Huwelijksquilt.

Op 22 September a.s. zijn wij al weer 3 jaar getrouwd! Ik wilde een herinneringsquilt daarvoor maken, eerst heb ik de stof gekocht, daarna begon het plannen hoe die quilt eruit moest komen zien. Ik heb daarvoor een ster gebruikt

, die ik in elkaar kon leggen zodat de punten van de sterren elkaar raakten, dit om verbondenheid te symboliseren. Voor ons huwelijk had ik alles voorbereid, de kleine driehoeken waren gesneden in diverse kleuren. Het midden van de ster is een vierkant, ik heb er een kader voor gemaakt met schuur papier eronder, omdat het mijn plan was om onze gasten hier hun naam of handtekening op te zetten. Dat is prima gelukt. Toen wij de volgende dag op huwelijksreis gingen naar Vlieland is het hele pakket mee gegaan om alvast een begin te maken met de top. Er zijn altijd wel momenten te vinden om er een uurtje aan te werken en het is ook ontspannen werk. Onze sterren zijn in het midden van de quilt geplaatst zodat onze gasten om ons heen konden staan. Een bruidspaar, in ons geval heb ik liever het woord bruidegomspaar, is altijd het middelpunt.

De sterren met Henk en mijn naam is met de hand gequilt, maar aan de rest ben ik nog niet toe gekomen. Ik laat deze huwelijksquilt nu ook expres zien om mezelf eraan te herinneren dat deze quilt nog een keer onder de naaimachine moet komen, maar of dat voor September gaat lukken is de vraag.

Op verzoek.

Laatst met de tentoonstelling op de Cannenburgh in Vaassen kreeg ik het verzoek om één quilt nog eens te laten zien vergezeld van het verhaal over deze quilt, daar wil ik graag aan voldoen. Deze quilt is ontstaan na een cursus in Groningen bij anni van Cordi atelier, een winkel die leuke cursussen organiseerd en tegenwoordig steeds meer art-onderwerpen. Die keer was het een cursus over het printen van foto’s op stof en dit verwerken tot een quilt, niet een randje om de foto en klaar, maar er echt wat mee doen. De cursus werd gegeven door Hetty Prins.

Ik heb een foto van een bos in herfsttooi genomen en op stof geprint, 3 keer. Eén foto heb ik horizontaal door gesneden en 1 foto vertikaal, daarbij heb ik reeks van Fibonacci gebruikt. Dat is een reeks die in de natuur voorkomt. De reeks is als volgt 0+1=1, 1+1=2, 1+2=3, 2+3=5, 3+5+8, 5+8=13 enz. Om de reeks te kunnen gebruiken moet je de reeks even onder elkaar op papier zetten, dan zie je wel hoe de reeks doorgaat, je gebruikt het cijfer voor de = en telt daarbij het getal na de + op, zo ga je verder. Bij deze foto’s ben ik eerst begonnen met een strook van 1 cm, daarna een strook van 2 cm, daarna een strook van 3 cm, 5 cm, 8 cm, 13 cm. Tussen de stroken stof met foto heb ik een andere stof gebruikt met de afmeting vanaf de andere kant van de reeks. Dus de smalle stroken kregen een bredere strook van de andere stof. Ik hoop dat het een beetje te begrijpen is, klik anders even op de foto voor een vergroting. De derde foto heb ik in zijn geheel tussen de andere gebruikt. De quilt heet Herfstbos, je moet er nu nog niet aan denken zo aan het begin van de zomer, maar we ontkomen er niet aan over een maand of 4 zitten we er weer midden in. Een raar detail aan deze quilt is het raam, wat ik er in heb gezet, omdat je je dan weer lekker achter het raam kunt nestelen en genieten van de schitterende kleuren van bloem en blad.

Ik ga op vakantie en neem mee?

Dat is altijd de vraag, dan heb ik het niet over kleding en toiletspullen, maar iets om mezelf mee te vermaken.

Ik heb weer droppen getekend en uitgeknipt voor deze top, die nu nog uit 2 stukken bestaat, dus is het ook wel slim om van 2 stukken één geheel te maken. De geknipte en getekende droppen kunnen samengesteld worden tot 3 grote hexagons. Verder ben ik maar niet gegaan, omdat ik nog niet weet op welke plaats de hexagons gaan komen, dan heb ik ook weer grote driehoeken nodig en dat is voor later zorg. Ik hoop dat er een klein lampje is boven het bureau, dan kan ik ‘s ochtends vroeg al wat gaan doen terwijl Henk nog ligt te knorren. Meestal merkt hij niets van mijn ochtendvroeg activiteiten. Verder ligt er nog een schetsboek klaar met een HB en B potlood en de puntenslijper heb ik ook maar ingepakt. Ik wil nooit te veel meenemen, want je moet het ook allemaal mee slepen. Voor andere momenten heb ik een boek en woordenboek bij me

. 2 Jaar geleden heb ik ook een boek meegenomen om te vertalen, dat is me best bevallen. Het scheelt dat je thuis weg bent, je wordt niet aangetrokken door naaimachine of andere dingen, dus je kunt rustig gaan zitten met een boek. Ik heb het probleem dat mijn engels zeer slecht is, alhoewel engelstaligen zeggen dat dat wel mee valt, ach ze willen zo graag aardig zijn! Wanneer ik dit doorlees en over 3 maanden weer, dan kan ik weer overnieuw beginnen. Daarom is het wel handig om de tekst op papier te hebben staan. Als ik weer thuis ben dan kan ik het vertaalde weer verwerken met een tekstverwerkings programma. Morgen ochtend is het vroeg dag, we moeten om 9.30 uur in Beek aanwezig zijn, de koffers hebben een label met een nummer, personeel zet de koffers dan vast bij de bussen met hetzelfde nummer, we drinken nog even een kop koffie en de reis kan beginnen. Lunch en diner zullen we onderweg gebruiken en na het diner komen we bij het Hotel aan. Ik heb de afgelopen dagen al veel foto’s van de omgeving zitten bekijken via het www en verheug me op de bergen. A.s. dinsdag zullen we volgens schema de Zugspitze bezoeken, als je wilt weten hoe de omgeving eruit ziet kijk dan even op http://www.zugspitze.de/de/aktuell/wetter/panoramakameras.htm, als de wolken er even niet zijn dan heb je soms goed uitzicht. Ik ben hier al een keer geweest, toen was het warm weer, in korte broek en t-shirt stond ik toen in de eeuwige sneeuw. Dat had ik toen nog niet ervaren en was verwonderd. Henk was toen ziek en was in bed gebleven, ik hoop dat we nu met ons tweeën kunnen zijn. Maar of de lucht zo blauw is als de achtergrond van mijn blog is de vraag.

Machinaal quilten.

In deze serie tijdens onze vakantie herhaal ik geen berichten van weleer, maar ik breng quilts uit mijn voorraad weer even naar het heden. Wel wil ik daarbij vertellen over de technieken die ik daarbij heb gebruikt om het tot een quilt te maken. Ik bewerk mijn quilts nog weleens van intensief quiltwerk, sommige technieken ben ik al eens tegengekomen in boeken of bladen andere zijn onder mijn handen ontstaan terwijl ik bezig was. Misschien bestaan ze al lang, mij hebben ze veel plezier bezorgd toen ik er mee bezig was.

Hier heb ik de brede rand onderverdeeld in een raster om te weten waar ik met de naald van de naaimachine uit kwam. Rechts kan je een raster zien waar ik in het ene vierkant horizontale lijnen heb gemaakt met het transport van de machine naar beneden, zodat je met de vrije hand de quilt onder de naald doorhaalt. Kom je aan aan de onderkant van het vierkant dan ga je eronder verder in verticale lijnen. Dit is een zeer intensief werk, want je moet weten waar je uitkomt en waar je bij het volgende vierkant moet beginnen om de rand in één keer machinaal te kunnen doorquilten. Door af te wisselen in horizontaal en verticaal maakt het niet uit of je een oneven aantal vierkantjes hebt of een even aantal. Bij het patroon met de driehoeken verdeel je de vierkantjes in driehoeken. Ik heb gemerkt dat je het beste eerst een patroon moet maken op papier zodat je weet wat je moet doen. Daar waar je intensief hebt gequilt is de stof dieper komen te liggen, dan waar je niet hebt gequilt, dat is logisch, maar het verschil in diepte en hoogte zorgt voor een leuk patroon. Je zou op deze manier het grondpatroon voor traditionele blokken kunnen gebruiken. Als je hier iets mee gaat doen laat me dan de resultaten eens zien! Mocht dit je inspireren, veel succes!

Tot mijn schrik zag ik vanmorgen dat de foto helemaal niet helder is, daarom nog maar even vlug de quilt te voorschijn gehaald en een foto gemaakt.

Zo, dat is een heel stuk beter! Eigenlijk was het de bedoeling dat dit bericht geplaatst werd als ik op vakantie was, maar eigenlijk is het toch maar goed dat het fout is gegaan, nu kan ik de foto nog bij dit bericht plaatsen. Ik had me voor genomen om de laptop mee te nemen en dan af en toe een bericht te plaatsen, maar het hotel schijnt geen internet te hebben, jammer, maar verhalen komen wel als ik weer thuis ben. Tijdens mijn afwezigheid heb ik nog wel een paar berichten voorbereid, ik hoef niet helemaal gemist te worden.

Vakantievoorbereidingen.

Nog een paar dagen en we zijn op vakantie, Henk heeft vandaag zijn laatste werkdag. Als hij om 4 uur klaar is, dan zal hij wel zeggen dat het vakantie is, maar voor mij wordt het pas vakantie als ik de voordeur achter me dicht trek en met 2 koffers de lift in ga. Dat is niet erg! Zondag pakken we de koffers in, dan moeten alle kleding schoon in de kasten hangen, zodat we het zo kunnen pakken. Er zijn altijd van die dingen die je moet voorbereiden, is er genoeg tandpasta, moet er nog paracetamol gekocht worden. Ik neem het elk jaar mee, je kunt nooit weten, ik heb het zelf meestal niet nodig, maar er is altijd wel iemand in de omgeving die ze kan gebruiken. Ook mijn quiltwerk ben ik langzaam uit het zicht aan het leggen, zo ook de Amaryllis, ik kom er op dit moment niet verder mee.

Het is een open Amaryllis met aan de rechterkant een andere bloem die aan het opengaan is. Daar moet naar mijn mening nog iets aan gedaan worden om meer diepte te creëren tussen de twee bloemen, alleen HOE! Als iemand een oplossing weet hoor ik dat graag! Ik leg deze quilt maar even weg, misschien heb ik na de vakantie met een leeg hoofd meer ideeën. Dat is het voordeel van vakanties, je kunt je even helemaal leeg maken en daarna er weer met frisse moed tegenaan gaan. Afgelopen week wisselde ik van spijkerbroek, degene die ik aantrok had ik gerepareerd een tijdje terug. Meestal slijten ze bij mij op de knieën, ik zit nog weleens op mijn knieën en dan komt de slijtage vanzelf. Ik had het gerepareerd met een stukje spijkerstof aan de achterkant en met de naaimachine, leuk garen en een leuke steek is zo’n plek al gelijk een stuk vrolijker. Nu was er een scheur ontstaan net naast de gerepareerde plek, de broek gooi ik nog niet weg, die kan altijd nog aan als ik met verf aan het knoeien ben! Dus de stad in voor een nieuwe, dat is tegenwoordig nog weleens een probleem, ik val in een wat grotere maat en die jongetjes van tegenwoordig die dragen hun broek net boven hun knieën, de broeken hoeven daardoor niet zo groot te zijn. Het is me gelukt alleen de lengtemaat die ik nodig heb was er niet, wel een maatje groter. De verkopers bieden altijd aan om de broek in te laten korten, meestal is het gratis, maar je bent je broek wel een week kwijt. Ik antwoord dan dat ik dat zelf wel kan, meestal gevolgd door een raar gezicht van hen, maar het is een klusje van niks.

Ik vouw de broekspijpen zo’n 4 cm naar binnen, speld het en dan op zoek naar leuk garen zowel voor de bovenkant als ook de binnenkant. Bij de vorige broek heeft mijn buurvrouw geholpen om de pijpen af te spelden, de inslag was zo’n 4 cm, nu hoeft ze niet meer te helpen met afspelden. Zo zie je maar weer: Een moderne vent kan meer dan iedereen denkt!

Slide-show mode-biënale.

Gisteren liet ik vier foto’s zien van de mode-biënale, maar ik besefte dat jullie er wel meer willen zien, daarom vandaag een slide-show van de foto’s. Het begint met 2 kale foto’s van de ruimte buiten de expositie zalen, die ruimte is zo kaal omdat dit gedeelte van het Akzo-nobel terrein leeg staat, die gebouwen aan het eind van het plein staan ook leeg, daar zou ik best een deeltje van willen gebruiken om te verven en andere zaken. Het gras groeit tussen de tegels, na de droogte geeft dat een mooie zweem over de tegels heen. Gisteren ben ik nog naar de tentoonstelling geweest in het MMKA (Museum voor Moderne Kunst Arnhem), te vinden op de Utrechtseweg in Arnhem, een lief niet al te groot museum. Ik heb daar geen foto’s gemaakt, maar wel veel leuke dingen gezien. Klik op de slide-show, dan kom je in mijn Picasa album, daar kan je er voor kiezen de foto's groter te bekijken.

Mode-biënale Arnhem 2011.

Het was een paar dagen rustig op mijn blog, niets noemenswaardigs te vertellen. Volgende week zijn we op vakantie en dit was dus de laatste week dat ik een bezoek aan de mode-biënale kon brengen, gisteren was daar de uitgelezen dag daarvoor.

4 Jaar geleden was het festijn in een oude steenfabriek aan de overkant van de Rijn. Vanaf het Museum voor Moderne Kunst kon je met een grote trap naar de oever van de Rijn afdalen, waar je met een bootje overgezet werd naar de oude steenfabriek. 2 Jaar geleden was de tentoonstelling in de Eusebiuskerk en het plein voor de kerk. Dit keer is het in oude gebouwen van AKZO-NOBEL, een prima plek voor dit soort tentoonstellingen, zeker ook omdat er ook plaats gecreëerd kan worden voor modeshows. In diverse hallen staan de presentaties opgesteld, met muziek op de achtergrond die je het verhaal van AMBER, het thema van deze biënale, in trekken.

 
De stoffen trokken natuurlijk mijn aandacht, hiernaast is een verzameling te zien, het leek of de verschillende stoffen aan elkaar gepuncht waren, er zijn overgangen te zien. Ik heb expres de namen van de ontwerpers ook laten zien, dus je kunt op namen goochelen om meer van de ontwerper te weten te komen. Ere wie ere toekomt, wij staan er ook op dat onze naam op of bij een quilt komt te hangen bij tentoonstellingen. Er zijn echt hele leuke creaties te zien. Erg leuk vond ik de presentatie van kleding tussen 2 plexiglas platen, wat voor een apart effect zorgt, er komen ook kreukels in de stoffen. Deze creaties waren gemaakt van stof die geroest was, de ene meer dan de andere. De ontwerpen zijn van Patrik Ervell, in de brochure wordt zijn werk omschreven als  klassiek, maar uitgevoerd in experimentele stoffen en werkmans-materialen.

 
Door de stof van deze creatie is metaaldraad verwerkt wat is bewerkt zodat het ging roesten. De kreukels zijn hier ook duidelijk te zien. Ook was er een jas van Patrik’s hand die helemaal bezet was met witte knoopjes. De tentoonstelling van de mode-biënale is te vinden op Velperweg 76 in Arnhem, met diverse bussen is het Akzo terrein te bereiken. Opstappen is het beste op het Willemsplein, er staan grote zwarte borden met AMBER in witte letters, deze borden geven de nummers van de bussen aan, de reis duurt hoogstens 10 minuten. Nog tot 3 Juli is de mode-biënale te bezoeken.
Aan de kassa krijg je een bandje om je pols, het zag er hetzelfde uit als het bandje van de tentoonstelling op de Cannenburgh, ik heb nog gevraagd van wat voor materiaal het bandje gemaakt was, kreeg als antwoord dat het gewoon papier was. Thuis gekomen

merkte ik dat het hetzelfde materiaal was. Van Liesbeth van Hulsteijn weet ik dat de bandjes van Tyvek zijn. Die bandjes bewaar ik tot een projekt waar ze goed bij te gebruiken zijn, tyvek kan versmolten worden. Nog maar even wat meer verzamelen dan, gisteren heb ik ook nog 3 plat gereden blikjes opgeraapt van straat, daar kan ik wel mee gaan stempelen of onder het zeefdrukraam leggen. Tegenwoordig kijk ik uit naar allerlei vreemde dingen, die gewoon op straat te vinden zijn.