Appliqueren, hoe doe je dat.

Appliqueren is een techniek, die voor velen lastig onder de knie te krijgen is. Daarom wil ik vandaag eens laten zien hoe ik dat deed en doe. Sinds kort doe ik het anders en dat bevalt me heel erg goed. Je begint altijd met het onderliggende patroon, die hoef je niet in zijn geheel te appliqueren, omdat het

patroon wat over de onderste heen ligt een deel overlapt. Ik zet het te appliqueren patroon vast met kleine speldjes. Voorheen begon ik aan de bovenkant van het te appliqueren patroondeel, ik stak de naald van onder de stof naar boven toe, net in het randje van de stof. Daarna stak ik de punt van de naald naast het patroon in de onderstof en stak de naald naar boven in het randje van het patroondeel. Hierbij waren vaak de steekjes nog te zien. De patroondelen maak ik van Freezerpaper, welke ik op de stof strijk en de delen worden met naadtoeslag uitgeknipt. Daarna knip ik de naadtoeslag in, op de rechte stukken zijn er minder inknippen nodig, maar in de bochten meer. Daarna worden de lipjes naadtoeslag omgevouwen over het Freezerpaper malletje. Met mijn nagel van mijn duim vouw ik die lipjes om, zet er nooit een strijkijzer op want dan worden de vouwen te scherp. Als alles klaar is, rijg ik de lipjes op zijn plaats met gewoon garen. Ik overweeg om de patroondelen met een rijgsteek op de ondergrond vast te zetten, omdat dan de speldjes overbodig worden, daar blijf ik nog wel eens achter hangen met mijn garen, als ik aan het appliqueren ben. Maar dat moet ik nog uit testen.

Nu begin ik aan de onderkant van het patroondeel. Het lijkt net of dat niet veel verschil zal maken, maar het is net als met het afgieten van de aardappels. Doe je dat van je af, dan is het veel lastiger om te zien wat je doet, doe je het naar je toe, dan gaat het veel makkelijker. Misschien een raar vergelijk, maar ik kon zo gauw niets anders verzinnen. Je begint nu ook met de naald van onder de stof naar boven in het randje van het patroondeel te steken. Aan het eind van de draad zit een knoopje. Je steekt de naald weer in de onderstof naast de plek waar je net naar boven gekomen bent, maak een klein steekje en kom boven in de rand van het patroondeel. Er zijn stukken die ik steekje voor steekje doe, maar bij rechte stukken of nagenoeg rechte stukken maak ik drie steekjes achter elkaar. Je trekt de draad niet verder voor je de volgende steek maakt. Als de drie steken klaar zijn, leg ik mijn duim op de stof en trek de draad in één keer aan, zodat alle drie de steken ineens vast komen te zitten, wel stevig aantrekken. Natuurlijk niet zo stevig, dat de stof gaat rimpelen, maar je kunt behoorlijk aantrekken. Nu komt de uitleg waarom de patroondelen niet gestreken moeten worden, nadat

de lipjes op hun plaats zijn geregen. Een gestreken vouw is scherp en een gevouwen vouw is rond, het is veel makkelijker om in een ronde vouw te steken met een naald. Doordat je na het bovenkomen van de naald door de vouw weer in de onderstof steekt en de draad aantrekt, krult het patroondeel een heel klein beetje om en dat zorgt voor een nette afwerking. Op de foto hiernaast zie je de drie steekjes die ik gemaakt heb en het garen wat meegekomen is met elke steek, het lijkt een rommeltje als je bezig bent, maar na het aantrekken van het garen is alles mooi glad. Ik kreeg hier een aantal vragen over, dus daarom laat ik het vandaag maar zien, de foto’s zijn mooi geworden, vind ik zelf. Ik ontdekte een stand voor macro foto’s dus die heb ik hier maar mee uit getest. Ik heb wel gemerkt dat ik de flitser uit moest zetten, anders bleef er niets over van de zichtbaarheid. Waarschijnlijk komt dat door de beperkte afstand en het feit dat er spelden in de stof zitten. Licht wordt verstrooid door het glimmende metaal.

Op de foto hiernaast zijn de aangetrokken drie steken te zien. Omdat dit patroondeel onder het andere ligt klap ik iets van de rand van het bovenste deel om en zet dat vast met een speld. Dan kan ik nog een paar steken appliqueren en verdwijnen die steken dus onder het bovenste patroondeel. Wanneer het onderste helemaal klaar is kan ik met de schaar voelen tot waar ik geappliqueerd heb en knip ik het deel wat onder het bovendeel ligt weg. Zo krijg je geen grote bobbel stof, vooral te zien als verschillende stof lagen elkaar kruisen en op elkaar liggen. Heb je daar geen last van, dan kan je dat natuurlijk laten zitten, maar ik vind het prettig om niet te veel hoogte verschillen te krijgen.
Ik wil nog even kwijt, dat de achtergrond van dit blog een berg is, de lucht is blauw en de druppels zijn druppels van de smeltende sneeuw. Dus het is geen regenfoto! De zon mis ik hier niet in en dat ben ik

meestal zelf. Met die zonnige gedachte schrijf ik deze berichten ook altijd. Eens in de 10 jaar ben ik misschien een dag chagrijnig, ik weet eigenlijk niet wat het is. Ik mopper ook nooit als het regent, want na regen komt zonneschijn!!!!
Ik hoop dat ik weer een goede daad heb gedaan vandaag en dat jullie hier wat aan hebben. Er zijn mensen die zeggen: Af is belangrijker als netjes, daar ben ik het niet mee eens. Veel plezier vandaag en geniet vanavond van de Detective!

Vernieuwd!!

Ja, dat is even wennen, mijn blog is vernieuwd, ik hoop dat jullie het leuk vinden. Het kan binnenkort nog wel een keer veranderen. Henk wil kijken wat het gaat doen met een foto als achtergrond. Een foto waarvan? Ja. dat kan een stofje zijn, een quilt, van alles eigenlijk. Het is best een heel gepuzzel, want welke kleur letter komt het beste uit, welke kleur achtergrond, welk lettertype, hoe moeten de zijkanten ingevuld worden, enz.enz. Maar dit is het geworden.
Ik ben bezig geweest met driehoek nr.2 en die is klaar, het is nog een heel werk, dit schiet niet zo op, dat hoeft ook niet. Geduld is een schone zaak. Het is erg lastig om de paarse tulp met het paarse garen en een donkere achtergrond te appliqueren. Maar gelukkig was er vandaag licht in overvloed buiten, dus ik ben lekker op het balkon gaan zitten. Tussendoor nog even naar het terras voor een lunch, met een heerlijk glas Wittekerke rosé. Dit is een kersenbiertje, geïntroduceerd vorig jaar als alternatief voor vrouwen. Ik vind het biertje erg lekker en trek me niets aan voor wie het bedoeld is.

Ik heb de hoeken tegen elkaar aan gelegd, zo komen de hoeken natuurlijk niet in de quilt, maar dit staat zo leuk, vind ik. Nu nog 2 te gaan. Gisteravond is dat niet meer gelukt, de KRO zend als tegenhanger van al het voetbalgeweld detectives uit. Dat doen ze nu al een paar jaar en ik vind dat een goed idee. De eerste week betekend dat, dat er elke avond een detective uit en na gelang de finales komen wordt het minder.

Driehoek en kleurproef.

De eerste driehoek is geappliqueerd, nu nog drie. Bekijk de foto goed je ziet geen steekje. Het scheelt inderdaad als je appliqueert met dezelfde kleur garen als de stof. Het garen wat in nu gebruik is van Gütermann, dus machinegaren, het andere garen wat ik meestal gebruik is van Aurifil en dat naait veel lekkerder, maar daar heb ik maar 2 kleuren van, wit en beige. Ik kan natuurlijk meer van dit garen kopen, maar dat loopt goed in de papieren. Dus het moet maar even met machine garen. Vandaag heb

genoeg tijd om aan de andere driehoeken verder te gaan, tenminste dat denk ik nu, je weet nooit. Verder heb ik een begin gemaakt met het inkleuren van een isometrisch patroon. Veel mensen hebben problemen met het lezen van zo’n tekening. Je moet gaan bepalen van welke kant het licht komt en waar aan welke kant de schaduw valt. Kijk even rustig, als je op

de foto klikt dan wordt deze vergroot. Met het inkleuren wordt het meteen duidelijk, maar je moet wel je hoofd erbij houden, want het gaat gauw mis. Nu moet ik nog eens zo’n patroon gaan tekenen op isometrisch papier. Nu zal deze wat lastiger zijn, omdat er smalle en brede delen in zitten.
Bietje reageerde gisteren op de quilttop met de rozenstof, ze vond dit helemaal niks voor mij. Nou Bietje, er was een tijd dat ik dit wel leuk vond, maar toen veranderde mijn smaak in kleur en stoffen. Het huis waar we toen woonden leende zich wel voor deze stoffen, maar nu past dit huis ook niet bij deze stoffen. Ik ga hem wel doorquilten met de naaimachine, maar als iemand een leuk cadeautje zoekt dan is het te koop. Henk heeft gisteren het reageren voor jullie makkelijker gemaakt, je kunt nu gelijk plaatsen, dus geen woordverificatie meer voorlopig. Misschien dat morgen of binnenkort de achtergrond gaat verander, want er zijn leuke achtergronden beschikbaar bij Blogger.

Gezellige Bee in Apeldoorn.

Gisteren was onze Bee, voor mij is dit de Bee van Gerda, Jos, Diny en mij. Wij hebben onze bee geen naam gegeven. Diny is verder gegaan met het tig jaren plan, waar ze heel gelukkig mee is, ze wordt het niet zat. Het begint wel op te schieten, dit zijn de laatste blokken. Alles zit in

haar mand en die is overal mee naar toe te nemen. Ze houdt erg van bridgen, dus daar is ze veel mee bezig en fanatiek. Kijk eens terug naar het label Bee, dan vind je de foto die ik hier al van gemaakt heb. Langzaam is ze verder aan het kijken wat ze hierna gaat doen, ze heeft namelijk een mooie serie zijde liggen. Vandaag waren we bij haar, dus dit mandje is niet ver

geweest vandaag. Volgende keer is het bij mij, dus over 4 weken zien we elkaar weer. Op de foto hiernaast is de vorige quilt te zien van Diny, een mysterie van het Quiltersgilde van een aantal jaren geleden. Diny vond hem, toen ze de top in elkaar had, een beetje saai geworden, daarom heeft ze deze donker bruine rand erom gezet. Nu deze weer eens aan de muur hing, vond ik hem toch wel weer leuk.

Gerda is rustig verder gegaan met haar DJ blokjes, vandaag is ze weer 1 blokje verder gekomen, hiervan heb ik eerder een foto geplaatst met alle blokken die klaar waren. Jos had net 3 dagen vakantie gehad, die begon maandag met een bee, één van haar bee-leden is op vakantie in het mooie Overijssel. Dus op de camping met ‘s avonds een barbecue bij het hout

vuur. Daarna zijn ze naar het Hotel gegaan, wat geboekt was, daar is ze woensdag van thuis gekomen. Net zoals maandag is ze verder gegaan met de Cathedral window blokken, Jos vult de windows op met fiberfill, hier is ze aan het werk met de windows. Ze had alles netjes voorbereid, dus kon nadat

er een blok klaar was, de 4 delen voor een volgend blok te keren voordat de 4 delen tot 1 blok worden gemaakt. Voor dat keren maakt ze de genaaide naad op een klein stukje los en met een botte schaar kan ze mooi de hoekjes uitdeuken. En wat heb ik gedaan hoor ik jullie vragen. Ik ben bezig geweest met appliqueren en heb bijna 1 driehoek klaar. Jullie zullen trots op me zijn, ik heb garen in de kleur gebruikt en de patroontjes zitten er mooi op. Hierover binnenkort foto’s. Toen Jos mij afzette en ik naar huis liep kwam ik deze groep tegen, die in de berm lekker rustig zaten. Ik heb

gelijk mijn fototoestel gepakt en toen ik de camera op had geborgen stond de voorste zwaan al op het trottoir. Het was niet bedreigend, maar ik had er niet langer moeten staan. Dit was dus weer een heerlijke dag, het is praktisch droog gebleven op een paar warme druppels na, maar dat mog geen naam hebben.

Bee, be busy!

Vandaag heb ik een bee, dus daarom ben ik druk! Het is me eergisteravond gelukt om alle patroontjes op de vier ondergronden te spelden. Dan kan ik na aankomst en na de koffie met wat lekkers aan de slag. Terwijl ik dit bericht aan het dichten ben moet ik mijn tas nog pakken. Ik ben ook even op zoek gegaan naar……. ja naar wat. En wat vond ik, 2 tops die nog gequilt moeten worden. Ze zijn al een aantal jaren oud, zeker 5 jaar. Ik had toen ondergronden gekocht, waarmee je zeer snel Dronkemanspad patronen kon leggen. Deze is met de rozenstoffen,

die ik toendertijd kocht bij Petra Prins in Zutphen, gemaakt. Hier moet nog een groene strook omheen denk ik en dan kan hij machinaal gequilt worden. Ik had aardig wat van die dronkemanspad ondergronden gekocht, dus met andere stof heb ik er toen nog één gemaakt. Je sneed vierkanten, legde er de ondergrond op en naaide over de lijnen de stof en ondergrond vast. In het midden tussen deze lijnen was een kniplijn, die door geknipt moest worden. Daarna moesten de patroontjes gekeerd worden en op een andere vierkante stof gestreken worden. Daarna was het puzzelen hoe je het dronkemanspad wilde hebben. De blokken aan elkaar naaien en voilá, klaar! Een kind kan de was doen! De ronde naden heb ik met de machine met een mooie steek geappliqeerd. De tweede is wat groter en gemaakt van provencaalse stoffen, die deels uit de provence komen en deels uit een winkeltje in Ede. Deze is weer in een

ander patroon gelegd. Ik weet nog dat ik de stof kocht op een markt in de provence, waar dat was weet ik niet meer, maar wel dat de crêpes daar erg lekker waren. Ik denk dat deze als ze klaar zijn weggevertjes worden of ik moet ineens een koper vinden. Ik heb ook nog een close-up voor jullie, want dat kan mijn nieuwe camera ook nog, terwijl ik niets aan de instellingen hoef te veranderen. De heren technici hebben aan mij gedacht!!! Nu ik

deze top weer zie, begin ik heel erg zin in de vakantie te krijgen. In Cannes of Nice op een terras een Ricard met ijs en water. Het water loopt me nu alweer in de mond. Ik vind ook de franse mannen heerlijk om naar te kijken, de italianen ook trouwens. Een aantal jaren geleden toen we een rondreis door italië maakten, heb ik het matriarchaat uit geprobeerd. ‘S avonds na het eten op straat op een bankje gaan zitten en afwachten wat er gebeurt. Oudere vrouwen komen dan bij het bankje staan, het worden er steeds meer en dan is het de bedoeling dat je ophoepeld, zodat zij daar kunnen zitten. Dat begrepen wij natuurlijk niet, dus we bleven zitten. De blikken die je dan naar je toe geworpen krijgt beginnen heel rustig, maar ze worden steeds feller. Dan gaat één van de dames vlak naast je zitten, daarna nog één, nog twee en voor je het weet vegen ze je zo van de bank af. Het is natuurlijk niet netjes, maar wel leuk om dit eens uit te testen. Nu begrijp ik ook waarom italiaanse mannen er zo macho uit kunnen zien. Ik denk dat ze compenseren, thuis hebben ze geen moer te vertellen bij moeders en ze willen er voor de buitenwacht niet als een mietje overkomen. Maar in die stoere lijven zit vaak een heel klein hartje, dus dan maken ze dat weer goed.

De patroontjes zijn klaar.

Eergisteren had ik problemen om het bericht wat ik klaar had staan te publiceren, blogger.com had een wereldwijde storing. Henk heeft het gevolgd, die kan zoveel vinden op het wereld wijde web. Net toen we naar bed zouden gaan zei hij dat het weer kon, de problemen waren verholpen. Dank jullie wel jongens! Het is een raar idee, dat ergens ter wereld, mensen bezig zijn om het probleem, wat is ontstaan, op aan het lossen zijn. Eindelijk ben ik klaar met de patroontje voor de Tulip Tiles, ze moeten alleen nog maar geappliqueerd worden op driehoekige ondergronden. Voor het idee heb ik de patroontjes uitgelegd op de vloer.

De blaadjes van de tulpen zijn lichter geworden, de eerder gemaakte tulpenblaadjes waren te donker, evenals de donkerste groene bladeren. Nu moet ik alleen nog driehoeken voor de ondergrond snijden, dan kan het appliqueerfeest beginnen. Om jullie rust te gunnen pak ik er nu per kleur de juiste garen bij. Blauw voor de stippen, groen voor de bladeren en paars voor de tulpen. Op 18 Juni worden de volgende blokken gepubliceerd bij Morning Glory Designs, dus ik loop aardig op tijd. Deze blokken komen aan de 2 zijkanten en de boven en onderkant geplaats. De volgende blokken komen in de 4 hoeken, de midden blokken staan op de punt. Zal ik die ook eens even op de vloer leggen voor het idee? Dat gaat wel mooi worden. Natuurlijk ligt de ondergrond voor de driehoeken

er nog niet onder, maar dit geeft toch wel een idee. Ik had de stof klaar liggen en moest vierkanten snijden van 19 inch en die doormidden snijden. Nu is 19 inch wel groot, dus ik denk dat ik de driehoeken teken op de stof, om ze daarna uit te kunnen snijden. Er ligt nu maar 1 snijmat op de keukenbar, maar daar moet ik een tweede maar bij gaan leggen, anders ga ik met mijn mes van de snijmat af. Wat te groot is van de driehoeken kan ik dan nog afsnijden voor een rand die langs de driehoeken komt met een beige ertussen. Kijk dit bedoel ik nu! De vierkante blokken die op

de punt geplaatst zijn moet ik nog op maat snijden, maar dan nog, het wordt een aardige quilt. Zullen we maar gaan verhuizen, ik heb hier geen muur voor. Ik ga qua kleur niet helemaal mee met het patroon heb ik nu wel gezien, of ik moet nog stof kunnen vinden van de donkere ondergrond.

Weer aan de gang.

Soms moet je gewoon even pauzeren, er komt van alles tussen, gepland of niet gepland. Dat is niet erg, rust is wel ergens goed voor, gistermorgen begon ik met goede moed weer aan mijn Tulips, waar ik nog geen naam voor heb verzonnen. Dat komt wel als het proces verder is. Het weer is weer wat koeler geworden, de agenda leger. Voor a.s. donderdag heb ik weer een bee staan, dit keer in Apeldoorn. Ik moet dan klaar zijn met de patroontjes zodat ik kan gaan appliqueren. Maar waar

liggen de Tulips patroontjes nu op? Lijken dat ook geen tulpen? Ja dat klopt, Deze lap is nog eens mee geweest naar Zürich, om ‘s ochtends aan te werken voor Henk wakker werd. Ik zie me nog zitten bij het bureau aan het raam. Er was een klein lampje boven, wat Henk niet zou storen met slapen, dus als ik maar stil zit te naaien, kan hij nog lekker slapen. Maar op een gegeven moment vond ik hier niets meer aan, de moed ontbrak me om ermee verder te gaan. Het patroon was voor een eenpersoons quilt voor op een bed. Omdat ik geen eenpersoonsbed meer heb staan, ben ik er maar mee gestopt. Gistermorgen vond ik het weer, terwijl ik iets anders zocht, dat is meestal zo, maar als ik dat andere vindt, dan wijdt ik daar een bericht over, want dat gaat over een patroon met stof wat ik kocht bij Birdblocks in Amsterdam. Toen ik met dat patroon bezig was en alle blokken op de vloer lagen, vond ik het eigenlijk wel saai. Na een tijdje denken of ik het zou durven heb ik het mes in deze blokken gezet en wat gewisseld met andere kleuren en de stukken weer aan elkaar genaaid. Er moet nog een rand omheen, waarschijnlijk op dezelfde manier als het midden gedeelte. Maar ik dwaal af, jullie denken natuurlijk: Waarom haalt hij die patroontjes niet van de tulpenblokken af, dan kunnen we die eens bekijken? Vooruit dan maar, zie je dat ik

hetzelfde stofje heb gebruikt, maar dan in het geel, midden in de blokken van de top die ik heb laten zien in het bericht Groen, groener, groenst. Gisteren liet ik het boek zien wat ik heb gekocht in Oudkarspel. Dat gaat over wiskundige patronen, de reactie van Sylvia was dat mannen die naar hun tentoonstelling waren gekomen, juist ‘technisch’ naar de blokken keken. Gelukkig zit er nog steeds verschil in man en vrouw. Dat maakt de wereld zo verschillend.