cathedral window.

Vandaag ben ik wat later met het plaatsen van een nieuw bericht. Meestal maak ik dat de avond voor de plaatsing. Gisteren had ik niet zoveel tijd en gisteravond was Paul de Leeuw weer terug op tv. Ik dacht dat ik vanochtend wel weer vroeg wakker zou zijn, de laatste weken ben ik gemiddeld voor 5 uur al wakker, maar vanmorgen toen ik wakker werd was het kwart voor 6, dus ik heb uitgeslapen. Omdat het vandaag

zondag is lijkt mij de Cathedral window wel toepasselijk. Ook voor deze quilt geldt, dat ik niet meer weet wanneer ik deze heb gemaakt en hij heeft ook geen naam mee gekregen. Ik heb hier weleens verteld, dat ik heel graag speel met een patroon, dan heb ik geen duidelijk doel voor ogen. In dit geval had ik een 5 tal effen stoffen gekocht en ik had een stuk dupionzijde gekregen. Dan komt op een gegeven moment het plan bovendrijven om  iets met deze combinatie stoffen te maken. Het contrast  tussen de matte katoen en de blauw-groen glimmende dupionzijde zorgt voor een mooie afwisseling. Als iets wat glimt goed uit moet komen, moet je dat combineren met iets wat mat van kleur en textuur is. Als ik er nu weer naar kijk, zou het zomaar kunnen dat dit de basis gaat vormen voor iets anders.

spelen met Atarashi.

Vandaag niet zo’n triest verhaal als gisteren. Ik heb er reacties op gehad, zowel onder het bericht als ook E-mails. Ja, het leven is niet altijd even leuk. Soms wil ik gewoon spelen met een patroon en kijken wat ervan komt. Zo kwam ik aan dit patroon en om het beter te snappen hoe het in elkaar zit, ga ik er gewoon mee aan de slag. Je hebt altijd wel resten liggen die niet zo gauw meer gebruikt worden. Dit patroon bestaat uit een cirkel en een vierkant, met vulling ertussen. Elk blokje wordt gelijk afgewerkt door de cirkel op de onderkant te gebruiken. Daarop wordt een vierkant stukje vulling gelegd met een vierkant lapje er boven op. De randen van de cirkel worden naar voren gevouwen over de vierkant heen. Het geheel wordt netjes dicht geappliceerd en met een ‘ik en jij’ steek worden de blokjes aan elkaar gemaakt. Ik heb geprobeerd er

iets leuks van te maken en om het niet saai te laten worden heb ik het laatste stukje rechts onderin niet gemaakt. In ons oude huis hing dit aan de muur in de woonkamer. Vaak was het onderwerp van gesprek, omdat mensen het niet af vonden. Wanneer ik het gemaakt heb weet ik niet meer en het is ook naamloos gebleven. De blokjes heb ik met verschillende kleuren garen aan elkaar gemaakt. Er zijn nog veel meer mogelijkheden met dit blokje. Ze noemen het geloof ik Atarashi. Ik vind de blauwe stofjes met de koeien erop nog steeds leuk. Het grappigste stofje is de gele.

De wereld draait door.

Normaal ben ik thuis, doe de boodschappen, stof, stofzuig etc. etc. Maar gisteren had ik een afspraak met m’n schoonmoeder en reisde al vroeg af naar Amsterdam. Henk en ik kennen elkaar nu al 18 jaar en na de dood van mijn schoonvader, eind 1992, ging ik om de 6 weken huishoudelijk werk doen bij mijn schoonmoeder. Als ik dan om een uur of half elf binnenkwam dan had zij een lijstje klaar liggen, wat ze wilde dat ik deed voor haar. Zelf is ze nooit zo huishoudelijk geweest, doordat haar moeder al jong uit haar leven verdween. Daardoor heeft ze nooit die dingen geleerd die een moeder overbrengt op een dochter. Haar moeder verdween niet door de dood uit haar leven, maar haar moeder werd door haar vader vergiftigd met medicijnen, omdat hij het getrouwde leven met een kind van 3 niet aankon. Door de vergiftiging kon hij zijn vrouw laten opnemen in een gesticht, zoals dat toen heette. We spreken nu van het jaar 1930, een eeuwigheid geleden. Vele jaren later toen de psychiatrie anders ging werken, ontdekten ze dat er eigenlijk niets met ‘Oma’  aan de hand was, dan dat ze door 40 jaar in een instelling gewoond te hebben, gehospitaliseerd was. Door haar weer op haar eigen te laten wonen, zou er niets van haar terecht komen. ‘Oma’ is uiteindelijk  overleden toen ze 96 of 97 jaar oud was, dus bijna 70 jaar in een instelling gewoond te hebben. Nu heeft mijn schoonmoeder thuiszorg, sinds een half jaar, dus ik hoef er niet meer heen om te werken, nu alleen maar voor de gezelligheid. Omdat haar wereld steeds kleiner wordt door versleten enkels en de ouderdom van 83 jaar, krijg ik hele verhalen over mij uitgestort, want er is eindelijk iemand om tegen aan te praten. Dus ik was gisteravond bekaf. Ik hou nog wel zicht op sommige dingen, want als ik er ben, moet er op de weegschaal gestaan worden. En ik stelde voor omdat het zulk heerlijk weer was gisteren om een ommetje te maken. Nu heeft ze al een paar jaar een rollator, maar ik heb haar er nooit achter zien lopen, tot op gistermiddag. Het is heel goed om voor elkaar te zorgen en omdat ik aangetrouwd ben kan ik veel meer voor elkaar krijgen. Ik vind het wel belangrijk dat ze zelf beslissingen maakt en dat doet ze ook wel, ze is een Amsterdamse, dus ze laat zich niets wijsmaken. Jammer genoeg kan ze niet makkelijk meer bij ons komen, maar via de telefoon en zo af en toe een bezoekje, kunnen we genoeg contact houden. door dit voorgaande verhaal, wil ik graag een klein

quiltje te tonen. Jaren geleden gemaakt, tijdens een cursus bij Liesbeth van Quilt-service uit Frederiksoord. Ik weet niet meer precies wanneer dat was, moet ik eerst door de oude agenda’s ploegen. The trip around the world, of misschien beter met dit voorgaande verhaal op de achtergrond, The trip around a life ( De reis door een leven). Mijn schoonmoeder is een tevreden mens, het leven heeft haar nog lang niet klein gekregen.

Eerste logcabins.

Eergisteren publiceerde ik mijn Eerste quilts, na mijn eerste quilt kreeg ik elke les 2 logcabin patronen. In mijn ijver maakte ik in 2 weken tijd van de 2 patronen een kleine quilt. Het was voor mij allemaal nog nieuw en ik had een andere smaak dan dat ik nu heb. Het quiltje hieronder is er zo één. De stoffen afzonderlijk leken leuk te combineren, maar toen de

blokken in elkaar zaten viel dat erg tegen. Ook quiltte ik nog niet in de rand en laat staan door het patroon van de logcabin heen. Ik denk dat ik deze quilt ga ontmantelen, dat wil zeggen, de bies eraf, de ophangstrook eraf en het naamplaatje eraf. Dit label stelt nog niet veel voor. Wat ga ik ermee doen? Als de quilt ontmanteld is, ga ik hem machinaal doorquilten en de kleur ga ik veranderen met verf. Met Lutrador of gaas kan je het aanzien ook veranderen en ik heb een aantal plastics verzameld die met een hotgun of een soldeerbout veranderd kunnen worden.

Dit is een logcabin met ingezette vierkantjes. Een leuk patroon, maar eigenlijk te klein om met het effect te kunnen spelen. Deze quilt kan dus ook bewerkt gaan worden.
Dit vind ik niet erg, een leerproces is nuttig en dan heb je ook materiaal nodig om op te kunnen oefenen. Het grote voordeel van het hebben van een weblog is dat ik straks kan zeggen, “gelukkig hebben we de foto’s nog”. Deze 2 quilts zijn van 1996 en met de hand genaaid en gequilt, alhoewel dat quilten toen alleen de functie had om de 3 lagen met elkaar te verbinden.

   Ineens ben ik blijkbaar in gaan zien dat 4 blokken te weinig zijn om het effect tot zijn recht te laten komen.De quilt hiernaast is een betere quilt geworden. Gemaakt in 1997 ook met de hand genaaid en gequilt. De rand heeft iets te veel alcohol gehad, want die bobbelt nogal. Ik ben toen wel gaan quilten in de hoek, een klein keltisch patroontje, maar waarom heb ik die niet helemaal over de rand laten lopen, dan had het effect beter geweest.
De driehoeken in deze quilt zijn gevormd uit dubbelgevouwen vierkantjes, dus de hoekjes zijn open.
Het is toch wel leuk om terug te kunnen kijken op wat je allemaal heb gemaakt. Je ziet dan goed waar je begonnen bent en waar je nu staat in je creativiteit.

scrapquiltje.

Gisteren werd er op http://quilten-technieken.startpagina.nl/  een vraag gesteld over hexagonmallen en hoe je te werk ging. Ik ben een paar jaar geleden begonnen met driehoekjes. De bedoeling was om mijn restjesstapel wat kleiner te maken, nou dan moet je een hele grote maken, het is mij niet echt gelukt. Maar ik heb nu wel een leuke top. Ik

heb nu een zeshoek klaar met verschillende kleurgroepen  bij elkaar. Er zitten 2 sterren in, een rode en een gele. Toen ik deze gisteren weer tegen kwam kreeg ik wel weer een idee hoe er mee door te gaan. De driehoeken zijn gemaakt met een malletje van paternoplaat. Achterop de stof teken ik deze met een potlood en zet 2 driehoekjes vast met kleine speldjes en naai op het lijntje de driehoekjes aan elkaar. De basis van elk driehoekje is 3 centimeter. Hoe kom ik aan de driehoeken, teken je die? Nee, ik heb 2 programma’s tot mijn beschikking waar ik een pagina kan printen, welke maat driehoek, zeshoek, vijfhoek ik ook wil. De maat kun je instellen en de printer doet de rest. Ik knip dan de vorm uit die ik wil hebben, dit doe ik ruim. Daarna plak ik de vorm met behulp van een plakstift op de paternoplaat. Als dat gedaan is dan snij ik de vorm uit met liniaal en snijmes. Gaat er iets fout met snijden, dan is een nieuwe mal zo gemaakt. De 2 programma’s die ik gebruik zijn te downloaden van internet. http://incompetech.com/ , ‘klik’ even door naar Graph/gridpaper.
De volgende is http://evchens.de/ , zij hebben allerlei mallen of het nu drie-,vijf- of zeshoeken moeten zijn. Dit is een leuke site, waar ook foto’s van quilts zijn te vinden, de taal is Duits. Ik hoop dat jullie er wat aan hebben, quilting is sharing! Een aantal dagen hebt u niet kunnen reageren op een bericht, nu is dat verholpen, dus u kunt uw hart weer luchten.

Mijn eerste quilt.

Het was de afgelopen tijd in blogland gebruikelijk om je eerste quilt te tonen. Hier is de mijne. Ik heb mijn eerste quiltervaringen opgedaan bij Ada de Ruiter, wij woonden destijds allebei in Maarssenbroek, ondertussen zijn we allebei verhuisd. http://www.quiltatelier-mariposa.nl/ is haar site, waar ze nog steeds cursussen aanbied. Mijn eerste quiltje is er

één met diverse blokken. Ik begon toen al met groen en blauw. Enige jaren geleden heb ik een cursus gegeven aan 3 collega’s en toen heb ik dit quiltje als voorbeeld gebruikt.
Van Ada leerden we om het patroon van een logcabin op ruitjespapier te tekenen en dat door middel van carbonpapier en een radeerwieltje op stof over te brengen. tegenwoordig doet niemand dat meer, maar als basis vind ik dit nog steeds een goede methode.

Na mijn eerste quiltje ben ik verder gegaan met logcabin patronen en van elk patroon maakte ik 4 blokken. om zo doende een klein quiltje over te houden. Deze quilt op de 2e foto vind ik eigenlijk nog steeds een sterk quilt, alhoewel ik hem nu anders zou maken. Let ook even op de banen in de rand. Wat ik toen niet echt deed was het quilten van de rand. Na het quilten in de ditch hield het bij mij toen op.

In dezelfde trand is ook dit quiltje ontstaan. Deze quiltjes hebben niet echt een naam gekregen van mij, dan alleen maar ‘log-cabinquilt’. Ze zijn allebei gemaakt in 1996, mijn eerste quilt is gemaakt in 1995. Gistermorgen was ik op zoek naar een lentequilt, ik deed een bak open en vond quiltjes die ik bijna vergeten was waar ze waren. Ik heb gelijk alles gefotografeerd, dus misschien binnenkort meer. Wat de variaties op logcabin betreft zeker.

Mysteriequilt.

In het quiltnieuws, het orgaan van het Quiltersgilde, nr. 68, 69, 70 en 71 van respectievelijk Juni, September en December 2001 en Maart 2002, Stonden de patronen van een mysteriequilt. Het begon met een patroon van een vierkant dat bestond uit een kleine vierkant met aan twee zijden een kleine driehoek. Deze 3 vormen vormde samen een grote driehoek, net zo’n grote driehoek werd er tegen aan geplaatst zodat het geheel een vierkant vormde. De stoffen die nodig waren, waren onderverdeeld in lichte stof, medium stof en medium tot donkere stof. Het kleine vierkant bestond uit medium stof, de kleine driehoeken uit lichte stof en de grote driehoek uit medium tot donkere stof. Hier bedoel ik de kleuren mee.  Ik koos voor 3 kleuren en per kleur kon ik afwisselen in verschillen-

de stoffen. De grote driehoek werd groen, de kleine driehoek werd wit en het kleine vierkant werd bruin. Hiernaast, in de foto kunt u de blokken herkennen. Per kwartaal kwam er weer een patroon bij en het geheel blijft tot het eind een mysterie. Hoe het uiteindelijke resultaat word hangt af van de kleuren die je in het begin kiest. Ik hoor nog wel eens mensen die niet van een mysterie houden, vaak valt het resultaat uiteindelijk tegen. Bij mij is het allebei de keren dat ik meedeed het resultaat goed geweest. Ik ben met allebei tevreden, deze quilt bevalt me nog steeds erg goed. Bij de stofkeuze heb ik me geen beperkingen opgelegd, ik mocht alles pakken uit mijn voorraad bakken. Wel moest ik me aan de kleuren houden.

Later in het proces zijn er nog lichte (lees witte) stoffen bijgekomen. Na dat het 3e patroon klaar is, ga je puzzelen. Uiteindelijk in het laatste blad, waar je dan smachtend op zit te wachten tot het in de brievenbus glijdt, komt de ontknoping en kan je de blokken zo gaan neerleggen tot je tevreden bent met het resultaat. Daarna kan de top in elkaar genaaid worden en kan het sandwichen beginnen. Daarna nog doorquilten en de mysterie is klaar.

De naam van deze quilt is Magic maze en is gemaakt in 2002, hand genaaid en hand gequilt. Met het quilten heb ik alleen maar accenten in de witte kleuren aangebracht en in de groene banen heb ik 1 lijn gequilt van punt naar punt, zodat er een soort draaiing ontstond. Verder is hij in de ditch gequilt. De punten in de rand heb ik er zelf omheen gemaakt.