Een lekker dagje.

Het begon gisteren met koffie op bed, wat wil je nog meer op zaterdag. Lekker wat lezen, radio aan, lekkere muziek en rustig aan aan de dag beginnen.
Ik heb een hele stapel quilttijdschriften naast het bed liggen. Het gebeurt me nog weleens dat ik iets nieuws tegen kom terwijl ik dat blad al wel 5 keer gezien heb, waar dat aan ligt weet ik niet. Ik ben gisterenmorgen weer eens in dit boek gedoken, een erg leuk en inspirerend boek, waar zoveel uit te

halen is. Ik ben nu aan het denken aan een transparant landschapje. Eerst moet er een idee op papier komen, de stof worden uitgezocht enz. enz. Heerlijk is het om zo de dag te beginnen. Als de koffie op is gaan we langzaam douchen en kan de dag beginnen. Als de stapel boeken en bladen gelezen is, begin ik gewoon weer overnieuw. Er zitten ook engels- en duitstalige boeken bij, nu heb ik geen talen knobbel en mijn engels is slecht, vind ik zelf. De dictionary ligt ook niet zo ver, ik kijk veel naar de plaatjes en de foto’s en mijn fotografisch geheugen helpt me vaak. Bij het duits heb ik meer problemen, maar als je langzaam leest kan je delen wel begrijpen. Na het ontbijt even de stad in geweest, Henk wilde iets kopen en dan ga ik mee om de het gekochtte thuis te brengen. Op weg naar huis nog even neerzakken op een terras voor een witbiertje, ja ik weet het was pas 11 uur, maar we hielden het bij 1 biertje. ‘s Middags naar de Tour de Frans gekeken. Ik heb blogs gelezen en ik ontdekte een leuke site, www.familiedekens.nl , deze dame heeft voor al haar familie quilts gemaakt, maar mijn aandacht werd getrokken door de quilt voor Jan, daar was een link naar een kunstenaar/wiskundige te vinden die mijn aandacht trok. Kijk even op www.gerardcaris.com . Henk was ‘s Ochtends een leuk restaurantje opgevallen, die er nog niet zolang is, de naam zorgde ervoor dat we via internet naar informatie gingen zoeken. Het restaurant heet Arneym, de naam die deze stad had in het jaar 893. Ik heb laatst ook gelezen dat Arnhem een verbastering is van Arendheem, ofwel huis van de arend. Ga je nu kijken naar www.arneym.nl dan vind je een lijst van monumenten die de stad rijk is, maar kijk je naar www.arneym.com dan kom je op de site van het leuke restaurantje. Het leuke is dat ze een

lijst hebben met kleine gerechtjes met kleine prijsjes, ik moet wel zeggen dat de lijst op internet niet meer klopt met de lijst in het restaurant. Het is de bedoeling dat je een aantal gerechtjes in vult op een soort bestellijst, wij zijn begonnen met 3 gerechtjes per persoon als voorgerecht en 4 gerechtjes p.p. als hoofdgerecht. Hiernaast een foto van één van mijn hoofdgerechtjes, polenta met pesto en mozarella. Het was allemaal heerlijk! Daarna zijn we nog doorgegaan met de desserts, Henk nam er 3 en ik, bescheiden als ik ben 2. Toen we afrekende viel de rekening reuze mee. Zo kan je nog eens uit eten. Ik hou wel van die nieuwe concepten en nu heb ik eens dingen kunnen eten die ik nog niet gegeten had. zoals coquilles, de sint Jacobsschelp, de polenta.  Morgen moet ik maar weer eens wat productiever worden.

Uitleg over de Quilt van Guido.

De foto’s heb ik gevonden en de documentatie ook. Die bewaar ik in showmappen in grote ordners. De quilt voor Guido vergde nogal wat voorbereidingen, ik wilde een leuke quilt die niet al te kinderlijk was, hij moet er namelijk z’n hele leven mee doen. Misschien krijgt hij er nog wel één, dat

zal de tijd leren! Ik ben  begonnen met een windroos, nadat ik die in elkaar had, moest ik hem overnieuw maken, want bij alle punten moeten de schaduwkanten wel allemaal aan dezelfde kant zitten. Dom van me, maar dit overkomt je maar één keer, de volgende keer kijk je wel uit. Daarna heb ik in stapels quiltbladen naar vliegtuigen zitten zoeken. Uit de diverse patronen moest toen een keuze gemaakt worden, wat niet eenvoudig was, want ik was niet tevreden met wat ik gevonden had. De patronen waren het net niet. Wat dan te doen? Zelf tekenen, nu was er wel een patroon met potentie, door lijnen door te trekken kwam het blok op de punt te staan en was ik wel tevreden met het patroon. Ik heb toen het patroon van het vliegtuig op millimeterpapier getekend en veelvuldig gekopieerd. Dit heb ik gedaan omdat ik ze dan als paperpiecing patroon kon gebruiken. Door het patroon onder de naaimachine te leggen kan je aan allebei de kanten het patroon herkennen. Doe er dan wel een oude naald in en gebruik geen garen, ook moet je de naaiafstand verkleinen. Dat zorgt ervoor dat het papier na afloop makkelijk is te scheuren. Als je dit doet moet je tussen door wel vaker de machine schoonmaken, want het huis komt vol met stof te zitten.

Dit is het blok wat ontstond na het doortrekken van wat lijnen, want ik vond de vleugels wel erg afgekort, een vliegtuig vliegt ook door zijn draagvermogen. De blokken zijn van punt tot tegenoverliggende punt 21,2 x 21,2 centimeter, in het vierkant is het dan 16,5 x 16,5 centimeter. Zo kun je ook de halve blokken berekenen, dat worden dus driehoeken. Ik heb de hele quilt uitgetekend, om zo te kunnen bepalen waar de vliegtuigblokken kwamen te liggen, welke kant ze op moesten vliegen en waar open ruimtes komen. Per rand heb ik de blokken aan elkaar gezet, uiteindelijk de vier zijkanten aan elkaar gezet. Toen dat klaar was heb ik de stof voor de achterkant op de vloer uitgelegd en met schilderstape vastgezet, daarna heb ik er Hobbs op uitgespreid. Toen was de rand met de vliegtuigen aan de beurt en daarna pas kon ik bepalen of het middenstuk groot genoeg was. Aan een paar zijkanten van het middenstuk  heb ik nog een randje luchtblauw gezet en de naadtoeslag omgestreken. Met spelden heb ik het middenstuk vast gezet en toen kon ik de quilt onder de naaimachine leggen om de 3 lagen met elkaar te verbinden. Dit is absoluut een winteractiviteit, want het wordt warm met de hele quilt op schoot. De vliegtuigen zijn in de ditch gequilt, verder niet. Dat is omdat de quilt dienst doet als sprei of deken, als je die intensief zou gaan

quilten dan geeft hij minder warmte, bij isolatie heb je stilstaande lucht nodig en dat gaat beter in grote ruimtes. Op de tekening hiernaast heb ik de richting van de vliegtuigen aangegeven met pijltjes. De stof die de lucht moet symboliseren is natuurlijk blauw en ik weet niet meer hoeveel meter ik gebruikt heb. De vliegtuigen zijn gemaakt van allerlei restanten die ik altijd heb en op kleur bewaar. Er zit van alles in, gestreept, effen, gebloemd, fel, truttig, echt van alles. Maar het geheel ziet er fris en vrolijk uit. Op de randen om de windroos heb ik de windrichtingen geappliqueerd met de machine. De gekleurde randen zijn ook in de ditch gequilt. Het losscheuren van de paperpiecingpatronen heeft enorm veel rommel gegeven, want er zitten 69 vliegtuigen in deze quilt, 17 effen blokken en het middenstuk is 60x60 centimeter. Ik heb ook niet bij gehouden wat deze quilt me aan stoffen en Hobbs heeft gekost, maar toen Guido hem kreeg voor zijn 4e verjaardag, afgelopen augustus, was hij erg blij. Eerst wist hij niet wat hij ermee moest, we hebben het toen op zijn bed gelegd en toen kwam er heel zachtjes ‘bedankt’ uit zijn mond. Later vertelde hij me dat het deken erg mooi was en lekker warm. Daar doe je het voor!!! Ik weet dat sommige van jullie ‘s ochtends beginnen met mijn blog, dus ik hoop dat de pot koffie

ondertussen helemaal leeg is, want dit was een behoorlijk verhaal. Ik moet zeggen dat dit een hoop tijd en stress heeft opgeleverd, maar het was ook erg leuk. Ik was hier al mee bezig in januari 2008, alle tekeningen zaten in een map en ik had al een paar meter van de blauwe stof gekocht in Utrecht bij Carol Cox op de Oudegracht 380, toen Henk het ziekenhuis in draaide en geopereerd moest worden. Ik had toen nergens tijd voor en in mijn hoofd was ook nergens anders ruimte voor. Toen ik weer een beetje met deze quilt verder wilde heb ik me rot gezocht naar de map met de tekeningen. Ik had een rode map in mijn gedachten, ik heb Maria van Carol Cox de hele winkel laten nazoeken, maar uiteindelijk had de map een andere kleur. Daarna kon ik de stof niet meer vinden, maar dat heb je in zo’n periode, ik ben blij dat die nu achter me ligt. En het heeft wel wat moois opgeleverd. Guido bouwt er nu tenten mee, als hij met zijn vriendjes speelt en ‘s nachts kan hij er lekker onder dromen!

Het is héérlijk koel.

Na de storm en de bijbehorende regen van woensdag, was het gisteren goed afgekoeld. Na eens goed in de weer te zijn geweest met de stofzuiger en

de boodschappen gedaan te hebben, heb ik niet veel gedaan. Hiernaast heb ik een foto geplaatst van Guido die van mij een quilt had gekregen voor over zijn bed. Net naast hem zie je de windroos die ik in het midden heb geplaatst met daar omheen vele vliegtuigen. Toen hij nog klein was, was hij helemaal gek van vliegtuigen, zijn oom vliegt bij de KLM, zijn opa ook, dus het zal wel in het bloed zitten. De enige stof die ik hiervoor gekocht heb is de blauwe, voor de vliegtuigen heb ik allemaal restjes gebruikt. Als dank kreeg ik deze foto gemaild, waarop hij met zijn vriendjes poseert. Toen was het al moeilijk om een foto van hem te maken, tegenwoordig lukt dat niet meer, geen geduld meer voor. In augustus wordt hij 5 jaar oud, het is een leuk knulletje die altijd wel een oplossing weet. Laatst zij hij tegen mij dat hij wilde komen logeren, maar dan moest ik eerst een kamer leeg ruimen en een bed voor hem kopen. We zullen zien. Aan de achterkant heb ik een wens voor hem, met de naaimachine, geschreven. Het komt er in het kort op neer dat hij zelf moet bepalen waar hij heen wil gaan en dat hij zijn eigen leven moet bepalen, ongeacht of iemand zich ermee bemoeit. Ik moet van deze quilt nog wel ergens een foto op een harde schijf hebben staan, maar op welke harde schijf? Woensdag kreeg ik via de mail een paar foto’s toegestuurd van Marjon Hoftijzer over de 9e etappe die dinsdag 13 Juli is verreden van Morzine naar Avoriaz. Heel leuk om zo’n verrassing te krijgen, één foto wil ik jullie niet onthouden, want wat komen er gekke dingen voorbij in de reclamekaravaan.
Ondertussen is er enige tijd verstreken, met het schrijven van dit bericht, dat ik de foto’s die ik zocht heb gevonden op een harde schijf, maar die foto’s zijn nog niet beschikbaar, dus die houden jullie van me tegoed. Maar de foto van Marjon die ik wilde plaatsen bij dit bericht staat nu eindelijk in mijn foto programma, dank aan mijn helpdesk Henk!!! Waarom is dit zo’n vervreemdende foto? 1. Het is een wielrenner op een auto, volgens mij is

dit verboden in de Tour. 2. Zijn billen zijn veel te bol, dit vindt ik lachwekkend. 3. De auto rijdt, maar ik denk niet dat de benen mee bewegen. 4. De verhouding is uit zijn verband getrokken, de auto is volgens mij een mini-cooper, de wielrenner is maxi. Je zou zoiets voorbij zien komen. Zou dit in de bergetappes ook onder de galerijen door rijden? Het lijkt me wel een keer leuk om de Tour in het echt te zien, maar dat wordt dan een groot deel van de dag wachten en als ze voorbij komen, dan is het zo voorbij. Of het peloton moet op 12 minuten achterstand rijden.

Langzaam gewerkt.

Het was gisteren weer een warme dag, dus ik heb rustig aan gedaan. Toch wil je wat doen, maar het moet niet te intensief zijn. Gelukkig had ik mijn

batikstoffen nog klaar liggen en uiteindelijk een keuze gemaakt. Dit is het geworden,alles is gesneden en  natuurlijk worden de verschillende stoffen gemengd tijdens de bee/workshop bij Ada op 2 Augustus. De voorbereidingen zijn nu bijna klaar, als het wat koeler is, klim ik achter de naaimachine om de randen even vast te zetten, nu zit het vast gespeld. Omdat er straks in de blokken gesneden moet worden lijken me die spelden niet zo handig. Alles is gesandwiched, daarom moet er even een garentje langs de randen.  Ik ben benieuwd hoe het geheel er straks uit komt te zien, maar de tijd zal het leren. Voor de achterkant heb ik een batikstof uitgezocht die ik eigenlijk minder mooi vond, maar toen ik klaar was met snijden vond ik het ineens leuk, omdat het patroon kapot gesneden was. Liesbeth Wessels reageerde gisteren met de vraag of deze batiks allemaal te koop waren op de markt in Arnhem? Het antwoord is kort maar krachtig, JA! Op de vrijdagmarkt, die tot 12.00 uur duurt, staan veel stoffenkramen, de laatste stoffenwinkel in de stad heeft net haar deuren gesloten. Ik denk door de markt, maar er is in de stad een goede mode-opleiding, die coutouriers als Viktor & Rolf hebben voortgebracht. En die studenten kom je tegen op de markt, dus de vraag is hoog. Ik moet wel zeggen dat bij de batikstof voor de achterkant  heel

moeilijk te beoordelen was, wat de bovenkant en onderkant van de stof was. Adertjes zwart die door de lichte delen lopen waren verschillend in zowel voor- als achterkant. Dus heb ik maar gewoon een keuze gemaakt. Door de warmte kon ik dit in alle rust doen. En nog net voor de donkere lucht steeds donkerder werd kon ik alles nog op de foto zetten. Toen de bui los barstte en het vreselijk begon te waaien moesten ze schuin aan de overkant, bij een grieks restaurant, hun terras meubilair overal vandaan halen, alles was weg gewaaid. Ook een parasol van een restaurant die nog maar een paar dagen geleden haar deuren opende was veranderd in een bundel schroot. Ik hoop dat het nu een stuk koeler is geworden, want dan kan ik weer was gaan doen, eerst maar eens stofzuigen, je kunt hier van de vloer eten, er ligt genoeg;-)

Voorbereidingen.

Voor een bee op 2 Augustus ben ik de voorbereidingen aan het treffen. We gaan dan naar Ada in Drenthe en onze naaimachines gaan mee, dus dat

wordt weer gezellig. De laatste keer dat we Ada zagen had ze een tas bij zich, die ze gemaakt had met een bepaalde techniek, die ik niet meer weet. Maar we waren allemaal weg van de blokjes die de tas rijk was. Nu is zo’n tas voor mij niets, of ik moet er weer één aan mijn moeder geven. Ik maak dus een quilt van de blokjes. Hiervoor wil ik de batiks gebruiken die ik van tijd tot tijd op de markt koop. Eén van de kramen verkoopt deze voor 6,95 euro per meter, als ik dan 1,5 meter koop, kost het me 10,40 euro. Ik krijg ze altijd voor 10 euro. Meestal gebruik ik deze voor de achterkant van een quilt. Dit heb ik al wel een keer verteld, denk ik. Maar nu kwamen ze allemaal eens uit de kast en omdat mijn DH, Henk, weer naar zijn werk was kon ik alles op de vloer kwijt. Ik leg ze dan naast elkaar neer en kijk er van tijd tot tijd naar, na een paar uur heb ik mijn keuze gemaakt, alhoewel er nog weleens één of twee van de afgevallen stoffen erbij gepakt worden. Ik ga nu uit van een quilt met 16 blokjes, 6 X 6 inch, later kunnen dat er altijd meer worden. Afgelopen nacht heb ik weer eens heerlijk geslapen, zonder dat ik oordoppen uit moest doen. Het einde van het wk geeft een aangename rust.

Omdat het vanmorgen lekker koel was, om 5.00 uur was het 17 graden Celsius, heb ik eerst de was maar weg gestreken. Dat ruimde lekker op en de deur naar het balkon aan de voorkant en de deur naar het achterbalkon staan tegen elkaar open om de boel eens lekker op te frissen. De slaapkamerdeur moet ik dan wel even stutten, maar daar heb ik sinds enige tijd een grote rol vlieseline voor, die ik gekocht heb nadat de stoffenwinkel uit de stad vertrok. Op deze rol zit zeker 50 meter!!!Dus als stut kan het goed werken. Komt er meer wind dan wappert dat vrolijk de gang in. Ik ben een fan van de Tour de France en zag in de etappe van gisteren ineens die lekkere kop van Karsten Kroon voorop rijden in het Peloton. Een paar maanden geleden is hij stevig gevallen en heeft diverse operaties moeten ondergaan om dat mooie koppie weer mooi te krijgen, ik moet zeggen dat de artsen een prima job hebben gedaan. Het mooie aan hem zijn die amandelvormige blauwe ogen. Dit heeft allemaal niets met quilten te maken, maar ik geniet ‘s middags, voor zover ik kan, van de etappe en doe er dan van alles omheen. Gistermiddag heb ik de blokken gesneden, terwijl er 2 man kletsen en ik hoef niets terug te zeggen. Alleen op het eind dan ga ik zitten, of het moet al eerder spannend worden. Zondag heb ik geprobeerd Robert Geesink naar

voren te schreeuwen, maar blijkbaar was dat niet hard genoeg. Ik zit ook weleens te blazen, wanneer ze vanachter gefilmd worden. Het helpt natuurlijk niets, maar dan heb je het gevoel dat je iets gedaan hebt. wat denken jullie, zou ik hieruit een keuze hebben kunnen maken? Als alles gesneden is dan pak ik 2 stofjes met hobbs ertussen en zet de randen dan even vast met de naaimachine. Bij Ada gaan we snijden en naaien en volgens mij moeten er ook nog allerlei losse lapjes erop genaaid worden als vierkantjes, rondjes en wat al dies meer zij. Ik zal ook mijn mooie garens maar mee nemen. Voordat het 2 Augustus is, is er eerst nog een onderhoudsbeurt van de naaimachine gepland. Mijn BSR-voetje gaat ook mee, want die moet met een computer worden bijgesteld. Laatst ging het hele stukken niet goed, maar dit hoort tot de normale onderhouds beurt, als je dit voetje niet gebruikt dan weet je ook niet of hij goed is afgesteld. Net als de lift in ons appartementencomplex gaat een computer onderdeel weleens kapot. Bij de lift is het waarschijnlijk het gevolg van de bliksem. Het grappige, of minder grappige, is dat de lift laatst is aangepast aan de normen van dit moment, er waren onderdelen die niet meer op voorraad te krijgen zijn, omdat ze niet meer gemaakt worden. Deze onderdelen waren  mechanisch en zeer degelijk, de norm van heden schrijft voor dat deze onderdelen nu computer gestuurd moeten zijn en die kunnen nu eenmaal niet tegen onweer. Ik ben benieuwd of we dit meer krijgen, maar voorlopig maar weer 2 trappen lopen met de boodschappen. Straks komt de monteur misschien, dan kunnen we weer op en neer.

lijntekeningen.

Gistermorgen wist ik nog niet wat de dag me zou brengen, ik ben eens gaan kijken wat ik nu ter hand kan nemen. Gevonden heb ik het, maar waar

zijn de mallen nu gebleven? Tot nu toe heb ik die nog niet gevonden, straks maar weer verder zoeken, wat het huis verliest zal het huis ook weer brengen, zei mijn oma zaliger altijd. Maar toen kwam er een reactie van Nienke , Zie Verfvirus,en de mails vlogen heen en weer. Nienke werd geïnspireerd door deze foto en heeft er een lijntekening van gemaakt, die ze mij mailde. Met Photoshop zijn deze te maken, ik heb aan Henk gevraagd of wij dat programma ook hadden, maar wij hebben Coral draw, dus daar moet ik maar eens mee gaan spelen, als dat van hem mag. Dat er leuke dingen kunnen gebeuren als je met foto’s aan de slag gaat staat wel vast. Het patroon van dit prieel is niet zo moeilijk te tekenen, je moet cirkels tekenen op diverse afstanden van elkaar en de graden op de cirkels afzetten. Deze lijnen verbinden en de hartjes ertussen tekenen. Dit is in het kort hoe je zo’n patroon kan tekenen. Je moet alleen goed in de gaten houden waar je de hartjes tekent, soms lopen ze gelijk, ze kunnen ook verspringend getekend worden. Die afwisseling zorgt voor een patroon als dit. Kijk maar eens goed naar de foto, dan zal je zien wat ik bedoel. Als ik me hier in verdiep, dan komen er zoveel ideeën los, dat ik niet weet waar het eind is. Maar ik ben niet verplicht om alle ideeën te gebruiken, dat scheelt weer.

Zo kan je de foto in zwart/wit gebruiken en daar kan je een print voor een stof van maken, of met smalle bandjes appliqueren over een andere top heen. Verzin maar wat, laat je maar inspireren. Het omgekeerde is ook mogelijk, een zwarte achtergrond en witte lijnen. De volgende foto laat dat zien. Zo heeft Nienke het ook gedaan met de foto van de ingekraste namen in de kale kaktus stammen. Die vind ik mooier dan de foto. Kijk eens naar deze twee foto’s, ze zijn van dezelfde oorsprong, maar ze zijn toch anders. Natuurlijk kun je dit ook met kleuren doen, maar zwart/wit geeft meer kontrast, om duidelijk te kunen kijken. Ik hoop dat mijn ogen altijd goed blijven, want wat moet je zonder. Misschien kan het Linda Roberts uit Australië dit inspireren, misschien reageerd ze wel, zij ontwerpt stoffen en werkt met diverse prints. Dus al met al ben ik gisteren met andere dingen bezig geweest dan ik gedacht had, ondertussen moest ik ook de balkondeur gaan sluiten, omdat de lucht donker begon te worden, ik was net op tijd, want daarna kwam het loodrecht naar beneden. Maar hier was het lang niet zo erg als elders in Nederland.

Sorry, dat ik er gisteren niet was.

Ik kon het even niet opbrengen om een bericht te plaatsen, ik had ook maar 1,5 tulp kunnen appliqueren. Het was hier te warm, ik kan daar niet tegen,

geef mij maar een graadje of 22. Het was hier eergisteren 36-37 graden Celsius. Heel veel drinken, hoofd en voeten koelen, rustig houden, dat is het enige wat ik gedaan heb. Ik was eergisteravond laat ook helemaal kapot en heb lekker geslapen. Gistermorgen begon beter en ik kon mijn naald door de stof krijgen, na elke tulp ga ik mijn handen met zeep wassen, dan zijn ze weer vet en zweetvrij en dan kan ik weer even. Bietje was bang dat ik echt gesmolten was, maar haar heb ik even via de mail gerust gesteld, nu kan ze bij de ontbijttafel mijn blog weer lezen. Het is ook wel weer een heerlijk idee dat je gemist wordt als je even een dagje overslaat. Terwijl ik dit schrijf moet de voetbalwedstrijd nog beginnen, als jullie dit lezen is de uitslag allang bekend, maar bij mij leeft het niet, heeft het nog nooit gedaan. Mijn tijd is net pas een week geleden begonnen, ik volg de Tour de France! Nu is dit deel van de Tulip Tiles klaar, dus het wordt wachten op deel 8, ik zal straks eens gaan kijken waar ik mee verder ga. Voor diegene die mijn vakantieverhalen en –foto’s missen, heb ik er nog één, die is ook gemaakt in de Hanbury tuin en is van een smeedijzeren prieel. Ik heb deze foto naar

boven toe genomen. Misschien inspireert deze foto iemand om een overall quiltontwerp te maken voor een quilt. Soms kom je leuke dingen tegen en moet je je afvragen hoe zo iets mooi op een foto uitkomt. De meeste van onze groep zullen het prieel wel op de foto gezet hebben, zoals ze het tegen kwamen, maar ook hierin heb ik een andere kijk op dingen. Gelukkig maar, we kunnen niet allemaal hetzelfde zijn, verschil moet er wezen. De andere mensen in onze groep zijn ook geen quilters. Langs dit prieel waren geen klimplanten gezet, op zich vraagt zo’n prieel daar wel om, maar dan zie je ook minder of helemaal niets van het smeedwerk. Ik kwam in dit park ook iets tegen, wat ik zonde vind, maar bij ons komt het voor bij bomen en dan vindt je het normaal. Wie heeft het niet gedaan, initialen van jezelf en je lief gekerfd in een boom in het bos, in dit park was dat gedaan in de hoge stammen van een gladde cactus. Het reliëf is wel weer mooi, daar is het twistpunt bij mezelf. Aan de ene kant is het zonde, maar aan de andere kant ook weer leuk en grappig.

Zou hier nog eens een onderdeel van een quilt uit ontstaan? Ik ga maar eens even zoeken wat ik straks ga doen, het is nog te warm om de was te strijken!