Zijdeverven.

Het verven van stoffen is voor mij altijd een spannende gebeurtenis, je weet nooit hoe het uit de verf komt. Bij de zijde is het niet anders, maar daar was ik nog meer benieuwd naar. Het emmertje stond in de badkamer, dus ik zag het niet, daarom heb ik het uit kunnen houden en heeft het 24 uur in de verfoplossing gestaan. Spannend was het toen ik de zijdelap ging uitspoelen, eenmaal uit het emmertje, zag ik de kleuren en was verrast.

Anders dan bij katoenen stoffen, kan je zijde niet in heet water zetten. Na het uitspoelen in koud water heb ik de lap een half uur in handwarm water gezet met een beetje fixatie er aan toegevoegd. Toen ik het na dat half uur weer in koud water uitspoelde kwam er nog iets kleur vanaf, maar al gauw werd dat minder. Dank zij de wind gisteren was de lap snel droog. Ik ben verbluft door de kleuren die erin zitten en kan deze lap goed gebruiken voor de quilt met de witte Amaryllis. Voor de ondergrond heb ik niet alles nodig, dus ik kan het mooiste stuk eruit halen. Ik heb nog 2 stukken zijde over, die ga ik de aankomende dagen ook maar eens in een verfbadje stoppen, wel met andere kleuren. Gisteren was er een reactie van Bietje met de vraag waarom je de zijde moet voorbewerken en waarmee dan. Bietje heeft natuurlijk al antwoord gehad, maar die wil ik jullie niet onthouden, uit eindelijk kunnen we van elkaar leren. Als je katoen gaat verven heb je soda-ash nodig, dat zet de plantaardige vezels van het katoen open. Dat werkt zo voor alle stoffen die van plantaardige herkomst zijn, zoals linnen, hennep enz. Zijde is van dierlijke herkomst, de zijderupsen maken cocons van ragfijne zijde draden, die cocons worden geoogst en de zijde draad wordt gewonnen. Van de zijde draden worden de zijdestoffen gemaakt. Soda-ash is een agressief goedje en zeer schadelijk voor de zijde, we gebruiken daar azijn voor. Na de lap een tijdje in een azijn/water oplossing van 200ml azijn op 1000ml water te zetten, wring ik voorzichtig de lap uit en heb ik het aan de wind gedroogd. Daarna is het in het verfbad gezet. Bij katoen is er verschil of je de lap droog in de verfstof stopt of dat de lap nog vochtig is. Bij vochtige lappen mengt de verf zich beter waardoor het uiteindelijke resultaat wat vloeiender lijnen geeft, bij droge lappen zijn verschillende kleuren verfstof wat scherper afgebakend.

Kleurrijk.

Ja, dat was het gisteren zeker! Eerst heb ik de zijde voor de achterkant van de Amaryllis in een emmertje met verf gezet. Dit was oude verf die opgelost in water in de kast stond, daar heb ik warm water bij gedaan, ik las ergens dat dat de verf weer een beetje kracht kon geven. Voor uit dan maar, gelijk proberen. Eerst heb ik er blauwe verf in gedaan, een paar uur later kwam ik nog rood tegen, met warm water aangelengd is dat er bovenop gegaan. Vandaag mag ik pas gaan kijken of dit resultaat heeft gehad.

Omdat ik de zijde nog moest voorbewerken heb ik het in een oplossing van azijn met water gezet. Nadat de zijde uit de emmer ging, heb ik deze oplossing maar in een melkpak gedaan, voor het geval ik binnenkort weer zijde ga voorbewerken. Mijn melkpak met Soda-ash / wateroplossing was zo goed als leeg, die gelijk ook maar bijgevuld. Nu ik toch bezig was heb ik flesjes gevuld met verfpoeder en 100 ml water, dan kan ik wel weer even vooruit. Deze hoeveelheid oplossing is beter dan dat je gelijk een liter klaar maakt, want dat krijg ik in een half jaar niet gebruikt. Voor de liefhebbers van verven en art-quilts heb ik gisteren nog 2 blogs toegevoegd aan mijn linkerrijtje, te weten: http://quiltloversnl.blogspot.com van Hieke, ze is de afgelopen week een volger geworden, gistermorgen kon ik dat pas zien, omdat Henk zich had gestort op het upgraden van mijn laptop. Ik vond het blog van Hieke zo leuk, dat ik die graag met jullie deel. Ook heb ik het blog van Lu Ann toegevoegd, http://luannkessi.blogspot.com, waar een leuke round robin is te vinden met verftechnieken. Aankomende 1 Juni is het weer tijd voor een update van de Round Robin 2011, waar ik aan mee doe. Ik heb het nieuwe blok al binnen, ik kreeg gelijk een idee, maar dat ebde vanzelf weg. Het is een uitdaging om aan de volgende halve rand te gaan werken, maar ik kom er wel uit. Leuk dat zo’n Round Robin je zo kan uitdagen! Ik hoop dat alle deelnemers dat ook zo ervaren. Langzaam aan zijn de problemen van Blogger opgelost, dus ik ben gisteren weer begonnen om reacties te plaatsen. Fijn dat dat weer kan, want is het communiceren met anderen niet erg leuk, de laatste week heb ik ervaren als éénrichting verkeer.

Cookies.

Henk is aan het werk geweest, hij heeft cookies weg gegooid van mijn laptop, nee niet die cookies die in de koektrommel zitten! Nu kan ik via Mozilla Firefox weer achter mijn blog komen, alhoewel ik niet meer kan zien wie mijn volgers zijn.

Gistermorgen ben ik met nog even aan het stoeien geweest met het punch apparaatje van Clover, ik wilde weten hoe de wolletjes, die ik zo nu en dan overal en nergens vandaan haal, kon gebruiken. Zelfs het lint kan gepunchd worden, van de harige garens had ik het wel verwacht. Er zijn weer mogelijkheden bij gekomen, wat hebben we toch plezier aan onze creatieve mogelijkheden. Na de gebruikelijke werkzaamheden van de vrijdag, wassen, boodschappen doen en strijken, moet ik altijd wat creatiefs doen, om mezelf te belonen voor het werk wat ik verzet heb. Daarom ben ik gestart met de eerste opzet voor de Amaryllis quilt. Ik heb mooie zijde liggen, die is gestreken en erachter heb ik vliesofix gestreken.

Toen heb ik de grote tekening erbij genomen, de lijnen nog wat extra aangezet met mijn potlood en toen freezer paper erop gelegd en de tekening op de freezer paper over genomen. Deze Freezer paper is op de voorkant van de zijde gestreken. Nu moet ik nadenken wat voor stof ik voor de voorgrond ga gebruiken. Ik heb nog meer zijde liggen, maar daar zit een rode zweem op, omdat ik dit heb gewassen. Toen het uit de wasmachine kwam zag ik die rode zweem, dom van me, want er zat een rode rand om de zijde lap, die eigenlijk als tafelkleed bedoeld was. Misschien hoef ik niets te doen aan die zijde, anders ga ik het verven.

Zou het lukken?

Weer zo’n titel die voor velerlij uitleg vatbaar is. Eerst bedoel ik eigenlijk het plaatsen van dit bericht, want er zijn weer problemen met Blogger. Het reageren op andere blogs wil mij niet lukken. Normaal gebruik ik de webbrowser Mozilla Firefox, maar als ik over stap naar Internet Explorer dan kan ik achter mijn blog komen, om het bericht te plaatsen, met firefox gaat dat niet lukken. Hopelijk worden de problemen opgelost, vrolijk wordt je er niet van, ik ben niet de enige heb ik wel gemerkt. De andere uitleg is van andere aard, afgelopen maandag heb ik een punch-apparaatje gekocht, die je met de hand moet bedienen.

Gistermorgen werd het pakje al bezorgd, dat was héél snel!  Ik heb er ook een setje grove viltnaalden bij gekocht, zodat ik dit eerst eens uit kan testen. Uit tijdgebrek ben ik maar even bezig geweest met restjes organza en restjes vilt van Vilterietje. Ik heb dit vilt tussen katoen en organza gepunchd, maar ook over de organza. Het is deze keer maar een kort bericht, volgende keer beter!

Ontdekken.

In het latijn heet het HOMO LUDENS, in het Nederlands is dat vertaald, de spelende mens. Spelen is zo leuk, want je ontdekt wat wel kan en wat niet, denk maar aan een peuter, die is ook steeds zijn/haar grenzen aan het ontdekken. Af en toe heb ik behoefte om een peuter te zijn, heerlijk is dat!

Het enige wat je hoeft te doen om te kunnen spelen is je afvragen of iets ook op stof is te lamineren. Eergisteren heb ik dat gedaan met het boekwerk wat ik thuis gestuurd krijg van het kledingmerk State of Art. Het boekwerk ziet er altijd gelikt uit, dit keer hebben ze geen glanzend papier gekozen. Ik vroeg me af of het lamineren ook met dit papier zou gaan. Gistermorgen heb ik de achterkant van de stof met een schuurpapiertje bewerkt en er daarna met een spons voldoende water op aangebracht om in het papier te trekken. Na een minuut of 5 was dat het geval, maar toen ik met mijn vingertoppen het papier eraf ging rubben, ging de te lamineren foto ook mee. Daarom ben ik gestopt toen ik tevreden was en is de lap gedroogd. Dankzij de reactie van gisteren van Joke, nog bedankt Joke, heb ik er met een kwast Acryl Wax over aangebracht. De foto’s zijn niet helder gelamineerd, maar de dromerige sfeer die er nu is vindt ik wel mooi. Gisteren heb ik ook een foto van het blog van Robbie, http://robbiespawprints.blogspot.com/, gehaald, met toestemming! De bloem van de Amaryllis is één van mijn favorieten, ik heb de foto uitgeprint op A4 formaat, daarna in zwart/wit gekopieerd, een lijnenpatroon overheen getekend en extra lijnen getekend.

Op deze manier is het goed te vergroten op een groter vel papier. Het is een raster van 3 x 3 cm, wat ik heb vergroot op een raster van 7 x 7 cm. Ik heb nog een grote lap mooie zijde liggen, die ik wil gebruiken voor deze Amaryllis, misschien een quilt voor volgend jaar op de OEQC in Veldhoven, het thema is Flora. Jullie zien, de speelfunkties bij mij zijn aanwezig!

Opnieuw.

De lap die ik op het bericht van zondag liet zien, moet ik als verloren beschouwen. Toen ik de foto maakte van de lap met de ogen, was de lap nog nat, na het drogen was er niets meer te zien. Daarom heb ik deze techniek opnieuw uitgeprobeerd, maar dan met de matte medium.

Ik heb de stukken uit tijdschriften en dergelijke in de matte medium gelegd, daar waar ik stukken had uitgeknipt, zoals de ogen van Wouter Hamel, heb ik op de open stukken gelegd, zodat delen daarvan ook zouden kunnen overblijven op de stof. Dat is goed gelukt. Nadat de knipsels op de medium waren gelegd, ben ik er met een roller overheen geweest om alles goed aan te drukken. Ik ga nog meer knipsels op deze lap leggen, dan kan ik er later stukken uitknippen, als ik die nodig heb! Rond de balletdanser zie je goed de tekstfragmenten van de losse stukken papier die op de open ruimtes zijn gelegd. Het is nog een puzzel welk papier wel goed werkt en welk papier niet, ik heb de indruk dat krantenpapier niet goed werkt. Ik zal van krantenfoto’s eerst maar eens een kleuren kopie draaien, voor ik het op de stof overdruk.

Op de foto hiernaast is de voorstelling niet goed meer te zien, nadat ik dit terug zag moest ik goed denken wat voor voorstelling het geweest was. Na enige tijd schoot het me toch weer te binnen, het was een berglandschap met sneeuw. Misschien kan ik dit stuk nog wel ergens in gebruiken!
Zondagmiddag hebben we in de bioscoop gezeten, laatst zijn we veranderd van omroeplidmaatschap, we zijn nu KRO-lid, daarom konden we gisteren naar de bioscoop waar een detective marathon van de omroep werd vertoont. De marathon werd ingeleid door John Nettles, de acteur die Mr. Barnaby speelt in Midsomer Murders. Hij was bezig met een tournee, zaterdag bij de marathon in Amsterdam en Rotterdam en zondag eerst in Arnhem daarna naar Eindhoven. John Nettles stopt met de serie, hij is nu 65, vindt niet dat het nog aannemelijk is als hij doorgaat tot zijn 80ste. Na dat John onder applaus de zaal verliet begon de aflevering met John’s opvolger, ik ga niet vertellen wie dat gaat worden. Na de aflevering zagen we nog een aflevering van Blue Murder en we sloten af met een aflevering van Silent Witness met Derek de Lint in een leuke rol. Ik heb genoten van deze middag. Zaterdagnacht aanstaande wordt er weer een detectivenacht uitgezonden op nederland 2. Deze nemen we altijd op, want daar gaan we niet voor opblijven! Voor de die hards is er ook nog de detectivemaand van 22 Juni t/m 23 Juli. Wat zal de harde schijf van de videorecorder daarna vol staan.

Sporen (2).

Vandaag de andere uitleg, zoals ik gisteren heb beloofd. Zaterdagmorgen ben ik naar de nieuwe doorgang geweest die van een gelijkvloerse kruising een ongelijkvloerse kruising maakt. Dit is nodig om de trein die van Utrecht af komt en naar Nijmegen gaat een onderdoorgang onder alle sporen te geven. Nu moeten de sporen die overgestoken worden 3 minuten stil gelegd worden, om geen ongelukken te krijgen. Het spoorgedeelte van het station is eigenlijk maar heel smal, dat komt door de hoogteverschillen die we in onze stad kennen.

Aan de noordkant van het station ligt het straatniveau al hoger en aan de zuidkant lager. Door de bebouwing is het niet mogelijk dit oppervlak te verbreden. Op zich kun je vanuit het station maar 3 kanten op, naar het oosten, naar het westen en naar het zuiden. Op de foto hiernaast zie je de baan die de trein straks neemt als hij vanuit Nijmegen richting het station rijdt, hij komt in een bak te rijden die langzaam gaat dalen en dan met een hele flauwe bocht onder de sporen door de doorgang duikt. Ik heb begrepen van de deskundigen van Pro-rail dat dit geen tunnel is. Het hele nieuwe gedeelte is 750 meter lang en bestaat uit 35 ‘moten’ van 21 meter lengte, de westelijke toerit west, foto boven, bestaat uit 12 moten, het gesloten deel uit 10 moten en de toerit oost uit 13 moten.

Aan de persoon die net de onderdoorgang in loopt kun je zien hoe hoog het is, nu wordt er volgende week ballastmateriaal in gestort, waarna het spoor eroverheen komt te liggen, daarna moet de bovenleiding nog geplaatst worden en dan kan de eerste trein er op 29 Augustus doorheen rijden. Dat dit heel veel werk is geweest is nu een beetje voor te stellen, ik zeg expres een beetje, er is voor de hele onderdoorgang 38.000 m3 grond weggehaald, dat is ongeveer 2200 vrachtwagens. Dat is bijna niet voor te stellen. Die vrachtwagens zijn via vaste routes de stad uit gereden, daar was een speciale omleidingsroute voor. Een deel van die vrachtwagens komen weer terug met ballastmateriaal, het blijft nog even onveilig rond dit gebied.

Aan het einde gloort licht, het einde van de onderdoorgang! Ik wilde dit toch met jullie delen, kom je over een tijdje met de trein naar Arnhem, dan weet je wat hier allemaal is verzet en dan heb ik het nog niet eens over het nieuwe stationsgebouw, dit gaat alleen maar over het emplacement met de sporen en de perrons. Wil je hier meer over weten, kijk dan in een verloren uurtje naar www.prorail.nl/sporeninarnhem.