De hoeken – vervolg.

De hoeken zijn bijna klaar om geappliqueerd te worden, nog 6 vierkantjes moet ik omvouwen en even vastzetten met een draadje garen. De foto is

een beetje donkerder uitgevallen, geloof ik. Maar tegen de tijd dat jullie dit lezen zijn alle 12 tulpen klaar om geappliqueerd te worden. De patroontjes heb ik hier opgespeld, maar eigenlijk weet ik nog niet of ze goed zitten, sommige punten van de tulp raken de rand van de stof. Als alles gevouwen is ga ik maar eens kijken hoe ze hun definitieve plaatsen krijgen. Daarna wordt het weer wachten tot de 18e Juli, of zoals de laatste keer de 20 e Juli. Ik moet ook eens tijd gaan uittrekken voor een geheim project, daar kan ik niets over vertellen, omdat ik niet weet of diegene meeleest. Daarnaast zijn er nog projecten die liggen te wachten op naald en draad. Sorry, vandaag een kort bericht, morgen misschien meer.

De berg is geslecht.

Ik heb toch nog eventjes tijd gehad om nog wat patroontjes te maken voor de 4 hoeken van de Tulip Tiles. De berg met was is geslecht, het hangt en

ligt weer netjes in de kast. Nu nemen wij het meest hoog nodige mee op vakantie, overal zijn winkels mochten we een tekort krijgen. Daarom zijn onze koffers nooit zo vol dat ze bijna niet dicht te krijgen zijn, ook niet als we terug gaan. Daarom was het maar één trommel met was, alhoewel er nog 3 overhemden moeten wachten tot de volgende keer. Maar goed, dat is ook weer voorbij, over tot de orde van de dag. Ik ben bijna klaar met de patroontjes, er ontbreken er nog een paar, de rechter tulp moet nog een blaadje aan de zijkant krijgen en het derde blaadje aan de achterkant, een vierkantje erboven zoals bij de paarse tulp in het midden.  Ik heb alvast de patroontjes op het driehoek gespeld, maar de uiteindelijke plaats moet nog bepaald worden. Donderdag is er een Bee bij mij met de groep van Jos, Gerda en Diny, misschien kan ik dan gaan appliqueren. Alle 4 de hoekblokken worden hetzelfde. Eigenlijk moet het geheel op een delftsblauw tafereel lijken, maar dat vindt ik niet zo mooi, daarom de 2 verschillende roze tulpen en de paarse. Morgen hoop ik mijn patroontjes af te hebben en dan is het appliqueren een fluitje van een cent, hoop ik.
Nu nog even terug naar de recente geschiedenis, ik heb wel  een paar foto’s laten zien over onze vakantie en jullie hebben er over kunnen lezen, maar Bordighera hebben jullie nog niet gezien. Dat maak ik nu goed! Bordighera ligt net over de grens met zuid-Frankijk, Ventimiglia is de grensstad en

dateerd al van voor de Romeinse tijd. Op de verkeersborden wordt het vaak weergegeven als XXmiglia en dat komt doordat het 20, venti, oude mijlen van de grens ligt. Nu denken jullie, dit klopt niet, maar tot in 1800 hoorde Nice bij Italië. Bordighera ligt een paar kilometer naar het oosten. De streek Ligurië, waartoe Bordighera behoort wordt ook wel de bloemenriviera genoemd. Doordat het er in de winter nooit vriest kunnen veel tropische planten er goed gedijen. Daarom staat het vol met palmen en de kleurige Bougainvillea’s, die als klimplant langs huizen en pergola’s worden aangeplant, maar ook als geknipte hagen, wat natuurlijk voor mooie kleur vlakken zorgt. Op de volgende foto zie je die hagen en heb je nog wat wisselgeld in je portomonnee, een appartement op de bovenste verdieping van het witte pand is laatst verkocht voor 1 miljoen euro. Dit pand was een vervallen paleis en is verbouwd tot appartementen. Iets wat je veelvuldig ziet in deze streek. Veel engelse rijken hebben hier gewoond in het verleden. De foto van

het witte pand heb ik genomen op het dakterras van het hotel, net als de foto over de huizen naar de Middellandse zee, die hier Ligurische zee heet. Als het erg warm was in de tuin, dan kon je hier nog weleens een beetje wind vinden en het was ook weleens een mooie vluchtplaats om aan de andere gasten te ontsnappen. Als je met z’n drieën in de tuin zat dan schoof iedereen aan, tot het één grote groep werd. Dat is nog weleens gezellig, maar niemand durfde even alleen of met z’n tweeën apart te zitten. Een soort kudde gedrag. Sommige mensen wordt je snel zat, anderen zijn goed gezelschap. Als je hier
‘s ochtends om 5 uur wakker wordt, dan is de lucht bezwangerd met vogel geluiden, al vroeg vlogen de zwaluwen rond en de duiven nestelen zich in de bladeren van de palmen. Weer eens wat anders dan een eik of een berk.

Waar waren we gebleven?

Het is nog een beetje wennen om thuis te zijn, toen we zaterdagavond om 18.00 uur thuis kwamen, waren we moe van de reis, we gingen vroeg slapen

en sliepen vrijwel meteen. Sommige dingen moet je even opruimen en de koffer is geopend om mijn quiltspullen te zoeken. De foto hiernaast laat zien dat ik nog iets gedaan heb in Bordighera, in de schaduw van de bomen in de tuin kon ik nog wel even werken. Natuurlijk had ik heel wat bekijks van de mensen uit onze groep. Er was een oude friese dame uit Dokkum, Hinke genaamd, die meteen mijn kant uit kwam, er werd geroepen dat haar koffie koud werd, het kon haar niets schelen, want dit interesseerde haar. Opeens vroeg ze, met pretoogjes, of ze in mijn bakje mocht rommelen, dat vond ze helemaal het einde. Dus heb ik van alles verteld over mijn nieuwe vingerhoed en hoe het apparaatje werkt waarmee de draad in de naald wordt gedaan. Waar zoiets te koop was, vroeg ze, ik heb haar maar naar Earnewoude verwezen. Deze Hinke was 83 en reed nog in haar autootje, dus dat zal wel een ritje door Friesland worden. Het mooiste vond ze het om hard te rijden en dan vooral op een slingerweg, maar dat deed ze alleen maar als er verder geen verkeer op de weg was. Ze moest soms zoeken naar nederlandse woorden, maar probeerde geen fries te spreken, de wereld was groter dan dat stuk mooie friese land. Heerlijk zulke mensen die nog jong van geest zijn, al worden de botten wat stram. In het plaatsje Dolce Acqua hebben we een diapresentatie gezien over het sobere leven in dat dorp in de bergen, een groot deel in 3D, met geluidseffecten en geuren. Na afloop konden we nog een maquette zien die gemaakt olijvenhout en daar kwam ik een vloer tegen, met mooie sterren. Alle mensen zijn er gewoon

overheen gelopen, maar ik moest hier toch even een foto van maken. Misschien inspireert het iemand om hier een quilt van te maken, misschien ik zelf wel. Toen wij vrijdag de terugreis maakten van Bordighera naar Weil am rhein, in zuid-Duitsland, moesten we door de Gotthardtunnel in Zwitserland, maar het was zulk mooi weer, dat Jan, onze chauffeur, ons over de Gotthardpas heeft geleid. Dit was een mooi kadootje, want met het weer van die dag heb je mooie vergezichten. Boven op de berg zijn we gestopt en de temperatuur was hier veel beter dan beneden in het dal, 24 graden, wat erg warm is voor boven op de berg. Op deze berg ligt ook de waterscheiding, het water aan de zuidkant stroomt uiteindelijk naar de Middellandse zee en het water van de noordzijde stroomt uiteindelijk naar de rivieren die hun stroomgebied naar het noorden hebben, waaronder de Rijn. De oorsprong van de Rijn hebben we gezien en begint heel helder. De afdaling had nog een paar leuke haarspeldbochten voor ons in petto en Jan heeft ons weer veilig beneden gebracht. Ik moet zeggen dat ik dit natuur tafereel veel mooier en indrukwekkender vindt dan het over de top rijke leven in

Monte-Carlo, maar ik kan jullie vertellen dat er een film aan komt met Julia Roberts en Nicole Kidman. Daar waren ze opnames voor aan het maken bij Hotel de Paris naast het Casino in Monte-Carlo. In de anderhalf uur dat we op het terras zaten bij Cafe de Paris, tegenover het hotel, hebben we de opnames kunnen zien, Nicole en Julia komen het hotel uit en worden aangevallen door paparazzi-fotografen. In die anderhalf uur hebben ze niets anders gedaan. Nicole en Julia heb ik niet echt kunnen zien door de drukte op straat en ondertussen komen er ook nog casinogasten aan in de meest dure auto’s. Om even in het eerste gedeelte van het casino te kunnen kijken, vooral naar het plafond, had ik mijn lange spijkerbroek aangedaan, want in korte broek kom je niet binnen. Het ziet er allemaal feeëriek uit in de avond, dat je het idee krijgt dat de wereld alleen maar uit Jetset bestaat, je hoeft de krant er maar op open te slaan om er achter te komen dat het tegendeel waar is. Het is leuk om een keer gezien te hebben, wat de beau-monde doet om hun geld te verdienen en ermee te koketteren, maar het is gelukkig niet mijn leven. Zo, nu hoop ik voor mijn vroege lezers, dat dit bericht weer een fijn ochtend gevoel geeft. Straks staan er 2 koffers klaar, waarvan de inhoud gewassen, gedroogd en gestreken moet worden, dus veel hobbytijd zal er niet wezen, maar ik doe mijn best.

Ik ben er weer!!!!

Het leuke van weg gaan is thuis komen. De koffers staan nog ongeopend, maandag ga ik pas wassen. Maar de vakantie was fantastisch. Mijn jas en een trui voor koude avonden zijn ongebruikt gebleven. Na ruim een week veel pasta gegeten te hebben ben ik nu weer toe aan aardappels en groente.

We zijn op verschillende locaties geweest, waaronder Monaco, maar ook in een tuin die ontworpen was door meneer Hanbury, die allerlei planten uit de hele wereld verzamelde en in zijn tuin plantte. In deze tuin kwam ik deze moorse toren tegen die zo al indrukwekkend was, maar nog indrukwekkender werd naarmate je dichterbij kwam. Zoveel moorse figuren die zo in een quilt zouden passen. De volgende foto is er één van zo’n figuur. Het is erg warm geweest en het geluk van de laatste zeer hete dagen was, dat het reisdagen waren in de bus met airconditioning. In 10 dagen tijd hebben we 3200 km afgelegd en 1200 liter diesel verstookt. Nog een paar cijfers zijn die van te temperaturen, gistermiddag was het op de snelweg van zuid-Duitsland naar Nederland 35 graden, net voor Keulen kregen we een onweersbui en daalde de temperatuur naar 25 graden Celsius. Na dat de regen over was steeg de temperatuur weer even snel als dat het gezakt was naar de 35 graden Celsius. Af en toe moest er wel gepauzeerd worden en dan voelde je de temperatuur, maar daarna konden we weer de bus in met air conditioning. Dat reist wel zo prettig. Ik hoop dat jullie mij niet al te veel hebben gemist, dat heb ik jullie wel! Maar vanaf nu ga ik jullie weer volgen, het zal nog wel even achterstallig lezen worden, maar daar verheug ik me wel op. Op quiltgebied heb ik niet zo veel gedaan, ik had wel wat meegenomen en daar ben ik wel mee bezig geweest, maar toen de naald uit mijn vingers begon te glijden door het zweet ben ik gestopt. Binnen kort meer daarover.

Eindelijk vakantie!

Ik klaagde al tegen Henk, niet echt hoor, het is mijn humor. Hij kwam afgelopen vrijdag thuis en had vakantie, de wasmachine, de droger en het strijkijzer gistermorgen en ik vandaag ;-)) In omgekeerde volgorde gaan we straks allemaal weer aan het werk. Maar nu lonkt Italië, ik heb er echt

zin in, even 10 dagen geen boodschappen meer, eten wat er op het menu staat. Maar of ik de aankomende week de kok mag kussen is een vraag die ik nog niet kan beantwoorden. Hier thuis hoort dat tot de dagelijkse dingen, degene die gekookt heeft wordt bedankt voor het koken, bakken, braden enz. enz. enz. Dat enzovoorts kan van alles zijn. Het hele huis is aan kant, de keuken schoon, het toilet , de douche, er is goed gestofzuigd en gedweild. Dus op 3 Juli komen we weer in een schoon huis thuis. Ik heb zelfs een jas en een trui in mijn koffer, daar moet je nu niet aan denken. Die trui heb ik jaren geleden gebreid, met donkere en lichte mintkleurige katoen, dus qua kleur ben ik nu weer in de mode. Ik wens jullie veel succes en tot 4 Juli. Hou je taai, ik denk aan jullie.

Verbouwen.

Soms koop je iets, in dit geval een pakketje stof met patroon, je kijkt er nog eens naar en dan besluit je met de stof iets anders te maken. Het patroon

had ik gekocht bij Birdblocks in Amsterdam. Ik weet eigenlijk niet meer welk patroon ik toen gebruikt heb, maar er is witte stof bij gekomen. Toen ik de blokken klaar had, was ik toch niet tevreden. Het was wel mooi, maar ik was bang dat ik de quilt vlug zat zou worden. Het stapeltje blokken heeft een tijdje opgestapeld gelegen en op een zekere dag, toen ik het weer eens ter hand nam, heb ik een beslissing genomen. De snijmat gepakt, liniaal en snijmes. De blokken heb ik een beetje uit het lood horizontaal doorgesneden, de kleuren gemixt en aan elkaar genaaid, daarna heb ik hetzelfde nog een keer vertikaal gedaan. Ik heb wel uitgekeken of ik geen 2 dezelfde kleuren aan elkaar naaide. Wat er toen ontstond was helemaal te gek, vandaar dat het de naam DE KLUTS KWIJT heeft mee gekregen. De top was ik al een tijdje kwijt, gezocht maar niet gevonden. Mijn Oma vertelde altijd dat je niet moet gaan zoeken, eens loop je er zo tegen aan. Dat ‘eens’ was eergisteren, onderin een bak met textiele rommel lag het onderop.

Nu is dit het resultaat. Er moet nog een rand omheen en die wil ik op dezelfde manier gaan maken, alleen de witte stof laat ik eruit. Het zijn nu net de ringen om de zon of maan.
Er zijn wat vragen gesteld gisteren in de reacties, Tineke vroeg wanneer we de koffers gaan pakken, straks is het antwoord. Eerst nog de laatste was draaien, drogen en strijken en dan gaan we één voor één met de koffer naar de kledingkast en van de kast verdwijnt dan kleding naar de koffer. Wij zijn mensen die niet de hele kast in de koffer proberen te proppen, wat we vergeten zijn kan elders ook nog worden gekocht. Donderdag ochtend rond 9.30 uur wordt de bus gestart en zijn we weg. Liesbeth Wessels had meer vragen, de eerste was waarom ik de Hobbs was voor gebruik? Dat doe ik omdat Hobbs nog krimpt in de was, nu is het niet echt mijn bedoeling om quilts te wassen, maar is het echt nodig dan is er minder kans op krimp. Ik hou niet van die zogenaamde oude look die quilts nog weleens expres krijgen door te wassen. Bij gebruiks quilts was ik de Hobbs op 60 graden. Ook vraagt ze wat ik bedoel met de blokken doorduwen, ik denk dat dat een typefout is, want er staat doorvouwen. Dit is een beetje lastig uit te leggen, maar het blok met de gedraaide vierkant is de basis voor de gevouwen ster. Door de punten van de gedraaide vierkant naar het midden te vouwen ontstaat de ster. Als we afspreken om jou het appliqueren voor te doen, zal ik je laten zien hoe de ster ontstaat, Liesbeth.

Dit zijn de opgestreken mallen voor de nieuwe blokken van de Tulip tiles, zij gaan mee naar Italië. Ik heb nu meer ruimte in mijn koffer, want eerst waren we van plan één koffer te vullen met kleding van ons beiden, omdat Henk moeilijk een koffer kan trekken ( koffers met wielen) en de rolstoel zou ook meegaan. Ik wilde dat hij de reisorganisatie zou bellen om het meenemen van de rolstoel aan te kondigen. Ik zag ons al staan bij de bus en dan te horen krijgen dat een rolstoel eerst aangekondigd moet worden. Of nog erger, dat invaliden maar een invalidenreis moeten boeken. Dus hier hebben we beide even over gesproken en Henk besloot de rolstoel maar niet mee te nemen. Nu kan ik onze koffers wel achter me aan trekken. En anders zet ik toch een hulploos gezicht als er een leuke Italiaan in de buurt is. Ik heb overwogen nog te publiceren in de tijd dat we weg zijn, maar dat doe ik toch maar niet. Ik kan de berichten al wel in voorraad zetten, zeg maar, en automatisch publiceren, maar ik heb nu al genoeg te doen voor we weg zijn en dan komt dat er ook nog bij. Dus jullie moeten even zonder me doen, morgen komt er nog een bericht, de volgende zal dan op 4 juli verschijnen met vakantie belevenissen. Liesbeth reageerd weleens dat ik alweer vroeg was, maar ik schrijf mijn berichten van te voren en stel dan in dat ze de volgende morgen om 5.00 uur automatisch geplaatst worden. Dat scheelt de wekker zetten, alhoewel als de wekker niet af hoeft te lopen, dan ben ik tussen 5.15 uur en 5.30 uur wakker. Ik zie het personeel van de kroegen altijd naar huis gaan, voor mij begint dan de dag.

oh, wat was dit lekker.

Ja, dit was lekker, want ik had het eigenlijk niet verwacht, maar ik wilde zo graag. Ik heb machinaal rond de sterren genaaid. Zoals ik handmatig met

een draadje garen had uitgetest, heb ik met de machine gedaan. De sterren zijn nu mooi omhoog gekomen, maar de gedraaide blokken laat ik zo, anders ga ik ze verpesten. Het garen van Aurifil heet Auriroyal kleur c522, ik ving wat op dat mensen dit een mooie kleur vonden. Voor de achterkant heb ik King Tut garen in de spoel gedaan, kleur 934. Als vulling voor de quilt heb ik Hobbs 20/80 gebruikt, ik hou niet van dik fiberfill, dit Hobbs vind ik perfect voor quilts. De Hobbs die ik laatst heb gekocht moet ik nog in de wasmachine doen, die draai ik dan op het wolwas programma, met een wolwas middel. Na de wasmachine gaat het in de droger, die heeft ook een wolprogramma. Hierna kan ik de Hobbs gewoon gebruiken, meestal gaan de quilts die ik maak niet meer in de wasmachine, is dat wel nodig dan gaan ze ook op het wolprogramma.

Ik vind deze sterren erg leuk en speels en het is goed geweest om de hoekjes vast te zetten met een klein draadje. Ik had het er gisteren over dat deze quilt niet mee ging op vakantie en dat blijft ook zo, maar wat gaat er wel mee? Op de 18e van de maand publiceert Reeze van Morning Glory Designs het nieuwe patroon van de Tulip Tiles BOM. Eindelijk gisteren publiceerde ze pas, dus ik moet nog even wat voorbereiden en dan kan ik appliqueren in Italië. Weer een probleem opgelost!! Ik heb zitten denken waar ik dit vouwpatroon heb gevonden, maar ik ben het spoor helemaal bijster. Het is wel zo dat als je het patroontje van de gedraaide blokken door vouwd, je dan de sterren krijgt.

Hiernaast de 25 blokken, die nu een reliëf laten zien. Ik had net al verteld dat ik voor de achterkant het garen van King Tut had gebruikt, dit garen komt mooi uit bij de stof. Je kan wel denken het is de achterkant en daar gebruik je goedkoop garen voor, maar ik vind dat de achterkant van je quilt ook belangrijk is. Kijk maar eens op tentoonstellingen, dan ben je benieuwd hoe de achterkant van de quilt eruit ziet. Daarom ben ik blij met de engeltjes op tentoonstellingen. Zelf heb ik ook een keer geëngeld bij de Algemene Tentoonstelling van het Quiltersgilde, toen de AT in Arnhem was, volgens mij was dat in 2008.

De foto is een beetje wazig, niet goed opgelet toen ik de foto maakte, maar binnenkort maak ik dat wel goed. Nadat ik klaar was met naaien, heb ik wat stoffen in een bak gegooid onder het mom, dat ik dat wel uitzoek en opruim na 3 juli. Nu loop ik al een tijd te zoeken naar een top waar nog een rand omheen moet, sorry, ook in felle kleuren en laat ik die nu vinden. Binnenkort word die gepubliceerd.