Weer gestart.

Ik moest ook wel, want de quilt die op de Algemene Tentoonstelling van het Quiltersgilde komt te hangen, moest worden ingeleverd op het inleveradres. Ik had van te voren even contact opgenomen en de situatie uitgelegd. Gelukkig was er wat extra ruimte en vandaag breng ik de quilt weg.

Er waren nog wat kleine dingetjes die ik nog moest doen, ten eerste de hoes met label. Als je op de foto klikt kun je de naam beter lezen. De naam onthul ik daarom vandaag, maar de foto van de gehele quilt komt pas op 9 September, de dag dat de tentoonstelling wordt geopend. De naam van de quilt is THE DRIFT – wat de scheur betekent. De lat lag al klaar in twee delen, in twee delen omdat de quilt in een andere richting opgerold wordt, door de fietsspaken is dat bepaald. Deze fietsspaken heb ik als baleinen in de bovenkant van de quilt genaaid, om de bovenkant van de quilt omhoog te houden.

Henk heeft er een foto van gemaakt, omdat ik de lat vastheb om uit te testen wat ik al een tijd geleden had bedacht, ik had het nog niet uit getest. Gelukkig maar dat mijn plannen goed uitpakken! Op de tentoonstelling heb ik nummer 48, uit ervaring weet ik dat de nummers door elkaar hangen, maar in het boekje is het makkelijk op te zoeken. Ik heb de energie dus weer gevonden om achter de naaimachine te kruipen.

Langzaam aan moet de draad weer opgepakt worden.

Eergisteren was de uitvaart van mijn vader, daarna keken we elkaar eens aan en constateerde dat nu de grote leegte zou komen en we allen de draad weer op moesten gaan pakken. We kijken terug op een moeilijke maar ‘goede’ tijd die we als familie hebben doorstaan. Met een lach en een traan hebben we elke hobbel genomen.

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de reactie op het bericht van het overlijden van mijn vader, het heeft mij goed gedaan om al de reacties te ontvangen. Over enige tijd zal ik het bericht uitprinten met de reacties eronder en bij mijn moeder in de map leggen waar alle herinneringen in gaan die haar aan deze tijd zal herinneren. We zijn blij met de wens van mijn moeder om mijn vader in zijn eigen bed op te baren, een vertrouwde omgeving waar je kon binnenlopen en wat kon zeggen of niet, wetend dat wat je zei niet meer gehoord zou worden. Gelukkig hebben we dat kunnen doen tot het moment dat afgesproken was dat mijn vader opgehaald zou worden. Ik heb het geluk uit een groot gezin te komen, 5 kinderen, er was altijd wel iemand die bij mijn moeder bleef slapen deze eerste dagen, dat hebben we gedaan tot en met de nacht na de begrafenis, de afgelopen nacht heeft ze alleen geslapen! Mijn moeder is erg sterk en dapper, maar we houden haar in de gaten, zelf realiseert ze zich heel goed dat ze alleen verder zal moeten. Rationeel is alles te beredeneren, maar emotioneel niet. Wij als kinderen hebben Pa zelf de kerk in en uit gedragen en naar zijn laatste rustplaats gebracht, het laatste gedeelte was zowel emotioneel als lichamelijk erg moeilijk. Waarom liggen de paden vol met een dikke laag grof grind? Binnenkort komt het eerste ‘normale’ bericht weer op dit blog te staan en dan zal het lijken of het leven weer gewoon doorgaat, maar achter de schermen is er altijd een traan die brand in mijn oog.  Mijn vader was er niet de man naar om zijn omgeving van schouderklopjes te voorzien, maar op zijn laatste dag in zijn leven was hij in het fruitmuseum in Kapelle, daar hingen ook quilts, hij sprak breed uit en toen een oude dame vroeg of hij ook quiltte, antwoordde hij, nee maar mijn zoon wel en ik ben trots op hem. Fijn om dat gehoord te hebben!!

Afscheid nemen doet pijn!

Donderdag morgen heel vroeg kreeg ik te horen dat mijn vader op zijn geliefde vakantie bestemming is overleden. Veel is er privé en deel ik niet op deze manier, maar ik wil jullie, mijn lezers, er wel deelgenoot van maken.

Met de familie zijn we bezig met mijn vaders laatste reis. Als kinderen zullen we hem naar zijn laatste rustplaats brengen. Gelukkig is hij thuis, waar hij woonde vanaf zijn 3e jaar, hij is 73 jaar geworden. Als familie ervaren we deze tijd nu al als uiterst kostbaar en regelen we van alles en ondersteunen we onze moeder. De eerste nacht ben ik bij haar blijven slapen, dit doen we ondertussen bij toerbeurt. Jullie zullen begrijpen dat ik momenteel met ander zaken bezig ben en geen tijd heb om op blogs te reageren.

Binnenkort ben ik er weer.

Afwerken.

Het was even rustig hier, maar niet bij mij. Maandag had ik een bee, dinsdag heb ik andere dingen gedaan en gisteren heb ik me voorbereid op de bee die ik vandaag heb. Op allebei de bee’s wordt traditioneel gewerkt en met de hand, daarom is het nog weleens nadenken wat ik kan voorbereiden zodat ik me ook bezig kan houden.

Ik ben ook bezig met de afwerking van de quilt die naar de Algemene Tentoonstelling gaat van het Quiltersgilde, binnenkort in Leiden. Ik had hiervoor al een ophangtunnel gemaakt en op de quilt vastgezet, tot ik erachter kwam dat de bovenkant van de quilt wel erg ging hangen, daarom ben ik laatst al bezig geweest om de ophangtunnel eraf te halen en fietsspaken op de achterkant te bevestigen. Daarvoor heb ik roestvrij staal spaken gekocht bij de fietsenmaker, die jongens keken wel raar toen ik zei dat ik ze niet voor mijn fiets nodig had. Vorige week ben ik een paar keer aan het zoeken geweest naar de ophangtunnel die van de quilt gekomen was, maar ik vond het niet. Te lang geleden en de vakantie zat ertussen. Dan maar een nieuwe maken, maandag ochtend vroeg was ik de stof aan het snijden, voor ik naar de bee toeging, kruip ik achter de naaimachine, ligt het voor mijn neus waar ik al die tijd naar heb gezocht.

Maandag heb ik dus mooi tijd gehad om de tunnel erop te zetten tijdens de bee, ook weer klaar! Maar nu was er nog een probleem zag ik maandag, de stukjes organza die ik op de quilt had vast gemaakt komen los te zitten, tenminste een aantal. Gisteren heb ik de quilt eens even uit gelegd om te kijken wat ik eraan kon doen, ik had al het idee om de plekken te gaan schilderen met Steward Gill verf, maar dat bleek helemaal niet nodig, de ondergrond is zo al mooi zat, misschien dat ik er toch nog een paar doe.

Op de onderste foto is een gedeelte te zien, waar alle organza is blijven zitten! De lat is al gekocht en in twee delen gezaagd, er komt een scharnier tussen, dat scheelt ruimte in de opbergzak, die ik trouwens nog moet maken, door de spaken kan de quilt maar op één manier worden opgerold, in de breedte, en dan zou de lat te lang worden. Als alles klaar is kan ik de quilt op het afleveradres gaan brengen en dan hangt hij in september in Leiden!! Daarom nog geen algehele foto en is de quilt nog naamloos. Morgen toon ik wat ik vandaag heb uitgevreten!!!!

Leermomenten.

Die heb ik voortdurend, ook gisteren weer. De afzonderlijke delen die dit quiltje vormgeven zijn vastgenaaid en daarna begon het quiltwerk. Ik wilde niet hetzelfde doen

als bij het quiltje met de koude kleuren. Daarom heb ik nu een aantal cirkels geaccentueerd, 2 met een spiraalvorm, de derde is gevuld met cirkeltjes. Daar lag het probleem, het eerste deel is anders dan de rest van de cirkel. In het eerste gedeelte ligt het garen op de stof en zijn niet de afzonderlijke steken te zien, later toen ik het spoeltje moest verwisselen schoot het me te binnen dat ik het garen door het oogje van de spoel moest halen, dan krijg je mooie steekjes. Onderaan heb ik organza over een cirkelvorm gelegd en het expres met paars garen vastgezet. Alhoewel het mooi kleurt met 2 stofjes die in het quiltje voorkomen. Nu moet er nog in de rand gewerkt worden, maar dat komt verderop in de week wel weer.

All together now!!!!!!!

Dit was het motto van de Canal Parade van de Gay Pride gisteren in Amsterdam. Een dag waarop ik trots ben op mijn identiteit, een soort feestdag! Dit is erg belangrijk voor DH en mij en verder nog vele anderen. Er zijn landen waar ik de doodstraf had gekregen, ik moet er niet aan denken. Maar deze titel boven dit bericht slaat ook op het werk dat ik verricht heb.

Eerst ben ik begonnen om de A3 print langs het randje uit te knippen, op de foto hiernaast ligt de print op de achtergrondstof die ik ervoor uitgekozen heb. Dat was nog niet zo makkelijk, want er mochten alleen maar warme kleuren in zitten, dus geen blauw of groen en ook geen wit, grijs of zwart. Maar ik heb er één gevonden die aan alle criteria voldeed. Ik heb deze manier verzonnen, omdat het een andere manier niet lukte, ik gebruikte het kopieerpapier van Burda, maar zag geen lijnen op de stof toen ik bezig was.

Daarna heb ik het middendeel verwijderd en ben begonnen de stukjes in de ontstane opening te leggen, wanneer het op de juiste plek lag, verwijderde ik het papier van de vliesofix aan de achterkant en streek het patroondeel vast. Op de foto hiernaast zie je de achtergrond stof beter dan op de eerste foto. De titel van dit bericht spreekt dan voor zich, want alle stukjes werden nu verenigd – All together now! Eigenlijk was het net potdekselen, maar toch waren er een paar kleine probleempjes, maar die zijn opgelost.

Langzaam ontstaat het ontwerp dan voor je ogen. Ik heb eerst de rand langzaam opgebouwd en later het middenstuk. Na afloop kon de papieren mal verwijderd worden. Nu moeten er nog puntjes worden verwijderd worden die onder andere stukjes vandaan gekomen zijn en kan alles vastgenaaid worden. Daarom laat ik het uiteindelijke resultaat morgen pas zien, dus nog even geduld!!

Heeeeeel rustig bezig geweest.

Omdat het gisteren erg benauwd was heb ik me rustig gehouden met het verwerken van de stofjes. Eerst moest het ontwerp op vliesofix worden gestreken, dat vond ik toch het fijnste, dat was op zich al een zweterig werkje. Op het balkon was het koeler, daar heb ik alle stofjes op maat geknipt en daarna kon ik de bolle vormen inknippen en omvouwen.

Dat kon ook heel rustig gebeuren, zo min mogelijk inspanning met dit weer. Daarna heb ik alles op zijn plek gelegd, maar bij het tekenen van de vliesofix had ik een foutje gemaakt, waardoor het ontwerp nu gespiegeld is. Dat zorgt wel voor problemen als je iets op zijn plek moet leggen, dan moet er nagedacht worden en dat met dit weer. Op de foto is het een rommeltje, maar dat komt goed, de foto heeft ook de kleuren wat vervaagd, maar ik kan je verzekeren er zitten mooie heldere kleuren in. Toen ik begon met het uitzoeken van de stofjes heb ik ze alleen gekozen op kleur, niet op de plaats waar ze terecht zouden komen. Nu het zo ligt zijn er wel stukjes waar een ander stofje voor gekozen moet worden, maar ik wilde eens zien of het zou lukken om intuïtief te werken en ik ben er niet ontevreden over. Nu moet het nog in elkaar gezet worden, hopelijk is het vandaag niet zo benauwd en is de temperatuur wat lager.