Vervolg van gisteren.

Naar aanleiding van de reacties van gisteren heb ik besloten dat er vandaag nog een blogbericht over de quilt Zinkende Zomerzon moest komen. Er zijn wat aanvullingen nodig, die ik gisteren niet vermeld heb. De afmeting van de quilt is 1,16 x 0,82 meter, Linda vroeg er naar, ze heeft al antwoord gekregen, maar er zijn er misschien meer die dat willen weten. Een paar jaar geleden heb ik de quilt laten zien op de regiodag van het quiltersgilde Gelderland Noord in Hierden. Toen was Marjon Hoftijzer er nog regiovertegenwoordigster en zij vroeg mij of ze van deze quilt een foto mocht maken, ze zou de foto bij het gilde aanbieden voor de kaarten die het gilde verkoopt. Enige tijd later kreeg ik een brief met de vraag of ik Zinkende Zomerzon wilde opsturen om er een kaart van te kunnen maken.

Hieronder is het resultaat te zien, de fotograag heeft zich uitgeleefd en een roodfilter voor zijn lens gezet, met dit als resultaat. Toen ik de kaartjes zag, want ik heb er 25 thuis gestuurd gekregen als dank voor het lenen, was ik eerst een beetje verbaasd, maar uiteindelijk vond ik het erg leuk. Zeker omdat de quilt dan minder herkend zou worden als ik hem eens zou aanbieden voor een tentoonstelling. Hannie herinnerde me er gisteren aan, ik was het alweer vergeten. Wat ik ook vergeten was om gisteren te vermelden is dat ik de verschilldende stoffen met een dichte zigzag steek heb vastgenaaid met van kleur verlopend garen.

De zon is apart gemaakt en tussen de lagen geschoven voor ik het geheel vastzette. Eigenlijk gek dat je een heleboel weer vergeet, maar het is ook alweer twee jaar geleden dat deze quilt het eindpunt van naderde. Er komt weer ruimte in je hoofd, daar gaat weer iets anders voor in de plaats komen en dan zakt er van alles weg. Dat is maar goed ook, je zou alles vasthouden, in hoeveel tijd zijn je hersens dan vol? Ik vind het nu wel erg leuk om dingen die met deze quilt te maken hebben weer boven water te halen.

Ik schreef gisteren over het feit dat de top van de quilt over de rand is gelegd, op de foto hiernaast is dat wat duidelijker te zien dan op de foto van gisteren. De randen van het landschap zijn expres niet afgewerkt, anders zouden de randen te strak worden. De buitenrand bestaat uit satijn van de markt, de banen satijn zijn op de vulling en achterkantstof genaaid voor het landschap er op werd gelegd. Ook hierbij heb ik per kleur diverse stoffen gebruikt, sommigen passen er net niet helemaal bij, maar dat geeft nu net extra charme. Als alle kleuren van de stoffen zo goed bij elkaar passen is het resultaat vaak wat saai, ik hou er van om er af en toe een ‘vreemd’ stofje tussen te doen.

De kleuren van de foto hieronder zijn iets afwijkend, maar daar kun je goed zien dat licht groen heel goed kan bij felle gele kleuren en bij rood kan af en toe wat oranje of roze. Bij de van kleur verlopende garens is ook weleens wat afwijkends toegevoegd, ook de steekbreedte varieert weleens. Ik hoop dat jullie het verhaal en de foto’s waarderen! Hannie had in haar reactie nog een vraag naar de quilt Herfstbos, ze vroeg of die nog een keer geplaatst kan worden. Dat ga ik inderdaad doen, binnenkort ben ik op vakantie, ik ga van te voren berichten maken, die in die tijd geplaatst worden. Daar zit Herfstbos zeker bij, want hier is veel over te vertellen.

Helemaal vergeten.

De afgelopen dagen waren vol met andere dingen dan quilten, mijn vader was jarig afgelopen week en verder nog wat zaken waar ik jullie niet mee zal vermoeien. Gisteren kwam ik iemand tegen die naar de Cannenburgh was geweest en mijn quilts kent, zij vertelde dat ze één quilt van me helemaal niet kende. Thuis gekomen ben ik in het archief van dit blog gedoken, inderdaad ze had gelijk. Ik weet nu hoe dat komt! In 2009 begon ik aan deze quilt, het kan ook 2008 zijn geweest, maar in 2009 werd de laatste steek aan de quilt gezet. Het begon met een kaart die ik kocht, waarop een landschap geschilderd was. Deze kaart is nooit verstuurd, maar was de aanleiding voor deze quilt.

De kaart liet een landschap zien in aquarel, dat wilde ik niet, ik wilde felle kleuren. Daarom heb ik groot vel papier gepakt en het landschap grotendeels op getekend. Daarna is de tekening ingedeeld in 4 verticale banen, de maat van de ondergrond die ik wilde gebruiken om het landschap in de paperpiecing methode vorm te gaan geven. Elke heuvel kreeg zijn eigen kleur en daarmee ook zijn eigen nummer. De ondergrond werd op het papier gelegd en de vorm werd op de ondergrond overgenomen. Je kan de verticale banen nog zien in de quilt. Welk jaargetijde het op de aquarelkaart was weet ik niet, maar ik wilde de warme kleuren van de zomerzon en de zomerlucht laten zien. Toen alle banen aan elkaar waren gezet, kon de top worden opgebouwd, met de naaimachine werd alles aan elkaar gezet. Omdat een landschap verder gaat dan een kader of rand, heb ik het landschap over de rand vast gezet. Daarna heb ik de quilt gedubbeld en met de naaimachine van links naar rechts doorgequilt. Omdat Liesbeth van Hulsteijn op zoek was naar quilts voor de volgende tentoonstelling werd ik benaderd door haar, met de vraag of ik nog iets leuks had, ze is toen langs geweest en heeft de quilts gezien en uitgezocht. Omdat het nog even ging duren voor er een volgende tentoonstelling zou komen, door de herinrichting van het terrein voor het kasteel is deze quilt nooit door anderen gezien. Liesbeth wilde heel graag deze quilt gebruiken voor de flyers en heeft daar van mij toestemming voor gekregen, ook voor de banner op haar blog over de voorbereidingen van de tentoonstelling, waar ik natuurlijk wel trots op was. Zo nu heb ik eindelijk deze quilt in het archief opgenomen!

Lastig werkje.

Zo keek ik er tegen aan gistermorgen, het heeft wat hoofdbrekens gekost, uiteindelijk ben ik er maar aan begonnen. Ik kan wel leuk de bloemblaadjes gaan doen, maar het moeilijkste en ook het leukste zit in het hart van de Amaryllis.

Ik heb eerst maar eens een mal gemaakt van freezerpaper van het hart van de bloem. De mal heb ik op een stukje colback gelegd en uitgeknipt. Toen ik de plaats, waar het moest komen, had bepaald ben ik dat stukje colback intensief te lijf gegaan met bordeau rood garen. Dat was hoofd erbij houden en niet af laten leiden. Daarna heb ik het volgende lastige klusje ter hand genomen, de stamper en de meeldraden, die maken een bloem compleet. Ik had er al een paar dagen over na lopen denken, niet echt intensief, maar toch ben je er mee bezig.

De stuifmeel bolletjes heb ik met een geel garen gedaan, met de BSR-voet. Het voordeel van de BSR-voet is dat het pas gaat naaien als je de stof beweegt, dat doet hij met zijn sensor onderaan de voet. De BSR-voet zit met een stekkertje in de machine geplugd. Haal je dat stekkertje eruit dan werkt de voet als een stopvoet, dat scheelt een hoop wisselen. De stuifmeel bolletjes heb ik eerst rondom genaaid met de BSR-voet, waarvan het stekkertje was ingeplugd. Toen de bolletjes zo vorm hadden gekregen, ging het stekkertje eruit en kon ik met een fijne zigzag de ruimte opvullen. Het transport is in alle gevallen naar beneden, voor een goede wendbaarheid. Het was erg leuk om dit te doen en toen ik de foto’s van mijn camera naar mijn fotoprogramma uploadde was mijn reactie: WOW, heb ik dat gedaan? Ik werk het liefst aan dit soort klussen als ik alleen thuis ben, dan kan ik niet gestoord worden. Straks krijg ik commentaar van Henk als hij dit leest, maar hij weet ook dat dat waar is, ik moet hem ook niet storen en dat gebeurt weleens. Maar als hij thuis werkt en ik ben de hele dag weg, dan vindt hij dat niet gezellig. Hier vindt je wat, daar laat je wat.

Wat heb ik me nu weer op mijn hals gehaald.

Dit zei ik gisterenmorgen tegen Henk, zijn reactie was dat ik dat wel meer zei en dat het daarna altijd mee viel. Daar had hij wel gelijk in! Waar was ik mee bezig? De zijde

stukken van de Amaryllis zijn op de ondergrond gestreken. De randen van de bloemblaadjes heb ik met een zigzag steek vastgezet met de vrije voet. Dat was een hoop gedraai. Daarna ben ik begonnen de bloemblaadjes in te kleuren met de BSR-voet, daarbij heb ik ook stukken organza gebruikt. Maar soms moet ik lijnen doortrekken van de bloemblaadjes met een potlood, dat is soms niet zo makkelijk, maar ik kom er wel uit.

Dit bloemblaadje is al gedeeltelijk bewerkt, nu de rest nog!

Verder plagen.

Sorry dat ik sommige verder ga plagen vandaag, maar jullie krijgen vast een voorproefje!

De ondergrond is klaar, de wilde zijde is op de ondergrond genaaid en de patronen ligger erop. Hier zijn de patronen van freezerpaper te zien, eronder is de wilde zijde gestreken in de oorspronkelijke kleur, daaronder zit de vliesofix. Links onder is de foto te zien die ik als voorbeeld gebruik. Deze foto komt van het blog van Robbie te zien http://robbiespawprints.blogspot.com/2011/05/little-of-thisa-little-of-that.html. Ik heb toestemming gevraagd en gekregen om deze foto van haar blog te halen en te gebruiken. Ze wil graag een foto ontvangen als de quilt klaar is, dat kan nog wel even duren, maar gaat zeker gebeuren. De rode kleur in de Amaryllis op de foto wil ik gaan realiseren met 5 verschillende kleuren garen.

Met een stopvoet en het transport in de vrije stand wil ik met deze 5 kleuren gaan ‘schilderen’. Het hoeft geen exacte kopie te worden van de foto, eigen inbreng is vaak leuker. Omdat de Amaryllis een beetje grijswit is zullen deze kleuren kleur aan de Amaryllis gaan brengen.

Geverfde wilde zijde.

Soms is het zo mooi wat je onder je handen onder het naaimachine voetje laat glijden. Het is zeker glijden, want de wilde zijde is zo glad, daarom ben ik met het boventransport op de machine aan het naaien.

De wilde zijde is geverfd met procion MX, ik heb de lap laatst al laten zien hier op deze plek, maar vandaag even wat delen van deze lap. Ik ben de lap aan het sandwichen voor ik er verder mee ga, want de Amaryllissen komen op deze ondergrond. Ze zijn al geknipt, maar moeten nog even wachten. Het gaat nog wel even duren voor de lap gesandwichet is. Gelukkig duurt het weekend wat langer nu het Pinksteren is, extra tijd dus!

Ik wil er verder niet veel van laten zien, misschien stuur ik deze quilt in wording wel in voor de OEQC in Veldhoven volgend jaar, het Thema is Flora, daarbij kan je denken aan bloemen in al de facetten, maar ook aan godinnen. Wie is er ook al mee bezig?

Nieuwe proefjes.

Ik had beloofd vandaag de nieuwe High-Tech stofjes te laten zien die ik woensdag heb gekocht. De ene ziet eruit als een screen, het glanst en is deels doorzichtig. De ander is een rubber met aan één kant een synthetische stof er tegen aan. De 2 lagen zijn niet los te halen, omdat bij het fabricage proces de rubber er vloeibaar op wordt aangebracht.

Van de screen heb ik 2 stukjes deels over elkaar heen gelegd en met de naaimachine uit de vrije hand gequilt op een sandwich van 2 lagen katoen met Hobbs ertussen. Dat heb ik ook gedaan met de rubber stof, maar die heb ik naast elkaar gelegd. Daarna ben ik ze met de heatgun gaan bewerken. De screen versmelt wel, het rubber niet, bij de screen gaat wel de glans verloren, maar als dat de bedoeling is kan het natuurlijk wel, alhoewel er dan misschien geen gaatjes gebrand hoeven te worden. Het duurt even

voor er gaatjes komen, maar het is dan wel uitkijken dat je het katoen niet verschroeid, zoals je kunt zien op de foto is dat gebeurt. Het effect is wel leuk, maar de randen van de stof en de randen van de gaatjes geven wel hard aanvoelende randen.
Het rubber versmelt wel, tenminste als je de rubberkant boven hebt, de andere kant wordt dan zichtbaar, maar er vormen geen gaatjes,

dat is aan de linkerkant te zien in de rechter onderkant. Als je de doffe kant boven hebt versmelt dat niet, maar het veranderd wel van structuur. Zoals je op de foto kunt zien is hier wel zeker kans op verschroeien van het katoen mogelijk. Dus kijk hiermee uit, zeker als je bezig bent met een Art-quilt voor een tentoonstelling! Deze proefjes verdwijnen niet in de prullenbak, maar zitten nu in mijn map. Via Google documents heb ik deze proefjes beschreven, precies zoals ik aan het werk ben geweest, waar ik de stof heb gekocht, wat voor materiaal het is en het resultaat. De tekst is uitgeprint en de proefjes zijn met de tekst in een showmap gegaan bij mijn proefjes, die ik maakte tijdens de workshop van Marjon Hoftijzer, waarbij we plastics versmolten. Daar heb ik geleerd een map bij te houden, heel handig, want volgende week weet je niet meer wat je precies hebt gedaan en wat voor materiaal je hebt gebruikt. Gisteren heb ik eerst mijn quilts opgehaald in Epe, die op de Cannenburgh hebben gehangen. Fijn, nu is alles weer thuis!!