Het wil niet zo vlotten.

Het was gisteren zo benauwd dat er niets uit mijn handen kwam, ik hoop op betere tijden. Straks is alles in de naaimachine vastgeroest, hij heeft al bijna 3 weken niets gedaan. Het vastroesten van de naaimachine zal wel niet zo snel gebeuren, het was maar een grapje, maar voor mijn gevoel is het anders.

Deze 2 stofjes kocht ik in een quiltwinkel in Zuid-Duitsland. We zouden op maandag naar München gaan, maar dat was verzet naar zaterdag. Ik had een adres van een winkel in mijn tas zitten, door tijd gebrek ben ik er niet geweest. Een paar dagen daarvoor brachten we een bezoek aan het pittoreske stadje Oberammergau, nu zullen er lezers en lezeressen zijn die nu een lichtje op gaat. Dat klopt, Brigitte Kaandorp heeft een erg hilarisch nummer gezongen in één van haar shows. In het hotel ben ik op mijn laptop op zoek geweest naar dat nummer, maar ik heb het op Youtube niet kunnen vinden, wel andere uitvoeringen. Het is een lied uit de streek, originele Duitse volksmuziek, Brigitte heeft er een komisch nummer van gemaakt.
http://de.youtube.com/watch?v=Vyt80IcEZpk&fmt=18
Onze chauffeur was niet zo cultureel onderlegd, kende Brigitte Kaandorp niet eens. Waar wil ik heen met mijn verhaaltje? In dat Oberammergau reden we met de bus langs een winkel waar met grote letters PATCHWORK op stond. Ik heb de weg ernaar toe onthouden en ben er wezen kijken. In dat winkeltje kocht ik deze 2 lappen, altijd te gebruiken, dus gelijk maar een halve meter van beide stoffen gekocht. Daarom was het missen van de winkel in München wat minder erg geworden, alhoewel dat een heel andere winkel was, ze verkochten en Art-boeken en –materialen. Deze kan ik altijd nog bij de webwinkel kopen. Veel plezier met Heut kommt der Hans zu mir!
Wat moet ik toch zonder Henk hij heeft het nummer gevonden van Brigitte Kaandorp.

Tjitten.

Tjitten is het woord wat ik gebruik voor het verven van de muur of in dit geval 2 van mijn eerste quiltjes. Ze zijn niet echt spectaculair te noemen, ze zijn gemaakt in 1996 en hebben niet eens bijzondere namen mee gekregen, dus de labels ga ik verwijderen.

Dit is de eerste die onder de kwast ging, de naam was logcabin met ruitenrand, dat bedoel ik nu met geen spectaculaire naam. Het quiltje is met de hand gequilt en meet ongeveer 54 x 54 cm. Een perfecte maat om er een eigentijds quiltje van te maken. Ik heb het oppervlak met gesso ingekwast en in het zonnetje op het achterbalkon laten drogen. De gesso is niet verdund aangebracht, na het drogen wordt het toch een beetje transparant,

waardoor er toch nog wat kleur tussendoor komt. Ik denk dat ik dit eerst maar eens machinaal door ga quilten in rechte lijnen. Daarna misschien gebruik maken van transparante stoffen en diverse garens. Eerst maar eens gaan bedenken wat ik ga doen, ik wil in ieder geval mijn huiswerk voor de cursus van Marjon Hoftijzer overnieuw maken, want daar was ik niet tevreden over. Een cursus is een leerproces, dan kan het nog weleens verkeerd uitpakken. Aankomende week komt Margriet langs met het werkstuk wat zij nog overnieuw heeft gemaakt, omdat er onderdelen in zaten die goed gelukt waren, maar andere delen helemaal niet.

Dit is ook een quiltje uit 1996, met net zo’n saaie naam, nl. logcabin met blokjes, hoe ben ik daar op gekomen! Nu heb ik in ieder geval 2 ondergronden klaar liggen om mee te gaan spelen. Toen ik begon met quilten heb ik eerst een quiltje gemaakt met 9 verschillende blokken, daarna waren de verschillende logcabin blokken aan de beurt, daarom heb ik er gelijk 4 gemaakt om van elk blok een quiltje te maken. Ik vind eigenlijk dat je dit geen quiltje mag noemen, het is wel gequilt, maar alleen in the ditch. Om het quiltwerk interessant te maken heb je toch meer quiltwerk nodig.

Na deze 2, die een nieuw leven gaan krijgen, heb ik er nog 3 liggen, die een nieuw leven gaan krijgen, maar die moeten nog met gesso behandeld worden. Mocht je nu geen gesso kunnen krijgen, het is te koop bij schildersbenodigdheden winkels, dan kan je ook gewoon muurverf gebruiken. Zo kan je eindelijk die emmertjes met restjes eens leegmaken. Ik zou er toch voor kiezen om niet al te veel gekleurde muurverf te nemen, want dan zit je aan die kleur vast, wit of heel licht grijs zijn de beste kleuren, naar mijn idee. Je ziet hier dat ik de afsluitbies gewoon heb laten zitten, ik laat het zo het is, alhoewel ik er wel een liniaal over heen kan leggen en mijn snijmes kan gaan gebruiken. De tussenvulling die ik voor deze quiltjes heb gebruikt is fiberfill, daarom bobbelt de stof wat, het zijn echt beginners quiltjes.

Wat heb ik gedaan in de vakantie?

Toen we 2 weken geleden afreisden naar Zuid-Duitsland had ik wel wat mijn in mijn koffer om op rustige momenten te kunnen doen. Het vertaal werk is niet gebeurd, het schetsen ook niet, maar ‘s ochtends had ik wel wat tijd voor iets quilterigs, dat wil zeggen iets om op de hand te kunnen doen. Heerlijk om weer even op de hand te werken, langzaam aan groeit de top.

Nog 6 zeshoeken te gaan en de nodige grote driehoeken ertussen. Tijdens de vakantie heb ik 3 zeshoeken in elkaar gezet en tijdens de bee van eergisteren zijn de zeshoeken aan de top vastgezet en een los stuk van de top is aan de rest vastgezet. Ik geniet altijd van de mooie japanse stoffen die er voor deze top gebruikt worden. Productief ben ik niet echt geweest, maar dat was niet de bedoeling van onze vakantie.

Moeilijke start.

Het was gisteren een moeilijke start, ineens moest er weer van alles, boodschappen, de was en eten koken. Vooral het strijken van de was was net of ik vanuit rustpositie een sprint moest trekken, maar het is gelukt! Nu heb ik nog zo’n was staan, maar vandaag is daar geen ruimte voor, ik heb een bee, zo start alles weer. Daarom nog even wat foto’s en een verhaal over de vakantie.

Op de foto hiernaast staat het Schlosshotel Linderhof in Ettal, waar we al die tijd logeerden. Op de voorgrond zien we nog net de kassen, waar de planten voor de tuin van Schloss Linderhof worden gekweekt. Het hotel ligt op een berg op 990 meter hoogte, rondom het plateau rijzen de bergen op. Als het Schloss Linderhof sloot om 18.00 uur daalde de rust weer en waren alleen de vogels het enige geluid wat er te horen was.

Dit is een foto van Schloss Linderhof, het is schitterend gelegen met een vijver aan de voorkant, met een fontein die om het half uur spuit en dat 3,5 minuut lang, daarvoor waren niveaus met tuinen, de foto heb ik genomen vanaf de trappen die naar een romantisch koepeltje leiden. Achter het slot is nog een cascade te vinden waar water naar beneden stroomt. Het slot met de tuinen ligt in een soort kom, eromheen zijn allerlei wandelpaden te vinden, die langs allerlei buitenissigheden voerden die Ludwig II spaarden, zoals een moorse kiosk en een marokkaans gebouwtje. Als hij iets leuks tegenkwam op zijn reizen, dan liet hij het gewoon afbreken en op zijn eigen terrein opnieuw opbouwen.

Hier zie je de cascade met een spuitende fontein met dierfiguren, vanuit zijn bed kon Ludwig hier naar kijken. De bewoners van zijn koninkrijkje moesten het geld voor dit soort buitenissigheden bij elkaar krijgen via belastingen, Ludwig werd steeds minder geliefd bij zijn onderdanen. Dat zou je nu niet meer zeggen, want hij wordt nog steeds op handen gedragen, waarschijnlijk omdat hij nu rijkdom brengt door de toeristen. Afgelopen maand was het Ludwigs 125e sterfdag, hij is niet zo oud geworden, een jaar of 42, er is nog steeds onderzoek naar zijn dood, het meest gangbare verhaal is dat hij met zijn lijfarts is vermoord bij de Starnbergersee, waar men minder over praat is dat deze twee weleens een homoseksuele relatie gehad zouden hebben. Ludwig was erg bevriend met Keizerin Sissy en heeft lange tijd een relatie met het jongste zusje van Elizabeth (Sissi) gehad, vlak voor het huwelijk verbrak Ludwig de relatie. Ludwig begon steeds vreemder te leven, op het laatst alleen maar ‘s nachts, zijn ontbijt, lunch en diner had hij hierbij aangepast aan dit ritme, het ontbijt was ‘s avonds, de lunch midden in de nacht en het diner bij het krieken van de dag. Zelfs opera’s van Wagner, waar hij zeer mee bevriend was, liet hij ‘s nachts opvoeren in het opera gebouw van München. Omdat de akoestiek het beste was met een volle zaal, moesten jonge jongens die in zijn leger zaten voor publiek aantreden. Macht is af en toe een raar ding en mensen die de macht hebben doen soms nog gekkere dingen. Er zijn voorbeelden genoeg.

Ik ben er weer!

Nog een beetje brak van de reis, schrijf ik toch nog even een bericht. Gistermorgen ging de wekker om 04.00 uur ‘s ochtends, om 05.00 uur ontbijt en een uurtje later vertrokken we huiswaarts. Na de nodige stops waren we om 17.30 uur eindelijk in Beek in het Montferland. Daarna een taxi gebeld, die er vrij snel was en toen naar huis. Nu zitten we brak het wereld wijde web af te crossen om weer een beetje bij te raken. Ik had toch nog mijn kleine, sorry Henk zijn kleine laptop meegenomen en in de lobby van het hotel konden we draadloos internetten, een aantal blogs heb ik gelezen, maar de meeste komen binnenkort aan de beurt. Vorige week Dinsdag hebben we de Zugspitze bezocht, dat was de dag dat het in Nederland ook erg warm was en dat ‘s avonds regen en onweer een eind maakte aan het warme weer. Bij ons heeft dat warme weer nog een dag langer geduurd. Beneden aan de voet van de Zugspitze was het ook warm, maar nadat de gondel ons naar 2950 meter had gebracht was de temperatuur gedaald naar 7 graden Celsius. Met het zonnetje erbij kon de jas uit blijven

als het zonnetje was verdwenen had het ook net zo makkelijk kunnen vriezen. Maar het zonnetje bleef erbij en het was erg helder, je kon ver kijken en dat geeft een enorme kick, sommige mensen van onze groep waren niet mee gegaan en die konden we ook niet vertellen hoe mooi het daar boven kan zijn, dit moet je zelf gezien hebben! De grens tussen Duitsland en Oostenrijk loopt over de Zugspitze, we hebben het ook via Oostenrijk bereikt.

Gelukkig hebben we ruim de tijd gehad om hier rond te lopen, wat veel foto’s heeft opgeleverd, zowel bij mij als bij Henk!

Terug in de tijd.

Weer een bericht vandaag waar ik al eerder over bericht heb, maar nu niet zo ver terug in de tijd, want deze quilt is van vorig jaar. Het gaat om de quilt Zigzag door kleurenland, die ik maakte naar aanleiding van een workshop uit het blad Patchwork Professional, een Duitstalig quiltblad, het komt uit de stal van het andere blad Quilt en zo! Ik werd getrokken door de manier hoe de quilt in elkaar zit.

Het begint met 2 kleuren lapjes, die je twee keer doorsnijd met een curve erin. De losse delen worden aan elkaar genaaid, de 2 ontstane lappen worden weer op elkaar gelegd en 3 keer doorsneden, ook het liefst met curves. Deze delen worden ook weer aan elkaar genaaid. Daarna zijn de blokken op maat gesneden en de ontstane 16 blokken aan elkaar genaaid. Ik heb hier zelf geverfde lappen voor gebruikt, maar deze lappen zijn niet helemaal gelukt, ze geven namelijk af als ze nat worden en de kleuren beginnen dan door elkaar te lopen, waardoor ze bruin/zwart worden. Jammer, maar ik heb er wel mee geleerd! Dit quiltje wordt dus nooit gewassen. Ondertussen ben ik verder met het verven van stoffen, de laatste keer liepen de kleuren niet meer uit.

Dat de kleuren doorgelopen zijn is te zien aan de rechterkant van de rand, die is opgebouwd uit stroken die ik over had. De quilt is doorgequilt met 1 fantasiesteek met een zwart garen, dit is gedaan om een eenheid te krijgen. Zigzag in kleurenland is zijn naam geworden en in Vaassen op kasteel Cannenburgh heeft iedereen hem kunnen zien. Hij hing daar in een gang in de kelder van het kasteel in een nis, dus het zou kunnen dat je hem gemist hebt. De workshop in Patchwork Professional werd geschreven door Pia Welsch.

Huwelijksquilt.

Op 22 September a.s. zijn wij al weer 3 jaar getrouwd! Ik wilde een herinneringsquilt daarvoor maken, eerst heb ik de stof gekocht, daarna begon het plannen hoe die quilt eruit moest komen zien. Ik heb daarvoor een ster gebruikt

, die ik in elkaar kon leggen zodat de punten van de sterren elkaar raakten, dit om verbondenheid te symboliseren. Voor ons huwelijk had ik alles voorbereid, de kleine driehoeken waren gesneden in diverse kleuren. Het midden van de ster is een vierkant, ik heb er een kader voor gemaakt met schuur papier eronder, omdat het mijn plan was om onze gasten hier hun naam of handtekening op te zetten. Dat is prima gelukt. Toen wij de volgende dag op huwelijksreis gingen naar Vlieland is het hele pakket mee gegaan om alvast een begin te maken met de top. Er zijn altijd wel momenten te vinden om er een uurtje aan te werken en het is ook ontspannen werk. Onze sterren zijn in het midden van de quilt geplaatst zodat onze gasten om ons heen konden staan. Een bruidspaar, in ons geval heb ik liever het woord bruidegomspaar, is altijd het middelpunt.

De sterren met Henk en mijn naam is met de hand gequilt, maar aan de rest ben ik nog niet toe gekomen. Ik laat deze huwelijksquilt nu ook expres zien om mezelf eraan te herinneren dat deze quilt nog een keer onder de naaimachine moet komen, maar of dat voor September gaat lukken is de vraag.