Eerste logcabins.

Eergisteren publiceerde ik mijn Eerste quilts, na mijn eerste quilt kreeg ik elke les 2 logcabin patronen. In mijn ijver maakte ik in 2 weken tijd van de 2 patronen een kleine quilt. Het was voor mij allemaal nog nieuw en ik had een andere smaak dan dat ik nu heb. Het quiltje hieronder is er zo één. De stoffen afzonderlijk leken leuk te combineren, maar toen de

blokken in elkaar zaten viel dat erg tegen. Ook quiltte ik nog niet in de rand en laat staan door het patroon van de logcabin heen. Ik denk dat ik deze quilt ga ontmantelen, dat wil zeggen, de bies eraf, de ophangstrook eraf en het naamplaatje eraf. Dit label stelt nog niet veel voor. Wat ga ik ermee doen? Als de quilt ontmanteld is, ga ik hem machinaal doorquilten en de kleur ga ik veranderen met verf. Met Lutrador of gaas kan je het aanzien ook veranderen en ik heb een aantal plastics verzameld die met een hotgun of een soldeerbout veranderd kunnen worden.

Dit is een logcabin met ingezette vierkantjes. Een leuk patroon, maar eigenlijk te klein om met het effect te kunnen spelen. Deze quilt kan dus ook bewerkt gaan worden.
Dit vind ik niet erg, een leerproces is nuttig en dan heb je ook materiaal nodig om op te kunnen oefenen. Het grote voordeel van het hebben van een weblog is dat ik straks kan zeggen, “gelukkig hebben we de foto’s nog”. Deze 2 quilts zijn van 1996 en met de hand genaaid en gequilt, alhoewel dat quilten toen alleen de functie had om de 3 lagen met elkaar te verbinden.

   Ineens ben ik blijkbaar in gaan zien dat 4 blokken te weinig zijn om het effect tot zijn recht te laten komen.De quilt hiernaast is een betere quilt geworden. Gemaakt in 1997 ook met de hand genaaid en gequilt. De rand heeft iets te veel alcohol gehad, want die bobbelt nogal. Ik ben toen wel gaan quilten in de hoek, een klein keltisch patroontje, maar waarom heb ik die niet helemaal over de rand laten lopen, dan had het effect beter geweest.
De driehoeken in deze quilt zijn gevormd uit dubbelgevouwen vierkantjes, dus de hoekjes zijn open.
Het is toch wel leuk om terug te kunnen kijken op wat je allemaal heb gemaakt. Je ziet dan goed waar je begonnen bent en waar je nu staat in je creativiteit.

Mijn eerste quilt.

Het was de afgelopen tijd in blogland gebruikelijk om je eerste quilt te tonen. Hier is de mijne. Ik heb mijn eerste quiltervaringen opgedaan bij Ada de Ruiter, wij woonden destijds allebei in Maarssenbroek, ondertussen zijn we allebei verhuisd. http://www.quiltatelier-mariposa.nl/ is haar site, waar ze nog steeds cursussen aanbied. Mijn eerste quiltje is er

één met diverse blokken. Ik begon toen al met groen en blauw. Enige jaren geleden heb ik een cursus gegeven aan 3 collega’s en toen heb ik dit quiltje als voorbeeld gebruikt.
Van Ada leerden we om het patroon van een logcabin op ruitjespapier te tekenen en dat door middel van carbonpapier en een radeerwieltje op stof over te brengen. tegenwoordig doet niemand dat meer, maar als basis vind ik dit nog steeds een goede methode.

Na mijn eerste quiltje ben ik verder gegaan met logcabin patronen en van elk patroon maakte ik 4 blokken. om zo doende een klein quiltje over te houden. Deze quilt op de 2e foto vind ik eigenlijk nog steeds een sterk quilt, alhoewel ik hem nu anders zou maken. Let ook even op de banen in de rand. Wat ik toen niet echt deed was het quilten van de rand. Na het quilten in de ditch hield het bij mij toen op.

In dezelfde trand is ook dit quiltje ontstaan. Deze quiltjes hebben niet echt een naam gekregen van mij, dan alleen maar ‘log-cabinquilt’. Ze zijn allebei gemaakt in 1996, mijn eerste quilt is gemaakt in 1995. Gistermorgen was ik op zoek naar een lentequilt, ik deed een bak open en vond quiltjes die ik bijna vergeten was waar ze waren. Ik heb gelijk alles gefotografeerd, dus misschien binnenkort meer. Wat de variaties op logcabin betreft zeker.

Mysteriequilt.

In het quiltnieuws, het orgaan van het Quiltersgilde, nr. 68, 69, 70 en 71 van respectievelijk Juni, September en December 2001 en Maart 2002, Stonden de patronen van een mysteriequilt. Het begon met een patroon van een vierkant dat bestond uit een kleine vierkant met aan twee zijden een kleine driehoek. Deze 3 vormen vormde samen een grote driehoek, net zo’n grote driehoek werd er tegen aan geplaatst zodat het geheel een vierkant vormde. De stoffen die nodig waren, waren onderverdeeld in lichte stof, medium stof en medium tot donkere stof. Het kleine vierkant bestond uit medium stof, de kleine driehoeken uit lichte stof en de grote driehoek uit medium tot donkere stof. Hier bedoel ik de kleuren mee.  Ik koos voor 3 kleuren en per kleur kon ik afwisselen in verschillen-

de stoffen. De grote driehoek werd groen, de kleine driehoek werd wit en het kleine vierkant werd bruin. Hiernaast, in de foto kunt u de blokken herkennen. Per kwartaal kwam er weer een patroon bij en het geheel blijft tot het eind een mysterie. Hoe het uiteindelijke resultaat word hangt af van de kleuren die je in het begin kiest. Ik hoor nog wel eens mensen die niet van een mysterie houden, vaak valt het resultaat uiteindelijk tegen. Bij mij is het allebei de keren dat ik meedeed het resultaat goed geweest. Ik ben met allebei tevreden, deze quilt bevalt me nog steeds erg goed. Bij de stofkeuze heb ik me geen beperkingen opgelegd, ik mocht alles pakken uit mijn voorraad bakken. Wel moest ik me aan de kleuren houden.

Later in het proces zijn er nog lichte (lees witte) stoffen bijgekomen. Na dat het 3e patroon klaar is, ga je puzzelen. Uiteindelijk in het laatste blad, waar je dan smachtend op zit te wachten tot het in de brievenbus glijdt, komt de ontknoping en kan je de blokken zo gaan neerleggen tot je tevreden bent met het resultaat. Daarna kan de top in elkaar genaaid worden en kan het sandwichen beginnen. Daarna nog doorquilten en de mysterie is klaar.

De naam van deze quilt is Magic maze en is gemaakt in 2002, hand genaaid en hand gequilt. Met het quilten heb ik alleen maar accenten in de witte kleuren aangebracht en in de groene banen heb ik 1 lijn gequilt van punt naar punt, zodat er een soort draaiing ontstond. Verder is hij in de ditch gequilt. De punten in de rand heb ik er zelf omheen gemaakt.

Ommuurde liefde.

Ik heb voor vandaag weer een quilt uit de voorraad, die er nog ligt om het weblog licht te aanschouwen. Hij heet  Japanese love en is van 2008. De naam Japanese love is een combinatie van het gebruikte blok en de stoffen die ik gebruikt heb. Ik was een keer in een winkel die ik niet bij naam zal noemen, ga daar niet zo graag heen. Waarom? De winkel is altijd een zootje en als je stof wil kopen moet je eerst langs alle rollen. Heb je gevonden wat je wil, dan moet het nog afgesneden worden. Heel fijn als je 6 klanten voor je hebt staan. Het kan ook gebeuren dat je de enige klant bent, het hangt er vanaf wie er werkt, maar dan hangt zo iemand constant om je heen. Heb je haar nodig dan moet je op zoek gaan. Zo ook die ene dag, 6 klanten voor me die een berg stof inkochten, een hoop gekwebbel, ik werd het zat en pakte gewoon een pakketje kant en klaar, dat in de buurt lag. Kan weleens gebeuren als je je loopt op te vreten. Toen ik weer in de bus richting huis zat, zag ik pas wat ik gekocht had. Ik vond het wel mooi en wist dat ik het ooit zou gebruiken. Een

quiltvriendin was jarig geweest en had een blikje gekregen met een patroon erin. Dat patroon werd gek*****rd, uitgedeeld en zo kwam ik aan dit patroon met harten. Met vierkanten noem je dit blok cardtrick, dus je zou dit hearttrick kunnen noemen. Toen de vier blokken klaar waren moest er nog een rand omheen, die heb ik helemaal uit zitten tekenen. In de hoeken wilde ik deze 8 puntige ster gebruiken. Ik vond het niet leuk om de quilt vierkant te maken en wilde weer eens wat uitproberen. Een bies om een quilt zetten is niet zo moeilijk, maar deze moest niet om de hoek naar beneden, maar om de hoek omhoog. dit heeft me wel wat hoofdbrekens gekost, uiteindelijk is het me gelukt. Waarom makkelijk doen, als het ook moeilijk kan!!! Ik heb nog een close-up van één van de hoeken genomen,

zodat jullie er nog beter naar kunnen kijken. Japanese love is met de hand genaaid en met de hand gequilt. Zelf vind ik de rand zeer geslaagd, is sterk met openingen qua kleur.

Alweer sterren.

Gisteren moest ik iets zoeken in mijn quilthoekje. In ons vorige huis had ik de logeerkamer tot mijn beschikking, nou ja logeerkamer, mijn schoonmoeder sliep daar als ze bij ons was. Maar nadat mijn naaimachine er stond en 2 buro’s, mocht ze blij zijn dat ze in mijn atelier mocht slapen. Toen we 4 jaar geleden verhuisden naar ons appartement heb ik een hoek in de slaapkamer ingericht. Nu was het tijd voor Henk dat hij een hobbykamer kreeg. Denk je eens in, je wordt wakker en het eerste wat je ziet is de naaimachine met daarachter een kamerhoge boekenkast met zeker 2 meter boeken. De tijdschriften heb ik dan nog niet meegeteld, maar dat is wel 3 meter. Onder mijn buro lag een stapel quilts die nog niet af zijn gemaakt. Ik hou niet van termen als WIP, AFFO of UFO. Of ik ben nog bezig met een quilt of hij is klaar, meer termen wil ik daar niet aan kwijt. Waarom liggen ze er dan nog? Goeie vraag en het antwoord is simpel:
* Ik ben er nog niet uit hoe ik er mee verder ga.
* Er is ineens iets tussen gekomen, meestal is dat een patroon waar ik mee ben begonnen.
* Soms ben ik ze ook gewoon vergeten.
Ik kan lang bezig zijn om te beslissen wat ik in de rand ga doen, soms zijn er diverse methodes en een keuze maken is dan niet zo eenvoudig.
Het kan ook gebeuren dat mij dat later ineens te binnenschiet, dan pak ik de desbetreffende quilt en ga er mee aan de gang.
In een blad zag ik foto’s van Australische quiltwinkels en op één van die foto’s hing achter in de winkel een quilt met dit patroon. Dan pak ik mijn tekenblok en probeer het patroon uit te tekenen. In dit geval was dat eenvoudig. Het kleurenschema van die quilt heb ik ook aangehouden voor mijn quilt omdat ik de kleuren mooi vond. Na dat de top in elkaar zat moest er een rand omheen en dat heeft een tijdje geduurd, totdat een quiltvriendin me opbelde met de mededeling dat ze weer een tas met stofjes van haar zus had gekregen. Die zus is al aardig op leeftijd en dan gaan mensen weleens opruimen. Stel je voor dat ze dood gaan en dat een ander dat moet opruimen. Ik ken ook iemand die op de verdieping waar de slaapkamers zijn een oude mooie kast heeft staan. Gaan de deuren van die kast open, dan is die kast helemaal gevuld met rolletjes oude kant en allerlei oude bandjes. Deze dame verheugd zich nu al, dat de kinderen dit op gaan ruimen, wanneer zij het aardse voor het eeuwige heeft verwisseld. Ja, mensen zijn gelukkig niet allemaal hetzelfde. In de  tas van die zus zat deze stof, die ik in de rand heb gebruikt, ik vond hem perfect en vindt dat nu nog, alleen hoe werk ik hem af.

Dat komt vanzelf een keer, maar eerst moet ik maar eens de troep opruimen die zich verzameld heeft in mijn hoekje. Hebben jullie een idee hoe dat komt? Zolang dat niet opgeruimd is kan ik niet echt aan het werk, heb het weleens gedaan, maar dan schrik je elke keer weer, omdat de quilt die onder de naald ligt van alles van de tafel schuift. Omdat de quilt nog niet af is, heeft hij ook nog geen naam, ik heb al wel een idee. Deze quilt is met de hand genaaid en met de machine gequilt.

De vliegende Hollander.

In een quiltbee waar ik lid van was, het bestaat niet meer, ontstond het idee om gezamenlijk een project te starten. Het plan was om een windroos te maken en daar zou iedereen op zijn eigen wijze mee verder gaan. Ik werkte nog volledig op de hand, dus mallen maken, stof uit zoeken en aan de gang. Ik wilde de ronde rand, bij de punten van de

ster met gestreepte stof doen, om zo graden te simuleren. Maar wat nu!! In de hoeken van het midden blok en in de rand heb een gedeelte van de windroos herhaald, om het vierkante midden een kader te kunnen geven. Zo ook in de rand. De stof die ik gebruikt heb voor het middenstuk is met kleine blauwe bloemetjes. Waar werd en wordt een windroos gebruikt? In de scheepvaart. En zijn wij niet vroeger, en nu nog, niet een zeevarend volkje geweest? Dus wilde ik zeilschepen. Daarom gezocht naar een patroon en deze via malletjes op de stof getekend. Het in elkaar naaien van de schepen was nog best een lastig werkje, maar al gauw had ik 4 zeilschepen. En waar zeilen die schepen? Juist, op zee. Daarom heb ik 8 stukken stof genomen en op de achterkant lijntjes getrokken met mijn potlood. en zo heb ik plooien genaaid, met de hand. Ik had wel net een naaimachine gekregen, maar die stond alleen maar op mijn buro te niksen. Ik was blij dat ik de naaimachine had, maar durfde er verder niet aan te komen. Dat heb je als je als jongen alleen maar jongens dingen moest doen. Op school vroeger, was handwerken voor meisjes en de jongens moesten handenarbeid doen. Stoeien met een zaag en een schroevendraaier enzovoort. Ik heb het altijd jammer gevonden dat ik geen basis heb meegekregen wat handwerken betreft. Al was het maar het leren van een knoop aanzetten! Naderhand is dat wel goed gekomen met die naaimachine.

Die plooien  zijn op sommige plaatsen zodanig vastgezet, dat er golven vormden. Toen ik aan quilten toekwam, wat ik ook met de hand heb gedaan, is de stof met de bloemetjes  zodanig gequilt dat ik de palmbladen, die er in zitten, gevolgd hebt. Die vormden een rechte lijn, zodat de bloemetjes ineens omhoog kwamen. Dit effect is misschien moeilijk te zien op de foto’s, maar geloof me, ik ben hier nog steeds blij mee. De naam “De vliegende Hollander” is voortgekomen uit de Nederlandse zeil geschiedenis. Wanneer dat schip gevaren heeft moet u maar even opzoeken via Google.

Deze quilt is in 2001 gemaakt en heeft een maand in de etalage gelegen bij een beginnend kunstatelier in Laag Keppel bij Doesburg.
Terwijl ik dit bericht schrijf denk ik even aan mijn eigen vliegende hollander, mijn zoon van 4,5 jaar oud, die met zijn moeders voor 3 weken naar Australië is gevlogen.
Zaterdagochtend zijn zij om 11.21 uur opgestegen van Schiphol en zondagmiddag om 12.30 uur, nederlandse tijd waren zij in Sydney, met een tussenlanding in Singapore. Jullie begrijpen dat ik hem nu al mis.
Hij heeft het goed gedaan tijdens de vlucht en ik denk dat hij bij het cabinepersoneel goed in de smaak is gevallen, want het is een charmeur.
Wat dat moet gaan worden is nog een vraag, maar ik denk dat hij er wel komt.

I’ll never promissed you a rosegarden.

In het Quiltnieuws van December 2003 tot December 2004 werd een mistery gepubliceerd, dit gebeurt in delen. Omdat het blad om de 3 maanden in de brievenbus glijdt, heb je 3  maanden de tijd om de het patroon in elkaar te zetten. Maar wat het resultaat gaat worden, weet je niet, best spannend. Het is het makkelijkst om je aan de opgegeven kleuren te houden, maar het wordt spannender als je daarvan afwijkt. Ik herinner me dat ik me aan de opgegeven

kleuren heb gehouden.
Omdat ik voor het gazon een stof heb genomen, is de naam ontstaan. In een relatie kun je elkaar van alles beloven, maar als het even anders loopt dan gedacht, dan worden beloftes vaak vergeten. Een oud lied zorgde voor de naam. Rond de harten heb ik met de machine gemeanderd, met de kleur voor het garen die in het hart voorkwam. In het hart van het hart, daar waar de twee rondingen samenkomen heb ik een kraal in de vorm van een hart genaaid. Wat een leuk effect geeft en ook leuk werk is om te doen, is de rand met de vliegende ganzen. Dit is een quilt uit 2005.
Ik heb besloten om woensdag bekend te maken wie de give-away heeft gewonnen. Dinsdag is er hier een Bee, Jos, Gerda, Dini en Ada komen rond 10.00 uur. Rond lunchtijd zorg ik voor een lunch en om 16.00 uur gaat iedereen weer huiswaarts. Vandaag moet ik de boodschappen doen voor morgen, morgenochtend koop ik dan de laatste dingen, zoals broodjes en beleg. Vandaag maak ik vast een grote pan soep.

Waarom heb ik deze quilt nog geen naam gegeven?

Naar aanleiding van het bericht van gisteren vond ik deze quilt wel een bericht waard voor vandaag. Hij is met de hand genaaid en gequilt. Je kan hier goed zien dat ik nog niet zo goed na dacht toen. In de rand zie je heel goed dat ik de zwarte stof met wit garen heb genaaid. Vooral in de kruispunten valt dit op. Toen ik hem gefotografeerd had, draaide ik hem even om, om de naam te kunnen zien. Hij heeft nog geen naam, dus ik stel voor dat jullie, de bezoekers van mijn weblog, de naam verzinnen. Ook kan ik niet terugvinden wanneer ik hem gemaakt heb. Ik heb de rand afgemaakt tijdens onze vakantie naar Andalusië, maar wanneer was dat? We zaten in Nerja, aan de spaanse zuidkust, in zo’n vreselijke vakantie kolonie, met in het midden een zwembad en personeel, wat er voor moest zorgen dat de kindjes vermaakt werden. Wij zaten in de buitenring van het complex, gelukkig hadden we geen last van de geluiden die kinderen in een zwembad kunnen voortbrengen. Buiten op het terrasje van onze kamer zat ik de rand dicht te maken en ontdekte dat de spaanse mannen wel erg geïnteresseerd waren. Als ik dit niet gedaan had, had deze “hunk” niet gekeken. Dat is het voordeel als je niet de begaande paden bewandeld. Ik weet wel een manier om erachter te komen wanneer we

in Andalusië waren. De hulplijn heeft gewerkt en wel heel snel, het was 1999. Dank je wel Pa!
Toen we op nieuwjaarsdag bij mijn ouders waren kwam mijn vader met een mapje aanlopen. In dat mapje zaten allemaal kaarten die wij, de 5 kinderen, door de jaren heen vanaf ons vakantie-adres naar huis hadden gestuurd. Dus hebben we met hem alle kaarten bekeken, vooral naar de poststempels op de postzegels, en alles op volgorde gelegd en opgeschreven. Mijn hulplijn is uitgezet en straks wordt ik gebeld en krijg de juiste informatie.

Op de foto kunt u zien dat ik afgewisseld heb met de kleur van het quiltgaren. De zwarte stof komt van een oude en verwassen dekbedhoes en het uiterste stofje bovenin komt bij mijn moeder uit de lappen mand en is een overschot die overbleef nadat ze iets voor mij genaaid had. Snoopy staat erop, ik vind het nog steeds een leuk stofje, vooral door het verhaal dat erachter zit. Er zitten meer stofjes uit mijn moeders lappenmand in dan die ene met Snoopy erop.
Ik maak er een Give-away van, plaats een reactie, daaruit zal ik een bericht kiezen. Elk bericht krijgt een nummer en die nummers gaan in een bak en daaruit zal er een nummer getrokken worden. De gelukkige ontvangt een stapeltje rozenstofjes die ik niet gebruikt heb of overschotten van de tas voor mijn moeder. Succes!

Wedstrijdquilt Eqc Waalre.

Vandaag wil ik graag mijn quilt laten zien, die ik maakte voor de Europian Quilt Championships te Waalre in 2007. Henk en ik waren op vakantie geweest in Zuid-Afrika, een bijzonder mooi land, in Kaapstad heb ik stoffen gekocht. Er waren in Kaapstad 4 quiltwinkels, maar het is overal niet echt veilig, dus had ik informatie ingewonnen bij ons bed and breakfast adres. Er was er 1 waar het redelijk veilig was om naar toe te rijden. We hadden daar een auto gehuurd en dat was een witte Mercedes, niet echt een auto om mee door een sloppenwijk te rijden. De stoffen die ik daar heb gekocht heb ik gecombineerd met stoffen van Jabulisa, een webwinkel, die Zuid-Afrikaanse stoffen verkocht. Ik heb een patroon

gebruikt uit het quiltblad Euroquilt, waar er maar 3 los van zijn verschenen. Later is het blad als catern bijgevoegd geweest bij Magicpatch. Een aantal cirkels heb ik opgeschoven, omdat ik de verdeling niet helemaal goed vond.
Toen ik hiermee begon, moesten mijn quiltvriendinnen heel erg wennen aan het kleur gebruik, ik had niet echt een beeld van hoe het moest worden. Je probeert de 2 groepen stoffen deels bij elkaar te houden, maar ook te combineren. Ik had ook een zak met scraps gekocht en daar zat stof in waarop een medaillon met de afbeelding van Nelson Mandela. Ik had maar 3 stukjes stof met genoeg beeltenis van Nelson. Mijn plannen begonnen vorm te krijgen, ik wilde de quilt opdragen aan een bijzondere man met de naam Nelson Mandela. Dan ga je brainstormen over de persoon en het winnen van de Vredesprijs moest belangrijk worden in mijn quilt. Ik had ook een tafelloper gekocht, die voornamelijk goud met blauw was, die moest gebruikt worden voor de ring, maar om die nadruk te geven is de ring opgevuld met een laagje Hobbs. De stof

was moeilijk, omdat er op de achterkant bijna niet te tekenen was, dus is er een laagje Vliesofix achter gestreken, wat het tekenen vergemakkelijkte. Ook heb ik het gevangenisnummer van Nelson verwerkt in de quilt. Rechts bovenin zit het. Ook

wilde ik zijn geboortedatum in de quilt, het is misschien moeilijk te zien op de foto, maar zijn geboortedatum is 18-07-1918. Dit heb ik uitgevoerd in goudkleurige rocailles en de 7 is gemaakt van knoopjes met een glimmend laagje. Ik heb met deze toevoegingen de natuurlijke rijkdommen van Zuid-Afrika willen uitbeelden, in de stoffen zaten al de prints van de dieren. Ook zit er een stukje stof in met de kaart van Afrika en de tekst NKOSI in. Dit is de stam waar Nelson uit voortkomt. Kijk daarvoor naar de 4e foto, onder

de eerste 6 van het gevangenisnummer. De 2 zessen van dit nummer heb ik uitgevoerd in diamanten, in dit geval gelijmde glazen steentjes. Ik heb enorm genoten van het maken van dit quilt. Toen ik bezig was ging ik voor de hoofdprijs, dat stimuleerd je, je goed te focussen op het werk. Toen hij in Waalre hing lag het aan de jury, ik had mijn best gedaan. Ik weet niet of zij al deze kleine details hebben gezien, ze hebben zich misschien wel afgevraagd wat al de cijfers betekenden, ik viel dus niet in de prijzen, dat geeft niet de ervaring die ik hiermee heb opgebouwd was goud waard. Maar één

naam was geschikt voor deze quilt en dat was “Nelson’s Smile”, want deze man lacht altijd, als je zo onverwoestbaar uit de strijd kan komen, heb ik diep respect voor zo’n persoon. Laatst was er het programma Andere tijden, waarin werd verteld over de vrijheidsstrijd die hier in Nederland gaande was om Nelson vrij te krijgen. Het verbazende was dat er veel ondergronds werk is verzet  en dat Nelson precies wist wat er ‘buiten’ gaande was. Toen wij in Kaapstad waren hebben we vaak zitten lunchen bij “Ons huissie” een restaurantje aan het strand, waar vandaan je zicht had op Robbeneiland. De plek waar Nelson al die jaren vast heeft gezeten en daar geen Nelson heette, maar nummer 46644.
We zijn niet alleen in Kaapstad gebleven, want we hadden een rondreis geboekt.

threadplay

Vorig jaar, op 28 Februari heb ik samen met Jos een workshop gevolgd van Dirkje van der Horst. De workshop werd gegeven bij Schering & inslag te Woudrichem. De workshop ging over restverwerking. Een vierkant stuk stof werd bekleed met stroken stof van verschillende breedte. Het was de bedoeling om ook lelijke stoffen en afwijkende stoffen te gebruiken. Ik vond het een leuke workshop en de lokatie was perfect. Zie http://www.scheringeninslag.com/ . Woudrichem is een oud stadje en is nog redelijk intact. De quiltwinkel kijk met de achterkant op de Waal.
Jos en ik zijn thuis gekomen lekker bezig geweest op de naaimachine, maar dan met de stoffen die we uitkozen na de workshop. Ik had natuurlijk kleine stukjes bij me. Toen mijn top klaar was wilde ik de top opofferen om met het boek THREADPLAY WITH LIBBY LEHMANaan de slag te gaan. Mijn engels is slecht, ik heb het boek m.b.v. een woordenboek proberen te vertalen, zodat ik zou snappen waar het boek over ging. Het is wel

arbeidsintensief en je moet je hoofd er goed bijhouden.

Je legt de top onder de naald, stelt de machine in en het belangrijkste is de stof in een ring te spannen. Toen de hele top klaar was is hij gesandwiched en met de machine gequilt. Gisteren vroeg iemand op startpagina-quilten naar dit boek, ik heb geantwoord dat vandaag mijn blogbericht over dit boek zou gaan, dus hierbij. De naam van deze quilt is DIZZY  en is gemaakt in 2009.

Voor de rand heb ik een japanse stof gebruikt die ik niet moet wassen, want na verschillende wasbeurten geeft de stof nog steeds af.
Voor meer gegevens over Jos is hier haar adres van de website.
http://www.quilthoofd.nl/ , bezoek deze site en kijk de foto’s. Jos is Europees kampioen geweest in 2002.
Het zal iedereen wel duidelijk zijn waarom dit quilt Dizzy heet.

Een tas voor mijn moeder.

Vorig jaar op 12 maart was er een regiodag van het quiltersgilde in Hierden, daar ging ik voor de eerste keer naar toe. De regiodagen in Oost-Gelderland volg ik al jaren en daarna is de regiodag in West-Gelderland erbij gekomen. Nu wilde Jos en ik ook eens naar een andere regio. Dus werd het Noord-Gelderland. Het leuke is dat elke regio zijn/haar eigen sfeer heeft. In Hierden was bij de show and tell veel meer modern werk te zien dan bij de andere regio's. Na de ontvangst en de koffie kwam het werkje, dit keer was dat een applicatie van een bloemvorm, waarbij de bloemblaadjes nog extra werden opgevuld. Erbij kregen we een patroon van een tas. Ik heb daar rozenstoffen voor gebruikt, omdat ik die nog had liggen van een ander projekt en ze op wilde maken. Ik vind ze op zich wel mooi, maar ze horen niet meer tot mijn favorieten, omdat mijn stofsmaak behoorlijk veranderd is. Dat komt denk ik door de verhuizing van Dieren naar Arnhem, ruim 4 jaar geleden. In Dieren hadden we een 30-er jaren woning en we verhuisden naar een appartement in de stad. Omdat we uit werden gekocht kozen we ervoor dat we nieuwe meubelen zouden gaan kopen, we hadden er ineens geld voor en in de jaren dat we samenwoonden was er een allegaartje aan meubelen ontstaan. De nieuwe meubelen die we kochten waren redelijk modern, als je het toch doet moet je het goed doen. Ook de kleuren van de meubelen veranderden drastisch.
De bank werd blauw, maar dan ook echt blauw. De 2 leren stoelen die we kochten waren van zwart leer en er 2 leren stoelen op onze verhoging in de erker werden appeltjes groen.
Daar passen dan geen Civil War stoffen meer bij. Ik ging andere quilts maken en andere kleuren gebruiken. Ik ging ook meer werken op de naaimachine.
De tas werdop de naaimachine gemaakt en ik bedacht me, dat het een kado voor mijn Moeder moest worden.
Uiteindelijk heb ik er nog een portemonnee bij gemaakt uit Quilting Arts Magazin en een hoesje voor de agenda. Bij de tas heb ik 3 grote knopen kunnen kopen met een heel fijn bloemenpatroontje erop. Toen ik het mijn moeder gaf werd ze emotioneel. Ik denk dat ze er haar hobbyspulletjes in meeneemt als ze met vriendinnen kaarten gaat maken. En ik heb iets van mezelf aan mijn moeder kunnen geven.
Het eerste blok heb ik af van de BOM, nu kan ik aan blok 2 gaan beginnen. Binnenkort publiceer ik daar  wat van, maar nu eerst de boodschappen doen, want er moet vanavond ook gegeten worden. Die huishoudelijke dingen zijn ook mijn taak hier in ons huishoudentje.
Het leven gaat niet altijd over rozenstofjes. Suze's reaktie, om de tas mee te nemen naar Hierden, heb ik al overwogen, maar ik vind het zo sneu voor mijn moeder. Het is natuurlijk wel mogelijk om het adres van mijn blog daar te laten slingeren. Ik moet de organisatie van Hierden wel danken voor het feit dat er vorig jaar een foto is gemaakt van een quilt die ik daar liet zien. Er was wel toestemming van mij gevraagd, omdat mijn quilt zou worden voorgesteld om er een kaart van te maken voor het quiltersgilde. Enige tijd later kreeg ik een telefoontje met het verzoek de quilt in te sturen. Als dank heb ik daar 25 kaarten en 25 enveloppen voor gekregen en daarnaast zijn er 250 gedrukt voor de verkoop. Bij de laatste jaarlijkse tentoonstelling in Haarlem zijn ze voor het eerst verkocht. Van de 25 kaarten die ik kreeg zijn er nog over, maar het overgrote gedeelte heb ik als kerstkaart verstuurd aan diegene die er belangstelling voor zouden hebben. Ik vond het een eer om mijn quilt op een foto terug te zien. Binnenkort meer!!!!

Marmellata D'ortaggio

Dit patroon kwam ik tegen in een quilttijdschrift en vond het patroon erg leuk. Daar blijf ik dan mee in mijn hoofd rondlopen, toen ik een keer in Huissen was voor stof of zo kwam ik deze stoffen tegen. Het patroon schoot weer in mijn hoofd en thuis gekomen ben ik gelijk gaan snijden en naaien. Tussendoor heb ik ook nog een tekening gemaakt en ingekleurd om een leidraad te hebben tijdens het samenstellen van de blokken. Nu koop ik mijn olijfolie bij een leuk winkeltje in de Weverstraat in Arnhem en ik heb altijd een leuk kontakt met de eigenaresse en kreeg van haar te horen dat ze haar vennoot had uitgekocht en alleen verder ging. Er zouden wat veranderingen in de winkel plaats vinden en ze zou leuke nieuwe dingen in gaan kopen. Toen dacht ik dat deze quilt maar voor haar moest worden, gewoon omdat we een leuk kontakt hebben en het is een schat van een vrouw. Tijdens het maakproces was ik aan het mailen met Jos, één van mijn quiltvriendinnen en we hadden het over het quilt in wording en een naam. Het moest te maken met eten, groente, Italië. Nou dat heb ik geweten, uiteindelijk had ik een lijst met 15 namen, dus toen moest een keuze gemaakt worden. De keuze viel op MARMELLATA D'ORTAGGIO, wat groentemoes betekend. Tijdens het maakproces noemde ik hem al gauw mijn groenteboerenquilt, maar toch vind ik de naam veel mooier. Op een goede morgen ben ik hem gaan brengen, zij wist wel dat ik met iets bezig was, maar niet wat.
Ze was zeer verrast en kreeg gelijk ideëen over waar Marmellata wel niet zou kunnen hangen of liggen. Zo af en toe loop ik langs de winkel, maar heb hem nog niet in de etalage gezien, binnenkort heb ik weer Italiaanse bakolie nodig, dus zie dan wel waar hij hangt. Van wat er over was heb ik nog een quilttop gemaakt, maar de stof met de kruiden was bijna op. Ik ben nog een keer naar Huissen geweest, maar de stof was daar ook op, dus moest ik wat anders. Er was wel stof met doperwten erop, die heb ik gekocht en voor de rand een stof met schijfjes komkommer.
Voor de rand van Marmellata heb ik een provencaals stofje genomen die ik nog in mijn voorraad had, ik vond dit wel passen bij het warme en gezellige van de quilt. Met onze vakanties hebben we deze streken ook wel bezocht en ik krijg nu al weer warme gevoelens als ik daar aan terug denk. De sfeer, het klimaat, het eten, de kleuren. Een aantal jaren geleden waren we zo'n 100 kilometer onder Parijs en als we 's ochtends weg waren geweest en we kwamen weer bij ons Bed & Breakfast dan werd de fles wijn onderweg uit mijn handen genomen door één van de eigenaren. Als wij daarna gingen lunchen, die verzorgden zij niet, dan was de wijn koud en met pain de campagne en kaas was onze lunch weer perfekt. Ik moet zeggen dat het ontbijt en het diner perfekt waren daar. Marmellata is met de machine genaaid en gequilt en gemaakt in 2009. De andere top ligt nog te wachten om een keer doorgequilt te worden, maar dat komt wel. Ik hou er niet van om te spreken van affo of wip, er ligt nog een Dear Jane, maar die zal nooit gequilt worden en blijft als top liggen. Zo af en toe komt zij tevoorschijn, maar daar heb ik op leren naaien, appliceren. Voorheen waren mijn steekjes nogal grof en het appliceren ging ook niet zo goed, maar Dear Jane is een goed leerprojekt geweest. En ik hou er ook niet van om er een sprei van te maken, want onze dekbedden zijn al genoeg om over ons heen te hebben, een sprei moet je altijd 's ochtends van de vloer plukken. Omdat de ruimte achter ons bed niet groot is en Henk een deels verlamd onderbeen en verlamde voet heeft, loopt hij 's ochtends niet al te best richting toilet en douche. Dus is het veiliger zo.

Hiep, Hiep, Hoera!

Dit is een foto van een quilt van een paar jaar geleden, hij heet Hiep, Hiep Hoera. Ik was destijds lid van een verjaardagsclub, als er iemand van jou lijst jarig was, stuurde je een kaart en sloot 2 lapjes bij van 15x15 cm. Van de lapjes die ik kreeg is deze quilt gemaakt. Ik kreeg van sommige mensen extra lapjes, omdat ze het zo leuk vonden dat er een man meedeed. Nou ja, dan maar profiteren van positieve discriminatie! De rand eromheen is gemaakt van zelfgemaakte biasband die gevlochten is, dit was een hele klus omdat je steeds kleine stukjes kunt doen. De bandjes worden de ene keer over een ander geappliceerd, de andere keer eronder door. Klik op de foto voor een groter beeld en je ziet dat er een aantal stofjes in zitten wat met chocolade te maken heeft. Ik krijg nu alweer trek in chocola!!! Dit quilt is tentoongesteld bij Marin Patchwork in Westendorp van 1 t/m 3 oktober 2009. Deze quilt is gemaakt in 2004.