Mysterie opgelost.

Het is gebruikelijk dat ik met iets begin en dat het voorlopig tijden lang te zien is op mijn blog, maar vandaag wordt het mysterie al opgelost, alhoewel het nog niet helemaal klaar is.

De bedoeling was een compositie, gemaakt van allerlei materiaal wat mij aangereikt werd in stof om te zetten. De oorspronkelijke compositie heb ik niet helemaal gevolgd, omdat ik dit geval de lijnen op deze manier beter anders verwerkt konden worden. Dit vind ik geen probleem, je moet niet alles klakkeloos kopieëren. Voor het middengedeelte heb ik een stuk stof genomen met een grote print, in de oorspronkelijke compositie had ik een stuk papier met een grote bloementros, die nogal prominent in beeld stond. Daar was niet mee te werken. Om er

wel mee te kunnen werken had ik het in L-vormen geknipt, op deze manier is de bloementros niet meer prominent aanwezig, maar speelt wel mee als vorm in de compositie. Met groene banen stof was er door de lijnen heen gevlochten. Toen ik dat met de stoffen uitvoering ging doen verdeelde dat de lijnenstructuur in 3 delen. Nu lopen de lijnen naar buiten toe, waardoor de beweging die de rood/witte stofbanen hebben ingezet, versterkt worden. Voor de ondergrond van het lijnenspel heb ik een zelf geverfde lap genomen, de lap is in dit bericht beschreven http://quiltaart.blogspot.com/2010/07/een-bewogen-dag.html. Voor de ondergrond van de quilt heb ik een oud quiltje genomen van jaren terug, een log-cabin met cornerstones. Het was een quiltje uit de begin tijd waar ik niet meer achter stond. Het is bewerkt met gesso, waardoor het oppervlak een stuk harder is geworden en ook grover van structuur. In dit geval was dat wel prettig, ik kon de verflap, waar het lijnenspel al op gestreken was, nu goed neerleggen zonder dat het op de ondergrond ging glijden tijdens het naaien. De gele lijnen gaan door buiten het middenstuk

van het quiltje en zijn aan de achterkant vastgestreken. De verflap is gescheurd voor ik het verfde, daarom zijn de randen van de stof niet recht, maar gerafeld, een prima detail om de lap over de ondergrond heen te spannen en horizontaal en verticaal door te quilten met het boventransport. Eigenlijk moet ik nog lijnen toevoegen, maar ik denk dat de quiltlijnen al genoeg zijn. Ik vond het moeilijk om van te voren te bepalen hoe dit eruit kwam te zien, angst om de ondergrond niet meer te zien, maar die angst is onnodig geweest. Ik ben tevreden over dit werk, wat de naam Lijnenspel # 1 zal krijgen, alles komt uit mijn voorraad, dus niets voor hoeven kopen. Er moet nog een compositie in stof worden omgezet, maar of dat hier gelijk achteraan komt weet ik nog niet.

Mysterie.

Het afgelopen weekend heb ik mijn hoofd gebroken over compositie die ik in stof uit wil voeren, welke stof ga ik gebruiken voor de compositie, welke stof voor de achtergrond,

wat gebruik ik als basis voor deze quilt in wording.




Toen de compositie vorm had gekregen drongen de volgende vragen zich op: hoe ga ik het doorquilten, met welk garen, klopt alles wel met wat ik in mijn hoofd heb en wat doe ik als het mis gaat?

Het rare is dat ik hier wel een bericht van maken wil, maar er eigenlijk weinig over kwijt wil, als het hier een paar dagen stil blijft, weten jullie dat er hard gewerkt wordt.

Daarom staat er Mysterie boven dit bericht!

Schatgraven!

Gistermorgen, ik was net onder de douche vandaan, ging de bel, wie zou dat nou kunnen zijn? Nadat ik de contact met beneden had gezocht via de intercom, wist ik het. “Een pakje via DHL” zei de man aan de andere kant van de lijn. Henk ging naar beneden

en kwam naar boven met een doos. Die doos was afkomstig van Conny, ik heb deze hele stapel GLAMOUR geruild tegen een boek, waar Conny ook erg blij mee was. Van ruilen is deze keer geen huilen gekomen. Er zit organza, zijde en veel synthetische stoffen met glimmertjes in, ik ben nog wel even zoet voor dit allemaal verwerkt is.

Tweeluik–vervolg.

Na het uitpuffen van de workshop van donderdag, kwam gisteren weer het leven van alledag. Eerst de wasmachine aanzetten, de droger vullen en de boodschappen doen. Weer thuis was de droger klaar en konden de overhemden gestreken worden en de rest opgevouwen worden. Na de lunch was er weer ruimte om achter de naaimachine te kruipen.

Afgelopen week was ik al aan het vlechten gegaan met diverse wolletjes, daarbij was al snel een combinatie van wolletjes ontstaan die ik op de twee delen van het tweeluik kon bevestigen. Voor het vastnaaien van de wolletjes gebruik ik voetje nummer 23, maar de vlecht kon niet door de opening van het voetje, dat wist ik van te voren, maar bij het vlechten ging het om het effect was de wolletjes zouden geven. Nu heb ik de drie wolletjes door de opening van het voetje gekregen en voor het opnaaien zijn de 3 wolletjes gedraaid, dat ging goed. Bij het linkerdeel, waar de blokken horizontaal geplaatst zijn, zijn de wolletjes in een verticale rechthoek opgenaaid. Bij het rechterdeel van het tweeluik, waar de blokken verticaal zijn geplaatst zijn de wolletjes in een horizontale rechthoek opgenaaid. Nu wil ik nog kijken of ik er nog kraaltjes bij op ga naaien, dat zal voor een glimmertje zorgen.

Ik hoop dat het op de foto een beetje te zien is, want door het weinige licht van gisteren moest ik wel flitsen.
Leuke reacties heb ik gisteren gekregen op het bericht van de workshop, naar aanleiding van de aankondiging zijn er tenminste een paar mensen geïnspireerd geraakt om de workshop te bezoeken, ze hebben er ook van genoten. Dit vind ik de kracht van het bloggen, het delen van informatie en kennis. Het laat je weer merken dat je van delen meer kunt maken!

Dag vol van kleur.

Gistermorgen stond ik voor 10.00 uur op de stoep van het MMKA, Museum voor Moderne Kunst Arnhem, voor de workshop ter gelegenheid van de tentoonstelling van Vlisco stoffen. De workshop werd gegeven door Mien Boerekamp.

Eerst kregen we een rondleiding over de tentoonstelling, er waren stukken uit het archief van Vlisco te zien, mooie ontwerpen. Daarna een koffie moment, in mijn geval met een heerlijk stuk appelgebak. Daarna gingen we naar boven naar het auditorium. Daar stak Mien gelijk van wal met het laten zien van haar eigen quilts en die van anderen die ze mee had genomen. Ook deelde ze patronen uit en per patroon een pakketje stof. Omdat het auditorium niet echt geschikt is om tafels kwijt te kunnen kwam er van zelf werken niet zoveel. We mochten eerst 5 stoffen uitzoeken die netjes gesneden en gevouwen klaar lag voor ons, later mochten we er nog twee pakken.

Doordat deze stoffen vol kleur zitten zijn ze altijd met elkaar te combineren, als je ze met andere stoffen wilt combineren gaat dat het best met effen gekleurde stoffen Mien vertelde ook dat het in het begin voor haar moeilijk was om door een mooie print heen te snijden, maar na de eerste keer merkte ze dat het de beste manier was om de stoffen te gebruiken. Op de bovenste foto toont Mien

P1040092.JPG

een quilt van Annie van de Rijt. Op de foto hieronder is te zien dat een compositie met al de stroken stof altijd een vrolijk beeld zal geven. Dank je wel Mien voor deze workshop! Je vertelde gisteren dat je mijn blog bezoekt, daarom bedank ik je vanaf deze plaats. Het is altijd leuk om iemand aan het woord te zien, die geniet van de stof en haar werk. Om 13.30 uur was de workshop afgelopen en had Mien nog even een adempauze voor de middag ploeg van nog eens 20 mensen het auditorium binnen zouden lopen. Eigenlijk was de workshop voor de middag gepland, maar door grote belangstelling was de morgen ingelast. Voor nog meer over deze workshop, kijk dan op het blog van Janneke, http://acastelle.blogspot.com en op het blog http://decreatieveduizendpoot.wordpress.com/.

Zou het nu al beginnen?

Afgelopen maandag meldde ik dat er dinsdag een quiltbee bij mij thuis was, alles stond klaar, het huis was schoon, maar er verscheen niemand. Eén telefoontje was genoeg om te weten te komen dat het gisteren was. Binnenkort overschrijd ik een grens in leeftijd, zou het nu dan beginnen? Het zal wel loslopen, gewoon een kwestie van verkeerd opschrijven in de agenda.

Voordeel van zo’n vergissing is wel dat je dan een hele dag voor je hebt zonder verantwoordelijkheden. Eerst de was maar gestreken die nog stond te wachten om verwerkt te worden. Dat gebeurt zelden! Daarna lag de hele middag voor me om samen met mijn tweede partner, mijn Bernie, de dag te besteden. Deel 1 van het tweeluik doorquilten stond op het programma, dit is aardig gelukt. Gistermorgen heb ik al heel vroeg het laatste stukje afgemaakt. Ik moet alleen de draadjes nog afknippen die over de horizontale strips lopen. Toen de bee-leden er waren heb ik me bezig gehouden met het natje en het droogje. Thea begon heel goed met het droogje, ze had een rol beschuit bij zich en blauwe muisjes om te vieren dat haar kleinzoon Twan op 4 Februari is geboren, we hebben ze gegeten op Twan’s gezondheid. Ondertussen ben ik bezig geweest met vlechten, want ik wil nog wat wolletjes kwijt op mijn tweeluik. De vraag is alleen

met welke wolletjes en kleuren er gevlochten moet worden. Er zijn nu twee varianten gevlochten, het zou best kunnen dat ze allebei op de 2 delen verwerkt gaan worden, de ene kleurcombinatie op het ene deel en de andere kleurcombinatie op de andere.
De volgende vraag die zich aandient is hoe zet ik de vlechten op de ondergrond vast, het kan met de hand en het kan machinaal. Eerst maar eens een vlecht op de twee manieren vastzetten op  een proeflap.

Verder!

Gisteren schreef ik nog dat ik vandaag het foute naaiwerk wel uit zou kunnen gaan halen, nee dus, dat is al gedaan. Tijdens het schaatsen in Rusland, gisteren op tv, heb ik dat zitten doen. Op de rechte stukken waren de steken vrij groot, dan gaat een tornmesje ( eindelijk het Nederlandse woord gevonden ) lekker snel. Ik torn aan de achterkant

, daar kan ik de steken het beste zien, om de paar steken haal ik de draad door, zodat ik later aan de voorkant alles los kan halen. In de bochten zijn de steekjes kleiner, daar blijft het garen in zitten. toen alles klaar was kon de quilttop uitgeklopt worden, zodat het kleine stukjes geel garen sneeuwde. Nog niet alles was uit de top, maar daar heb ik een oplossing voor. Kleine stukjes schilderstape plakken op de stof en er dan in één beweging aftrekken, lijkt op ontharen maar dan zonder was!
Ik moest gisteren weer eens even goed door het huis met stofdoek, stofzuiger en natte dweil, maar het is toch zonde om tijdens de lunch niets te zitten doen, dan alleen met je kaken heen en weer te gaan. Oplossing: lunch meenemen naar de naaimachine. Toen de boterhammen op waren was het stuk waar ik mee bezig was nog niet klaar, maar zolang mijn beker met karnemelk niet leeg is, zit ik eigenlijk nog te lunchen, niet waar!

Na gedane huishoudelijke zaken kon ik weer verder. Deel 1 is kleiner dan deel 2, dus sneller klaar en ik hoefde nu niet steeds spoelen met verschillende kleuren garen te wisselen en dito garenklossen, dat scheelde ook in de tijd. Op de bovenste foto kun je zien dat het linker gedeelte nu veel mooier is, veel strakker, maar nu ben ik ontevreden over de rechterkant, dus het tornmesje moet weer werken. In de beide delen heb ik het horizontale naaiwerk aan de buitenkanten zitten, dat wil zeggen in deel 1 ( links ) zit het aan de linkerkant en bij deel 2 aan de rechterkant. Het verticale naaiwerk komt bij deel 1 aan de rechterkant en bij deel 2 aan de linkerkant, deze kanten komen straks, op afstand, naast elkaar te hangen. Ik ben al begonnen aan het

verticale naaiwerk bij deel 2, maar dan wil ik ook rechte lijnen van boven naar beneden. De eerste naailijn heb ik netjes langs schilderstape gedaan, de volgende naailijn naai ik door naar de punt van het naaivoetje te kijken, wat ik over de eerste naailijn laat lopen. Ik weet in ieder geval wat ik vandaag kan gaan doen als de meisjes van de Bee Arnhem er zijn!