Wat als…….?

Een vraag die nog weleens door mijn hoofd speelt. Zo ook gisteren, de verflappen waren uitgespoeld, te drogen gehangen en gestreken. Er zat nog wat lekwater van het sneeuwverven onder in de emmertjes, niet veel, maar genoeg om een experimentje mee uit te voeren.

Het schoot ineens in mijn gedachten dat ik daarmee weleens een stukje van de stof van mijn moeders trouwjurk hiermee zou kunnen verven. Een stukje stof uit de voorraad was snel gepakt, dit heb ik in een emmertje gedaan en het lekwater uit de andere emmertjes heb ik er gewoon over uit gegoten. Dit heeft een tijdje in staan trekken, daarna de vloeistof aangevuld met Soda-ash oplossing. Na een paar uurtjes is dit lapje uitgespoeld en heeft het ook te drogen gehangen, verrassend was het resultaat toen ik het ging strijken. De bloemen komen nu wel erg mooi uit en de zilverdraadjes in de stof doen ook goede zaken.
Over de andere lappen ben ik best tevreden, de meeste kunnen goed verder worden gebruikt, maar het meest tevreden ben ik over de katoenen velours lappen, die al een mooie glans over zich hadden, maar nu met al die

kleurtje nog beter uitkomen. Het zijn echte aai-lappen, ik denk dat de donkere plekken in de lap op de foto hiernaast komen van de blauwe lappen die ook op het droogrekje buiten hebben gehangen. Het geeft extra kleur aan de lap


Eén lap was donker van kleur, ik

denk dat dat op de foto niet zo goed uitkomt, maar zoals het voor me ligt komen de kleuren erg mooi over.





Bij deze lap is de kleur mooi geworden,

op de foto is de glans van de stof in de linker beneden hoek wel te zien!





Nu maar afwachten waar deze lappen voor gebruikt worden!

Afwerken.

Heel wat berichten geleden heb ik het wel eens gehad over het afwerken van een quilt. Je kunt het doen met een lange bies, maar voor het geval je dat niet wil is er ook een andere manier.

Ik heb hiervoor 4 strips gesneden van 3 inch breed en 4 vierkanten van 4 x 4 inch. Eerst vouw je de vierkanten tot een driehoek en die leg je in de hoeken van de quilt OP de voorkant van de quilt. Daarna vouw je de strips dubbel en die leg je van hoekpunt naar hoekpunt, als ze maar voorbij de driehoeken komen is het goed. Daarna speld je alles netjes op de plaats vast. Ik gebruik dan de zigzag steek om alles vast te naaien. Als je rondom bent, spelden eruit halen en de stof naar achteren vouwen, tegelijk zet je dit weer met spelden vast. Doordat je eerst begonnen bent de driehoeken op hun plaats te leggen, komen die bij het omvouwen mooi in de hoeken te zitten, met de dubbele strips eronder.

Deze manier heb ik een keer geleerd van Wietske Kluck, ze heeft geen blog meer, wat ik erg jammer vindt. In Vijfhuizen zijn haar quilts de afgelopen dagen te zien geweest.
Met een applicatiesteek ga ik dit met de hand vastzetten. Als je alleen de strips doet en niet de ruimte tussen de ene en de andere strip, dan kan je van driehoek naar driehoek een lat schuiven om de quilt op te hangen. Ik zal dit in een volgend bericht laten zien, als ik met het appliqueren klaar ben.

Op het middenstuk van de quilt heb ik, met voetje 23 van Bernina, een lint genaaid in een cirkel. Het is lint waar ook mee gebreid kan worden, ik speur altijd naar dit soort materialen, om er later een quilt mee te kunnen versieren. Hiernaast zie je hoe de quilt er dan uit komt te zien. De naam is ook al bekend, het wordt SO WHAT!!.

Ken je de mop…..

……van de quilter die naar Vijfhuizen ging. Dan horen jullie NEE te zeggen en dan kan ik weer zeggen DIE GING NIET! Maar de mop was dat die wel ging, maar hij strandde op Amsterdam CS, omdat de treinen naar Schiphol niet meer reden. Ja, wat doe je dan, je kan het oplossen met bussen, maar ik heb eens goed nagedacht en besloten dat het slimmer was om rechtsomkeer naar huis te gaan, want hoe de treinenloop de rest van de dag zou worden is ook onbekend. Het NS personeel baalde er zichtbaar en soms hoorbaar van. Onderweg heb ik me reuze vermaakt, na de problemen van vrijdag wilden mensen best praten, ik maakte nog een grap dat ik niet wist of ik ‘s nachts in mijn eigen bed zou slapen of op een luchtmatras op de luchthaven. Maar goed, ik ben thuis gekomen en na een opwarmend kopje koffie achter de naaimachine gekropen. Met de verflappen ging het ook niet zo goed, ik had al vermeld in het vorige bericht dat het rare sneeuw was,

het pakte niet, je kon er geen bal van maken. De emmertjes stonden in mijn ligbad en nadat de sneeuw gesmolten was, waren de lapjes die onder de bloempotten zaten zelfs nog droog. Ik heb er gistermorgen nog een emmer met sneeuw op geschept, toen ik thuis kwam van mijn ‘treinritje’ was dat bij 1 lap nog niet gebeurt. Ik heb er toen maar gewoon wat koud water op laten lopen, op de manier waarop mijn moeder tijdens vakanties koffie zette. Steeds een klein scheutje water er over heen. Ik denk dat die lap hier aan de voorkant hangt. Ik laat ze vriesdrogen, voor ik ze ga strijken, dus wanneer deze lappen in de kast liggen kan ik nog niet zeggen. Terwijl ik dit bericht schrijf, zaterdagmiddag 16.00 uur, hoor ik op het nieuws dat het een chaos is op Utrecht CS, wat ben ik blij dat ik rechtsomkeer naar huis ben gegaan. Jammer, ik had zoveel mensen willen ontmoeten en nieuw materiaal willen kopen. Volgend jaar beter!!!

Terwijl de naaimachine zoemt…….

……..sneeuwt het lekker door! Ik heb me erop verheugd om straks met de sneeuw witte lappen te gaan kleuren, maar voor Henk hoeft het niet, hij kan nu de straat niet meer op, de kans op uitglijden is vele malen groter.
Ik had gisteren een afspraak met de Art-Quilt groep Oost, maar door de weersverwachtingen, die niet erg gunstig waren, hebben we dat afgelast. Jammer, maar gelukkig dat we het afgeblazen hebben. Daardoor had ik het gevoel dat ik een vrije dag had, de dingen die ik voor vandaag had gepland zijn gisteren al gedaan, dat geeft mij het gevoel dat ik 2 vrije dagen heb.

De top is nu gedubbeld met een stuk fiberfill, wat ik nog had liggen. Het is wel dik, maar dat geeft ook weer kansen om er gebruik van te maken. Op de top heb ik 4 cirkels vastgezet en nu ze doorgequilt konden worden zijn er cirkels omheen gezet, los uit de pols en er mag over elkaar heen gequilt worden. Op deze manier wil ik met hoogteverschillen gaan werken, bij de cirkels is dat goed te zien.

Of ik er vandaag mee verder ga weet ik nog niet, ik wil eigenlijk ook nog naar Vijfhuizen, maar laat dat van het weer afhangen. Of het vandaag, morgen of dit jaar niet gaat worden is onbekend.

Nu uren later staan er 4 emmertjes met sneeuw en verfstof langzaam te ontdooien. De qualiteit van de sneeuw viel mij tegen, het was vrij los, een bal was er niet van te maken. Dat maakt niet uit als het de verfstof maar goed door de stof meeneemt.

MMKA.

Deze afkorting staat voor het Museum voor Moderne Kunst Arnhem, sinds een paar dagen is er een leuke tentoonstelling, namelijk over Vlisco stoffen. Het bekende bedrijf uit Helmond waar gebatikte stoffen worden gemaakt. Er is nog weleens een leuke workshop aan de tentoonstellingen verbonden, deze keer ook, een quiltworkshop. Bekijk de site waarvan ik de link plaats, http://www.mmkarnhem.nl/NL/agenda/tentoonstellingen/six-yards-guaranteed-dutch-design.

Ter illustratie mijn quilt Nelson’s Smile, welke voor een deel is gemaakt met Vlisco stoffen, gekocht in Kaapstad, Zuid-Afrika.

Ik word echt gek!!

Dit is zo leuk om te doen, dat je je er vlug in verliest. Je blijft snijden, naaien en strijken.

Je begint met een blok, je snijdt het in vier of vijf stukken en naait er verschillende gekleurde stroken stof tussen, het leuke is om er ook stoffen met grote prints tussen te gebruiken en het moet vooral niet ‘leuk’ kleuren. Aan de linkerkant op de foto heb ik eerst een strook tussen 2 stukken van het blok genaaid. Daarna zijn er 3 doorsnedes gemaakt, waar ook weer strips tussen zijn genaaid. Het is elke keer weer kijken wat er moet gebeuren, dat maakt ook dat je maar door blijft gaan. Uiteindelijk is dit blok horizontaal weer doorsneden

zodat er een rand gemaakt kon worden rond het blok wat ik gisteren liet zien. Ik vond nog een cirkel, die ik op de ondergrond heb vastgezet. Ik heb er nog ergens nog een paar, die worden ook op deze ondergrond vastgezet. Zo komen er toch nog ronde vormen voor tussen de rechte en schuine lijnen. Ik kom in mijn voorraad stoffen tegen die anderen mij toegeschoven hebben, soms wordt er een zakje met restjes mijn richting uit gegooid op een bee, nu kunnen ze mooi gebruikt worden.

Ook is het een goed idee om er ergens een rustpunt in te creëren, daarom zijn er af en toe grotere gekleurde stukken tussen gezet. Toen het tijd geworden was dat er gekookt moest worden was dit het resultaat (hiernaast). Nu ik er al wat langer naar gekeken heb, heb ik besloten dat dit de grootte blijft. Ik kan wel verder gaan, maar wanneer stop je dan. Er komen nog wel een paar van dit soort tops bij, die ik eventueel zou kunnen verkopen. Eerst deze top maar eens gaan quilten en bewerken met andere materialen. Wordt dus vervolgd!

Verslijt me niet voor gek!

Onder mijn bureau ligt een plastic tasje met een project waar ik jaren geleden eens mee bezig ben geweest. Af en toe kijk ik er eens in en denk aan wat ik er mee zou gaan doen. Destijds had ik plannen om blokken te gaan maken van 2 bruinen per blok, 4 x 4 blokjes groot, nu is bruin niet echt een favoriete kleur van mij, maar van de bruine stoffen had ik het meest, de bak kon amper dicht. Vandaag moest het maar eens opgepakt worden,

in de zak zat deze top in wording, 16 blokken aan elkaar en nog 3 losse blokken + de stofjes die ik ervoor wilde gebruiken. Mijn smaak is door de jaren verandert en ik hou hier niet meer van, mij te traditioneel. Dus het mes erin! Ik volg het blog http://andthenwesetitonfire.blogspot.com waar Rayna berichten post over het versnijden van oude blokken, die anders liggen te verstoffen en nooit meer gebruikt gaan worden. Al een paar dagen zit ik er verlekkerd naar te kijken en elke morgen kijk ik naar het tasje wat onder mijn bureau ligt te wachten om er iets mee te gaan doen. Gisteren was de grote dag, alle resten van het tweeluik lagen nog op een hoopje in de woonkamer, daar zijn reepjes van gesneden. Uiteindelijk is het een hele stapel geworden. In mijn zakken met restjes zaten ook nog strips van vorige projecten in allerlei kleuren, zouden die dat saaie bruin op kunnen peppen. Bruin associeer ik met eikenhouten meubelen,

waar ik in mijn jeugd altijd tussen geleefd heb, het was en is de smaak van mijn ouders, maar nooit van mij geweest. Het verrassende is dat mijn benedenbuurman van nog geen 30 jaar oud zijn huis heeft ingericht met donkerbruine meubelen en de muren zijn ecru van kleur. De tijd herhaald zich, het schijnt nu weer modern te zijn. De foto hiernaast is het resultaat van het versnijden van maar 2 blokken en het is net of de restjes jongen, het wordt steeds meer. De lap met de 16 blokken moeten nog uit elkaar worden getornd, een leuk klusje bij de tv. Daarna maar stofzuigen! Voor wie geïnteresseerd is in het blog van Rayna, http://studio78.blogspot.com, veel plezier ermee en ga eens zoeken naar oude blokken waar je toch niets meer mee doet en geef ze een nieuw verfrissend leven.