spelen in mijn hoofd. Omdat ik nu toch het rijk voor mezelf heb, ben ik er maar mee begonnen. Ik was vroeg wakker en ook vroeg aan het werk. Dank voor jullie medeleven, het was een beetje raar toen ik zondagavond ging slapen, niemand die welterusten zegt en maandagmorgen was het natuurlijk ook vreemd. Ik begin mijn draai te vinden, wij zijn altijd samen, de vorige keer dat Henk naar Amerika ging voor een week is 13 – 14 jaar geleden.

Ik heb een verflap genomen die groen-blauwe tinten in zich heeft, eerst heb ik er 4 strips freezerpaper op gestreken en de ruimte tussen de strips bewerkt met paintsticks, 2 vlakken heb ik ermee bewerkt, daarna heb ik strips gouden dunne stof gestreken op vliesofix en deze op de lap gestreken. Toen ben ik begonnen met het vastnaaien van de gouden strips met een metalic gouden garen. Ook heb ik lutrador bewerkt met transferverf en daar repen van gesneden, deze zijn ook op de sneeuwlap vastgezet. Ook heb ik 2 strips versmolten bubbeltjesfolie vastgezet op de verflap. Natuurlijk zit er een dunne vlies achter de sneeuwlap en een stof aan de achterkant. Ik moet hier nog mee verder, het is nog niet klaar.

Eerst ben ik begonnen met alle losse delen op de stof te leggen, toen heb ik er een foto van gemaakt. Om het begin vast te zetten, moesten alle losse delen weg van de ondergrond, als ik weer iets toe ging voegen liep ik even naar de laptop, waar de foto ondertussen in het fotoprogramma was ingeladen. Dit vindt ik een goede manier om na te kunnen gaan wat je plannen waren. Er kan wat verschil gemaakt worden, dat is niet zo erg. Het gaat om het geheel.

Een brutaal mens heeft de halve wereld.

Dat spreekwoord gebruikte mijn oma zaliger vaak en ze had gelijk. gistermorgen ging ik boodschappen doen, toen ik voorbij een damesschoenen winkel liep, zag ik in mijn ooghoek dat het personeel een pallet stond uit te pakken. Er zat zwart krimpplastic om de pallet met schoenendozen heen gespannen. Na de boodschappen die ik moest doen, ben ik die winkel ingelopen en om het plastic gevraagd.

Hier ligt het plastic, genoeg voor jaren, bij mij op de vloer, ik denk dat het personeel wel gelachen heeft toen ik met het plastic in mijn boodschappentrolley de winkel uit was. Ach, ze kunnen beter om je lachen, dan om je huilen! Nu ligt dit plastic in mijn schuurtje, ingepakt in een grote vuilniszak. Een mens kan wat afval verzamelen! Eerst moest ik andere dingen doen, maar de drang om er mee aan de slag te gaan bleef, het werd steeds sterker. Dus op zoek naar een stuk stof wat als ondergrond kon dienen. Ik heb daar een sneeuwlap voor genomen die ik nog van het begin van dit jaar had liggen.

Het zwarte plastic gaat niet opbollen maar er komen gaatjes in, ik had verwacht dat het meer samen zou trekken, maar dat gebeurde niet. Ik had ook nog een stuk groen inpakfolie liggen en een stuk tafelzeil waar angelina vezels tussen zijn gesmolten. Hiernaast op de foto had ik alles neergelegd op de ondergrond. Sorry voor de flits op het plastic, maar het was gisteren zo’n donkere en natte koude dag, dat ik de flits wel moest gebruiken. Stuk voor stuk zijn nu de verschillende onderdelen vast genaaid op de ondergrond. Er is een bestelling onderweg die ik bij Stof tot Verven heb gedaan met dun vlies, maar dat pakket is nog niet in de brievenbus beland, dus heb ik 4 lagen Vlieseline onder de roze verflap gelegd. In het afgelopen voorjaar ging een stoffenwinkel weg, voor ze weg gingen hebben ze nog weken opruiming gehouden en daar heb ik een rol Vlieseline gekocht voor 25 euro. Je had me eens moeten zien lopen door de stad met die rol in mijn boodschappentrolley, maar ik heb voor jaren genoeg.

Ik heb nog even een close-up foto gemaakt, waarop te zien is dat er rechtsonder een stuk versmolten plastic zit, die lekker is gaan bobbelen, dit is een stuk van de verpakking van chocolade koekjes. Dus niets meer weggooien!

Notitieboekje.

Gisteren moest ik namens de vereniging van eigenaren een kerstpakket regelen voor onze technische man, die zo af en toe werkzaamheden verricht. Degene die het de afgelopen jaren geregeld had, was er mee gestopt en haar appartement gaat ze verkopen. Ik had nog wel de mededeling meegekregen dat ze er altijd wat gereedschap bij deed. Dat was ik niet van plan, ik weet niet waar hij om verlegen zit en hij is best in staat daar zelf voor te zorgen, lijkt me.

Nu is er een leuk winkeltje in de stad, ik heb daar eerder een quilt voor gemaakt met groentestoffen. Die quilt ligt nu op de tussen verdieping die leuk ingericht is als een balkonnetje uit Italië. Ik heb spullen uitgezocht en er zou een pakket van gemaakt worden. Ik kom regelmatig in dat winkeltje en regelmatig krijg ik iets mee, de laatste keer een klein flesje met ijswijnazijn, is dit geen mooi woord voor scrabble! Omdat ik het pakket later op de dag op ging halen, bedacht ik dat ik vaak cadeautjes krijg van de dame uit de winkel, maar dat ze nu eens iets van mij zou mogen krijgen. Ik heb wat resten stof opgezocht en wat andere materialen en ben aan de gang gegaan. Toen ik de ondergrond klaar had, heb ik er een kwast met ontkleurder overheen gehaald, maar dat heeft op deze stoffen niet gewerkt. Op de ondergrond heb ik een stuk plastic gesmolten met Angelina vezels, het plastic is de bovenkant van een zakje die je kunt kopen bij De Broodzaak op elk station. Natuurlijk zit er dan wel een heerlijk belegd broodje in. Het plastic van dit papieren zakje verwijder ik voor ik het zakje aan de prullebak doneer. Dit plastic met Angelina vezels ertussen heb ik in 4 stukken gesneden en met koperkleurig metalic garen vastgenaaid.

Daar dwars overheen heb ik een stuk verpakking van chocolade koekjes overheen genaaid, deze verpakking is versmolten door het strijkijzer net over het stuk verpakking, wat tussen bakpapier ligt, te halen. Dat geeft dat effect met die bolletjes. toen ik het pakket op ging halen en de dame het cadeautje gaf, was ze er erg blij mee, dat ik dat zomaar voor haar gemaakt had. Eergisteren had ik een voorraadje plastics versmolten met het plan ze te verwerken in de rand van een quilt voor de Algemene Tentoonstelling aankomend jaar. Dat plan is op niets uitgelopen, daarom kon ik nu uit een voorraad putten. Zijn jullie ondertussen benieuwd geworden hoe het pakket er uit ziet!

Dit is het geworden, aan de achterkant staat een plank, te gebruiken in de keuken, de plank is een plaatje olijfboom, voor die plank staat links een blikje thee, erbovenop staat een potje mosterd met als basis bier. In het midden staat een flesje mosterd-dille saus en rechts staat aan de onderkant Gentlemans’s marmelade met whiskey likeur, daar bovenop staat een potje aardbeienjam met Champagne. Tussen plank en potjes zit nog een pakje leuke servetten. Je zou dit maar krijgen!