Vervolg–Hot town.

Gisteren meldde ik nog dat ik de volgende morgen verder zou gaan, maar dat deed ik nog dezelfde avond, nadat ik het bericht had geschreven.

Het was heerlijk om er aan te werken, met lekkere muziek op de achtergrond. In één van de reacties van gisteren werd door Marjolijn gevraagd of ik niet beter de lijnen van boven naar beneden had moeten laten lopen. Ik heb daar gistermorgen even over nagedacht, toen ik naar deze quilt keek. De lijnen lopen haaks op de naar boven gerichte flats, klik op de foto voor een vergroting en je ziet dat ik verschillende kleuren garen heb gebruikt.

Aan de onderkant ben ik begonnen met zilverkleurig garen ( water?), daarna met zwart garen, ter hoogte van de onderkant van de flats met donker groen ( bomen, struiken?), daarna met 3 kleuren blauw, de donkerste onderin ( lucht?) Je mag het zelf invullen, maar mijn uitgangspunt waren wel deze onderdelen van een omgeving. De horizontale lijnen symboliseren het brede landschap. Ik moet nog wel heel wat draadjes wegknippen. Ik heb expres nog wat foto’s van dichtbij gemaakt, waarop te zien is, ik de lutrador na het strijken met transferverf en het vastnaaien op de stof, heb bewerkt met de heatgun.

Dank jullie wel voor de uitvoerenden van het nummer Hot town, summer in the city. Ik had inderdaad Joe Cocker in mijn hoofd, die elke keer dit nummer zingt. Ik heb veel muziek in mijn hoofd, soms de hele dag een zelfde nummer, maar dat kan ineens veranderen als ik iets anders opvang. Heerlijk is dat, om altijd muziek om je heen te hebben, bij mij staat ook altijd de radio aan, mensen zeggen weleens dat je dan bang bent voor de stilte, maar dat vind ik onzin. Ik ben een opgeruimd persoon en muziek is een prettig gezelschap!

Op de foto van gisteren is te zien dat de letters nogal in de stof zaten, maar nu ik de lijnen heb genaaid, is dat effect weg, nu komen ze veel mooier uit. Mijn plan om naar Woerden te gaan heb ik gisteren uitgevoerd, het was wel slecht weer, maar dat ben je vergeten als je in het stadsmuseum bent, wat een mooie werken, niet alles vond ik even mooi, maar daar gaat het niet over, ik heb genoten van alles wat er hing. Ik vind het altijd een verrassing om geconfronteerd te worden met werk van Wietske Kluck, ik heb meer werk van haar gezien en ik volg haar blog al vanaf het begin van mijn digitale leven. Natuurlijk heb ik de catalogus gekocht met de CD erin. Ik heb goed gekeken vandaag en gebruik de catalogus om bij diverse werken te kunnen schrijven wat me opgevallen is. Henk maakt het wel goed in Seattle, alleen het ontbijt bij Microsoft is full breakfast, al die Hollanders willen brood, want het ligt wel erg zwaar op de maag. Henk begreep waarom amerikanen zo fors zijn, alles is groot, groot en groot. Ik hou het maar op mijn crackertjes en 2 plaatjes koek.

Verder.

Het is heerlijk om eens even in alle rust te werken aan waar ik mee bezig ben. Ik wordt niet gestoord en, voor diegene die zich zorgen maken, ik eet gewoon zoals ik gewend was. Gistermorgen kreeg ik al vroeg een reactie van Riet, het enige wat ze schreef was: Hot town, Summer in the city. Laat ik dat nu net de juiste naam voor dit quiltje vinden. De strijkplank werd weer in stelling gebracht naast de naaimachine, verf en stempels werd tevoorschijn gehaald. De naam heb ik nu over het bovengedeelte van de quilt gestempeld, gedroogd met de heatgun en rond de gestempelde letters ben ik met de BSR-voet aan de gang gegaan.

Aan de onderkant van de quilt heb ik horizontale lijnen genaaid, hiermee moet ik nog verder. Misschien had ik eerst die lijnen door moeten trekken naar de bovenkant en daarna stempelen, daar kom ik later wel achter. Als het niet goed gaat, heb ik weer wat geleerd. Dat heb je nou eenmaal als je van alles wil uitproberen. Ik ben nu eenmaal iemand die gewoon begint, dan kan je weleens op je bek gaan, plat gezegd. Hopelijk kan ik vanmorgen vroeg weer wat doen, ik ben ook nog van plan naar Woerden af te reizen, om het museum te bezoeken. Het is de laatste week dat daar de expositie is met Art-quilts, kijk even hier http://www.stadsmuseumwoerden.nl/?p=0, velen zijn me al voor gegaan, maar nu heb ik mezelf vrijaf gegeven.
Eén vraag achtervolgd me nog, ik zie zijn gezicht bijna voor me, ik kan een deel van het lied zingen, maar wie is de uitvoerende van het nummer HOT TOWN, SUMMER IN THE CITY!

Schets omzetten in nieuw werk.

Gisteren ben ik bezig geweest met het omzetten van een schets in een werkelijke quilt. Ik was hier al een paar dagen mee aan het spelen in mijn hoofd. Omdat ik nu toch het rijk voor mezelf heb, ben ik er maar mee begonnen. Ik was vroeg wakker en ook vroeg aan het werk. Dank voor jullie medeleven, het was een beetje raar toen ik zondagavond ging slapen, niemand die welterusten zegt en maandagmorgen was het natuurlijk ook vreemd. Ik begin mijn draai te vinden, wij zijn altijd samen, de vorige keer dat Henk naar Amerika ging voor een week is 13 – 14 jaar geleden.

Ik heb een verflap genomen die groen-blauwe tinten in zich heeft, eerst heb ik er 4 strips freezerpaper op gestreken en de ruimte tussen de strips bewerkt met paintsticks, 2 vlakken heb ik ermee bewerkt, daarna heb ik strips gouden dunne stof gestreken op vliesofix en deze op de lap gestreken. Toen ben ik begonnen met het vastnaaien van de gouden strips met een metalic gouden garen. Ook heb ik lutrador bewerkt met transferverf en daar repen van gesneden, deze zijn ook op de sneeuwlap vastgezet. Ook heb ik 2 strips versmolten bubbeltjesfolie vastgezet op de verflap. Natuurlijk zit er een dunne vlies achter de sneeuwlap en een stof aan de achterkant. Ik moet hier nog mee verder, het is nog niet klaar.

Eerst ben ik begonnen met alle losse delen op de stof te leggen, toen heb ik er een foto van gemaakt. Om het begin vast te zetten, moesten alle losse delen weg van de ondergrond, als ik weer iets toe ging voegen liep ik even naar de laptop, waar de foto ondertussen in het fotoprogramma was ingeladen. Dit vindt ik een goede manier om na te kunnen gaan wat je plannen waren. Er kan wat verschil gemaakt worden, dat is niet zo erg. Het gaat om het geheel.

Sheraton hotel Schiphol.

Zaterdagmiddag kwamen we hier aan, het is tegenover de vertrekhal op Schiphol. We hebben ons eerst even geïnstalleerd en ik heb geprobeerd een reservering te maken voor het restaurant, maar kreeg geen telefonisch contact. Toen we later naar het restaurant gingen bleek dat helemaal niet nodig. Er waren meer tafeltjes leeg dan er bezet waren. Het was wel relaxed en we zijn op tijd het bed ingedoken omdat we om 6 uur gewekt wilden worden.

Toen ik mijn jas in de kast wilde hangen, kwam ik dit tegen, had ik nu maar wat quiltwerk meegenomen, dan had ik wat kunnen strijken. Niet dat dat nodig was, maar alleen voor de lol. Het is in dit hotel wel erg stil, als je je bedenkt dat je op één van de drukste plaatsen van het land bent. Het hotel is totaal airconditioned, we zaten ook nog aan de binnenkant van het hotel, met uitzicht naar de overkant en naar het Atrium beneden.

Vanuit ons raam kon ik deze foto maken, de onderste rij ramen is de eerste verdieping van de hotelkamers, maar onder het Atrium zit nog de etage voor de receptie en daaronder de ingang met conferentiezalen. Het blauwe licht onder de trapsgewijs geplaatste ramen bleef de hele nacht branden, zo ook de blauwe verlichting in twee rijen langs de 2 liftschachten. Ik ben ‘s nachts even wakker geweest om naar het toilet te gaan en kon het met gemak vinden. Dit hotel draait ook 24 uur, 7 dagen per week.

Op de kamer lag een lijst met eten en drinken wat je als roomservice kon bestellen. Wat dachten jullie van 24/7 een grote schaal met roomijs!!!
De gedachte alleen is al lekker, maar ik heb het niet gedaan. Om 5.45 uur was ik al wakker, dus de wekdienst was niet nodig geweest. Toen snel onder de douche en gaan ontbijten, de koffie was zeer welkom. Om 8.00 uur kuste ik Henk ten afscheid, hij ging de douane door, nog een keer zwaaien en nergens Joris te bekennen van Hello-Goodbye! Raar is dat eigenlijk, dat je je daarna een moment van eenzaamheid ervaart. Ik ben met de trein naar huis gegaan en heb gevolgd op teletekst wanneer hij vertrok. De vluchten voor zijn vlucht en die erna gepland stonden, zag ik op vertrokken staan, maar zijn vlucht niet. Uiteindelijk is hij met bijna een uur vertraging vertrokken. Aan schetsen heb ik niets gedaan, maar de foto’s bieden wel ideeën. Nu heb ik een hele week voor me, wat zal ik eens gaan doen??

Even pauze.

Nu ik dit bericht schrijf, het is zaterdagmorgen, bijna middag, staan we op het punt om af te reizen naar het Sheraton hotel bij Schiphol. Ik wilde jullie niet laten zitten zonder berichtje. Als jullie dit lezen, is hij waarschijnlijk al ingecheckt en is de grote wachttijd begonnen voordat het toestel gaat taxieën en de startbaan oprijdt, om vervolgens het luchtruim te kiezen. Na een laatste kus ga ik de trein opzoeken richting huis. Ik moest er wel even aan wennen toen ik vrijdag de boodschappen deed dat ik geen grote hoeveelheid groenten insloeg. Dus een kleiner zakje prei en 1 schouderkarbonade is vanavond mijn eten. De komende week wordt niet overleven, ik heb zoveel dingen te doen en kan nu gewoon lekker aan de slag, zonder me om hem te bekommeren. A.s. zaterdag landt hij weer op Nederlandse bodem, wel vroeg, 7.45 uur!! Ik heb al gekeken, als ik om 6.45 uur de trein neem van Arnhem naar Schiphol, dan ben ik daar om 8.00 uur. Het duurt toch altijd een hele poos voor de koffers op de band liggen en de uitgang gepasseerd kan worden, dus ik zal best op tijd zijn. Wil je weten waar hij zit, http://bellevue.hyatt.com/hyatt/hotels/index.jsp?null , jammer genoeg ga ik niet mee. Toen ik de ruimte had gezien met de bamboe, kreeg ik wel spijt. 

Sketchbook challenge.

Het is ondertussen een grote inktvlek aan het worden, art-quilters doen, net als ik, mee met de Sketchbook challenge, als je geïnteresseerd bent kijk dan even op het blog van Dea,http://quiltidea.blogspot.com/2011/01/sketch-book-challenge-januari.html, daar staat een Nederlandse vertaling. Je hoeft je niet aan te melden, dat doe ik ook niet, maar ik wil wel mee doen, om me te kunnen focussen op een onderwerp. Zo her en der komen de schetsen tevoorschijn op de verschillende blogs.

Hier is mijn eerste schets, het gaat over de grote stad met kleurige bewoners, ik heb hier oliepastels gebruikt. Het is niet echt een goede schets geworden, maar het is de bedoeling dat het steeds beter gaat worden. Ik vind het zelf niet erg om mislukte of deels gelukte schetsen hier te plaatsen. Het gaat ook om het idee. De schets is nogal plat, er zit geen perspectief in. Al vanaf mijn jeugd ben ik geïnteresseerd in perspectief. Ooit op de middelbare school werd er met de tekenles een verhaal verteld waar wij een onderdeel uit moesten werken. Het verhaal ging over een zeemeermin die verliefd was geworden op een prins. Ik ben niet zo’n tekenaar, maar met een terras van een paleis die over het water gebouwd was en een vissenstaart in de hoek, kreeg ik toch een redelijk cijfer. Daarom ben ik met schets nr.2 maar in perspectief gaan werken.

Een kleur heb ik nog niet toegevoegd, ik wil hier met kleurpotloden aan de slag, misschien wel met aquarelpotloden. Vanmiddag gaan we richting Schiphol, daar hebben we een hotel genomen, zodat Henk om 8.00 kan inchecken voor een vlucht naar Seattle. Omdat we dan tegen schiphol aan zitten maak ik misschien wel een schets met vliegtuigen of iets dergelijks.

Bee.

Het was gisteren weer tijd voor de Arnhemse bee, de eerste dit jaar!

Alles stond klaar toen we binnen kwamen bij Thea. Melk en suiker, koekjes, chocolade en een grote fles water die steeds bijgevuld kon worden. Ieder had het werk mee genomen waar men nu mee bezig is. Gelukkig kon ik op tijd mijn werkkussen terug trekken, want ik heb gewerkt aan mijn blok voor de Round Robin 2011, die mag nog niet gezien worden. Op 1 Februari mag ik die pas tonen. Ik ben lekker ver gekomen, de stoffen waren al voorgetekend en geknipt. Tussen de middag was er een heerlijke lunch, met brood uit Maastricht, een lekker donker brood.

Ik heb expres de hoofden niet op de foto gezet, dit geeft beter weer dat de handen werkten en de ogen en mond niets te kort zijn gekomen.
De verflappen die ik gisteren liet zien worden weer overgeverfd, wanneer is nog een vraag. De emmertjes met smeltwater heb ik gistermorgen leeg gegooid nadat ik een lekker warm bad had genomen. Toen ik het badwater weg liet lopen heb ik per kleur de emmertjes erin leeg gekiept, het was zo mooi om te zien hoe de kleuren zich mengden, voor ze door het putje verdwenen. Op deze manier kan je er toch nog een keer van genieten.