Ze zijn weer thuis.

Vanmorgen opgehaald bij het Japan museum in Leiden.

Out of the box - Textielfestival 2015.

Vorig jaar, 8 februari, was er een redactievergadering van ons Quiltersgilde. Inge Schoonderwoerd vroeg ons toen wie er mee wilde doen, in samenwerking met het Stidoc en het Sieboldhuis in Leiden om aan de hand van de collectie van het museum werk te gaan maken voor het Textielfestival 2015. Ik heb me toen opgegeven, alhoewel ik niet wist wat me te wachten stond. Flox den Hartog-Jager, Gemma Versluys en ik werden uitgenodigd. Op 22 September hadden we de eerste dag, een maandag, we mochten gewapend met fototoestel het hele museum door, alles wat interessant was werd op de gevoelige plaat vastgelegd.

Het was de bedoeling om uit te gaan zoeken, uit het vele aanbod, wat jij interessant vind en daarmee aan de slag te gaan. Dit was echt een leerproces voor mij! Het was ook de bedoeling om 'out of the box' te werk te gaan, dus buiten je eigen comfort zône.
Mijn uitgangspunt werd een porseleinen schaaltje.

Ik ging op zoek naar de eigenschappen van dit schaaltje, ging dat vertalen naar materiaal wat die eigenschappen het best konden 'verwoorden'. De eigenschappen waar ik voor koos waren, de glans, de doorzichtigheid en de breekbaarheid. De glans heb ik verbeeld door touw te gebruiken, daar repen van een plastic tas om te winden en dit met een zigzag-steek aan elkaar te verbinden. Een onderdeel van de blauwe opdruk heb ik op dunne los geweven stof genaaid en op het schaaltje gelegd, je kunt door de stof in het schaaltje kijken.

De doorzichtigheid heb ik verbeeld door reepjes Japans rijstpapier (Kuni) tussen 2 lagen oplosbaar vlies te leggen en flink door te naaien, het vlies op te lossen en over een schaaltje te spannen om te drogen.

Weer is een detail van de blauwe opdruk in de rand van het schaaltje genaaid en de vorm is uitgesneden.
De derde eigenschap, breekbaarheid, gaf nogal wat hoofdbrekens. Doorzichtige synthetische stoffen zijn tussen oplosbaar vlies gelegd, net als het Japans papier schaaltje, ook flink doorgenaaid. Het probleem was nu om de breekbaarheid te visualiseren. Ik kon moeilijk het museum bellen en vragen of ze nog zo'n schaaltje hadden, kapot te gooien en mij de scherven te sturen. Daarom op zoek gegaan naar iets anders, de kringloopwinkel bood uitkomst in de vorm van een spuuglelijk bord met een nep Delfts blauwe opdruk. Het bord is tussen een oude handdoek gelegd en de hamer en mijn kracht maakte er mooie scherven van.

Mijn bedoeling was om deze scherven te gaan gebruiken in mijn schaaltje, met spansteken zijn ze vastgezet, maar met het oplossen van het vlies, vielen ze zo uit de spansteken, dit was dus niet de goede manier! Ondertussen had het spuuglelijke bord wel mooie scherven opgeleverd, ze zijn bewaard om nog eens iets mee te doen! De oplossing was om de scherven op de printer te leggen en er aan afdruk van te maken, uit te printen, te bewerken met acryl wax, uit te knippen en op de schaal te plakken.

Uiteindelijk heb ik door de tijd heel veel geleerd voor mijzelf en heel veel andere technieken gezien van de andere deelnemers, die uit de borduurhoek, de weefhoek en kantkloshoek komen. Ik denk dat we met ons allen een interessante tentoonstelling neer hebben gezet! Ik zou zeggen GA DAT ZIEN, ook de andere locaties en tentoonstellingen en geniet van alle vormen van textiel waar we allemaal zo van houden.
http://www.sieboldhuis.org/tentoonstellingen/detail/textiel_reflectie_op_de_siebold_collectie
Ik heb genoten van het proces!

Monoprinten.

Afgelopen vrijdag kwam de Art Quilt groep Oost weer bij elkaar, het doel was om tipi-punten voor de tipi-tent te maken voor het Textiel festival. Net las ik nog dat er pas 133 tipi-punten binnen zijn gekomen, dat moeten er natuurlijk nog veel meer worden.

Eerst begonnen we met monoprinten, dit keer gebruikte ik de verf van Trapsuutjies. Je kunt heel goed lagen opbouwen met monoprinten, het lapje hierboven is eerst met rood en geel gedaan, daarna zijn er veren opgelegd en is er met blauwe verf gewerkt.

Sommige materialen werkte niet goed, waarschijnlijk te dik, daarna kun je er overheen stempelen met bubbeltjes folie en ander stempel materiaal.

De stempels die bij dit lapje gebruikt zijn, zijn op het lapje erboven gestempeld.

Een mandarijnennetje is ook een dankbaar attribuut om te gebruiken, met er onder eikenblaadjes.

Nadat het mandarijnennetje van de monoplaat is verwijderd kan het nog een afdruk geven. Er is zoveel gewerkt met dat mandarijnennetje, dat het nu verzadigd is met verf en goed stevig is geworden, dat het ook voor andere doeleinden geschikt is geworden.

Ook is het goed te doen om met een vorkje van de snackbar lijnen te trekken, na de afdruk is er nog een andere afdruk overheen gegaan, zodat de ondergrond niet egaal geel zou blijven.

Hier een afdruk met 3 touwtjes en eikenbladeren, er overheen is een het mandarijnennetje weer gebruikt.
Een leuke techniek dat monoprinten, er zijn zoveel materialen bij te gebruiken die niets kosten, je op straat vindt en toch leuke resultaten geven. Nu alleen nog tipi-punten maken van de lappen.

Architektuur en Textielfestival.

Gistermorgen ging ik weer vroeg op pad om om 10 uur in Leiden te kunnen zijn. De derde bijeenkomst voor het project voor het textielfestival. We zijn ondertussen met onze inspiratie ideeën de fuik ingezwommen, eerst waren de ideeën nog divers, maar nu zijn er keuzes gemaakt en ieder is bezig met de voorstudies.

Mijn voorstudies komen voort uit de inspiratie voor een prachtig porseleinen schaaltje, het eerste schaaltje is gemaakt met touw waar omheen katoenen stof is gewikkeld, daarna is het beklede koord door middel van een zigzagsteek opgebouwd, het schaaltje aan de rechterkant is op dezelfde manier opgebouwd, maar dan niet met katoen, maar met repen van een plastic zak. Ondertussen zijn er nog meer schaaltjes bijgekomen, ieder op een andere manier tot stand gekomen.

Hierboven is iedereen bezig met het eigen onderwerp. Over 2 weken komen we voor de laatste keer bij elkaar en dan gaat ieder flink aan de slag. Het is leuk om andere disciplines in de groep te hebben, zoals borduursters, weefsters, quiltsters

Maar voor ik in Leiden aankwam, moest ik overstappen op Utrecht Centraal station, waar al tijden druk gebouwd wordt, Utrecht wil ook mee in de vaart der volken, dus bouwen ze een nieuw gemeentekantoor naast het station. Ik ben het even kwijt of de gemeente ambtenaren hier ook komen te werken, de plannen zouden ondertussen weleens veranderd kunnen zijn.

Leiden 2e bijeenkomst.

Gisteren was er de 2e bijeenkomst in Leiden in het kader van het Textielfestival 2015 in samenwerking met het Stidoc. We hebben ons laten inspireren door het Japanmuseum het Sieboldhuis op het Rapenburg in Leiden. Deze keer kwamen we bijeen in Galerie/café Leidse Lente aan de Haagweg.

We werkten in een heerlijk grote ruimte met veel licht, met tafels op wieltjes die samengevoegd en los van elkaar gezet konden worden. Eerst is het huiswerk besproken, waar we ons door hebben laten inspireren en wat we ermee gedaan hebben, ik denk nog 2 richtingen uit en ga me hier verder in verdiepen. Daarna kregen we een workshop, waarbij we uit onze inspiratie een vorm tekende op papier en dat werd later overgebracht op linoleum. De vorm werd met gutsjes uitgesneden zodat we onze linosnede konden gaan afdrukken.

Dit porseleinen schaaltje was mijn inspiratie voor gisteren.

En dit is mijn linosnede geworden. Drukken kun je op 2 manieren, diepdruk en hoogdruk. Voor diepdruk en voor hoogdruk zijn hier de afbeeldingen te vinden. Drukken doe je met drukinkt, ik heb 2 afdrukken gemaakt op papier, waarvan hieronder één met drie kleuren.

Een ander is met zwarte drukinkt gemaakt op stof.

Of ik dit ga gebruiken is nog niet bekend, het proces is in werking, maar deze techniek kan een aanvulling zijn voor het uiteindelijke werk of voor volgende werken.
Nu heb ik een doosje met gutsjes in de kast liggen, maar nog nooit gebruikt, het wordt nu weleens tijd om daar toch eens mee aan de slag te gaan, zeker nu ik dit een keer gedaan heb.

Op de vragen omtrent Brusho kom ik binnenkort terug!

Project Sieboldhuis Leiden.

Een tijdje terug heb ik me opgegeven voor een 'cursus', die we hebben omgedoopt tot 'project', van het Stidoc (Stichting Textiel Informatie & Documentatie Centrum) in het Sieboldhuis in Leiden. Eén van de doelstellingen van dit project is het samenwerken tussen de deelnemers uit de verschillende disciplines.
In het Stidoc zijn vertegenwoordigd: • Landelijke Organisatie Kant Kunst Nederland (LOKK)
• MERKwaardig, Vereniging Liefhebbers Merklappen
• Nederlandse Kostuumvereniging
• Quiltersgilde
• Stichting Museum de Kantfabriek
• Vrouwen van Nu
• Weefnetwerk

In Mei 2015 zullen de resultaten te zien zijn in het Japanmuseum Sieboldhuis te Leiden, tijdens het  Textielfestival.
Gisteren was de eerste bijeenkomst en hebben we kennis gemaakt met de collectie van het Japanmuseum, heerlijk om op een dag dat het museum gesloten is hier rond te struinen.
Eerst hebben we kennis gemaakt met elkaar, ieder had een foto meegebracht van zijn/haar werk. Wat is het leuk om al die verschillende werken van de verschillende disciplines te zien, al weet ik niet wat dubbelweven met 8 schachten is.

Het museum toont werk wat verzameld is door Siebold. Wat hij verzamelde is ondergebracht in diverse musea o.a het Volkenkundig museum en Naturalis.

Nu is het mijn taak om me te verdiepen in datgene wat ik gezien heb en wat me inspireerd, te verzamelen en een idee te krijgen wat ik wil gaan maken.

Het leuke was dat we mochten fotograferen, wat niet zo eenvoudig was met spiegelende ruiten en open deuren, waar daglicht vandaan kwam. Hierboven is bijvoorbeeld zijden borduurgaren te zien, waarmee  kimono's werden versierd.

Vaak werden schaal modellen naar Nederland gestuurd, hier bijvoorbeeld hoe een boer zich kleed ( met mijn schaduw op de achtergrond).
Dit project wordt geleid door Marijke Schurink.